Alle inzendingen over angst

5106 resultaten.

Sorteren op:

Kortenhoef

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.617
De avond komt over de kleine binnenplas. Ik peddel niet meer, licht zuchtend loopt de kano vast in de plompeblaren. Nog een kleine opmerking van de wind achter mij in het riet. De watermunt geurt me met kracht achterna van het licht aanvaren. Een fuut komt haastig nog door de ban, met watervrees zwemmend, alsof het zo weer spertijd is, weer…

En ik?

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 557
Ik hou van je fluisterden zijn lippen in mijn oor Ik haat je spuwde het vuur in zijn ogen Ik wil je schreeuwden zijn vingers rond mijn arm En ik? Ik wou weg.…
Lola17 maart 2014Lees meer >

Sleur

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
De dood is de moeder van mijn angsten. Sterfelijkheid is de bron van verlangen. Liefde geeft smaak aan mijn zoetste zoet. Vandaag durf ik een moedig plan verwoorden. Pas maar goed op mijn trouwe sleur! Morgen ga ik een tijdmoordenaar vermoorden.…

De schreeuw

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 574
Heerlijk is het om primitief te kunnen schreeuwen. Fijn is het om eens gezond tekeer te kunnen gaan. Hoe verlichtend moet het zijn om tranen te huilen, die nooit eerder vloeien konden. Hoe bevrijdend moet het zijn om lucht te geven, aan angstgebrulde schreeuwen, als vergeving van nooitbegane zonden.…

In onze kelders

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
Angsten bewaar ik er in afgesloten flessen. Er wachten kisten vol ongeleerde lessen. Kelders zijn donker en heel erg ongezond. Toch wordt ooit ons levenshuis weer schoon. En, wie weet, na al dat pijnlijk zwoegen, is herboren worden ons welverdiende loon.…

Wilde beesten in een hok.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 799
Ik heb gevochten, ik heb geknokt met al die wilde beesten in een hok. Ze aten niet, ze dronken niet, wat ik hen ook gaf. Tot mijn groot verdriet werd 't een lijdensweg, een straf. Ze gromden, ze grauwden, de tanden ontbloot. Ze haalden uit met hun klauwen. Ik huiverde, ontmoeting met de dood. Toen heb ik 't besluit genomen om weg…

geef ons nog wat tijd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.024
als de zon opkomt dan omarm ik mijn dromen, innig… dankbaar (geef ons nog wat tijd) het verleden en sommige mensen heb ik reeds achter me gelaten ik ben nog niet klaar wij genieten van de zon, van elkaar van de natuur, en wederom van elkaar de herinneringen die gemaakt zijn vastgelegd ik ben nog niet klaar en ook zo bang…

In de kleine coupé

gedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.852
In de kleine coupé, paskamertje van de vrijheid, heeft een man de scheiding tussen lichaam en geest aan een touwtje om zijn middel hangen. Hij vraagt de medereizigers z'n geest vast te houden. Bang dat zijn lichaam komt te zweven. die voortdurend dreigen de mogelijkheid. ---------------------------------------- uit: 'Valscherm voor Erasmus…

Veilig in hoog gesloten

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 485
ik ben niet vrij voel me veilig in hoog gesloten er zijn altijd haken en vooral ogen die verhinderen dat ik open voel me bekeken denk dat anderen het vaak beter weten toch heb ik mijn witte huid dit voorjaar aan de zon gegeven zij warmt woordeloos koestert oordeelloos wat jarenlang verborgen was ik heb mij ontbloot het hoog…

Weerzien

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 631
toonde hij vast een glimlach hij sprak in één stuk door over hoe mooi het was die dag dat was niet mijn herinnering ik was een jong en bang ding was eigenlijk een klein vogeltje in zijn hand in welke hel was ik beland ik zei niets en heb hem de rug toegekeerd ik had het toch niet geleerd hem eens de waarheid te zeggen welke angst…

Niet bang

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
Nauw´lijks merkbaar, voor Geen buitenstaander te zien, Zie ik je daaglijks vooruitgaan, Millimeter voor millimeter, Met micro-beetjes tegelijk Zie ik je groeien Vanuit het oneindige niets Naar opkomst en groei En dat je bloeien zult, Dat is wel zeker, Ook al duurt het Voor mijn gevoel Nog wel eeuwen lang, Ooit kom je tot volle…

Die avond

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.423
die avond dat mijn moeder me mee naar buiten nam me zacht van achteren bij de haren pakte me de sterren wees daartussen een onzichtbare vinger die met de nagel een vuurstreep door de hemel trok. dat ze in een kuil in de grond heel hard ging bidden en huilen en gillen en dat alles tegelijk de zomerbloemen van haar zachte rok trilden zand viel…

Maannacht in Elche

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.986
alsof het míjn angst had gehoord ik antwoordde niet en zwijgend liepen wij voort.…

Onheil

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 588
Onrustig aanwezig In het benauwde klam De gevlogen mus wist Een verbrande vlinderpop Een kromgetrokken rups Krijgt geen vleugels Geen kleur geen leven Pijn geweld angst Marcheren meedogenloos door Onrustig voelbaar Scherpe ongemakkelijke vibraties Een mens kent zijn machtslust niet.…
Roland Hainje14 augustus 2014Lees meer >

Als primus inter pares

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 562
hij groef en spitte alles om op zoek naar aandacht en waardering voelde zich de koning op zijn vakgebied als primus inter pares maar medebroeders had hij niet in volgen en begrijpen schold ze uit voor eigenwijzen aan een handvol dwepelingen en verdwaalden baarde hij zijn kennis en wat kunde dat was de aandacht die de wereld hem…
wil melker18 januari 2010Lees meer >

Alles in mij blijft haken

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.647
Alles in mij blijft haken in zijn ogen vol schrik. Zo verschrikkelijk vol schrik. Hij praat alleen nog met zijn blik. Ik leg mijn hand op dat gezicht, bedek het voorhoofd, de ogen, bedek de beelden. Verplaats die wereld. Welke wereld? Is het de onze? Allesomvattend? Of een misselijke droom die zienderogen groeit en zich in hem heeft vastgehaakt…
Jana Beranová17 september 2014Lees meer >

Flinterdun verweer

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 562
de façade belooft heel wat oppervlakkig gezien lijkt dat als bescherming nog niet zo gek maar met kracht heeft het niets te maken diepe gekwetstheid en bange vragen hokken samen onder vliesdun dek en gluren door gleeën in dit laken of ze zich wellicht toch buiten gaan wagen toch denken ze er niet aan in hun te zeer gekrenkte bestaan zich…
Ludy Bührs14 oktober 2014Lees meer >

Onneembaar onderhout

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
ik zie de bomen groeien struiken dichten donker in onneembaar onderhout op open plekken grijpen groene vingers in snel tempo licht en zicht schaduwen schieten omhoog reiken naar het nachtelijk duister angstaanjagend is de stilte geluidloos het gillen als ik langzaam ingesloten word zal nooit meer een bos betreden want ik ken…

Van divers allooi

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 540
samen sponnen zij het web van werk en thuis nog hechtten zij in verre draden familie vrienden aan het kruis waarvan de mazen kleiner dan de prooi vangsten garandeerden van divers allooi maar haar trekdraad bleef de gouden ring want angst voor echtbreuk zat er altijd in…
wil melker9 december 2009Lees meer >

Van divers allooi

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 460
samen sponnen zij het web van werk en thuis nog hechtten zij in verre draden familie vrienden aan het kruis waarvan de mazen kleiner dan de prooi vangsten garandeerden van divers allooi maar haar trekdraad bleef de gouden ring want angst voor echtbreuk zat er altijd in…
wul melker9 december 2009Lees meer >

Het rare beest

gedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.349
Het rare beest met sprinkhaanpoten en geelzwarte ogen lengte ca. 2 x mijzelf heeft me vandaag weer een par keer beloerd. Ik liep over straat en ging de hoek om ik keek(ik voelde wat) achterom de straat in waar ik net doorgelopen was. Om de verre hoek keek het rare beest met zijn sprinkhaanpoten gebogen de voelsprieten tastten de muur…

In de nacht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
Ik ben gek op slapen, Daar mogen ze me ’s nachts voor wakker maken. Waarom toch dat sterke verlangen Naar een toestand van half-dood zijn als ik als de dood ben voor de dood?…
Martin Jagt1 december 2014Lees meer >

Ontwaken

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 560
Ik beef, schok, schreeuw, ontwaak. Een beeld zweeft uit het natte raam, Er is geen uitweg meer, ik maak een einde aan uw naam, gooi een net van taal door het duister en vang een laatste woord. Ik knikknie naar het venster, luister: een vader, moord. Het is een droom? Nee echt. Wiens vader? Al mijn vrienden leven in geluk. Het is geen droom…
mark30 december 2014Lees meer >

donker woud

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 491
De man en de angstige jongen verdwalen gescheiden door tijden en dromen en dalen van hoge, verdorde, bevroren gedachten naar donkere wouden van telkens verwachten. Wie zag in flitsen het verleden verschijnen en dan de verwarde, gewonde verdwijnen?…
mark7 januari 2015Lees meer >

Facta, non verba (Geen woorden maar daden)

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 625
Al mijn angsten, ik daag ze uit een voor een. Geen comfortzone voor mij Ik vecht, maak mijn rug recht. Het is voorbij. Acta est Fabula! Het spel is afgelopen…

Troost

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.137
Pas dan, keert troost troostend terug, en heeft angst geen reden van bestaan.…

Vluchten is voorbij

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 623
ik ben geweest jij hebt gebeden we hebben zij aan zij gestreden voor leven als ons recht het vluchten is voorbij de laatste ochtend gaat mij raken. brandend zal de zon mijn vleugels schaken ik ben gestrand eeuwig zal de wind mijn kleuren dragen ribbels over liefde schrijven in het zand…
wil melker12 september 2009Lees meer >

Dictatuur

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 586
Ik ken geen plek, waar ik kan schuilen Ik weet niet waar ik veilig ben Ik weet niet hoe ik mij moet gedragen Ik weet niet of ik mag zijn wie ik ben De mens wilt orde, de mens wilt tucht. De staat wilt gelijkheid onder zijn burgers. Massa en uniformiteit De burger, echter, wilt iets anders. Hij streeft naar individualisme en zeggenschap…

De grot

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 580
Mijn ziel is gevangen in een duistere grot In het labyrint zoek ik een uitweg Maar ik dol maar rond Ik zie het licht en voel de warmte Een innerlijke stem wijst mij de weg Maar ik wil niets zien, ik wil niet luisteren En ik blijf maar dwalen In die koude, eenzame, donkere grot…