270 resultaten.
SPRINGTIME
snelsonnet
2.7 met 31 stemmen
1.884 Het sprong zo lekker van die derde ring.
Doch volgens de gemeentelijke regels
besmeurde men daarbij te veel de tegels,
zodat men toen tot sluiting overging.
Maar straks komt er een bord met: ‘Vanaf heden
kunt u ook via tráppen naar beneden!’…
Marnixline
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.562 Het hart lijdt, tergt,
slaat, vertrapt,
grenst af, stelt teleur,
keer op keer.
Niet verwerkt,
het verlies van dierbaren.
Afgewezen door het zijn,
de persoonlijkheid.
Open vlees bedekken
afgebeten nagels.
Diepe snijwonden
kerven beide armen.
Frustraties gevangen,
bedekt in een net van grenzen,
op het bleke, tere lichaam.
Ervaart iedere…
Adieu
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
2.694 Wat is de waarde
van het leiden van een leven
waarin men strijdt
voor meer tijd
om in leven te lijden?
De drang om te leven
doet mij vechten voor tijd
maar boven het strijden
om in leven te lijden
verkies ik
te leven
in eeuwigheid.
Want wat is de prijs
voor de strijd van de lijder
die vecht voor zijn leven
en álles wil geven
om zijn…
Dans Macabre
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.607 Zo jong
Je broze afscheid
Een witte vlek
Op de keukentafel
Zo jong
De omhelzing
Van je dierbaren
Niet gevoeld
Zo jong
Een dans macabre
Op de thermiek
Van spijt…
Ik en Niemand...
hartenkreet
3.2 met 24 stemmen
3.933 Waar zou ik zijn als ik mijn eigen weg zou nemen?
dood of levend?
alleen of met vrienden?
nu ik jou zo zie lijden denk ik waarom?
zelf wil ik niet meer doorgaan!
de wereld gaat door,
maar de rede om te leven is weggevlogen voor mij.
ik zit thuis te denken.
wat zou de minst pijnlijke manier zijn?
wie zal me missen?
wat zullen anderen…
verlost
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
3.106 verlost van vragen
verlost van pijn
verlost van dagen
die verschrikkelijk voor je zijn
de dingen die je niet meer zag
de eigenschappen van je die ik zo graag mag
nooit
nooit meer zullen we ze zien
nooit meer
de gezelligheid die je bracht
zo ineens
gelachen en geleefd
een vriend
die nooit vergeten zal worden
een vriend voor altijd…
wanhoopsdaad
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.413 Laat mij diepzeeduiken in jouw ogen
waar haaien in verloren lopen.
Laat mij vioolspelen op jouw tanden
en laat mij zijn... en geen ander!
Schreew en ween als je moet
sla en schop, als het dat is wat je voelt,
maar laat mij nooit verdwijnen
met de schilfers van jouw blik,
een kinderhand vol spijt,
die telkens weer verkwijnt.
Laat…
Deze nacht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.839 Deze nacht lijkt zolang te duren
Met haar met dood en leed gevulde uren
Een afscheidsbrief vol lege woorden
Als bewijs te hebben bestaan
Ik laat een stille traan
Hij valt met een onhoorbare plons tussen de dauwdruppels in het gras
Anoniem.…
vóór de ochtend
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.078 de pillen liggen klaar
naast de fles met sterke drank
om haar verloren moed te schenken
geen schreeuw om hulp of snikken
haar gedachten zijn gesmoord
in doodse stilte wil ze slikken
te moe om te beseffen
dat ze een keuze heeft
wat zij die niet meer leeft
nooit heeft gehad
ze ziet haar moeders lief gezicht
dat in het donker oplicht…
Rood koperdraad
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
1.315 Koperdraad
rood koperdraad
gewonden om een stok
waarmee hij traag uit wandelen gaat
wanneer het weer op onweer staat
Nog eens naar de heuvel toe
want hij is moe - doodmoe…
Ongeloof
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.724 Waarom schiet hij zich niet
een kogel door het hoofd
als hij dan toch gelooft
dat men zo 't einde ziet?…
Ineens kwam alles terug
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.497 Dit is weer zo’n avond
Dat mijn gedachten
Teruggaan naar toen
Het kwam door de vraag
Argeloos gesteld
wat doe jij op de tweede kerstdag
Ineens kwam alles terug
Ik dacht aan jou Tiny
We hadden afgesproken
Dat jij die dag bij mij zou komen eten
Samen met Joop
Ik had allerlei lekkers in de oven
En de tafel gedekt
Op de klok kijkend…
Ik rust, ik rust, ik r...
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.474 Vreemd...
Zoals JIJ je laatst gedroeg
Maar...
Een traan alleen is nooit genoeg
't Verwerken vraagt wel heel veel tijd
De weg was JIJ al langer kwijt
Hoe kon het gaan zoals het ging
Hartelijkheid...
Was niet jouw ding
Iemand raken
En zo diep
Dat leek waar JIJ
Veel vreugd in schiep
Dan nu met een bedroefd gezicht
Te zeggen over het verleden…
Voor moeder
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
2.425 Dag moeder, zeg ik,
en daar zit je dan,
ether in de hoeken van je ogen,
ik wil het verwarren met tranen,
maar het gevecht met de redelijkheid
is allang verloren.
Vroeger was ik voor je een open blad,
elke nerf kon je beschrijven
als een tak van een boom in een park
waar de winter geen ziekte was,
elke haar had je geteld,
elke traan vermeld…
[briefje]
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.510 Lieve L.,
Natuurlijk had je
het recht om
ermee te stoppen
maar hierbij een
klein briefje om
je te laten weten:
Toen jij jezelf ophing
hing je ook een
beetje mij op.…
Arend
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.328 Nerveus, bleek, breekbaar als een lentenacht
vlakbij het gloren, bezweet en ongeschoren
ondersteboven, niet langer in staat te bekoren
Arend verbleef, maar meer nog, werd verdacht
Het waren die nachten waarop hij teerde
‘Waarvan’, werd gezworen doch verzwegen
eerst af en toe, tegenwoordig vast geregen
kou kon `m niet deren, zoals hijzelf beweerde…
Jochem (Spijt Carry SLee)
hartenkreet
4.1 met 54 stemmen
6.938 Ze zeggen dat je sterven wilde,
en ik heb het ook gezien.
Hoe stil je tas daar dreef,
daar op het stille water.
Ik had het koud en dacht,
Wat is het stil...
Het spijt me dat je bent gestorven,
maar in mijn hoofd leef je nog voort.
Want telkens als ik aan je denk,
zie ik het beeld van hoe je riep.
Al had ik het beloofd,
toch kon ik het niet…
mijn onrust fietste ongestraat
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
805 onzichtbaar was de draad
die ik vanmorgen vond
mijn onrust fietste ongestraat
reed mijn gedachten rond in
zwart met lange mouwenmaat
ik voelde hoe de wond
ging trekken tot ik jou
als mijn bestemming vond
de hemel brak toen ik je sprak
je las in letters op de grond
de zon scheen op mijn rug
mijn woorden waren stug
haperden in nieuw gesproken…
HUISWERK
snelsonnet
3.3 met 39 stemmen
3.693 Vandaag de handgranaat, wie doet ’t vóór ?
Rajief, kom maar naar voren asjeblief.
KABOEM !! Ach, ‘t is wel jammer van Rajief,
met hem gaat weer een jong talent teloor.
Dan reik ik jullie nu een landmijn aan,
daar moet je thuis aandachtig op gaan staan.…
Als ik er niet meer ben
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
3.429 Als ik er niet meer ben,
treur dan niet om mij,
want als een echte engel,
sta ik nog altijd aan je zij.
Als ik er niet meer ben,
denk niet teveel aan mij,
maar onthoud heel goed,
mijn verdriet is voorbij.
Als ik er niet meer ben,
vergeet me dan maar snel,
want je hebt me niet nodig,
alleen red je het ook wel!…
Alleen en Iedereen
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
1.625 Iedereen zit aan tafel
En heeft het leuk
Door samen te praten
Maar ergens slaat een deuk
In iemands vertrouwen
Die zit te rouwen
Alleen
Niemand heeft het in de gaten
Iedereen zit nog aan tafel
En heeft het leuk
Geboorte van jezus ja en amen
Kalkoen In Een Saus Van Bramen
Maar ergens slaat weer een deuk
In iemands vertrouwen
Die zit…
Pijnloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.290 Ze slaat haar ogen neer
overspoeld met verdriet
ze twijfelt nu niet meer
leven en dood staan quitte
Ze gaat zich overgeven
aan de hemelse pracht
naar het oneindige zweven
waar ze wordt verwacht
Ze kijkt niet meer om
niemand die om haar treurt
straks slaat de grote trom
en is het pijnloos gebeurd...…
moedertje
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
2.123 De fiets tegen het hek
Er staat een fiets tegen het hek
De sleutel die nog steekt
Het is de fiets van iemand die iedereen vertrouwt,
of van zij die niets meer hoeft
Onbaatzuchtig en in dienst van een ander
Altijd geven, nooit willen ontvangen
Je drukte nooit je mening door,
maar nu: nu staat er een fiets tegen het hek.
Je was zuinig…
Rotterdams uitzicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
906 ‘melancholiek stonden haar ogen’
sprak de receptionist een groot liefhebber
van het vrouwelijk schoon
hij had haar begeleid naar de kamer
de minibar, de kaart, het uitzicht
op wat neuken
nu gaf hij mij de pass-key
bleek en bibberig dook hij
in de paperassen, held
in de gang wees een zweterig kamermeisje
mij de weg. het elektronische slot…
Een roep om aandacht
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
1.662 Niet kunnen praten,
en toch iets zeggen.
Door een boodschap,
iets willen uitleggen.
Niet ziek zijn,
en toch ziekelijk voelen.
Door medicijnen,
je gevoel verkoelen.
Niet gedood willen worden,
en toch jezelf vermoord.
Een roep om aandacht,
die te laat werd gehoord.…
De zelfmoordenaar
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
2.089 Geen hoop, geen hoger streven meer
brengt mij nog stervend in ’t geweer:
het einde is als het begin.
Ik was geen dichter, priester of soldaat
maar zat daar ergens tussenin.
Het helse dwaallicht aan de kim
splitst zich uiteindelijk in twee:
‘k ga met die lichten mee,
verdrink om nooit meer op te komen
en word tot stof en as
in ’t huilen van…
bedoekt met lagen pijn
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
721 je springt
zonder landen
val is vlucht
brekend uit banden
ongewis
de diepte voorbij
nooit meer morgen
niet weer keert het tij
haat vloekt krijsend
zijn beschuldiging
schreeuwend ijlt
bestorven lucht
van rottend leed
het onbestorven
leven langs
voorbij
en valt en valt
je lijf bedoekt
met lagen pijn
rood in doodgebloed
verdriet…
Herfst
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.371 oostenwind
bladerdek
herfsttint
regenjack
kalebas
kastanje tam
waterplas
oesterzwam
rubberzolen
storm op til
aanbevolen
vitaminepil
vioolmuziek
bliksemschicht
melancholiek
ogen dicht
uitzichtloos
depressief
pillendoos
afscheidsbrief…
Treinconfrontatie
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
780 De schijnwerperlichten
Haar soelaas
Zij bestemt zo zeker
Een laatste keer
Wil zij zich geven
De doelgerichte stap
Rust, nu zo grijpbaar
Dichtbij, het einde
Van haar zinloze leven
Haar silhouet
In 't schijnwerperlicht
Zijn doelloze paniek
Rest nog willoos toekijken
Een ijzige gil
Door merg en been
Een moordende klap
De sneltreinmachinist…
zonder afscheid en zonder iets...
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
3.019 Iemand laten gaan
en vervolgens kwijt zijn
Iedereen staat op z'n kop,
hoe kon dit nou gebeuren!?
Je was ziek, nog niet zo lang,
Je was hier ondersteboven van maar
je wist dat er een grote overlevingskans was,
een positieve uitslag zou je zeggen.
Voor jou was de angst
groter dan het vertrouwen in herstel.
Zonder afscheid zonder…