571 resultaten.
Zomerzang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 beeld in tegenlicht
en trillende lucht
vaag en vlekkerig
stroperig vloeiend
boten als blokjes
dansend op zee
water golft en deint
spiegelt het zonlicht
vleugels slaan
boven fonteinen
vlammen likken
aan dorre halmen
eenzame zanger
raakt mij diep
met sonore stem
en stemmige tekst…
Liefdesvuur
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
3.968 Was ik niet reeds blind van liefde
zou het worden als ik naar je keek
Als een golf van passie overstroomt
blote liefde de tocht van het hart
Waar liefde vurig is woedt brand
vlammen geblust met natte kussen
brand mijn warme lippen
aan je gloeiendhete huid
Vingers schroeien vast
je voorverwarmde oven
heet me geopend welkom
voor onze…
gebarsten land
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
876 De lichte
rimpeling
huiverend
in haar flanken
haar hete adem
die zich aan me schroeit
De kloppende aders
onder de
flinter van haar borst
Beuken
me
een weg
langsheen
gebarsten lijnen
en voel hoe
adem
teneergedrukt
met bulderend
geraas
haar tirade
zich spruwt
de likkende vlammen
een pagina…
de doodsteek
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
908 spaar mij jouw woorden
als vlammen slechts
leiden tot as
en de knoesten spetteren
in ogen van steen
waarin ik ooit nog zachtheid las
uit een teder hart van veen
scherpe messen trekken
door merg en been
en als schilden slechts dienen
het onweer te kaatsen
dan raakt de pijn
gevoelloos en verdampt
om zich naar de doodsteek
te haasten…
Kou
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.016 nu gaan ze weer trekken
de scheuren op zijn taaie lijf
maar alles beter
duizendmaal beter
dan die geur van verbrand vlees
van verse botten waarop vlammen lekken
die hem zomer's soms doet gruwen
ook al vloeit er dan drank
knallen er slechts kurken
een geur die hij nimmer heeft geroken
zo hoort hij keer op keer
waren het maar gekken…
vurige waanzin
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.332 ik probeer
de vlammetjes te pakken
ze lekken aan mijn hand
branden in mijn huid
tot waterige vlekken
het vuur gaat er niet uit
de hitte heeft me beet
zet tanden in mijn botten
vlees wordt veel te heet
het is een schande
kijk nu mijn verbrande handen
vlammen spelen om me heen
ze vinden me heel aardig
loeien door elkaar…
Mam
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 Vlammen
die aan mijn vingers likken.
Mijn vel
dat langzaam verbrandt.
Mijn tijd
begint te tikken.
Mijn bloed
sijpelt langs mijn hand.
Korstige wonden
springen open.
Mijn lichaam
dat bijna verstart.
Mijn tranen
beginnen te lopen
ze druppelen langzaam
op mijn hart
Ik voel geen pijn,
geen berouw.…
Brandende waanzin
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
430 de vlammen dansen op het ijs
ze gloeien tot diepe putten
creëren zwarte schimmen
in een witte wereld
schokkende watervallen kleurig licht
de waanzin van het leven
de waan
dan weer de zin
de brandende waanzinnige wijsheid
ondanks alles is er straks
een nieuw ijzig beginnen
een duidelijke natuurlijke stelling
waarvan wij niets begrijpen…
Dit warm decor
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
591 ik volg het licht
op jouw gezicht als jij
de avondlucht trotseert
met wisselende intensiteit
vlammen schaduwen
speels rond je vormen
de matheid
van je fraaie huid
voorkomt weerkaatsen
in diep donker vragen
oogt je sterrenblik
een lach glimt tanden wit
dit warm decor
heb ik zo lief omdat het
uitzicht op de hemel biedt…
In zilveren schalen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.059 feest twinkelt weer
in zilveren schalen
kristal fonkelt speels
oude verhalen
kaarsen branden
vlammen warmen
maar niet voor
daklozen en armen
etalages vol met kerst
zijn voor hen niet weggelegd
de blijde boodschap wel
maar hun lach verdwijnt al snel
nog is er de stal
het wonder en de beesten
is dat wat onze welvaartstaat
hen heeft…
Extravaganter uitgelicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
492 ik heb je gezocht
in de stad van glas
maar overal waar ik keek
zag ik je gezicht verschijnen om
daarna in schaduw te verdwijnen
je werd steeds transparanter
extravaganter uitgelicht
tot in het diepst van je ziel
het waren die karakteristieken
waarvoor ik altijd viel
ik zag ze breken
in kleuren vlammen die
ik nooit meer zal vergeten…
Ondeugende schijn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
549 je ogen smeulen
lijken te heulen met
de vlammen in het vuur
die dansen
wenden en keren in
elkaar eindeloos begeren
soms vonkt er een
ondeugende schijn van
wellustig zijn op je gezicht
in dat subtiele licht
krult onhoorbaar zacht
je diepe donkere lach
waar warme vingers
woordloos zinnen schikken
die beginnen met beminnen…
Gedreven door de wind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
618 Dansen zoals vlammen dansen.
Leven zoals wolken jagen.
Gedreven door de wind.…
Leven met je
gedicht
4.3 met 3 stemmen
160 Bossen branden
en wij openen onze huizen
voor elkanders vlammen.
----------------------------------------------
uit: 'Dichter', de Bezige Bij (1995)…
Ode aan de kersenbloesem
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
890 kou verdween
En jij ontbloeide
Zachte kleuren van
De kersenbloesem
Felle schakeringen
Van geknoopte obi
Verzonken ben jij
In de kimono van lente
Ik zie je staan
Met parasol als schoon attribuut
Die je gelaat
In schaduwen verbergt
De kou verdwijnt
In de stralen van de eerste zon
Doch zorgt jouw aanblik
Voor de eerste likkende vlammen…
In het rood
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
867 doe geen olie
op het vuur
maar schilder
laat de dagen
vlammen en drogen
in de zomerzon
de fijnste lijnen
zet ik in het ochtendlicht
als mijn penseel niet beeft
nog geen weet heeft
van de donkere kleuren
die gaan komen
steeds strakker
in omlijsten om toch
contrast te laten blijken
maar in het rood van avondzon
weten we weer…
Wijs
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.836 Stap voor stap ontdek je
heel diep van binnen
een stil en heilzaam plekje
om angst te overwinnen
Wijs is degene die niet vecht
in het heetst van de strijd
waar woorden onterecht
afgevuurd worden door haat en nijd
Zoek rust en vrede en laat het uur
de hoogste vlammen doven
dan zal het laaiend vuur
zichzelf van woede beroven.…
kind in dromen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.791 waar dansende vlammen
in roodgele gloed
geknetter van dennenhout
de stilte overheerst
speelt schaduw op de muur
een spel van licht en duister
voelt mijn hart de warmte
van geborgenheid
waar een kind in rust
wensen weet vervuld
om de nacht die moet komen
met liefde omhuld
en twinkelende lichtjes
sterrengefonkel
kilte verdrijft
in…
Bladerend
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
735 Hitte bladerde van het licht
en zette de nachtelijke herfst in vlammen.
Zo was het.
Die nacht gloeiden de daken in
een zinderend schijnsel van spanning
en de huizen vloeiden borrelend
mijn ogen binnen,
maar mijn droge lippen bladerden
en ik was een boom, schorsend,
de tijd licht in mijn bladeren vangend.…
Muren kenden schaduwen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
650 met kaarsen
verloor de schemering
zijn licht
vlammen dansten
warmte en intimiteit
rond fraai gedekte tafels
maar de muren
kenden schaduwen van
mensen die worden gemist
waar vroeger het café
nog vol liep bij de reünie
speelt nu het gebeuren in zaal twee
het afscheid is weer zwaar
maar altijd zegeviert de hoop
op een weerzien…
de rust van kaarslicht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
507 mijn nesteling in jouw gemoed
laat bloed een omweg kiezen door
de tijd
samen in de armen van elkaar
we warmen daar
en weren kou –mijn lief-
waar ik van hou
brandt helder binnen het gerief
van warme vlammen
boven wit
waar onze kracht in zit
wijkt nimmer door het inductief
de waarheid in te dammen…
De hel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 intens gloeit en
loeit het vuur
van verlangen
in het naderen
zonder dichterbij
te kunnen komen
in afstand
gevangen
waar samen
het onhaalbare
eindpunt van rekken
en versmelten is
zelfs de vlammen
reiken hoger in
dieper verlangen
hun zwepen zijn
de pijn van nooit
verenigd zijn
daar waar
losbandigheid
tot het laatste
gaatje…
Herinneringen aan eer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
348 De herinneringen smaken nog zoet,
Doen mijn hart vlammen,
Verhit nog steeds mijn koude bloed.…
komen kreunde blijf
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.056 woorden krulden
sloegen vlammen
uit het vuur dat
nu ontstoken was
zinnen vulden
zich met warmte
die roze uit het
rood geopend had
liefde smoorde niet
maar smeulde en
ontkiemde in het
wakkeren van de wind
vonken sloegen over
joegen laaiend hete
dromen door het lijf
komen kreunde blijf
gesmolten in emoties
dreef genot als…
vuurjuffers doen 't al
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
1.080 wie maakt zich nu
nog niet klaar
voor de daad
waar geen maat
op staat
de vuurjuffer
die normaal al
onverpopt
vroeg vliegt
doet het nu al
nog vroeger dus
in het voorjaar
ik zag haar
aan de scharrel
iel vlammen
en wierp de dame
elegant en fragiel
een handkus toe
het is slechts een tel
dat deze tere libel
uit nevelen en wazen…
joegen laaiend hete dromen
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
741 woorden krulden
sloegen vlammen
uit het vuur dat
nu ontstoken was
zinnen vulden
zich met warmte
die roze uit het
rood geopend had
liefde smoorde niet
maar smeulde en
ontkiemde in het
wakkeren van de wind
vonken sloegen over
joegen laaiend hete
dromen door het lijf
komen kreunde blijf
gesmolten in emoties
dreef genot…
Mooi
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
534 Vergeet de vlammen en kies het ruime sop.”
Een stilte met de adempauze,
Maar hij vervolgt met zijn ‘wear sunscreen’:
“Soms brandt alles om je heen,
dat kun je niet vermijden,
maar laat dan desalniettemin de liefde met u vrijen.
In Almere, uiteraard. Vrijen in Almere.”…
Hangt donkerkleurig aan
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
606 een glas
de stroperige wijn
hangt donkerkleurig aan
wat rijpe boerenbrie
een stokbrood
knapperig op de plank
de openhaard warmt bij
in lange speelse
vlammen glimlach jij
blonde losse haren
een rood en vurig lijf
het blauw van onervarenheid
je wiegt daar
zacht mijn dromen
ook dit jaar weer gegroeid
laat de wisseling
maar komen…
Kunstgebit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 .
--------------------------------------------
Waar Drenten weer terug het huis ingaan
Om voor hun vrouw haar kunstgebit te redden,
Gaan anderen toch spoorslags uit hun bedden
Om voor de vlammen op de vlucht te slaan.
Dat is dus, wat bij Drenten overheerst:
De vrouw, het kroost en kunstgebitten eerst!…
Komen om te gaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
484 het is niet warm
koel of koud
maar verschroeiend heet
zoals jij liefde geeft
in je ogen
smeult het vuur
van hartstocht als wij
brandend elkaar raken
hoger loeien vlammen
als wij langzaam
zonder te ontspannen
komen om te gaan
in het uitgeblust en nat zijn
lijkt de brand weer meester
maar je ogen vragen vochtig
om een nieuw refrein…