Alle inzendingen over voetstappen

489 resultaten.

Sorteren op:

Vaderlief

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 809
Het tikken van de klok De voetstappen van papa droge, doffe klappen, in de nok van het natte dak Stil zit ik, veroer me niet Ik weet dat hij me hoort En als hij me ziet, dan zijn de rapen gaar BOEM, PATS, AU!, KLABATS! 'Papa, papa, het doet pijn!!' 'Zeur niet kind, ergens vind je het fijn.'…

De sleutel van Kerst

netgedicht
3.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.878
Daarnet nog jouw voetstappen in de sneeuw. Ik hoorde toch, of was het niet? Je stem zo ijl, door merg en been. Jij ging toch, dacht ik zo... ik vergis me niet, je liet me hier alleen.…
Ditheke12 december 2004Lees meer >

De eindtijd

hartenkreet
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.882
Zijn heilige voetstappen, in deze angstige tijd. Oorlogen en ziektes, kenmerkend voor de eindtijd. Wanneer komt die dag, dat mijn hart stil zal staan? Omdat de tijd zal stoppen, en de wereld zal vergaan.…
Paula20 februari 2006Lees meer >

Nooit

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 790
heb ik antwoorden gewild, vragen had ik niet ik wist het, vanaf de voetstappen op het bospad waar draadloos verbonden jou dichterbij bracht de klanken bewaarde ik terwijl zwijgen een eigen taal sprak gaf ik je zinnen vol vertrouwen liefde liet ik achter mij nooit heb ik antwoorden gewild, vragen had ik niet…
metha1 maart 2006Lees meer >

Het pad

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 553
Voetstappen zoeken naar nieuwe sporen de oude van gisteren, zijn nog onderweg naar morgen. Op zoek naar een nieuwe bestemming om alles van het verleden achter te laten verder te gaan met de blik gericht naar de nieuwe toekomst waar alles dan alleen nog maar herinnering zal zijn.…

Datumgrens

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
Voetstappen, een versnelde gang. Vluchtend voor een bliksemschicht. Je hart klopt bang om wat in het verschiet ligt. Steen, glas, scherven, verwaaid papier op straat. Sporen van wreed besterven, van een huis dat niet meer bestaat. Een gapend zwart gat, een schaduw, het licht zelf zie je niet. Gewond is de stad die je achter je liet.…
Iniduo24 januari 2012Lees meer >

Schilderkunst

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 628
mijn hand laat ik leiden door de streken van de wind zo penseel ik liefdevolle wolken aan elkaar laat ik golven dansen hoger dan te voren waarin vissen vogels vangen volgen voetstappen elkaar naar het maanlicht waaraan ik mezelf langzaam overgeef en me in op krul tot de geboorte van 'n nieuwe dag…
LadyLove18 december 2013Lees meer >

betegeling

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 407
van een fossiele, stenen vloer is het lastig eten zo keurig als het tuinpad van de buurman ik heb begrepen dat van uitgestorven diersoorten nog versteende keutels resten er komt een dag dat niemand nog weet van ons bestaan, ons bloemenperk, nauwelijks gedragen schoenen omdat de maat toch te klein bleek zodat voetstappen in beton zijn…
Iniduo5 oktober 2019Lees meer >

domaine particulier

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 624
volg het geëffend pad waar onuitgesproken woorden de voetstappen dempen waar ontluisterende bomen en linten van zwijgzaamheid onvoltooide zinnen vormen achter de hoge heuvels van misplaatste trots bepalen leestekens de grens juist daar in het land van zeggen en schrijven spreekt men de taal van dichters...…

Groene verf

gedicht
3.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 12.566
Het ideale gedicht: een met overleg gemorste groene plas verf Een gedicht ligt bij voorkeur in een drukke winkelstraat De een loopt hierheen de ander loopt daarheen en iedereen maakt groene voetstappen ----------------------------------------------------------------- Uit: 'Sorry dat ik het paard en de hond heb doodgeschoten'(2002…

totnogtoe

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 958
hebben de voetstappen ons achtergelaten en het besef ervan in een eigen tekening meegedragen en bepaald. de elementen buiten, gaan tekeer onbaatzuchtig in een zee die zich neerlegt met haar golven. betrekkelijk is het te blijven lopen, meelevend te lopen, blijvend meegeleefd achter de duinen.…
Ids Blaauw13 oktober 2003Lees meer >

zomer 2002

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.378
Wij reizen deze zomer door de mooiste landen en worden parallellen van elkaar: afstand in evenwicht, zonlicht wederzijds ontvangen dezelfde aarde elders, evenwel duidelijk voelbaar voor onze voetstappen. Hoe evenwijdig jij ook bent, in dit seizoen vol witte warmte, eens kom je kruiselings terug, eens ben je weer voorhanden.…

Bos (2)

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 867
Onze voetstappen vermengen zich met onze gedachten, er lopen geen andere mensen, wel loeit er een koe, dit is een plek van rust en onbegrensde mogelijkheden.…
Tatjana Das3 september 2007Lees meer >

Nachtgedicht

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.195
de avond praat zacht nog zachter dan je woorden op mijn lippen ik hou van die gedachte van de warmte in mijn buik en de lichte voetstappen die schemer dragen naar de nacht je loopt mijn taal binnen en legt liefde neer onophoudelijk, zoals de dichters in mijn lijf niets verdwijnt en alles wordt mooier in de stilte van…

domaine particulier

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 471
volg het geëffend pad waar onuitgesproken woorden de voetstappen dempen waar ontfluisterde bomen onvoltooide zinnen vormen en linten van zwijgzaamheid achter hoge heuvels van misplaatste trots bepalen leestekens de grens juist daar ginds in het land van zeggen en schrijven spreekt men de taal van dichters…

Denken

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 518
Maar ik wil Stilte Haar gouden voetstappen geflankeerd door rede weerklinken in geluid, binnenuit van mij altijd horen. Mag ik voor dit moment - eventjes maar - doof zijn - niet denken?…

Nummer B 0698

netgedicht
3.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 778
laat zijn tranen over Poolse akkers lopen bijtende kou kan hij verdragen maar nooit, slijt het snijden van stilte in voetstappen die vertragen weer ziet hij de barakken waar zijn ziel werd vermoord en waardigheid verkracht hij brengt zijn hand naar de borst zijn stem stokt, ze stalen mijn naam ik werd nummer B 0698…
Hanny29 januari 2010Lees meer >

Waalsdorpervlakte

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 746
De klok klinkt door de duinen de vlam die eeuwig brandt voetstappen op de paden een bloem in een hand... De vlag wappert in de duinen als teken van die strijd gefluister, dan de stilte even terug in de tijd... De klok klinkt door de duinen brengt ons in gedachten geeft het gevoel van dankbaarheid en vrede, in twee minuten wachten...…

Zie de bomen.

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 475
Zoek de sporen van mijn voetstappen, die in de jaren zijn vervaagd door de tijd. Huizen als stille schaduwen, die zijn omgeven met beelden uit een verleden. Verdwalen zal ik niet, maar zoek naar een teken of naar de zin van het bestaan. Dwaal verder door bekende straten op zoek naar de tijd die voorgoed verloren is gegaan.…

domaine privé

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 479
volg het geëffend pad waar onuitgesproken woorden de voetstappen dempen waar ontfluisterde bomen onvoltooide zinnen vormen waar linten van zwijgzaamheid achter huizenhoge heuvels van misplaatste trots als leestekens de grens bepalen juist daar in het land van zeggen en schrijven spreekt men de taal van dichters…

'n Middag in Kijkduin

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 450
Wolken stapelen in vele tinten grijs aan de horizon 'n klein bootje Tussen hemel en aarde een immens grote zee deinende beweging lichtgroen tegen grijs Niets blijft hetzelfde ontelbare schelpen waartussen 'n krab rent voor z'n leven als voetstappen verdwijnen…
LadyLove27 november 2010Lees meer >

ZEEËN VAN TIJD!

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 653
Ik hoor vogels fluiten voetstappen op straat voel de opkomende zon voer voor vroege vogels vervoering, beroering vandaag? Het is nog ver voor zevenen vanmorgen Vanmiddag vanavond vannacht verschijnen vanzelf, zodoende voel, ervaar ik zeeën van tijd!…

Potassium

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
het zand stuift argeloos tart bruggen en kastelen mondhoeken worden korsten ach, korrels zijn met velen de vloed heeft sporen gewist om voetstappen te vervloeken ik verdwaal in confectietuinen blijf de wildernis zoeken het water draagt zich naar zee mijn schepen verbrand langs geulen en kreken een pot met as in de hand…

Animo begeesteren

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 446
Je bent in alles denkbaar in de pot suiker in de keuken voor de kruidentuin bij het raam nare vergeten herinneringen heimwee naar een nooit en nergens over voetstappen die ik vergeet in het voorbijgaan onder de maan wanneer we kussen tussen regen kom ik je steeds opnieuw weer tegen jouw naam alweer verloren uit mijn naam ben je niet…

Onveiligheid

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.112
De echo van mijn voetstappen tussen de huizen en de wal, iets wat mij altijd achtervolgen zal. Kon ik maar iets doen aan die angst, want van iedereen die ik ken, ben IK het bangst.…
Lisa3 januari 2008Lees meer >

Thuiskomst

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.002
Voetstappen liegen niet net als de wortels diep het vasthouden niet vergeten. Het landschap dat ik negeerde maakte slagzij maar de vleugels in de lucht waren sterk en vastberaden als de duif haar vlucht weet af te maken.…

Veine

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 663
Ongeschonden ligt zij daar door zandkorrels omgeven blaast een zachte wind de nacht dichterbij voetstappen lopen langs ontkennen gehaast de afdruk van haar frêle schoonheid vertrappen het pure minnen een zijden gloed omarmt niet meer jaagt afstand door verspillen langs verbeten zoekende handen verspeelt ook hij het kleine veine…
metha26 april 2006Lees meer >

lieveling, doet sterven pijn?

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.197
zachtjes kabbelt het rustende water dansende golfjes roepen zijn naam roodomrande gestorven ogen smeken verbitterd om verlossing het jonge verleden toont slechts verdriet aan het sterfbed van zijn geliefde ...voetstappen slepen op gerimpeld zand lopen verloren in het water "lieveling, doet sterven pijn?" eugeen…
eugeen19 juni 2009Lees meer >

Verleden

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 442
Voetstappen in het zand vervaagd door de tijd zoals zij werd van meisje naar nu een vrouw. Lopend aan het strand stromen de tranen over haar gezicht vallen in water en zand. Golven voeren haar tranen met zich mee bevrijden haar nemen ze mee naar de horizon.…