489 resultaten.
Vaderlief
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
809 Het tikken van de klok
De voetstappen van papa
droge, doffe klappen, in de nok
van het natte dak
Stil zit ik, veroer me niet
Ik weet dat hij me hoort
En als hij me ziet,
dan zijn de rapen gaar
BOEM, PATS, AU!, KLABATS!
'Papa, papa, het doet pijn!!'
'Zeur niet kind,
ergens vind je het fijn.'…
De sleutel van Kerst
netgedicht
3.5 met 20 stemmen
3.878 Daarnet
nog jouw voetstappen
in de sneeuw.
Ik hoorde toch,
of was het niet? Je
stem zo ijl, door
merg en been.
Jij ging toch,
dacht ik zo... ik
vergis me niet, je
liet me hier alleen.…
De eindtijd
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.882 Zijn heilige voetstappen,
in deze angstige tijd.
Oorlogen en ziektes,
kenmerkend voor de eindtijd.
Wanneer komt die dag,
dat mijn hart stil zal staan?
Omdat de tijd zal stoppen,
en de wereld zal vergaan.…
Nooit
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
790 heb ik antwoorden
gewild, vragen had ik niet
ik wist het, vanaf de
voetstappen op het bospad
waar draadloos verbonden
jou dichterbij bracht
de klanken bewaarde ik
terwijl zwijgen een eigen
taal sprak gaf ik je
zinnen vol vertrouwen
liefde liet ik achter mij
nooit heb ik antwoorden
gewild, vragen had ik niet…
Het pad
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
553 Voetstappen zoeken naar nieuwe sporen
de oude van gisteren, zijn nog onderweg
naar morgen.
Op zoek naar een nieuwe bestemming
om alles van het verleden achter te laten
verder te gaan met de blik gericht naar de
nieuwe toekomst waar alles dan alleen nog
maar herinnering zal zijn.…
Datumgrens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 Voetstappen, een versnelde gang.
Vluchtend voor een bliksemschicht.
Je hart klopt bang
om wat in het verschiet ligt.
Steen, glas, scherven,
verwaaid papier op straat.
Sporen van wreed besterven,
van een huis dat niet meer bestaat.
Een gapend zwart gat,
een schaduw, het licht zelf zie je niet.
Gewond is de stad
die je achter je liet.…
Schilderkunst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
628 mijn hand laat ik leiden
door de streken van de wind
zo penseel ik liefdevolle
wolken aan elkaar
laat ik golven dansen
hoger dan te voren waarin
vissen vogels vangen
volgen voetstappen elkaar
naar het maanlicht waaraan
ik mezelf langzaam overgeef
en me in op krul tot de geboorte
van 'n nieuwe dag…
betegeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 van een fossiele, stenen vloer
is het lastig eten
zo keurig als het tuinpad van de buurman
ik heb begrepen dat van uitgestorven diersoorten
nog versteende keutels resten
er komt een dag dat niemand nog weet van ons bestaan,
ons bloemenperk, nauwelijks gedragen schoenen omdat
de maat toch te klein bleek
zodat voetstappen in beton zijn…
domaine particulier
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
624 volg het geëffend pad
waar onuitgesproken woorden
de voetstappen dempen
waar ontluisterende bomen
en linten van zwijgzaamheid
onvoltooide zinnen vormen
achter de hoge heuvels
van misplaatste trots
bepalen leestekens de grens
juist daar in het land van
zeggen en schrijven spreekt
men de taal van dichters...…
Groene verf
gedicht
3.3 met 23 stemmen
12.566 Het ideale gedicht:
een met overleg gemorste
groene plas verf
Een gedicht
ligt bij voorkeur
in een drukke winkelstraat
De een loopt hierheen
de ander loopt daarheen
en iedereen maakt
groene voetstappen
-----------------------------------------------------------------
Uit: 'Sorry dat ik het paard en de hond heb doodgeschoten'(2002…
totnogtoe
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
958 hebben de voetstappen ons
achtergelaten en
het besef ervan in een eigen tekening
meegedragen en bepaald.
de elementen buiten, gaan
tekeer
onbaatzuchtig in een zee
die zich neerlegt
met haar golven.
betrekkelijk
is
het
te blijven lopen, meelevend
te lopen, blijvend meegeleefd achter de
duinen.…
zomer 2002
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.378 Wij reizen deze zomer
door de mooiste landen
en worden parallellen van elkaar:
afstand in evenwicht,
zonlicht wederzijds ontvangen
dezelfde aarde elders,
evenwel duidelijk voelbaar
voor onze voetstappen.
Hoe evenwijdig jij ook bent,
in dit seizoen vol witte warmte,
eens kom je kruiselings terug,
eens ben je weer voorhanden.…
Bos (2)
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
867 Onze voetstappen vermengen zich met onze gedachten,
er lopen geen andere mensen,
wel loeit er een koe,
dit is een plek van rust en onbegrensde mogelijkheden.…
Nachtgedicht
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.195 de avond praat zacht
nog zachter dan je woorden
op mijn lippen
ik hou van die gedachte
van de warmte
in mijn buik
en de lichte voetstappen
die schemer dragen naar de nacht
je loopt mijn taal binnen
en legt liefde
neer
onophoudelijk, zoals
de dichters in
mijn lijf
niets verdwijnt en alles
wordt mooier
in de stilte van…
domaine particulier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 volg het geëffend pad
waar onuitgesproken woorden
de voetstappen dempen
waar ontfluisterde bomen
onvoltooide zinnen vormen
en linten van zwijgzaamheid
achter hoge heuvels
van misplaatste trots
bepalen leestekens de grens
juist daar ginds in het land
van zeggen en schrijven
spreekt men de taal van dichters…
Denken
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
518 Maar ik wil Stilte
Haar gouden voetstappen geflankeerd door rede
weerklinken in geluid, binnenuit van mij altijd horen.
Mag ik voor dit moment
- eventjes maar -
doof zijn - niet denken?…
Nummer B 0698
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
778 laat zijn tranen over Poolse akkers lopen
bijtende kou kan hij verdragen
maar nooit, slijt het snijden
van stilte
in voetstappen die vertragen
weer ziet hij de barakken
waar zijn ziel werd vermoord
en waardigheid verkracht
hij brengt zijn hand naar de borst
zijn stem stokt, ze stalen mijn naam
ik werd nummer B 0698…
Waalsdorpervlakte
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
746 De klok klinkt door de duinen
de vlam die eeuwig brandt
voetstappen op de paden
een bloem in een hand...
De vlag wappert in de duinen
als teken van die strijd
gefluister, dan de stilte
even terug in de tijd...
De klok klinkt door de duinen
brengt ons in gedachten
geeft het gevoel van dankbaarheid
en vrede, in twee minuten wachten...…
Zie de bomen.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
475 Zoek de sporen van mijn
voetstappen, die in de jaren
zijn vervaagd door de tijd.
Huizen als stille schaduwen,
die zijn omgeven met
beelden uit een verleden.
Verdwalen zal ik niet, maar
zoek naar een teken of naar
de zin van het bestaan.
Dwaal verder door bekende
straten op zoek naar de tijd
die voorgoed verloren is gegaan.…
domaine privé
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
479 volg het geëffend pad
waar onuitgesproken woorden
de voetstappen dempen
waar ontfluisterde bomen
onvoltooide zinnen vormen
waar linten van zwijgzaamheid
achter huizenhoge heuvels
van misplaatste trots als
leestekens de grens bepalen
juist daar in het land
van zeggen en schrijven
spreekt men de taal van dichters…
'n Middag in Kijkduin
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
450 Wolken stapelen in
vele tinten grijs
aan de horizon
'n klein bootje
Tussen hemel en aarde
een immens grote zee
deinende beweging
lichtgroen tegen grijs
Niets blijft hetzelfde
ontelbare schelpen waartussen
'n krab rent voor z'n leven
als voetstappen verdwijnen…
ZEEËN VAN TIJD!
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
653 Ik hoor
vogels fluiten
voetstappen op straat
voel de opkomende zon
voer voor vroege vogels
vervoering, beroering
vandaag?
Het is nog
ver voor zevenen
vanmorgen
Vanmiddag
vanavond
vannacht
verschijnen
vanzelf, zodoende
voel, ervaar ik
zeeën van tijd!…
Potassium
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 het zand stuift argeloos
tart bruggen en kastelen
mondhoeken worden korsten
ach, korrels zijn met velen
de vloed heeft sporen gewist
om voetstappen te vervloeken
ik verdwaal in confectietuinen
blijf de wildernis zoeken
het water draagt zich naar zee
mijn schepen verbrand
langs geulen en kreken
een pot met as in de hand…
De tuinen van Monet
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
568 Waar hij
zijn voetstappen
heeft gezet....…
Animo begeesteren
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
446 Je bent in alles denkbaar
in de pot suiker in de keuken
voor de kruidentuin bij het raam
nare vergeten herinneringen
heimwee naar een nooit en nergens
over voetstappen die ik vergeet
in het voorbijgaan onder de maan
wanneer we kussen tussen regen
kom ik je steeds opnieuw weer tegen
jouw naam alweer verloren
uit mijn naam ben je niet…
Onveiligheid
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.112 De echo van mijn voetstappen tussen de huizen en de wal,
iets wat mij altijd achtervolgen zal.
Kon ik maar iets doen aan die angst,
want van iedereen die ik ken, ben IK het bangst.…
Thuiskomst
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
2.002 Voetstappen liegen niet
net als de wortels diep
het vasthouden niet vergeten.
Het landschap dat ik negeerde
maakte slagzij
maar de vleugels in de lucht
waren sterk en vastberaden
als de duif haar vlucht
weet af te maken.…
Veine
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
663 Ongeschonden ligt zij daar
door zandkorrels omgeven
blaast een zachte wind
de nacht dichterbij
voetstappen lopen langs
ontkennen gehaast de afdruk
van haar frêle schoonheid
vertrappen het pure minnen
een zijden gloed omarmt niet meer
jaagt afstand door verspillen
langs verbeten zoekende handen
verspeelt ook hij het kleine veine…
lieveling, doet sterven pijn?
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.197 zachtjes kabbelt
het rustende water
dansende golfjes
roepen zijn naam
roodomrande
gestorven ogen
smeken verbitterd
om verlossing
het jonge verleden
toont slechts verdriet
aan het sterfbed
van zijn geliefde
...voetstappen slepen
op gerimpeld zand
lopen verloren
in het water
"lieveling, doet sterven pijn?"
eugeen…
Verleden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
442 Voetstappen in het zand
vervaagd door de tijd
zoals zij werd van meisje
naar nu een vrouw.
Lopend aan het strand
stromen de tranen
over haar gezicht
vallen in water en zand.
Golven voeren haar
tranen met zich mee
bevrijden haar nemen
ze mee naar de horizon.…