Overwoekerd
Daar sta je dan, vol van alles
Als een tuin die overwoekerd is
En te popelen staat om gewied te worden
Alles om je heen overweldigt je,
je wordt verstikt
Belemmert ieder zicht
Het frustreert je enorm,
tot diep in je wortels
Wachtend om waargenomen te worden
Zoals die ene bloem,
daar in de wei
Waarvan de kleuren en vormen alleen
maar prachtiger worden met de tijd
Juist omdat zij ruimte heeft,
maar nooit eenzaam
Altijd omringd
door datgene waar jij zo naar verlangt
Zie ook: http://heb ik niet.nl
Schrijver: Barbara, 17 mei 2026
Geplaatst in de categorie: emoties

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!