738 resultaten.
scherpte is gemeen
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
853 stenen treden
stap voor stap
naar boven
draait de trap
in grijze steen
de scherpte
is gemeen
en nat
een kille tocht
bedorven vocht
strijkt langs
mijn been
de open lucht
verschrompelt
als ik kijk
en vlucht
beneden drijft
mijn lijf
ik vergelijk
en spring…
‘Afscheid in Auschwitz’
gedicht
4.5 met 87 stemmen
18.669 Eenzaam staart een vrouw
Naar het rimpelloos water
Van een plas in het veld
Vocht vult ook haar ogen
Waarachter herinneringen
Zich geleidelijk opdringen
Het verleden rust als as
Op de vruchtenloze bodem,
Haar hemel blijft zwart
Als de rook van toen
En haar tweede afscheid
Fluistert lieve woorden:
“Dag moedertje…”…
Sweet girls
snelsonnet
2.9 met 38 stemmen
3.360 Wou je vroeger nog zo slank zijn als je dochter
Anno nu is dat zelfs heel erg ongezond
Kleuters kijken al misprijzend naar hun kont
Zuigelingen zijn niet zeker hoeveel vocht 'r
Wel niet vrij komt bij het zogen, da's niet goed!
Graag 't vruchtwater van nu af ongezoet…
Einde van de liefde 3
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.221 De kou trad binnen
In mijn
Uitgebluste lichaam
Beetje bij beetje
Bevroor
Mijn innerlijke ik
Ik vocht niet meer
Maar liet
Mijn angst langzaam gaan
Vallend in een dieper gat
Wist ik
Dat er geen begin of einde meer was
Doch ergens in al die pijn
Zag ik
De scherven van mijn ziel
Zoekend naar elkaar
Om mij
Een nieuwe kans te bieden…
Verzwolgen
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.068 Soms voel ik mij
als verwaaid blad
Door wind en regen
vertrapt doornat
Koud kleurloos
broos en zo zwak
Nerven gescheurd
los van mijn tak
Liggend op aarde
nevelig vol vocht
Nergens beschutting
tegen kou en tocht
Dan is het wachten
tot ik zal vergaan
Verzwolgen verteerd
niet meer zal bestaan…
In prille ochtend
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
514 Ooit vocht je in donkere uren
een implantaat van steen
uit je hart
Onder dreigend wolkendek
door storm
en nevel
terwijl het verdriet
rijpte als vruchten
aan de boom
bedwelmde de koriander
Toen de viool het
lied van
eeuwigheid huilde
opende de roos
behoedzaam haar hart
In prille
ochtend onder
milde zon…
Voor mijn schoonvader
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.982 Lieve Henk,
Elke dag toonde je
liefde en zorgzaamheid
saamhorigheid, genegenheid
de andere 23 uur vocht je in jezelf
de strijd
met die tegenstrijdigheid
In een inktzwart beleven
stond jouw leven
aan de binnenkant van
je ziel beschreven
in jezelf geleden
in jezelf
voor ons gestreden
voor ons te vroeg
uit het leven gegleden…
Wortelt daar vol trots
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
598 jij stond niet
in de bloemenwei
naast zoveel anderen te geuren
jij kleurde nog
wat hogerop
de boomgrens al voorbij
waar jouw knoppen
met de elementen vochten
om te overleven
jij wortelt daar vol trots
jouw zaden zullen zelfs op
de kale rots nog bloemen geven…
Zo jong als zes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
680 zo jong als zes
was zij allang niet meer
bij de zoveelste keer dat haar moeder
werd afgetuigd
nam zij een besluit
genoeg is genoeg
in tranen belde zij de politie
en deed verslag van hetgeen
er zich afspeelde
zij vocht als 'n leeuwin
voor haar en haar zusjes
niet als 'n zesjarige
maar als een redster in nood
die zorg zou dragen voor…
LEERGELD
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
976 Geen bijna
Of welhaast
Ik knokte
En vocht door
Bleef toch alleen
Op het laatst
Het is het waard
Nu te waarderen
Die slechte tijd
En hoe het zat
Het moest er zijn
Om van te leren
Zodat ik jou
Naar waarde schat…
Lucht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
656 De lucht
willen we in
als vogels
op vleugels
Losser
onze teugels
waarmee wij
gebonden zijn
aan 'deez aard'
waar wetten
van de zwaartekracht
beide voeten
aan de grond
houden
alleen bij wijn
en andere alcoholisch vocht
Maken we
-schijnbaar-een tocht
die veel weg heeft
van zweven.…
Honden leven
netgedicht
3.1 met 22 stemmen
2.511 Passie, hartstocht,
liefde tussen jou en mij,
hoe hard ik ook vocht,
die mooie tijd is nu voorbij.
Intens de liefde beleven,
voorgoed verledentijd,
had je nageslacht willen geven,
maar verloor mijn mannelijkheid.…
Tranen
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
2.581 Tranen kan ik laten
Tranen om verloren tijd
Afgunst en aversie
Onmin en agressie
vochten mee in deze strijd
Tranen kan ik laten
van verdriet
die niemand ziet
Maar tranen zal ik laten
van blijdschap
die ik een ieder toon
omdat ik weet dat ik het beste deed
en dat nu achter liet
Ik begin opnieuw
heel doodgewoon!…
Een slecht gedicht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
582 een slecht gedicht is een gedicht
dat slecht gedicht is door de dichter
er stroomt van alles uit: liters bloed en pus
en heel veel tranen; krokodillentranen niet
die zijn te groot voor kogelgaten
maar kijk, daar komt een priester aan
hij zegent al dat vocht en maakt er
miswijn van en sausjes voor bij bitterballen
valt er niets te lachen…
glasscherven
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
770 op de rand van de stilte
de laatste momenten
ziel zingt in spraak van diep bedroefd
de laatste zwarte kaarsen branden
ze verorbert het laatste kostelijke vocht
ze drinkt en soupeert het op
vertrouwd in laatste uren van oorsprong
het volle gewicht in het laatste glas
tot het valt in scherven
zo volmaakt was het nooit…
De lach van het paradijs
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 je kabbelt
water van de beek
door een uitgesleten bocht
kleurt onverwacht
de kleine bosanemoon
die ik al zo lang zocht
tekent met vocht
beschouwende gezichten
op de basten van bomen
wuift met groen
van zompige varens die het
met weinig licht moeten doen
met ontzag zie ik
jouw spel van alledag
in de lach van het paradijs…
Met de koppen tegen elkaar
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.331 Ik wil jouw liefdevolle afdronk blijven
Dit hartverwarmende tafereel
Zonder koud schoonmaakgareel
Bibberend en in het onzekere vocht, klam
Waarna de bewondering kwam
Die lieve glimmende schone kop lacht
Met een dof klinkende pracht
Vol smacht...
Als een paar
Met de koppen tegen elkaar.…
Zonder titel
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
768 In een mantel van vocht verwonderd stilstaan.
Hoe het is een diertje te zijn geworden
dat zich uitrekt naar horen,
en ruikt de schimmeldraden herfst.
Gewaarwording van een vloeiende natuur
die zich opnieuw
bezint hoe zij zich vormgeven zal.…
De schoonheid van tranen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
961 Tranen zijn zo kostbaar
wees er zuinig mee
verspil het niet aan onzin
breng niet nog meer naar de zee
Geef het niet aan dingen
zonder enige waarde
dat zilte vocht is o zo slecht
voor al wat groeit op aarde
Vreugdetranen zijn onbetaalbaar
laat die maar rijkelijk komen
die openen hart en ziel
laat de rivier der liefde stromen…
XIV -naar buiten - (1903 - 1907)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
618 Een bevende dauw
zweeft in mistige schaduwen
wiekend heen en weer
De schone wereld
nog eenmaal op z'n schoonst
Als ik ga scheiden
In het verweyen -
Indrukken optekenen
van onderzeekoeien
Wind door de bomen
Van de nymphen golven
vocht in de grotten
Schone in haar sonnet
ze komt van een ver eiland
onbereikbaar -…
bestaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 de taaie vlieren
stervende stakkerds
meer dood dan levend
buigen zich naar het
land om de zoute
zeewinden langs de
kust te trotseren
geharde judasoren
verteren het hout van
de geplaagde vlieren
om bij vrieskou even
te verschralen en zich
in betere tijden vol
te zuigen met vocht
alles buigt onder
het gewicht van
het verraad…
Blijvend
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
651 alleen daar waar mest wordt gestrooid
kan de roos lang blijven leven
alleen daar waar grondig wordt gerooid
kan het land wederom iets geven
alleen daar waar aarde het vocht vergaart
is de twijg op wortels gezeten
alleen waar de ziel in waardigheid aardt
kan vrede nooit worden vergeten…
donkergrijze regen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
722 zo schets ik mij
in lege straten
weggezonken achter
klokgelui van eindige dingen
zonder slaap
word ik herkend
zoals de steen
die stilte uitspuwt
blind en grijs
de ademhaling
het harde vocht
aan het vlinderraam
vertelt de nacht onafgebroken
hoe waarheid schreeuwt
in het vaarwel
door het veroordelen van verwachting
vergat ik…
fijnmazig
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
914 de vader hield zich verborgen
in tranen vocht hij onder de zon
nee, zijn kind kon beter spelen
met een palmblad en stenen
waarin het mooie vormen zag
zoals vissen en paradijsvogels
dansende vlinders lokten speels
de handjes, vluchtigheid haperde
de voetjes, ontelbare verschrijvingen
de oogjes, vader op het netvlies…
onder steen en as
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
489 was me
was de herinnering van mijn huid
de keuze tot vechten
bracht niets dan vocht en kwaad
de illusie van verbondenheid
de strijd verloren
in alle dwaasheid
was me
was de herinnering van mijn huid
te lang leef jij in mij voort
te lang leef ik in rouw en spijt
laat me ontwaken
tussen de golven van liefde
tussen de sporen van…
Symbolen van geven
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
792 Stil loop ik tussen
wit marmeren kruizen
van jongens die
hier zijn geland
achter mij de zee
het uitgestrekte
Normandische strand
onder elk van deze
symbolen van geven
ligt een mens
die vocht
voor ons leven
met een ziel
en een gezicht
denkend terwijl
ik daar loop
aan mijn leven
zijn dood
weet ik nog beter
waarom een kruis…
Duivels
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
760 Daar ben je dan dreigend rood
verstoppen kon ik me niet
dus krab me maar open
krijs me onder
met je afschuwelijke stem
kwijl je vochten over me heen
lik me met je ruwe tong
beknel me om je harige borst
bijt me in mijn vlezige nek
omfloers me met je hete adem
trek uit mijn haren
duw je hoorn
in mijn zachte buik
wat ben je duivels
ik kreun…
Immuun?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
626 waarom vloeit er nog inkt
harte vocht, in kanalen bedwongen
naar oceanen van papier
altijd weer die eendere golf
vervluchtigde monding
vergleden strandzand
wat me krimpen doet
mijn zinnen ontdoelt
afgedreven wrakhout
ergens aangespoeld
op tijdloze klippen
zonder ondervloed
verlaten, verwezen
mijn pen
leeg geschreven…
des weders grillen
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
630 en verticaal
twee doorgebogen, op konthoogte, horizontaal
gehecht zonder notie aan twee stukken beton
dragen mij in de passerende zon
ik was maar even gaan zitten
kan wel op haar gaan zitten vitten
het leidt deze keer toch niet tot zomerse hitte
ze komt wanneer het wordt voorspeld
en dat is deze week, in aantal, op één hand geteld
het vocht…
Dwalen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 herken het maar al te goed
vooral uit films waarin ik niet
meespeelde
herken het dolen wel door de mist
al dacht ik vaak: heb me vergist
het kan niet waar zijn
maar herfsttijd staat voor alles
vaak door vocht en kilte
of luchtdruk tegenelkaar
slapeloosheid die dan overvalt
vertel mij maar niks over gekleurde
bladeren: ik heb er wat…