Alle inzendingen over vocht

738 resultaten.

Sorteren op:

scherpte is gemeen

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 853
stenen treden stap voor stap naar boven draait de trap in grijze steen de scherpte is gemeen en nat een kille tocht bedorven vocht strijkt langs mijn been de open lucht verschrompelt als ik kijk en vlucht beneden drijft mijn lijf ik vergelijk en spring…
wil melker13 december 2005Lees meer >

‘Afscheid in Auschwitz’

gedicht
4.5 met 87 stemmen aantal keer bekeken 18.669
Eenzaam staart een vrouw Naar het rimpelloos water Van een plas in het veld Vocht vult ook haar ogen Waarachter herinneringen Zich geleidelijk opdringen Het verleden rust als as Op de vruchtenloze bodem, Haar hemel blijft zwart Als de rook van toen En haar tweede afscheid Fluistert lieve woorden: “Dag moedertje…”…

Sweet girls

snelsonnet
2.9 met 38 stemmen aantal keer bekeken 3.360
Wou je vroeger nog zo slank zijn als je dochter Anno nu is dat zelfs heel erg ongezond Kleuters kijken al misprijzend naar hun kont Zuigelingen zijn niet zeker hoeveel vocht 'r Wel niet vrij komt bij het zogen, da's niet goed! Graag 't vruchtwater van nu af ongezoet…

Einde van de liefde 3

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.221
De kou trad binnen In mijn Uitgebluste lichaam Beetje bij beetje Bevroor Mijn innerlijke ik Ik vocht niet meer Maar liet Mijn angst langzaam gaan Vallend in een dieper gat Wist ik Dat er geen begin of einde meer was Doch ergens in al die pijn Zag ik De scherven van mijn ziel Zoekend naar elkaar Om mij Een nieuwe kans te bieden…
MVE4 maart 2008Lees meer >

Verzwolgen

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.068
Soms voel ik mij als verwaaid blad Door wind en regen vertrapt doornat Koud kleurloos broos en zo zwak Nerven gescheurd los van mijn tak Liggend op aarde nevelig vol vocht Nergens beschutting tegen kou en tocht Dan is het wachten tot ik zal vergaan Verzwolgen verteerd niet meer zal bestaan…
car1 december 2009Lees meer >

In prille ochtend

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 514
Ooit vocht je in donkere uren een implantaat van steen uit je hart Onder dreigend wolkendek door storm en nevel terwijl het verdriet rijpte als vruchten aan de boom bedwelmde de koriander Toen de viool het lied van eeuwigheid huilde opende de roos behoedzaam haar hart In prille ochtend onder milde zon…

Voor mijn schoonvader

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.982
Lieve Henk, Elke dag toonde je liefde en zorgzaamheid saamhorigheid, genegenheid de andere 23 uur vocht je in jezelf de strijd met die tegenstrijdigheid In een inktzwart beleven stond jouw leven aan de binnenkant van je ziel beschreven in jezelf geleden in jezelf voor ons gestreden voor ons te vroeg uit het leven gegleden…

Wortelt daar vol trots

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 598
jij stond niet in de bloemenwei naast zoveel anderen te geuren jij kleurde nog wat hogerop de boomgrens al voorbij waar jouw knoppen met de elementen vochten om te overleven jij wortelt daar vol trots jouw zaden zullen zelfs op de kale rots nog bloemen geven…
wil melker6 januari 2013Lees meer >

Zo jong als zes

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 680
zo jong als zes was zij allang niet meer bij de zoveelste keer dat haar moeder werd afgetuigd nam zij een besluit genoeg is genoeg in tranen belde zij de politie en deed verslag van hetgeen er zich afspeelde zij vocht als 'n leeuwin voor haar en haar zusjes niet als 'n zesjarige maar als een redster in nood die zorg zou dragen voor…
LadyLove31 januari 2015Lees meer >

LEERGELD

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 976
Geen bijna Of welhaast Ik knokte En vocht door Bleef toch alleen Op het laatst Het is het waard Nu te waarderen Die slechte tijd En hoe het zat Het moest er zijn Om van te leren Zodat ik jou Naar waarde schat…
Hookie15 juni 2015Lees meer >

Lucht

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 656
De lucht willen we in als vogels op vleugels Losser onze teugels waarmee wij gebonden zijn aan 'deez aard' waar wetten van de zwaartekracht beide voeten aan de grond houden alleen bij wijn en andere alcoholisch vocht Maken we -schijnbaar-een tocht die veel weg heeft van zweven.…

Honden leven

netgedicht
3.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.511
Passie, hartstocht, liefde tussen jou en mij, hoe hard ik ook vocht, die mooie tijd is nu voorbij. Intens de liefde beleven, voorgoed verledentijd, had je nageslacht willen geven, maar verloor mijn mannelijkheid.…
Danny Oosterom23 september 2002Lees meer >

Tranen

netgedicht
2.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.581
Tranen kan ik laten Tranen om verloren tijd Afgunst en aversie Onmin en agressie vochten mee in deze strijd Tranen kan ik laten van verdriet die niemand ziet Maar tranen zal ik laten van blijdschap die ik een ieder toon omdat ik weet dat ik het beste deed en dat nu achter liet Ik begin opnieuw heel doodgewoon!…

Een slecht gedicht

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 582
een slecht gedicht is een gedicht dat slecht gedicht is door de dichter er stroomt van alles uit: liters bloed en pus en heel veel tranen; krokodillentranen niet die zijn te groot voor kogelgaten maar kijk, daar komt een priester aan hij zegent al dat vocht en maakt er miswijn van en sausjes voor bij bitterballen valt er niets te lachen…

glasscherven

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 770
op de rand van de stilte de laatste momenten ziel zingt in spraak van diep bedroefd de laatste zwarte kaarsen branden ze verorbert het laatste kostelijke vocht ze drinkt en soupeert het op vertrouwd in laatste uren van oorsprong het volle gewicht in het laatste glas tot het valt in scherven zo volmaakt was het nooit…
klaes2 juli 2008Lees meer >

De lach van het paradijs

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 465
je kabbelt water van de beek door een uitgesleten bocht kleurt onverwacht de kleine bosanemoon die ik al zo lang zocht tekent met vocht beschouwende gezichten op de basten van bomen wuift met groen van zompige varens die het met weinig licht moeten doen met ontzag zie ik jouw spel van alledag in de lach van het paradijs…

Met de koppen tegen elkaar

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.331
Ik wil jouw liefdevolle afdronk blijven Dit hartverwarmende tafereel Zonder koud schoonmaakgareel Bibberend en in het onzekere vocht, klam Waarna de bewondering kwam Die lieve glimmende schone kop lacht Met een dof klinkende pracht Vol smacht... Als een paar Met de koppen tegen elkaar.…

Zonder titel

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 768
In een mantel van vocht verwonderd stilstaan. Hoe het is een diertje te zijn geworden dat zich uitrekt naar horen, en ruikt de schimmeldraden herfst. Gewaarwording van een vloeiende natuur die zich opnieuw bezint hoe zij zich vormgeven zal.…
Vera Jongejan13 december 2010Lees meer >

De schoonheid van tranen

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 961
Tranen zijn zo kostbaar wees er zuinig mee verspil het niet aan onzin breng niet nog meer naar de zee Geef het niet aan dingen zonder enige waarde dat zilte vocht is o zo slecht voor al wat groeit op aarde Vreugdetranen zijn onbetaalbaar laat die maar rijkelijk komen die openen hart en ziel laat de rivier der liefde stromen…
Pietra23 januari 2014Lees meer >

XIV -naar buiten - (1903 - 1907)

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 618
Een bevende dauw zweeft in mistige schaduwen wiekend heen en weer De schone wereld nog eenmaal op z'n schoonst Als ik ga scheiden In het verweyen - Indrukken optekenen van onderzeekoeien Wind door de bomen Van de nymphen golven vocht in de grotten Schone in haar sonnet ze komt van een ver eiland onbereikbaar -…

bestaan

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 520
de taaie vlieren stervende stakkerds meer dood dan levend buigen zich naar het land om de zoute zeewinden langs de kust te trotseren geharde judasoren verteren het hout van de geplaagde vlieren om bij vrieskou even te verschralen en zich in betere tijden vol te zuigen met vocht alles buigt onder het gewicht van het verraad…
J.Bakx13 juni 2018Lees meer >

Blijvend

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 651
alleen daar waar mest wordt gestrooid kan de roos lang blijven leven alleen daar waar grondig wordt gerooid kan het land wederom iets geven alleen daar waar aarde het vocht vergaart is de twijg op wortels gezeten alleen waar de ziel in waardigheid aardt kan vrede nooit worden vergeten…

donkergrijze regen

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 722
zo schets ik mij in lege straten weggezonken achter klokgelui van eindige dingen zonder slaap word ik herkend zoals de steen die stilte uitspuwt blind en grijs de ademhaling het harde vocht aan het vlinderraam vertelt de nacht onafgebroken hoe waarheid schreeuwt in het vaarwel door het veroordelen van verwachting vergat ik…

fijnmazig

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 914
de vader hield zich verborgen in tranen vocht hij onder de zon nee, zijn kind kon beter spelen met een palmblad en stenen waarin het mooie vormen zag zoals vissen en paradijsvogels dansende vlinders lokten speels de handjes, vluchtigheid haperde de voetjes, ontelbare verschrijvingen de oogjes, vader op het netvlies…
Rieg5 december 2008Lees meer >

onder steen en as

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 489
was me was de herinnering van mijn huid de keuze tot vechten bracht niets dan vocht en kwaad de illusie van verbondenheid de strijd verloren in alle dwaasheid was me was de herinnering van mijn huid te lang leef jij in mij voort te lang leef ik in rouw en spijt laat me ontwaken tussen de golven van liefde tussen de sporen van…

Symbolen van geven

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 792
Stil loop ik tussen wit marmeren kruizen van jongens die hier zijn geland achter mij de zee het uitgestrekte Normandische strand onder elk van deze symbolen van geven ligt een mens die vocht voor ons leven met een ziel en een gezicht denkend terwijl ik daar loop aan mijn leven zijn dood weet ik nog beter waarom een kruis…
Cor van Vliet21 september 2010Lees meer >

Duivels

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 760
Daar ben je dan dreigend rood verstoppen kon ik me niet dus krab me maar open krijs me onder met je afschuwelijke stem kwijl je vochten over me heen lik me met je ruwe tong beknel me om je harige borst bijt me in mijn vlezige nek omfloers me met je hete adem trek uit mijn haren duw je hoorn in mijn zachte buik wat ben je duivels ik kreun…
KeesJan Plomp16 februari 2013Lees meer >

Immuun?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 626
waarom vloeit er nog inkt harte vocht, in kanalen bedwongen naar oceanen van papier altijd weer die eendere golf vervluchtigde monding vergleden strandzand wat me krimpen doet mijn zinnen ontdoelt afgedreven wrakhout ergens aangespoeld op tijdloze klippen zonder ondervloed verlaten, verwezen mijn pen leeg geschreven…

des weders grillen

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 630
en verticaal twee doorgebogen, op konthoogte, horizontaal gehecht zonder notie aan twee stukken beton dragen mij in de passerende zon ik was maar even gaan zitten kan wel op haar gaan zitten vitten het leidt deze keer toch niet tot zomerse hitte ze komt wanneer het wordt voorspeld en dat is deze week, in aantal, op één hand geteld het vocht…

Dwalen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
herken het maar al te goed vooral uit films waarin ik niet meespeelde herken het dolen wel door de mist al dacht ik vaak: heb me vergist het kan niet waar zijn maar herfsttijd staat voor alles vaak door vocht en kilte of luchtdruk tegenelkaar slapeloosheid die dan overvalt vertel mij maar niks over gekleurde bladeren: ik heb er wat…