2556 resultaten.
De Blinde Man en het Laatste Licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
110 Laat het maar rusten, hoe zwaar de storm ook was,
de as waait weg, er groeit weer groen op het gras.…
de ziel gestript
hartenkreet
2.5 met 20 stemmen
2.369 Hoe lang blijf je dan nog vechten
en verlangen naar de luwte voor de storm.
Wanneer neem je dan eindelijk het besluit,
om weer te leven, heerlijk, eerlijk en vrijuit.…
Lachbui
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.215 Ik kijk je vol in je ogen
die als wolken bij me weg lijken te drijven
alsof ze niet op hun plaats kunnen blijven
en voor het contact alweer zijn gevlogen
Ik vraag je zachtjes wat er is
verveelde zuchten langs me heen
verkilde blikken snel van steen
ik heb het fout, ik heb het mis
Bedrukt vallen er gaten in de atmosfeer
storm dreigt in koude…
Jaar
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.805 De lente kwam met storm
De dood kroop – zonder vorm -
Uit zijn ei
Genadeloos besloop hij mij
De zomer bracht het licht
Onzichtbaar, hard
Stil stralend en gericht
De kanker plots verstard
In de herfst een gouden blad
Blij met wat ik had
Ontlook ik weer
Opnieuw, een tweede keer
De winter, niet somber of koud
Maar helder, transparant…
Strand
netgedicht
3.1 met 161 stemmen
19.024 vergeten leven aan mijn schoen
Tegen het waaiend zilten zand
bescherm ik ogen met mijn hand
Wolken scheuren op tot flarden
ik voel mijn huid tot eelt verharden
De zon breekt zacht in kleine stukken
die lachend aan mijn kleding rukken
De horizon verdwijnt in water
water van eens, water van later
dat nu onder mijn voeten vloeit
en als de storm…
onvoorwaardelijk
hartenkreet
3.5 met 26 stemmen
4.020 Ik wil met je mee om de hevigste stormen te
bevaren, dit alles is onvoorwaardelijk, zonder
mitsen of maren. Ik wil er voor je zijn om je te
begrijpen en te kennen, je verdriet te laten delen
en zonodig ook om je te verwennen.
Ik hoop dat je nu beseft dat je nooit meer alleen
zal staan, in welke situatie ook heb je iemand
achter je staan.…
uitpraten
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.065 waarom praten we de pijn niet uit
zo kunnen we nimmer de deur
tussen heden en verleden sluiten
blijft het altijd tochten, stormen
zal de kou ons vereenzamen
in onszelf
het geluk om ons heen
is niet een met jou, met mij
de facade van de spiegel
reflecteert de pijn in ons hart
honderdduizend woorden
niet een uitspreekbaar
gedachten turbulent…
Verzet begint niet met grote woorden
gedicht
4.3 met 229 stemmen
47.525 Verzet begint niet met grote woorden
maar met kleine daden
zoals storm met zacht geritsel in de tuin
of de kat die de kolder in zijn kop krijgt
zoals brede rivieren
met een kleine bron
verscholen in het woud
zoals een vuurzee
met dezelfde lucifer
die een sigaret aansteekt
zoals liefde met een blik
een aanraking iets wat je opvalt…
herfst
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
899 herfst kleurt de bomen
vogels verzamelen
ik lig te dromen
dat het nog steeds zomer is
maar ook mijn haren verkleuren
ik vergeet ook al eens wat
wat kan mij nog opbeuren
nu het bijna winter is
daarom blijf ik dromen
dan zie je heel goed
het groen van de bomen
en voel je de stralende zon
maar als de storm opsteekt
ontwaak ik uit mijn…
Zonder jou
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
2.864 weer schijnen
Zodat ik weer kan leven
Mijn wereld kan gaan stralen
En ik weer liefde kan geven
Laat de regen verdwijnen
Mist oplossen in helderheid
Donker veranderen in licht
Op weg naar een betere tijd
Laat de nacht voorbijgaan
Vervuld van mooie dromen
Wakker en uitgerust
Zodat nieuwe energie kan stromen
Laat me meevoeren met de storm…
Nooit tevreden.
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.101 De regen is te nat
de herfst brengt stormen mee
de winter is te glad
en met de lente zit het ook niet mee.
Toch heeft ieder seizoen
zijn eigen pracht en praal
ook ik heb van die dagen
dat ik zeg: het weer ? ik baal!…
de duinen behoren aan wie hen liefheeft
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
725 de duinen behoren aan wie hen liefheeft
voor wie ook bij storm aan zee is, is het strand
wie ver loopt, weet wie er in de holen en de nesten leeft
en kent de vindplaats van elke plant
wie zo wandelt, is een rentmeester en geen recreant
maar waar Natuurmonumenten het duin beheert
wordt de ware wandelaar met bordjes en prikkeldraad geweerd
en…
de duinen behoren aan wie hen liefheeft
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
702 de duinen behoren aan wie hen liefheeft
voor wie ook bij storm aan zee is, is het strand
wie ver loopt, weet wie er in de holen en de nesten leeft
en kent de vindplaats van elke plant
wie zo wandelt, is een rentmeester en geen recreant
maar waar Natuurmonumenten het duin beheert
wordt de ware wandelaar met bordjes en prikkeldraad geweerd…
Begraaf mij vrij ...
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.327 Jij beweegt in mij
als eb en vloed
laat mij weer naar
adem snakken
raast als storm
door mijn bloed
doet verkilling
in drift zakken
ademloos door
woest golvende tijd
voel ik weer dat
verdomde verlangen
proef jouw lippen
zacht op mijn huid
zwem radeloos weg
nimmer onbevangen
langs snijdende klippen
stierf ik ooit verstild in…
Vier .....
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.075 Zandkorrels verwaaien
en verstuiven verhalen
van een gelopen seizoen
stormen weg met de wind
naar het zuiden, de laatste
wolk kijkt lachend achterom
ziet hoe genagelde planken
gekoesterd en ingepakt
worden, terwijl dromen
verdwijnen in het schuimen
der golven en uren rollen
langs cirkels in het zand
het ruime sop is gekozen
om…
Vrijheid
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.903 Is ruimte voor bezinning
de dag ervóór
of op 5 mei alleen
of zijn er nog meer dagen
om de wereld om mij heen
in vrede te verdragen
stapje terug
neem ik wat afstand
om die vrede te bezien
vanuit een andere hoek
kop in de wind
die als een bries
als storm misschien
mij brengt
waar ‘t vrije zijn begint
aan de grens van elk ander…
De tango en de zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
780 Laat de muziek in pijn weerklinken
rijt de wond uiteen die mij verscheurt
geef mijn hart de klanken van de weemoed
zodat mijn oude ziel zich dieper kleurt
de trage tred van slepende akkoorden
vol van ingehouden passie en vuur
houdt mijn weemoedig hart gevangen
kluistert mijn geest in dit verdrietig uur
en in de zilte storm van mijn verlangen…
Een olijf, een appel en het kind
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
2.817 De olijfboom
gespleten door ervaringen
zware stormen en meedogenloze zon
en kinderachtig zou je denken
daar kan ik voor het onweer schuilen
maar
in die ene wonde niet
zichzelf voor zichzelf verstoppen,
mijn vader.…
Blozend blad
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
732 Het loof bloost diep in de nerven
zwerft argeloos dromend omlaag
naar aarde waar roemloos vergaan
de glorie van dood zal verwerven
bomen strekken zich kreunend uit
bedreigen met naakthouten staken
de storm die hun botten deed kraken
en het wortelgestel pijnlijk trekken
nevel versluiert als illusionist
de realiteit van het zicht
waar niemand…
Mijn schaduw en ik
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
909 Ik slaap niet, ik luister
naar mijn schaduw
zie hoe bedroefd hij
de handen in zijn zakken
steekt en af en toe
knijpt in de nacht
soms bukt hij zich
eigenlijk al sinds jaar en dag
om een dode vogel
onder de houten planken
te begraven
hij laat de wind
met de duisternis praten
ontbindt zelfs geen stormen
in de ijzige kou
hij ademt…
Briesje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
700 Laat deze liefde een licht kind zijn,
zoals een veertje uit de ganzenpen
van de verdronken componist Joe
O'Reilly, die enkel componeerde
wanneer woeste stormen de
branding lieten zingen
Mocht later het vederlichte kindje,
door een windvlaag, belanden in
een modderplas, dan zullen wij
haar wiegen op onze adem,
tot zij weer zweeft
en lacht…
geborgen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
727 onzichtbare storm in deze nacht
waar de maan zilvert en regeert
bomen bulderen in hun kronen
een antwoord op de hoge stilte
in mijn wereld vol muziek
vallen gedachten zacht en stil
een eenzame onzichtbare vogel
trekt een trage streep naar de maan
een eindeloze vergeefse reis
een vlucht van vaste grond
eens weer in jouw geborgenheid…
Stralende momenten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
512 ik ken de storm
weet dat hij zal
groeien tot een orkaan in
het dragen van jouw naam
met beukend water
tegen basalt en graniet
brekende kades en dijken
een terug is er niet
toch kan jij ook
heel zacht en teder het
kleinste bloempje strelen
met de warmte van je hand
lachen je ogen
in stralende momenten
ben je gelukkig met zang en…
flflflflfplt
netgedicht
1.8 met 10 stemmen
3.663 Tijdens een storm bij volle maan
vloog er een vleermuis in mijn gril.
Mijn panda viel er prompt van stil
bleef halverwege nergens staan.
Een wandeling had ik te gaan
om toch nog op mijn werk te komen.
Ik kon de weg gelukkig dromen
naar het kasteel ‘De Transilvaan’
De klopper klonk de poort ging open
Heer Vladimir keek me strak aan.…
Jouw liefde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.652 Je lacht naar me,en kijkt me aan,
Je zegt wij komen er wel,we hebben vaker in de storm gestaan.…
liedje van verlangen
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
747 laat me in de holte van jouw oksel
voorbij de voorttikkende tijd
eenheid en versmelting voelen
als vastberaden eeuwigheid
laat me tasten in het duister
elke liefgeworden plek
kus met ingehouden adem
zacht het kuiltje in mijn nek
laat me ruiken al jouw geuren
offer van immens formaat
even nog alleen met jou zijn
in stilte die de storm…
Herfstorgel
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
570 Ik hoorde verborgen
stemmen in de toppen,
orgelpijpen in een storm,
bewogen door het ritmisch
gorgelen van het riet,
gedirigeerd door wind en
wat men alleen maar horen
kan maar nimmer ziet, laat
zich niet foppen door het
steunen van onvermoeibare
instrumenten in het ven
en griend, wat voor alle
buitenlieden als concert -
zaal…
Jij draaide sierlijk
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
438 samen wiegden wij
hoger en hoger
in een ultieme strijd
naar de zon
jij hoopte
met vorm en kleur
meer licht te vangen
ik groeide snel in verlangen
wij wortelden
in verschillende grond
ik groef dieper waardoor
mijn steel rechter stond
jij draaide sierlijk
naar steun en vertrouwen
om ook met storm
een hechte basis te houden
herfst…
Olga op het dodenveld 5 + 6
gedicht
2.7 met 12 stemmen
7.200 altijd komt het moment
waarop iemand het zoeken
naar overlevenden staakt
waarop de storm stilt
waarop iemand met schrijven
ophoudt om iets anders
te beginnen, zich iets
aan te schaffen, voedsel
inkt, gereedschap
altijd komt het moment
waarop iemand het zoeken
staakt, zoals en schip het anker
licht en de richting
opnieuw bepaalt
daarnet…
de rust van september
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 nu komt de natuur tot rust
lage zon verlengt schaduwen
avondnevels verdoven dagen
dempen het goud van afscheid
bomen verliezen hun pracht
kale takken buigen in de storm
daar is hoopvol leven verborgen
in de kille en donkere grond
maanden van felle verstijving
en sluipende dood trotserend
kiemend in de levenswarmte
van de klimmende lentezon…