Alle inzendingen over horizon,achterlaten

3326 resultaten.

Sorteren op:

Miranda

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 676
Ik droog je af met een zweem gewoonte als lichtlilablauwe lavendelbloesems met slapverwaterde haarwortels bengel je voor mij aan de zinkende horizon Want ’s avonds of daarna bubbelen jouw kooipoten en je episch epicentrische kopje mee als granieten pelgrims op zoek naar de bodem van dit heelal Kan ik rustig de bloemen op de grenzen van…

ploert nu koper

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 508
je woestijnt weer na ons paradijzen groen wordt geel verzandt geheel ik dacht dat jij de weg zou wijzen jouw zon scheen zacht maar ploert nu koper aan een verre horizon jij was mijn meertje en oaasde schitterend in kleurenpracht ik versjok het kale land jouw hand heb ik verloren nog spiegel je mij fata's voor maar de morgana's…

Meervrouw

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 974
Een meeuw schreeuwt de zee achter het duin, wind verstuift het land, passie tussen eb en vloed helm geeuwt wuivend, wortels diep in zand genegen in het zwin, het zilt bekoort en voedt, bevrijdt ze de elementen in haar aardse tuin, die kleine zeemeermin, - mijn godin -, die golf en horizon berijdt, meer waarde, meer vrouw, meer min.…
pama30 september 2008Lees meer >

De veteraan

netgedicht
3.7 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.065
De beelden weggevoerd naar de verre horizon van de abstractie bouwden stalen muren waarachter in het diepste geheim het kind jammerlijk huilde. Naast het zweet- woelende bed stonden de spoken van verjaagde beelden bestreden met tabletten weggevaren met de drank der verdoofde vergetelheid.…

elfjes op papier

netgedicht
4.0 met 59 stemmen aantal keer bekeken 6.866
alsof ontelbare handen een horizon bouwden, warm en rijk als zilvervuur rond flower fairies en jij er bij hoorde, vol van schoonheid in een taal die ik niet spreken kan slechts liefhebben in het verlegen lilalicht en in de eenvoud van je verdriet ik zag je daar naar een regenbloem gebogen -kom binnen- ik zag het hart…

Dromenvanger 2

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 528
een roze wolk ver over de horizon daalt neer met een streling op een door weer en wind gelooide mannenwang hij laveert op hoge golven kapitein op eigen schip al zoveel seizoenenlang heel even denkt hij terug met wat weemoed in zijn ogen aan het meisje van toen dat zijn hart zo bekoorde windwhisper 11 september 2009.…
windwhisper12 september 2009Lees meer >

De nevel voorbij

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.094
Drenkelingen zijn we die wanhopig over schemergrenzen reiken naar het licht dat werd geroofd uit ogen van een mens wiens zien zo lief had tevergeefs de dood heeft elke sprank gedoofd en laat ons achter in een leven zonder tastend zoals de horizon die voor zichzelf ongrijpbaar lijkt maar vaag een stormzee nog in het oneindig voert…
sacrajewa24 januari 2010Lees meer >

Spiegelschrift

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 735
Je hebt de grens te ver verlegd om doelen te bereiken en zo jezelf het woord ontzegd achter gebroken dijken op zeeën zonder horizon raakt ambitie vlot op drift in spiegelschrift op oud carbon staat je eerste tekst gegrift: "ïk ben veel kleiner dan de zon en zal nooit feller schijnen ik zie de hemel als balcon voor jou en al de mijnen.…

Denk aan mij

hartenkreet
3.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 2.152
Denk eens aan mij wanneer ik niet meer op deze aarde ben denk aan mij met een glimlach op een mooie dag als de zon dan eens schijnt en pas laat achter de horizon verdwijnt denk aan mij op die dagen wanneer de regen tegen de ramen tikt en de bloemen verkwikt denk aan mij in die mooie nachten als de maan en de sterren lachen denk…

Zomerdagen

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 579
Soms, die zielssnikkende heimwee naar de warme zomerdagen toen mijn ongekuiste jeugd zijn eigen dromenvleugels kreeg en ik als jongen om mij heen keek vaak tijdens het ouder worden het ontoereikende verlangen naar die vrijheid zonder vragen alleen, met ongevulde rugzak en indianentooi op pad naar een land zonder horizon eenzaam dromend…

nooit heeft de kamer nog naar vanille geroken

netgedicht
3.4 met 30 stemmen aantal keer bekeken 675
zes was drijven doorheen tijd en zeewind een verloren ziel helt over moeders en dochters en wie niet zien kan zij, op het dek, verliest; er liggen stenen, straks of later zal ik woorden vinden om vorm te geven aan het schreeuwen het is nooit van mij alleen: het water zonder grond en het oog verzameld door de regen op de horizon…

Alleen de onverlaat

netgedicht
0.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 652
jij kent de poorten van de hel het hek met gouden deuren een marmeren trap met zonden geplaveid mensen zo ver de horizon reikt je kijkt ze aan in alle ogen staat begeren nergens berouw verdriet of traan er is geen duivel die ze binnenlaat een bordje met alleen de onverlaat ze schuifelen gezichten in de plooi dat goud blinkt eindeloos…
wil melker12 december 2011Lees meer >

Paradijs

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 578
De dag kruipt naar zijn einde de zon zakt langzaam achter de horizon weg Ik kijk naar je gezicht en ik weet weer waar ik ooit voor ben gezwicht ogen die schitteren wanneer je lacht dit is weer als de eerste nacht Jij nam me mee op de eeuwige reis ik heb nooit geweten dat de poort naar het paradijs hier op aarde bestaat en altijd open…

Tot twee maal toe in augustus twee duizend twaalf

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 448
Een kristallen bol in beige, aan de horizon, waarover een waarzegster zich zou buigen, stuurt 'geheijme zinne' door de blaadjes heen. Een hoge bewolking en nevels verbreden haar schemer tot een labyrint in Edelweiss, een kruidig cryptogram; als weerlicht door een camera vereeuwigd.…
René roumen5 september 2012Lees meer >

Gekloofd

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 463
Zo steil is de woestijn zelden terwijl aan de neergang de oase kleeft en daar waar het licht het landschap raakt wordt het vastgeklonken door gewassen zonder vrees Onvindbaar voor smalle briesjes of brede stormen wast - nog onzichtbaar - de toekomst de aarde kiert en dreigt zonder inhoud zoals dood lava doet de horizon reist hier…

Ommekeer

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
Geen ochtendlicht aan de horizon. Geen wind die opnieuw door waait. Geen geur van gemalen koffiebonen. Er is geen haan die daar naar kraait. In de verte galmt opgewekt gezang. Voor groei van de zaad die je zaait. Maar het is geen alt, tenor of sopraan. Wederom geen haan die daar naar kraait.…

Schaduwstilte

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 502
Met jouw ademtocht in werkelijkheid vertrek je zorgelijk uit mijn zongebied om het schaduwland te betrekken innemend door dappere drift in mijn dromen vertolk jij stilte van afscheid nabij de landsgrenzen tegen de horizon herschreven niet uit te wissen in bezinning door de ruimte van jouw eenvoudige komaf laat jij de schaduwstilte zwijgen…

vanaf hier

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 578
vlucht niet mijn lieveling telkens ik je loslaat je stem hindert de stille vissen niet of het bordje -hier begint de zee- ik geef je het water, het onleesbare zilt half in mij, half op weg te gaan ga liggen in de duinen mijn lieveling laat schelpen rondom spelen alsof ik er niet ben, op de spiegel van de horizon word ik regen in…

Tussenwereld

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 671
stille straten van het kleine stadje waren wezens rond vinden slechts koude en gesloten deuren op zoek naar warmte Gevangen tussen dag en laatste uren nacht figurerend dominerend in een vale schouwburg tussen schijn en zijn De schijn van schimmen zonder verse schaduw verdwijnt pas uit zicht als de zon verschijnt aan de grijze horizon…

Regendroom

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 605
Nu jouw droom voelt als de regen kan ik het niet meer droog houden in mijn huis hier ver vandaan vergeet de horizon de lente en alles dat aandachtig was in het voorbijgaan en het zwijgen fleurt op als de bloem die jouw liefde is.…
mobar11 april 2015Lees meer >

Bolt van decadentie

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 499
ik heb de boot getuigd zeilen gehesen om de golven te breken eindelijk verder dan de eerste horizon die bolt van decadentie ik wil met jou het avontuur weer aan veilige havens hebben afgedaan het ruime sop spot met zelfgenoegzaam zijn speelt gevaren uit in angst en pijn samen gaan we elementen trotseren en voorbij de grenzen weer…

Gaucho van de pampas

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 459
Totdat stedenbouwers zich bemoeien en zijn horizon niet verder mag groeien, omdat er een eind moet komen aan zijn zorgeloze bestaan.…

Elementen vinden elkaar

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 570
de zee, het zand, het strand een hand in een hand schoenen rusten voor even voeten voelen het natuurlijke leven de wind blaast, raast in parelschelpen eb en vloed spelen een spel er is geen verliezer, geen winnaar elementen vinden elkaar rust schrijft het verhaal van de dag in een gloed aan de horizon letters dansen aan een vliegertouw…
Hilly Nicolay21 augustus 2016Lees meer >

Vertrek

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 690
je was hier binnen totaalmuren ter herschikking van aankomsttijden we hebben bestaan, schroeiplekken achter ons gelaten, laten gaan, van bed gewisseld in een ontboste kamer geurend naar roest en olie gedoofd brood en schemerplanten, vaag wegens verlaten van stemmen, avondschimmel onder de radar achter de horizon we hebben…
Iniduo15 oktober 2016Lees meer >

Tot einder van 't zicht

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 462
Ergens davert de trein In rechte lijn naar het doel Naar het eind van ’t zicht Verdwijnend over verre horizon Vast aan rails gebonden Noch links noch rechts Die ene voorbestemd weg Van vastgesteld station Zonder keerpunt op z’n reis En ik reis mee Gebonden aan trein en rails Tot over ‘t einder van ’t zicht.…

wederhoor

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 542
jouw stip aan de horizon nachtvlucht over zee al dan niet luisterend oor bladverliezend geboomte ik herhaal mijn afstand…
Iniduo9 december 2017Lees meer >

De eerste leg

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 533
zij groende met een lichte zucht wat bomen aan de horizon in volle vlucht narciste groepen geel met een handje warme zon voor zij het wisten had in het perk de krokusbolletjes al uitbundig bloeiend bemerkt waar zij pauzeerde defileerden de bonte vliegers hun blijdschap over haar vroege komst de nesten af en gereed voor…

Glimlach van het Avondland

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 433
Purperen druppels traditionele horizon, de aarde geurt op. In meditatie vertaalt in een oogopslag innerlijke schoonheid. Rode klaprozen geanimeerde Geisha’s rouge aan de bron.…
Pama23 mei 2019Lees meer >

Gebeden ratelaar

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 547
GEBEDENRATEL De reiziger wil zich herinneren de droge kale lijn van de horizon waarop de plekken waren waarmee hij verwant kan zijn Hij ziet het land weerspiegeld op de wolken, terwijl de trein traag kronkelend bergen bedwingt de wind 'n onbestaanbaar lied zingt Hij houdt niet op met verlangen naar verlies en missen, opdat zij altijd…

In schaduw van stilte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 443
De avond draagt het licht van langgerekte uren een meeuw krijst langs de horizon Zijn stem klinkt uit braakliggend land waar groene vingers smachtend wachten Een laatste zweem van warmte geurt kleurt in zachte rode gloed Gedachten rijgen woorden staren grijze ogen aan in schaduw van stilte liggen dromen…