12710 resultaten.
in jouw licht bewegen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.033 je handen dwingen niet
maar koesteren de klei
waarin je vloeiend
lijnen zet die leven baren
ze waren er al
in gevoel maar
scheppend gaf jij
ze hun kracht en doel
modelleerde
zacht je evenbeeld
langs romp en been heb je
haar wanhoop weggestreeld
je vormt en
stilt het ogenblik
schikt het lange haar in een
blauwe strik van droevenis…
ik beitel je tot vrouw
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.097 ik ben jouw beeld
aan het houwen
uit de ruwe rots
die jij eens was
zag de branding waar
de golven aan je vraten
het strand waar jij in onbegrip
en stilte bent verzand
ik weet je wispelturig
vurig als je door mijn handen gaat
ik moest je splijten om naar de
aders in je hart te kunnen kijken
ik beitel je tot vrouw
polijs met liefde…
A SIMPLE KIND OF POP-ART
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
996 zo simpel kan kunst
soms ook zijn…
dans
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
643 lichtvoetig danst ze
poëzie op de houten vloer
bevrijd van grote gebaren
alleen in deze indigo nacht
overrompelt het hart
de verbeelding van verbaasde verwondering
het maanlicht vond de openstaande deuren
groteske omlijsting van een vogelvrije vlucht
eindeloos teder kust de schaduw
haar afdrukken op de kale vloer…
Kalypso
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
1.079 Met haar fluisterstem
kluistert ze me vast
aan de ribben van het schip
dat "WANHOOP" heet
Ze zingt me in het hoofd
spelt cijfers en letters
één voor één, speldt ze vast
aan de hersenstam
Ik mag een wens doen
verdrinken in haar ogen
vergeten wie ik was
worden wie ook maar…
jouw koolstof brandt weer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
791 ik zie de schetsen
van je hand
jouw koolstof brandt
weer in verwisselbare lijnen
je verblaast het stof
en scherpe contouren
laten je hart weer in
het zichtbare verschijnen
zacht in pastel
ben je gaan kleuren
voorzichtigheid in rozerood
toenal proefde ik je geuren
je beeld komt op uit
onverwerkte contrasten
herboren laat jij je…
Een met de steen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.141 hakken wil ik
tikken
vorm laten groeien
door weg te nemen
als Michelangelo
eruit halen
wat er in zit
laten vallen
wegspringen
wat overbodig is…
Jij
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
872 Ik zag je in een schilderij,
jouw blik zo krachtig en zo puur.
Ik weet nog steeds niet wie je bent,
maar onze ontmoeting was vol vuur.…
zonder de meesterhand
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.092 verdwaald
in het labyrint
samen met vissen
vogels en reptielen
allemaal op zoek
naar de uitgang
die niet te vinden is
in dit perpetuum mobile
slechts één ingang is er
en het wordt steeds voller
in wonderlijk Escherland
zonder die meesterhand…
Monument
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Daar staand, overuigd van de waarde
schaterlachen om hem, de ander
doneer mijn ziel en maak een god
in bleke dromen over zand
breken stormen door in mijn wil
wetend wat ik kan
geef ik niet mee
niets meer dan mijn ziel
ik ben het, de zoon, de redder.…
Koninklijke Academie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
749 (Bij een uitje met N.)
En altijd weer
nieuw, deze jonge
mensen met hun
vormentaal
uitje voor
het oog -
Een trui vol verhalen van
Zeeuwse vissers uit
een schroomvallig fotoalbum
Alles oorsprong
voor wat het is
in the eye
of the beholder
Een stoel
in een ruimte
met een andere
stoel
Een cape als
ruimte rond
de ruimte…
Tussen duiven op het plein
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
800 Wij willen niet sterven tussen
verdorde herfstbladeren
maar in de zomer dansen
tussen duiven op het plein
ons lied zingen
wij willen niet de
vruchten eten die onder
de boom liggen te rotten
wel willen wij 's nachts
bij open raam in zwoele
magnoliakamers gedichten
schrijven met blauwe veders…
Adembenemend
snelsonnet
2.1 met 13 stemmen
1.259 De schedel, midden in de duisternis,
kent meerdere mysterieuze kanten;
't is platina, bedekt met diamanten
en niemand weet wie de bezitter is.
"De dood", zo heeft het Rijksmuseum verklaard,
"was nog niet eerder zó het aanzien waard."…
Misverstand
gedicht
3.5 met 29 stemmen
16.327 Dit wordt een droef gedicht. Ik weet niet goed
waarom ik dit geheim ophoest, maar sinds een maand
of drie geloof ik meer en meer dat poëzie
geen vorm van naastenliefde is. Eerder een ziekte
die je met een handvol hopeloze idioten deelt,
een uitgekookte klacht die anderen vooral verveelt
en 's nachts - een h e e l k u n s t is het niet.
De…
Hoedje
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.621 Haastig zag ik haar daar rennen
met de tijd die zij verbeet
alleen zag zij niet vanzelf
dat daar ook lijn elf reed
Hard werd zij door hem gegrepen
in haar onbegrepen vaart
waarna zij toen met haar hoedje
op de stoep lag -van de kaart
Alle mensen stonden innig
dik in rijen om haar heen
want haar pose was kunstzinnig
dat zag iedereen meteen…
Decemberkinderen
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.489 voor al diegenen die op of omtrent
Kerstmis hun verjaardag vieren
eens dachten dat al die lichtjes
voor hen waren, de kadootjes klein
december is een dure maand
wat regels soepel gevloeid uit een pen
een Waterman natuurlijk, rustend
tegen het schrijfknobbeltje
gevolg van mijn fijne motoriek
er is niet meer dan de warmte
in botten, de glimlach…
Keer op keer
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
858 Misschien is lief zijn
wel één voor één haar haren
uitrukken met een pincet
omdat ze glad wil zijn
en behagen, haar lippen
zijn ook zacht als het kuiltje
in haar kin, haar borst
geschapen om altijd
vreugde te schenken
bij voorspoed en tegenslag
Hoe trekt men haren uit het beslag
waaruit een karakter bestaat
Wie betaalt het schoon gelag…
Werk in uitvoering
netgedicht
4.4 met 20 stemmen
658 ieder mens is kunstenaar
opgaand in zijn meesterwerk
dat alle dagen groeit
dimensies krijgt
nieuwe kleuren
lagen
waarin gehakt
gezaagd
spaanders vallen
die gelijmd met tranen
wezenlijke diepte geven
losgelaten oude vormen
verder
zoekend lerend
al doende dichter
nader definiërend
de unieke eigen ik
in uitvoering
tot de allerlaatste…
Fabou opent deuren
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.075 Je ziet waar je kijkt
omdat je zoekt, naar
wat je weet.
In een leeg gestalte
vol geheimen, die we
aan onbekenden
niet doorrijmen.
Alles is van verschillende
kanten te benaderen.
Met verdwijnen niet te
schaden.
Vaarwel, want ik moet varen
op mijn eigen geloof, invloed
intuitie en een beetje ervaren.
Toch hoop ik je terug te…
Linnen woorden
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
778 mijn mooiste woorden stop ik in je zak
waar ze zich kunnen warmen aan elkaar
goed gevormd worden er zinnen leesbaar
die openheid schetsen op dichterlijk vlak
ook wat beelden voeg ik daartussen
afwachtend of ze elkaar bereiken
of ze de woorden kunnen verrijken
en de zichtbaarheid kunnen plussen
het schilderen laat ik aan jou
jij mag ze laten…
De kleuren van de regenboog
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
973 De kleuren van de regenboog,
de stilte en het binnenhof,
beslotenheid en inkeer.
Maar ook het gaan en spetteren,
het klinken en de lach,
de dynamiek van alle worden
in openheid en transparantie...
De vrede en de rust
die nergens zijn te vinden,
maar die we scheppend toch vermoeden
in kleur en beeld en woord,
in tederheid van mededogen…
Kunstvorm
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
1.112 Ondoorgrondelijk luister kijkspel niet te peilen genot
Strenge arbeid inzet offers eeuwige strijd met pijn
Kunsten versmelten muzikale eenvoud omlijsten uitvoering
Ballet!…
Inspiratie
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.096 Er welt een zin op, mooi en dicht
En regels rijgen zich aaneen
De zinnen geven helder licht
Een vers geboren als geen een
Het tweede vers volgt kort erop
De inhoud komt tot atmosfeer
De clou verblijft nog in de dop
De laatste regels als een speer
En nu, het onderwerp ligt vast
Het derde vers kost veel meer tijd
En heel veel woorden zijn…
ik heuvel venus
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
787 ik beeldhouw je,
weerbarstig blok graniet
je grote lijnen heb ik al
details nog even niet
ik splijt wat
nog verbonden is
volg aders van onstaan
zoek wat niet ontgonnen is
ik modelleer je
naar mijn hand in
strakke jonge vormen
je gezicht oogt al markant
je tepels spitsen
vingers kunnen ze niet ronden
borsten lichtjes aangezet zijn…
kunstenaar
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
929 de wereld noemt
hem zwakbegaafd
maar als de muze
hem raakt en streelt
kleurt hij het doek
vol sierlijke vogels
en vissen
herleeft in vurige
tinten de stijl van
Appel en Corneille
schuilt in bevlogen
schilderijen
de ziel van een pure
kunstenaar…
Winterse Nagalmen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
922 Doordringbaarheid van de winterse nagalmen.
Vreemde lichtsignalen van onbekende bronnen.
Blijkbaar dwaallichten die het onaangename beschenen.
De winterse nagalm die verlichting geeft aan de onbekende goede weg.
Heilzaam voortwaarts. Genoegzaamheid en opluchting.
Daarom doordringbaarheid, vooralsnog en voor altijd!
Gewenste goedhartigheid en…
Inspiratieloos verloren aan de poëzie.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.022 Ik mis de scherpte van mijn woord
de spitsvondigheid in 't schrijven
waar er ooit gevoel lag in poëzie
kan ik nu slechts twijfelen over hoe
ik er nog één draai aan kan geven
-zonder driehonderdzestig graden te draaien-
Trouw blijvend aan mijn gedachten
wil ik mijn gevoel niet dichten
doch openen als een ontluikende vlinder
in een passioneel…
Noir
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.068 Ik keek uit het raam vannacht
ik zag allemaal vlekken (noir et noir)
In mijn tas zat een fles rode wijn (vin rouge)
en een gebroken peuk (cigarette caché)
Vol as zaten mijn vingers,
het was een keer of tien dat ik
aan je dacht met mijn
wimpers knipogend in de wind.
Ik deed mijn haren voor mijn gezicht,
maar dat kon niet (het was…
Meesterwerk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.295 De beker wordt fier omhoog geheven
op meer dan één oer-Hollands meesterwerk,
daarbij wordt het vermoeden heel sterk
dat zelfs Rembrandt van Rijn, zo gedreven,
z'n paletten en penselen nooit moe,
eveneens voor de wijnroes is bezweken,
en vaak diep in de kelk heeft gekeken,
maar zoiets, nee, dat geven we nooit toe.
Want op de grote Nachtwacht…
In gesprek met een schilderij van Picasso*
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
968 Wat een geluk dat hij
met één arm: een hele kunst.
Ja, maar het klinkt niet.
Dat zeg jij.
Toch, vergeleken met mijn spel.
Speel jij dan gitaar?
Nee, maar ik heb wel twee armen.
--------------------------------------------
* bij Pablo Picasso, 'De oude gitarist', 1903,
olieverf 121.3 x 82.5 cm, The Art Institute of Chicago…