5051 resultaten.
Ik ben niet bang
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
569 Snik,
Snik,
Drup,
Een verdwaalde traan
Over mijn wang
Laat maar gaan
Het laat een spoor achter
Maar ik ben niet bang
Drup,
Drup,
Snik
Ik kijk naar buiten
Het regent
Tik, tik, tik
Op de ruiten
Een kille wind
Plets, plets
Ik schrik:
een silhouet
van een mensenkind
Angstig, gekwetst
en omringd
door haar
schreeuwende kornuiten…
Dat ik nog steeds niet geloof...
gedicht
4.5 met 2 stemmen
3.852 12.
'...dat ik in de deuropening van de keuken stond,
dat mijn langzaam weglopende, bijna gestorven vader
zich in de tuin omdraaide om naar me te kijken
en dat ik, terwijl ze van alle kanten op me af kwamen
en ik ze -uit alle macht- van me afsloeg,
tegen hem riep: "Gá nou - ze pakken mij ook!"
(ik tegelijk van buitenaf, als naar een film…
Stringent
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
575 elke dag
loopt ze dezelfde weg
naar daar waar haar
voorland is
waar zij
haar geliefden achter
heeft moeten
laten
stringent houdt zij
vast aan haar rituelen
meer dan ooit
om niet te vallen
in dat diepe gat…
Vriendin
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
893 Ik denk aan je
dat doe ik veel de laatste tijd
meer zelfs dan voorheen
Je bent mijn beste vriendin
mijn belangrijkste familie
de zus die ik niet heb
En ik smeek je
verlaat me niet
ik maak me zoveel zorgen
ik hou zoveel van je
Zonder jou is er geen wereld
zonder jou is er geen mij
jij bent mijn wederhelft
je bent alles wat ik niet…
Soms
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
819 Soms denkt zij zich Sneeuwwitje,
die na een gretige hap uit een
mooie rooie ronde appel
een droomloze slaap slaapt
waaruit zij dan korte tijd later
fris en fruitig zal ontwaken
en dat dan alles wat er nog ‘moet'
is verdwenen als
sneeuw voor de zon
en dan - na de kus
van het ontwaken
staan vóór haar de prins
én de goede fee…
Voor de duvel niet bang.
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
548 Wanneer paniek ons wil wurgen,
wil ik naast je staan.
Samen zullen we rennen voor ons leven,
door tegenslagen en de zwaarste storm.
Als het moet, ons lange leven lang.
Wanneer we om durven kijken zien we,
hoe angstig onze laffe duivels zijn.
Ze vluchten!
Panisch rennen hoeft niet langer meer.
Voor paniek zijn we niet meer bang.…
Ik zag niemand
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
425 ik weet niet
waar ik moet beginnen
er is iets heel erg koud
en stil van binnen
zie de wolken weet
hoe wind hun vormen kleurt
kan ze volgen maar het lijkt
of er niets aan de hemel gebeurt
ben gaan lopen
langs pleinen en straten
er heerste een drukte alom
er was geen mens die wilde praten
heb het gevoel alsof
ik steeds minder besta…
Lach
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
572 Als liefde satire blijkt te zijn,
als de hemel een donker woud is,
lach dan juist onder rouwende wilgen,
lach dan juist omdat het zo koud is.
Want het grootste gebaar van de liefde op haat
Is de glimlach, het schrille contrast dat ontstaat
dat ijzer ontdooit en het zonlicht laat stromen,
het leven ver schijnt en er warmte doet komen.…
Miauwen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
481 AU = Angst Uit. Rustig.
W = Wacht drie tellen.
EN = MIAUW zo lang je wilt.
Rek je lekker uit en gaap.
Val daarna gerust in slaap.…
Trouw aan feiten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 's Nacht naderen oude angsten,
die mijn goede moed verdrijven.
Dan, onverwacht, verschijnt ze.
De liefde, die geen oorzaak kent.
Uren later keren ze weer.
Feiten, die onweerlegbaar zijn.
Trouw, aan de liefdes van mijn leven.
Mensen, waar ik oprecht van hou.…
Terwijl
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
472 Waarom durven we niet te vragen,
naar de bron van onze angst?
Naar de reden van verdriet?
Naar de oorzaak van onze pijn?
Hoe kan het zijn dat we dóórgaan,
met naar valse profeten luisteren?
Terwijl wijsheid in de stilte wacht.
Terwijl liefde naar liefde smacht.
Wat of wie kunnen we verliezen?…
Aan wie het aandurft:
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 mij ruw te onderbreken
als ik eloquent voorbijpraat
aan het rotgevoel waar ik mee opstond;
mijn ego eindeloos opwrijf
om de barsten te verbergen.
Mijn masker af te breken,
dat ik never nooit meer loslaat,
omdat het rust over de hoofdwond;
ik durfde niet te kijken
naar het argeloze kerven.
Mijn borst open te rijten,
te graven in de bagger…
vreemd
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
558 vreemd
ik heb mijn ogen dicht
‘k zie vrij vreemde figuren
bewegen in bijzonder licht
mijn handen niet gevouwen
in oneindig donker lange uren
’t is niet in bed te houden
ik zag bewegende structuren
steeds veranderen van vorm
ze kwamen op me af, de muren
onheilspellend, indrukwekkend
adembenemend, ’t was enorm
wat kan een mens beleven…
Rukwinden
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
582 eerst verander je van kleur
dan van structuur
maar soms ook niet
als de rukwinden komen
en ze komen altijd
dan gaan we allemaal
zeggen de goden
het angstige kind
klampt zich vast
aan zijn stam
en schreeuwt
om zijn moeder…
dichter bij de dood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
742 hij ziet me staan
komt naar me toe
ik kijk hem aan
hij zegt geen woord
ik voel dat hij
mijn hijgen hoort
ik bid, ik wil
niet met je mee
het blijft doodstil
plots in z’n oog
in zijn pupil
een regenboog
nu word ik bang
uit niet mijn angst
stilte duurt lang
ik glimlach wel
blijf mezelf
in ’t helse spel
‘k geef steeds maar…
Vluchtig passeren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
444 ik keek om me heen
raakte steen en cement
maar voelde op dat moment
geen enkele vibratie
zag wolken en zon
in hun herfstig gaan
de wereld vluchtig passeren
alleen ik bleef daar staan
tot een beweging mij riep
in het verstoren van stilte
door een paar ogen met
de soepele gang van geniep
een jagende kat
bracht mij godzijdank
terug…
Vind me niet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
728 Mij zal je niet vinden
Ik kan mij niet binden
Je zal mij niet kennen
Bevestiging van mijn liefde vind je niet
Laat echte liefde achter me en vlucht in de volgende kik
Ik ren,ik vlucht
Voel geen liefde voor mij, laat me gaan in mijn onbereikbare bestaan
Hecht niet, want ik durf niet
Raak me niet, bereik me niet
Voel me niet,
want ik vlucht…
Bang
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
763 Sprakeloos
Niet te bevatten
De controle kwijt
Wat doe je dan
Is er ergens hulp
Hoe lang wachten
Een warme blik
Medeleven vol begrip
Liefdevol word je benaderd
Ook door je buurman
Zijn dochter en zijn zoon
Maar dan weer alleen
In de woestijn van eenzaamheid
Je glijdt weg
Zinkend in drijfzand
Het geeft verdriet
Ze zien het bijna niet…
Pas op voor Sinterklaas
gedicht
4.0 met 45 stemmen
32.867 Je hoefde enkel maar te zeggen:
Sinterklaas staat op het dak,
en dan waren ze gehoorzaam
en zo lief en zoet en mak.
Pas op voor Sinterklaas,
hij staat te luisteren misschien
Pas op voor Sinterklaas,
hij staat op 't dak en kan jou zien,
en dan waren ze zo aardig
en zo lief en zo hulpvaardig,
maar helaas, helaas, helaas,
ze geloven nu niet…
Zwart energetische droom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
452 ik heb ze zien komen
in het zwart van mijn dromen
wezens van pure energie
in langzame eeuwen
met weinig vooruitgang
wonnen zij nauwelijks terrein
bezochten de aarde door
bliksemontlading en verbleven
in verre magnetische velden
pas met de huidige elektrische
en radiografische stromen zijn
zij overheersend tot ons gekomen
zonder…
Vrede is met ons allen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
507 Onze samenleving is in groot gevaar.
Onze wereld is in wanorde en in chaos,
willen machtige media ons doen geloven.
Journalisten willen ons laten herbeleven,
hetgeen zij met eigen ogen zagen.
Opiniemakers willen ons laten denken,
wat zij denken en deskundig kunnen duiden.
Fotografen jagen op realistische beelden,
die zij met dure telelenzen…
Geborgen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
638 Mijn wereld wordt steeds kleiner
Hij krimpt van dag tot dag
Niet dat ik dat erg vind
En het leven minder mag
Niet dat ik mij zorgen maak
Om wat meer eenzaamheid
Dat heb je of je hebt het niet
Je raakt het nooit meer kwijt
Niet dat ik echt wakker lig
Van al wat is verpest
Maar wel dat ik mij veilig voel
In de wereld die nog rest…
Stilzwijgend grijs
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 je schemerde
stilzwijgend grijs
alleen je blik
uit vochtige ogen
kleurde zwart wit
schouders
licht gebogen
je zachte stem
sprak over hem met
ondertonen van verdriet
hij was er niet
al maanden geen
bericht en niemand
die ook maar iets van
zijn verblijfplaats wist
na duizend
handen en gezichten
ben jij hier beland
wachtend…
Harteloos als steen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
639 De steen valt in de vijver,
en verdwijnt in de diepte.
De rimpels, dat zijn wij.
De rimpels beginnen na te denken.
Over wat menselijk is.
Over wat mensen angstig maakt.
Wat hartelijk. Wat blij.
Narcisten kijken in het rimpelloze water.
Zij zien alleen zichzelf.
Harteloos als steen.…
De druppel en de klok
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 Onze druppels vallen één voor één,
zoals het tikken van een oude klok.
De allerlaatste druppel wacht.
Wij mensen houden onze adem in.
Klokkenmakers kijken angstig toe.
De nieuwe klok loopt veel te snel.
Onze oude klok staat vaak stil.…
Zag leegte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
611 ik was vertwijfeld
ten einde raad
zocht contact maar
iedereen had haast
kringen vergingen
zonder bericht
had geen perspectieven
zonder dat zicht
ik wist dat
dit moment ooit
dichtbij zou komen
door alles buitengesloten
verstoken van
ieder teken dat aangaf
wie en wat ik was
niemand bevestigde dat
zag leegte
van onbekenden
vond…
Vroeg
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.152 Uit driftloos grijs bestaat
de morgen van het riet,
waaraan nog pluis van
schemer hecht, de resten
van verdriet in dunne
hersenschimmen.
Nevel van een ons
stijgt van het water op
om zich te voegen bij
geluid en bronst van
uitdijend ontwaken.
De eerste kraai forenst
van nacht naar licht
in de ternauwernood
onthouden plicht iets
van de…
Heb je die mens daar ook zien staan?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
488 Mijn angsten, voor zijn vervolgers verborgen
en....., beschaamd ben ik weggegaan!!!
Já....., ook ík heb die mens daar zien staan,
en......, ook ík heb níéts gedaan!!!…
Abgeführt
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
440 Door het duister stampen ijzeren zolen
en af en toe wordt op deuren gebonkt
en menigeen houdt zich verscholen
bij het schreeuwen van bevelen
houdt men de adem angstig in
bij het naderen van zwaar geronk
terwijl in het spaarzaam licht van een lantaren
weerschijn van helm en banjonet blonk
“Herr Cohen?”klonk snauwend de vraag
“Mit kommen! Nein…
Schaduw van geluid
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
465 ik dwaalde in het wit
stilte dwarrelde in
fragmenten uiteen
kleefde en beklemde
geen enkel impuls
drong daar door heen
er was te weinig afstand
om alleen te zijn in pijn
die ik niet delen kon
ik snakte naar contrast
het onderscheid dat
weten liet waar ik nu was
miste de kleine
schaduw van geluid in
lichte trilling op mijn huid…