5106 resultaten.
Kortenhoef
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.617 De avond komt over de kleine binnenplas.
Ik peddel niet meer, licht zuchtend loopt
de kano vast in de plompeblaren. Nog een
kleine opmerking van de wind
achter mij in het riet. De watermunt
geurt me met kracht achterna van het
licht aanvaren.
Een fuut komt haastig nog door de ban,
met watervrees zwemmend, alsof het zo weer
spertijd is, weer…
En ik?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Ik hou van je
fluisterden zijn lippen in mijn oor
Ik haat je
spuwde het vuur in zijn ogen
Ik wil je
schreeuwden zijn vingers rond mijn arm
En ik?
Ik wou weg.…
Sleur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
505 De dood is de moeder van mijn angsten.
Sterfelijkheid is de bron van verlangen.
Liefde geeft smaak aan mijn zoetste zoet.
Vandaag durf ik een moedig plan verwoorden.
Pas maar goed op mijn trouwe sleur!
Morgen ga ik een tijdmoordenaar vermoorden.…
De schreeuw
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
574 Heerlijk is het om primitief te kunnen schreeuwen.
Fijn is het om eens gezond tekeer te kunnen gaan.
Hoe verlichtend moet het zijn om tranen te huilen,
die nooit eerder vloeien konden.
Hoe bevrijdend moet het zijn om lucht te geven,
aan angstgebrulde schreeuwen,
als vergeving van nooitbegane zonden.…
In onze kelders
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
452 Angsten bewaar ik er in afgesloten flessen.
Er wachten kisten vol ongeleerde lessen.
Kelders zijn donker en heel erg ongezond.
Toch wordt ooit ons levenshuis weer schoon.
En, wie weet, na al dat pijnlijk zwoegen,
is herboren worden ons welverdiende loon.…
Wilde beesten in een hok.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
799 Ik heb gevochten,
ik heb geknokt
met al die wilde beesten
in een hok.
Ze aten niet, ze dronken niet,
wat ik hen ook gaf.
Tot mijn groot verdriet
werd 't een lijdensweg, een straf.
Ze gromden, ze grauwden,
de tanden ontbloot.
Ze haalden uit met hun klauwen.
Ik huiverde, ontmoeting met de dood.
Toen heb ik 't besluit genomen
om weg…
geef ons nog wat tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.024 als de zon opkomt dan omarm
ik mijn dromen, innig…
dankbaar (geef ons nog wat tijd)
het verleden en sommige mensen
heb ik reeds achter me gelaten
ik ben nog niet klaar
wij genieten van de zon, van elkaar
van de natuur, en wederom
van elkaar
de herinneringen die gemaakt zijn
vastgelegd
ik ben nog niet klaar
en ook zo bang…
In de kleine coupé
gedicht
3.0 met 3 stemmen
4.852 In de kleine coupé, paskamertje van de vrijheid,
heeft een man de scheiding tussen lichaam en geest
aan een touwtje om zijn middel hangen.
Hij vraagt de medereizigers z'n geest vast te houden.
Bang dat zijn lichaam komt te zweven.
die voortdurend dreigen de mogelijkheid.
----------------------------------------
uit: 'Valscherm voor Erasmus…
Veilig in hoog gesloten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
485 ik ben niet vrij
voel me veilig
in hoog gesloten
er zijn altijd haken
en vooral ogen die
verhinderen dat ik open
voel me bekeken
denk dat anderen
het vaak beter weten
toch heb ik
mijn witte huid dit
voorjaar aan de zon gegeven
zij warmt woordeloos
koestert oordeelloos wat
jarenlang verborgen was
ik heb mij ontbloot
het hoog…
Weerzien
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
631 toonde hij vast een glimlach
hij sprak in één stuk door
over hoe mooi het was die dag
dat was niet mijn herinnering
ik was een jong en bang ding
was eigenlijk een klein vogeltje in zijn hand
in welke hel was ik beland
ik zei niets
en heb hem de rug toegekeerd
ik had het toch niet geleerd
hem eens de waarheid te zeggen
welke angst…
Niet bang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
477 Nauw´lijks merkbaar, voor
Geen buitenstaander te zien,
Zie ik je daaglijks vooruitgaan,
Millimeter voor millimeter,
Met micro-beetjes tegelijk
Zie ik je groeien
Vanuit het oneindige niets
Naar opkomst en groei
En dat je bloeien zult,
Dat is wel zeker,
Ook al duurt het
Voor mijn gevoel
Nog wel eeuwen lang,
Ooit kom je tot volle…
Die avond
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.423 die avond dat mijn moeder me mee naar buiten nam me zacht
van achteren bij de haren pakte me de sterren wees
daartussen een onzichtbare vinger die met de nagel
een vuurstreep door de hemel trok.
dat ze in een kuil in de grond heel hard ging bidden en huilen en
gillen en dat alles tegelijk de zomerbloemen van haar zachte rok
trilden zand viel…
Maannacht in Elche
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.986 alsof het míjn angst had gehoord
ik antwoordde niet
en zwijgend liepen wij voort.…
Onheil
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
588 Onrustig aanwezig
In het benauwde klam
De gevlogen mus wist
Een verbrande vlinderpop
Een kromgetrokken rups
Krijgt geen vleugels
Geen kleur geen leven
Pijn geweld angst
Marcheren meedogenloos door
Onrustig voelbaar
Scherpe ongemakkelijke vibraties
Een mens kent zijn machtslust niet.…
Als primus inter pares
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
562 hij groef en
spitte alles om
op zoek naar
aandacht en waardering
voelde zich
de koning op
zijn vakgebied
als primus inter pares
maar medebroeders
had hij niet in
volgen en begrijpen
schold ze uit voor eigenwijzen
aan een handvol dwepelingen
en verdwaalden baarde hij
zijn kennis en wat kunde dat was
de aandacht die de wereld hem…
Alles in mij blijft haken
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.647 Alles in mij blijft haken
in zijn ogen vol schrik.
Zo verschrikkelijk vol schrik.
Hij praat alleen nog met zijn blik.
Ik leg mijn hand op dat gezicht, bedek
het voorhoofd, de ogen, bedek de beelden.
Verplaats die wereld. Welke wereld?
Is het de onze? Allesomvattend?
Of een misselijke droom die zienderogen
groeit en zich in hem heeft vastgehaakt…
Flinterdun verweer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
562 de façade belooft heel wat
oppervlakkig gezien lijkt dat
als bescherming nog niet zo gek
maar met kracht heeft het niets te maken
diepe gekwetstheid en bange vragen
hokken samen onder vliesdun dek
en gluren door gleeën in dit laken
of ze zich wellicht toch buiten gaan wagen
toch denken ze er niet aan
in hun te zeer gekrenkte bestaan
zich…
Storm
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
518 wees niet bang
voor de storm
laat maar waaien…
Onneembaar onderhout
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
486 ik zie de bomen groeien
struiken dichten donker
in onneembaar onderhout
op open plekken
grijpen groene vingers
in snel tempo licht en zicht
schaduwen
schieten omhoog
reiken naar het nachtelijk duister
angstaanjagend is de stilte
geluidloos het gillen
als ik langzaam ingesloten word
zal nooit meer een bos betreden
want ik ken…
Van divers allooi
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
540 samen sponnen
zij het web
van werk en thuis
nog hechtten zij in
verre draden familie
vrienden aan het kruis
waarvan de mazen
kleiner dan de prooi vangsten
garandeerden van divers allooi
maar haar trekdraad bleef
de gouden ring want angst
voor echtbreuk zat er altijd in…
Van divers allooi
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
460 samen sponnen
zij het web
van werk en thuis
nog hechtten zij in
verre draden familie
vrienden aan het kruis
waarvan de mazen
kleiner dan de prooi vangsten
garandeerden van divers allooi
maar haar trekdraad bleef
de gouden ring want angst
voor echtbreuk zat er altijd in…
Het rare beest
gedicht
5.0 met 3 stemmen
4.349 Het rare beest met sprinkhaanpoten
en geelzwarte ogen
lengte ca. 2 x mijzelf
heeft me vandaag weer een par keer beloerd.
Ik liep over straat
en ging de hoek om
ik keek(ik voelde wat)
achterom de straat in
waar ik net doorgelopen was.
Om de verre hoek
keek het rare beest
met zijn sprinkhaanpoten gebogen
de voelsprieten tastten de muur…
In de nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 Ik ben gek op slapen,
Daar mogen ze me
’s nachts voor wakker maken.
Waarom toch dat sterke verlangen
Naar een toestand
van half-dood zijn
als ik als de dood ben
voor de dood?…
Ontwaken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
560 Ik beef, schok, schreeuw, ontwaak.
Een beeld zweeft uit het natte raam,
Er is geen uitweg meer, ik maak
een einde aan uw naam,
gooi een net van taal door het duister
en vang een laatste woord.
Ik knikknie naar het venster, luister:
een vader, moord.
Het is een droom? Nee echt.
Wiens vader? Al mijn vrienden
leven in geluk.
Het is geen droom…
donker woud
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
491 De man en de angstige jongen verdwalen
gescheiden door tijden en dromen en dalen
van hoge, verdorde, bevroren gedachten
naar donkere wouden van telkens verwachten.
Wie zag in flitsen het verleden verschijnen
en dan de verwarde, gewonde verdwijnen?…
Facta, non verba (Geen woorden maar daden)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
625 Al mijn angsten, ik daag ze uit
een voor een.
Geen comfortzone voor mij
Ik vecht, maak mijn rug recht.
Het is voorbij.
Acta est Fabula!
Het spel is afgelopen…
Troost
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.137 Pas dan, keert troost troostend terug,
en heeft angst geen reden van bestaan.…
Vluchten is voorbij
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
623 ik ben geweest
jij hebt gebeden
we hebben zij
aan zij gestreden
voor leven als ons recht
het vluchten is voorbij
de laatste ochtend
gaat mij raken.
brandend zal de zon
mijn vleugels schaken
ik ben gestrand
eeuwig zal de wind
mijn kleuren dragen
ribbels over liefde
schrijven in het zand…
Dictatuur
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
586 Ik ken geen plek, waar ik kan schuilen
Ik weet niet waar ik veilig ben
Ik weet niet hoe ik mij moet gedragen
Ik weet niet of ik mag zijn wie ik ben
De mens wilt orde, de mens wilt tucht.
De staat wilt gelijkheid onder zijn burgers.
Massa en uniformiteit
De burger, echter, wilt iets anders.
Hij streeft naar individualisme en zeggenschap…
De grot
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
580 Mijn ziel is gevangen in een duistere grot
In het labyrint zoek ik een uitweg
Maar ik dol maar rond
Ik zie het licht en voel de warmte
Een innerlijke stem wijst mij de weg
Maar ik wil niets zien, ik wil niet luisteren
En ik blijf maar dwalen
In die koude, eenzame, donkere grot…