4214 resultaten.
's Ochtends als de dageraad
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
516 's ochtends als de dageraad
de wereld langzaam lichter maakt
de schemer van de grond losraakt
als dan het licht zo aangenaam
de bomen en het gras beroert
een houtduif in de verte koert
de morning glory slaperig
haar paarse kelken openvouwt
luchtvochtigheid het land bedauwt
dan voel ik mij zo zegenrijk
helaas duurt zo'n moment maar…
Zomerse dromen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
547 Zij wist
een plekje
onder oude bomen
waar zomer
z'n geheim
.....bewaard
Hij zocht zich
een zomers tafereel
kleuren van z'n palet
Met z'n schildersezel
stond hij
als aan de grond genageld
Hij voelde zich
even.....…
knuisten als sluizen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 ik ruik geen zoete avondlucht
langs het pad dat oeverloos mij
de verte aanreikt die ik toch nimmer
had kunnen belopen
er grenst tijd veel tijd aan de meerpaal
van mijn schorre gedachten, want hoe
zilt mijn adem ook de zee verwacht, drijven
dijken als valse gronden
door de sluizen van mijn knuisten…
Gevallen is de populier
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
668 De westerstorm heeft hem terneergeslagen
en woest zijn wortels uit de grond gescheurd.
Terwijl een vogel vette wormen beurt
vervaagt geruis allengs tot zachtjes klagen.
Nu afgebroken takken oostwaarts jachten
het kleinste leven onder blaadjes kruipt
en hemelwater van de daken druipt
ligt hij nog op de bomendood te wachten.…
Het zijn de houders die bepalen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
394 Maar je wenst weer slechts op
de begane grond te verkeren
Opnieuw te leren hoe alles
in elkaar steekt. Wat is verbleekt
met mooie nieuwe kleuren te begeren.
Want boven aan die trap oogt het uitzicht
mooi, maar tegelijkertijd voelt het als
een claustrofobische kooi.…
Tormentil
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
545 hoe kun je iets woordenloos vertellen,
diepgeworteld in oude grond
zonder het hart te kwellen
door een glazen afstand die diep in de ziel snijdt
ergens ver weg vangt een maaltijd
aan met linzensoep
wist je dat zonlicht
er acht minuten over doet om de aarde te bereiken
dat getallen een verzameling zijn van gedachten,
netjes op een rij…
Wolken in een waterplas
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
605 Op bittere grond beland
achter zwaktes verschanst
in onthechting thuisgeraakt.
Zou het kunnen?
het leven langzaam
achterwaarts begrijpen
Alleen maar zwijgend
kijken naar drijvende wolken
in een waterplas?…
zonnewagen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
458 onze taal eens ruim en
doorzichtig nu kleurloos
en kaal sterft aan
ondergrondse vertering
nu wankelt hij op
droge grond in het spel
van de vrije wind die
gonst van hoon en misverstand
vergeefs tastend naar
vegetatie verdwijnen
onherbergzame passages
in wolken van stof
klauter in je zonnewagen
verlaat dit kale land
rijd in…
psoriasis (2)
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.292 ellebogen als verweerde krijtrotsen
erosie van huid en psyche
schilfers dwarrelend op de grond
slagveld waar nagels constant
pulken celdeling onverstoorbaar
doorgaat op mismaakte knieën
aangetaste enkels en steeds die nagels
laten bloedsporen na op ellebogen
verweerd als krijtrotsen mismaakt
ik kijk ernaar en voel de plekken
op mijn…
Een goed gevoel
hartenkreet
4.8 met 96 stemmen
4.193 Voor jou heeft de dag niet bestaan,
Voor mij is hij in het geheugen gebrand,
Neen, ik ben echt niet verliefd,
Sta stevig met beide voeten op de grond,
Voor mij had de vriendschap een waarde,
Ach hoe poëtisch, hoor ik je al denken,
Maar vervreemding is wat nu zal komen,
Elkaar niet meer aankijken oprecht,
Na de grens die wij zo vaak hebben…
Armageddon
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
952 Als de wereld vergaat
in een inferno
ontstoken door blinde haat
zal ik niets merken
negeer ik de lijken
en brandende kerken
Het hellevuur
zal mij niet deren
of mijn ziel
ooit kunnen verteren
Mijn mooie wereld
is reeds vergaan
Geen vaste grond meer
om op te staan
Die verdoemde dag
sloot ik je dode ogen
en kuste je bleke lach…
Mijn levenstuin
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.222 Donkere dagen, donkere nachten
in kilte
vele vragen, vele gedachten
in stilte
diepe gevoelens, diepe wonden
inwendig
leren vechten, leren gronden
ellendig
snoeien in je eigen tuin
groeien in je leven
ruimen al het puin
waarmee je bent verweven
je hart en ziel ontdekken
met een verschoonde blik
zonder wazige vlekken
om te zijn je…
Roepend in de woestijn
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
886 Alles in de grond geboord.
Mijn liefde is gesust,
mijn energie geblust.
Te zijn zonder levenslust
als een zee zonder kust.
Waar is die hand?
Waar is die schouder?
Waar is het leven?
Waar is iedereen?…
glasscherven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.131 haar gronden en haar stammen
een massagraf van scherven
die languit in het bos
verder liggen te sterven
de kleinste vonk
die de zon onnadenkend
aan onze hemel verliest
schieten ze tot een vlammenleger
dat de tedere kleuren
en al wat de bloemen geuren
in zijn hete armen wurgt
het landschap smelt weg
in een bloedbad van asse…
Wolken witter riep
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 jij hebt
de wind gewist
die in de
ochtendglinsters
zonnekleuren
los zou laten
zij twinkelden
gevangen stralen
in de schemering
tot jij de deuren
opende en wolken
witter riep
nevels
los maakte
van de koude grond
die neersloegen op
gras en bloemen om
te stoeien met licht
in dat kort
moment ontsloot
de hemel voor even
om…
Rode strepen van macht...
hartenkreet
4.8 met 11 stemmen
1.483 Rode strepen
Over haar lichaam
Ze ligt huilend op de grond
Met de rode strepen
Over haar lichaam...
Ze heeft spijt
Spijt van de rode strepen
Waarom kan ze het nou niet laten?
Altijd maar die rode strepen...
De pijn...…
Jouw geur
hartenkreet
4.2 met 87 stemmen
5.372 Jouw adem in mijn nek
Mijn tong in jouw mond
Handen die heerlijk strelen
Kleren liggen op de grond
Jouw mooie lijf is ontbloot
Mijn borsten tegen je aan
Je bijt zachtjes in m'n billen
In het schijnsel van de maan
Jouw geur zo intens lekker
Je ogen kijken heerlijk zwoel
En wij…….we vinden elkaar
In het allermooiste gevoel….…
Helastiek
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
692 Lachend snoeit zij
verdroogde takken
terwijl de herfst
oogluikend toekijkt
hecht morgen zich in
reeds omwoelde grond
wanneer de laatste loten
buigen klinkt onverhoeds
als de halmen waai ik en
laat ogen stralen op vlagen
van aanstormende wind
haar laatste oude adem
geeft zacht veerkracht
aan een nieuw leven
stormenderhand…
Bewierookte ogen
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.037 Geprevelde tranen knielen
gevonnist op mijn mond,
rozenbladeren bedekken
mijn adem op de grond.
Bedelend schuift mijn schaduw
in mijn ogen achteruit,
lichtloos bewierook ik
mijn dovende huid.…
Marokaan
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
2.163 Marokaan
Kijk me aan
Ik ben een Marokaan
Ik ben hier geboren
Maar kom hier niet vandaan
Luister naar mij
Naar het ritme van mijn hart
Het stromen van mijn bloed
Dat mijn lippen opendoet
Geloof in mij
Ik ben als stille waters
Bezit diepe gronden
En duizende monden
Begrijp mij maar
Het is het proberen waard
Je zult iets ontdekken…
Cannabis
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
777 aanvaarde reis naar aangeboden sferen
ontvankelijk onmachtig te weren
intensief het aangegeven te beleven
ervaart na landing begane grond
dat dagelijkse realiteit alleen bestond
en de geest iets onwerkelijk ondergaan
gepunt festijn walmend met fijne geuren
trekt cannabis ons in dit vreemd gebeuren
rusteloos…
Hoofd vol zorgen
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
2.114 Ik lig maar te draaien
te woelen in mijn bed
Denkend over morgen
de wekker al drie keer opnieuw gezet
Ik heb het koud,
lig steeds te rillen
Trek de deken iets verder over me heen
Kan toch niet stoppen met trillen
Morgen, de dag waarop
het voor altijd voorbij zal zijn
rouwend om het lichaam daar in de grond
Koud en wit, maar verlost van…
Het skelet
gedicht
3.3 met 49 stemmen
14.313 Hier zijn de duigen van een leven,
aangetast door vuil en kou;
een roes van bloed en spieren,
vliezen die als schalen
hersens droegen en
hun idealen, zijn verdwenen
in de grond.
Tuig waarin de tocht een liedje fluit;
koets van been onder de zoden
vastgereden, ooit geledigd
en vernietigd door de nacht;
ribben klemmen als een deur.…
Lente-schreeuw
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.554 Houd mij heel even vast
raak mijn verkilde huid,
verjaag waarheid, neem mij
mee naar het hoogste duin,
waar passie aderen vindt
in omwoelde grond, laat
ons wij zijn, geef bloei
aan het naderende voorjaar
fluister liefde richting
lente en geef ons die dagen
waar licht alleen maar zon
zal zijn, reik mij jouw hand…
De gouden Rune
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.641 Als we dan zouden liggen op grond
die gewijd is aan liefde en het graven
niet meer hoeft om weten
hoe ver de woorden reiken
als je ze niet langer uitspreekt…
Dan bemin ik u, de gedaante
het spelende voelen dat groeit
tederheid die pijn oplost
van het herinneren
het niet meer vergeten.…
wie doodde de dominee
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
1.609 wie doodde de dominee
wie heeft dat nou gedaan
wie laat daar op zijn vlucht
de tuindeur open staan
en wij eenmaal binnen
zien het lichaam op de grond
in een verwrongen houding de
laatste zucht nog uit zijn mond
zo’n lijk in de suite
dat is vreemd gezicht
ten midden van het zilver
in glinsterend maanlicht
dan moet je niet treuzelen…
Pardon
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.284 Het binnenoor doet me stil neigen
Richting de grond onder de voet
Die in m'n mond was blijven steken
Zodat ik eventjes zou zwijgen
Waarna ik weer wat lucht kon krijgen
En fluisteren wat ik nog zeggen moet
Met een lief woordje dat precies voldoet
Aan wat we dagelijks bespreken
In de verhalen die ooit dromen leken
Over bestemming van de vijgen…
een zwerver
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
931 verlaat ontsnapt
de dolende zwerver
aan het straffe land
van tegenwind
gelijk elk die anders oogt
vaak niet wordt bemind
en verwordt teneinde
tot zijn eigen delver
hij gaat zijn weg
onbekend met enige verte
zijn blik raakt de grond
immers die draagt zijn benen
waarom verder zien
of de toekomst lenen
als slechts honger spreekt…
Het stralende
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
482 ik pluk geen bloemen meer
om weg te geven ook zij
willen bloeien en leven
ik neem je mee naar
de plaats waar zij groeien
zacht door alle seizoenen vloeien
zij openen en wiegen
op de wind die wij voelen
kleuren in warme zon
vertellen in vruchten
hoe generaties vluchten voor
noodweer en onvruchtbare grond
zij overleven en willen…
Onder je huid
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
754 Als je bij me binnenkomt
dan ben je niet alleen
ik zie het aan je ogen
ik voel het om je heen
en als je laag na laag onthult
en open voor mij staat
word jij,
ben jij
mijn prooi,
een soepel beest
dat gromt en kronkelt in de grond
vol lust, zich dieper graaft
ik dans hooghartig, neem je mee
en breng je naar de rand
ogen vol spiegels…