Alle inzendingen over beredeneren ruimte ondogmatisch

3465 resultaten.

Sorteren op:

waterspiegel

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 405
dit moet de laatste keer worden dat ik jou herinner zometeen liggen deze woorden te bleken in een uithaal van najaarszon daarna vangt een reis aan, begint het zachtjes te regenen ergens moeten we een begin maken met vergeten anders raakt geheugen overvol en is er geen ruimte om iets te onthouden misschien dat ik realiteit bedoel…
Iniduo23 augustus 2021Lees meer >

Nieuwe vertes

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 427
wij dachten het maar waren niet gelijk juist het onderscheid in alle subtiliteit bleek de kern van de strijd door zijn geslotenheid waar enige opmerkzaamheid juist ruimte geeft in het ontdekken van nieuwe vertes is het ook een gevoelige manier de ander licht te grieven door middel van elkaar niet zo goed te verstaan en…
wil melker25 september 2022Lees meer >

bergen van karton

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 674
nu hier bergen ontstaan van hard karton gepakt met herinneringen er schifting is ontstaan van bewaar, oh ja dat en kijk nu eens ruimte heeft gemaakt vele uren achter geregel van hier naar daar er sleutels wachten op nieuwe avonturen nieuwe deuren nieuwe muren een ander uitzicht een ander ochtendlicht datums die steeds veranderen…
Magda Haan19 oktober 2023Lees meer >

Overwoekerd

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 220
overwoekerd is En te popelen staat om gewied te worden Alles om je heen overweldigt je, je wordt verstikt Belemmert ieder zicht Het frustreert je enorm, tot diep in je wortels Wachtend om waargenomen te worden Zoals die ene bloem, daar in de wei Waarvan de kleuren en vormen alleen maar prachtiger worden met de tijd Juist omdat zij ruimte…

KIPLEKKER

snelsonnet
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.296
Een kloek besluit! Veel aandacht voor het dier! De Europese slachtkip krijgt het beter: zowat vierhonderdtachtig centimeter! Een plek iets kleiner nog dan een A4. Maar ach, wat doet zoiets er nou nog toe op weg naar een beschaafde barbecue……

De Beemster

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 884
Schaapachtige wolken verliezen hun onschuld pakken samen in een loodgrijze lucht dikke druppels water vallen in het rechte polderland na wat uren lijkt te duren verschijnt een mathematische regenboog een vlijm scherpe scheidslijn tussen verdriet en verraad tussen mogelijkheden die even onmogelijk lijken geen ruimte latend voor nuances…
Carin3 juni 2005Lees meer >

DOMBURG

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 862
Kijk eens - zucht zij - zalig eindeloze ruimte zover ogen zien een late boer rijt z'n akker open elke portie wacht op bevruchting een enkele boom belooft rust en 's zomers boterhammen in de schaduw een sloot - de zekerheid van water - wie kan hier anders dan dankbaar zijn zelfs de toerist vergeet even zijn pijn…

Over het zoeken *

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 902
Ruimte en tijd verhouden zich als opruimen tot snelheid. (Ik ben niet snel, wèl opgeruimd.) Dat ene versje dat je vindt, wanneer je het niet zoekt, dat is geen vinden van, maar het verliezen van de tijd. Dat andere over de poëziepolder wordt geheimschrift van weleer. Gelukkig roep je nu of ik op tijd kom eten.…
Jan de Bas23 augustus 2005Lees meer >

het hoog vertrek

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.023
amos klimt benieuwd naar boven verhangen zijn de bordjes met naam en wapen van aflijvigen hij tekent voor het rondeel een cirkel voor de open poort een gaatje voor put en lijf twee stipjes wachters bestaan niet meer hij is alleen in de onbewoonbaar verklaarde ruimte het hoog vertrek een toevlucht van geslacht tot geslacht nu onder het…

een beetje tijd

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 825
een laatste haal aan de sigaret de wereld zucht en rekt zich loom weer is een dag voorbij maar niet voor mij, niet voor mij golvend lava versteent mijn vlucht de tijd tikt ongenadig verder als doornroosje laat me slapen honderd jaar respijt en dan maak me wakker als de aarde slaapt geef me ruimte…

'Vuur'

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 766
en wij snoeiden de struiken wij kapten de takken en rooiden de stronk wij sleepten het snoeihout en bouwden een stapel wij vormden een houtberg bevonden hem goed de vuurtoorts ontstoken daar stijgt al een rookpluim hoor toch hoe het knettert de laai voert omhoog Het vuur onderhouden vraagt brandstof en zuurstof zo krijgen wij ruimte…

Stilstand

gedicht
2.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 12.939
Dieper dan stilte vallen kan tussen stoelen achter een tafel waarop twee flessen stil staan, neemt ze plaats in de ruimte vol van haar stervende beweging. Lager dan een engel vallen kan, zinkt ze in zichzelf.…
Kurt de Boodt17 november 2024Lees meer >

De buik

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.099
Hier is het vooronder de plek van het kleine bewegen het snakken naar ruimte en lucht met jouw ogen op mijn hielen heb ik de vracht gelost, de vingers zochten kieren van het luik je stierf soms nachtenlang en ik zong iedere avond weer dat lied de klanken liggen in mijn vlees verstorven zeg je zwijg maar de tekens bedriegen niet…

Beelden aan zee

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 761
In het museum tussen duindoorn en zilverzand vult mens in beeld de ruimte gaat immens leed versteend en uitgehouwen leven daar waar het zoute water zijn lippen verzilt en zout zich voegt bij zout veegt de wind zijn tranen uit de verstarring weg en in golven die vervagen verlaat hem zijn strijd aanschouwt hij zacht glijdend leven…
M. Kanters6 februari 2004Lees meer >

Lijflied

gedicht
1.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 7.859
Een wijs is het, een onbepaalde ruimte, die nog niet weet van tijd. Een mond waarin bestorven ligt wat nog geboren moet worden. ------------------------------------ uit: 'In een mum van taal', 2002.…

Het overblijfsel

gedicht
3.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 10.357
Zijn er radiogolven in de ruimte van een radio die opgehouden is te bestaan? Er zwerven herinneringen rond zonder kop of staart woorden losgeweekt van hun tekstballon buiten het hoofd waarin ze opkwamen en in de duinen wordt duizendguldenkruid vertrapt door zwaargelaarsde spoorzoekers.…

Impressionisme

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 803
een vleugje satijn meer is niet nodig om te bedekken wat ik ga onthullen misschien nog een hoed en stoere cowboylaarzen om de aandacht af te leiden van mijn rusteloze handen muziek kleedt de ruimte in een ontspannen sfeer “you can leave your hat on” opgelucht haal ik adem als ik kijkers zie binnenstromen die betalen met belangstelling…

met ogen als gezicht

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 639
onderbelicht met ogen als gezicht was achteloos op een stapel poses van anderen gelegd jij lag daar echt willekeur sorteerde plaats je blik gaf toeval weinig keus je arrogante neus beheerst de sfeer en tekent voor de laatste keer mijn god je vilde mij jouw wil te sterk voor mijn gevoel je overdonderde mijn ruimte ik kon slechts…
wil melker23 augustus 2006Lees meer >

diep

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 629
de klokken luiden hun lied de zon gaat weg verlaat de dag als deze is er ooit bewezen dat ie opkomt opnieuw opnieuw opnieuw voor ieder wezen opnieuw leren leven in ruimte en leegte luiden de klokken hun lied en op de straat en in deze steeg een lied dat het leven draagt op de schouders van geesten een traan klinkt er is nooit…

avondje uit

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.324
we zullen de avond dicht kakelen met veel geschreeuw en spraakwater en overdrijven en liegen (toe maar) we zullen de bakens verzetten, maar vrijwel stil zitten met een lach en met hoongelach en voordat we het weten weer naar huis toe, de ruimte weer open en wij de gordijnen en ramen dicht doen tegen licht morgen- ochtend maar ook tegen…

Weet jij?

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.067
Weet jij, dat je als een cipres bent, slank en trots en krachtig, maar ook los van anderen, met ruimte om je heen, eenzaam op een heuvel, uitgelicht tegen het blauw van de eeuwigheid? Weet jij dat je een gedicht bent?…
A. Thomas5 oktober 2009Lees meer >

Een gewone spier?

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 487
Ik schuif de grendels dicht, van zeven kamers in dit hart, er bloeien zeven rozen in dit hart, voor elke kamer een, ontstaan in doornen, zonder kleur, er druppen kaarsen in dit hart, warmte en licht geeft er geen, ik zet de rozen voor elk gezicht, die ik ontmoette in de ruimten, zet de vensters en de deuren op een kier, zuiver zuurstof…
pama25 oktober 2009Lees meer >

Rayonnante nudité

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 529
verwonderd en speels kronkelt het witte landschap om zich herkenbaar te maken hallo hier ben ik dan uit mijn 10 vingers waaien witte kristaldeeltjes langs ademtochten van ruimte bestaan stapwiegend achter mij een spoor dat kleur vertoont zonder dromen zo maagdelijk wit rijst er uit het niets een sneeuwjacht der stilte op mijn ogen…
Quicksilver20 december 2009Lees meer >

Uitgestorven

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 834
Nee er is geen organisatie die in’t fris geschoren woud tussen het wegrottende hout van een subtropische natie oranje klontjes heeft gevonden waarin versteende bijterbijen -die ooit op raptorsap gedijden- door tijd en ruimte ongeschonden waarmee een maffe wetenschapper (die het idee kreeg bij de kapper) het dinosaurus klonen klaarde…
WOLF24 mei 2010Lees meer >

droom me

netgedicht
4.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 835
droom me, laat mij schuilen in stilte onder je weidse vleugels laat ruimte mij oplossen wanneer ik val zonder horizon, vrij van gedaante om op zilveren oevers te ademen een nest bouwen zal ik met tedere wolkjes en gouden zonlicht voor jou adem van mijn adem roep mij niet meer als schaduw van onvergankelijkheid maar draag me…
pelgrim29 juli 2010Lees meer >

Vier wegen ( haiku’s )

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 636
"De dichter heeft slechts één voorbeeld: de natuur; slechts één gids: de ruimte tussen onwaarheid en de waarheid." Voltaire…
pama25 september 2010Lees meer >

Nog aanwezig ?

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 789
Mijn adem wappert na, als spinrag in de kamerhoeken, het web waarin de glinstering van tranen zich edelstenen waanden, alhoewel ik in het heden al voorgoed vertrokken ben, in dat bed hoeft de tijd mij niet te zoeken, op de spiegels van het verleden hangen nog de druppels wasem van mijn stem, één goede schoonmaakbeurt en de ruimte…
pama10 oktober 2010Lees meer >

Je gezicht

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 588
Over afstanden van tijd en ruimte kom je zomaar bij me, kus je me ongeremd en kruip je in mijn wezen, hartverwarmend. Je gezicht, het is ouder geworden, maar ik zie nog steeds dat betoverende, waar ik destijds voor viel, nog steeds voor kniel.…

Nog voor de laatste snik

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 576
we zagen water van de rotsen druipen in ondergrondse meren door de regen buiten het monotoon getik zwol aan tot een geruis de vlakke spiegels rimpelden een schuimend witte kuif de lampen doofden ons geschreeuw door het flauwe schijnen werd de ruimte alsmaar kleiner pas in totale duisternis hoorden we na uren weer het monotoon…
wil melker6 januari 2011Lees meer >

Gebed voor een eenzame II

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 581
Als dansende schimmen gaan wij langs gekwelde herinneringen nog horen wij dond'rende vleugels stampende laarzen schreeuwende zinnen kon ik je keren ons lot keerde niet weer stormboot keer je boeg op de slagen der zee droeve geluiden ontstijgen schaduwloos de ruimte de aarde wordt rood als het bloed der doden de golven schuimen…