320 resultaten.
waarom leer ik Nederlands?
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.258 Waarom leer ik Nederlands
Als niemand mij verstaat
Als niemand naar mij luistert
En steeds maar verder praat
kijkend in alle hoeken
mij overziend
Ik schreeuw de longen uit mijn lijf
En toch hoort en verstaat men mij niet
Dus waarom leer ik Nederlands
Als niemand mij verstaat…
Bijzonder
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.199 Bijzonder
Ik kijk naar de lucht de zee en de meren
En de dijken die het water keren.
Vol van blijdschap en ontzag
Het woeste water als een veldslag.
Het mooie landschap de natuur
Voelt zo warm als haardvuur.
En de dieren op het land
Het houdt allemaal stand.
Wolken of een blauwe lucht
Of de plant met hun vrucht.
Alles is zo mooi gemaakt…
Mijn hart
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
837 Mijn hart is groot en warm
maar het zit ijselijk op slot
en 'le soutain de clé'
zoekt zich arm.
Ik ben de halfgod
bemind door velen
maar echt gekend
hoeft niet per se.
Ik kan het klaarspelen,
toch blijvend onbekend.
Dring door naar binnen
vindt de kwetsbaarheid
vluchtig als een fee,
gedrag als een stel santinnen,
het lijkt op onversaagdheid…
Schizolief
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
640 Die ene stempel wil
ik niet hebben
Nooit echte rust
Altijd wolken en
vervagende rookpluimen
Langzaam druppelt de
fles leeg in mij.
Ik kan van je houden
maar alles geven
zal niet lukken
Voorzichtigheid is
geboden en nog even
gevoel onderdrukken
En toch heb ik het mis
Jij denkt van mij
te kunnen houden
Alles wil je delen, zelfs
je…
Kreeftensoep
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.065 Een kreeft uit Surhuisterveen
Zwom door een smalle sloot heen
Toen plots een net hem verstikkend
Omhoog haalde en de Chinees lachte likkend
Want de kreeftensoep staat weer op één.…
Naaktzwemmen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.286 Een Amerikaanse naaktzwemmer ging in zee
Zijn vriendin nam na een half uur zijn kleren mee
Toen de man zijn pikkie zo verschrompeld was
Dat hij moest plassen via een bypass
Maakte hij beschaamd zijn rentree…
*__*
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 320 meter lange gangen onder mijn grond.
Bewoond door een monster,en pieren,mieren die ze betreden,
Klein wezen van verwoesting.,Ik heb jou zo bestreden.
Maar ik heb de strijd verloren,en mij met liefde bekoord
Want opeens had ik het besef dat jij daar natuurlijk hoort.…
Eigenwijze klinkers en medeklinkers
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.258 Een mol, twee mollen,
zonder de tweede L
wordt het opeens een molen.
Een hol is niet twee hollen,
want dat is heel iets anders,
het meervoud van hol
moet zijn holen.
Eén hak, twee hakken,
zonder de tweede k
dan is het haken.
Dan zou je denken
één dak, twee dakken,
maar nee, dat wordt twee daken.…
De lippen van de wereld volgen de trottoirs
gedicht
1.0 met 1 stemmen
4.772 Hoe zeg ik dit precies en goed,
Op enig moment begreep iemand
Dat licht niet in water ontstaat,
Maar dat je voor het maken van licht
Wel veel naar water moet kijken,
Hij gaf de voorkeur aan mooi water
Dat geen voorzetsels nodig heeft,
Water dat een bloem is, een hand,
Een paar schoenen, een mol,
Er waren nog meer dingen
Die hij meende te begrijpen…
het begin
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
518 ergens zou je
willen weten
waar deze woorden
vandaan komen
maar ik weet
het niet nu,wie ik ben
ooit was er overgrootvader
of nog veel verder teruggaand
hij liep langs de beek
met de oude molen toen nieuw
en er was een meisje
die hem zag en daarom
besta ik nu,maar deze woorden
zelf gaan zover terug dat
ze geen oorsprong…
Fabriek
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.033 Hoe zeg ik dit precies en goed,
Op enig moment begreep iemand
Dat licht niet in water ontstaat,
Maar dat je voor het maken van licht
Wel veel naar water moet kijken,
Hij gaf de voorkeur aan mooi water
Dat geen voorzetsels nodig heeft,
Water dat een bloem is, een hand,
Een paar schoenen, een mol,
Er waren nog meer dingen
Die hij meende te begrijpen…
Molens
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
588 Het meel
de molen
in eigen buis bestuift?
De molenaar
nimmer verzaakt
zeilen mét touw vastzet?
zijn witbestoven handen
-soms wijselijk-
op z'n oren legt?
Ik heb 'm -dankbaar-
gezegd
dat het dagelijks brood
me zo... goed smaakt.…
blonde koppen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
696 de stengels als navelstrengen
verbonden mer de zomeraarde
wiegen ruizend ritselend
de rijpheid van de korrels in de korenaren
de molen scheert
met zacht gezang van wind
en zachte glans op wieken
het kaf
der blonde koppen van het koren
en voorproeft de instroom van de oogst
met ronde slagen
het gulle graan tot meel vermalen
voedend de…
Finish
netgedicht
4.2 met 32 stemmen
871 Ik zie mijn Elfstedentocht
palen zijn geslagen
om waterverzet te vertragen
ijs te laten leven
en
met zicht op de finish
de Bonkefeart
waar het koperen kleuren zonnedalen
de eenzame molen hemels doet bestaan
wij koek en zopiekraampjes
zalig geurend hartverwarmend doen verrijzen
tochtrijders pijn en vermoeidheid vergeten
in het helpend…
Vertrouwen in Newton
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
559 Een molen van sterren
wiekt rond mijn hoofd
een duivelse tovenaar
zaait kiemen in mijn ziel.
Er is niets aan het lijf
een bijwerking van pillen
zowel boeken als medicijnen
zweren kunst en wetenschap.…
Herfst III
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.651 Op verre molen draaien
De wieken loom ál-door;
Er zwermen bonte kraaien
Om 't kronklend wagenspoor.
Nu zal het najaar rijzen
Met droevig doodsbegin
En spinnen, met zijn grijze
Lijkwade 't landschap in.…
De ander...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
582 De molen draait en wij gaan mee
al is het ook ondersteboven.
We horen bij elkander,
en moeten samen leven,
En al wilt U het of niet,
zorg dat U hem ziet
De ander.…
zomerende weide
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
552 of ben jij
nog altijd
voor mij
een verre moeder
ik
voor jou
een breekbaar kind
zijn wij
elkaars gemis
elkaars ontbreken
ik je molen
jij mijn wind
laten wij dan maar
de wilde wintertuin verlaten
de verdwaalde lichten in het duister
de gestolde lavastromen
de blauwe bloemen
en samen
in tijdeloze traagte
terug
naar de zomerende…
In zacht verwachten
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
510 ik deel
bloemen uit
de handen hebberig
door gratis buit
slechts een
enkeling ontvangt
de pracht in
zacht verwachten
zij openen en
bloeien samen
dit mooi moment
vol enthousiasme
zijn het koren
op de molen van
leven in de fleurigheid
van zon als onze bron
zij delen sfeer
genereren goede vibraties
laten ogen warm schitteren…
ongelukje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
799 er ligt pels op de weg
met nog een stukje staart
van wat ooit poes was
of hond of mol of egel
zolang het maar kon kwispelen
een trage regen vaagt sloom
wat vormeloze stukken
in een ziedende goot
het afvoerputje versperd
met wel een ton dode bladeren
ergens huilt een kind misschien
om een dier dat is verdwenen
en de auto's razen verder…
Gegronde reden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
586 Als het rumoer mij tegenstaat,
de beelden dansen voor mijn ogen,
de bloementuin naar best vermogen
geen plekje aarde open laat,
maar mij te druk lijkt, overvol,
dan keer ik naar het monotone,
zie ik in kleurloosheid het schone,
vat sympathie op voor de mol.
Ik doe als hij en ga mijn gang
door 't bovengronds geloop te staken.…
Reincarnatie
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.088 Ik ben ooit olifant geweest
Kijk maar naar mijn slurf
Hij hangt wat lager dan ooit was
Omdat hij nu niet meer echt durft
Ook ben ik een keer mol geweest
Mijn holletje was zijn gat
Ben zelfs een Duitse kwal geweest
Al wordt die echt wel onderschat
Pas was ik nog een naaktslak
Je weet wel
Bloot en niet zo snel
Met op mijn hoofd een slijmerig…
Nietsen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 Nee,
we zijn dol
op fietsen
Het land
verkennen
door 't ommeland dolen
De zomen
met z'n struiken
van bomen, stam en kruinen
De ruige rand
met kruiden, merendeel
die rieken of fris ruiken
en in verten
't silhouet van 'n torenspits
de wieken van 'n molen
Geen woord over:
het nietsen....
languit in het struweel.…
Onzeker
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
956 Gelukkig is het tijdelijk
En niet voor langere tijd
Machteloosheid is een rot gevoel
Dat raak je niet snel kwijt
Afhankelijk zijn van anderen
Niet zelf kunnen sturen
Onzekerheid die aan je knaagt
Als het langer blijkt te duren
Gelukkig is het tijdelijk
Hou ik mezelf steeds voor
Voorlopig moet het dan maar zo
En draait de molen door
Uiteindelijk…
Ontmoeting - 2
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.259 Herinner je
dat het nog niet afgelopen is
je uit een molen die verdriet maalt
niet ontsnapt zonder kwetsuren.
Hou dus op met dat gestamp
het spreiden van armen en benen
en hou je hart vast
zolang het nog klopt."
------------------------------
Uit: 'Drempeltijd', 2011.…
Synergie,
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
366 Wespenlarve wentelt
zich in de palm van een
espenblad, de energie
laaft zich uit de palmen
van het hart, tonen van
een groene synergie van
stilte, van niets te leven
dan van de lucht en van
de zwijgende schoonheid
in de molen van de aarde
om tot humus te vergaan
bevestigd de waarde waaruit
de purperen zon hem baarde,
het…
Geen tijd deel 3&4
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
533 Die me beknelt: ik voel me erdoor betast
Voorzichtig voel ‘k de grond, waar her en der ‘k
Nog glas en veren vind; ‘k ben niet verrast
Dat dit gebeurt: de molen van Tietjerk
Staat in de rouwstand: dit is duivels werk.
O, Swarte Prinsch, jouw geestverschijning was ‘t
Fantoom verdwijn!…
zwart Nazareth
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.108 ‘k ben in de hongerput geboren van zwart Nazareth
met niets dan armoe aan me donder en dode dromen aan mijn bed
onder het kruien van de molen in die gemene kolenlucht
werd het grove mout vermalen voor mijn vaders drankzucht
wie bezong de blanke top der duinen in het vuil van de achtersteeg
wie rook de lente van ommuurde tuinen in een stad waar…
vergeet het maar
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
795 zij wikt en weegt
de pro, het contra
alles in haar hand
wijst recht vooruit
door alle bochten heen
uit het kluwen van het leven
spint zij onvoorwaardelijkheid
een bezigheid sinds heugenis
die haar nog nooit heeft vermoeid
of even moedeloos deed versagen
blind als een bovengrondse mol
ziet zij alles slechts in klaarte
woorden en daden…
Het opzomerend besluit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
579 Het is zaak in de bezwangerde lucht
het koren aan de molen te onttrekken
vóór de vliedende vogel opnieuw vlucht.
Het kan een omstandige kwestie worden
indien er zonder uitzicht op goed fatsoen
geen verlichting komt voor deze lastige horde.…