2969 resultaten.
Haar stem zong licht
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
612 zij nam mij mee
tot in de hoogste regionen
haar stem zong licht
een donkere blik deed mij
duiken door blauwgroene golven
drijven naar het strand
haar hand liet zand
in zachte tonen
door mijn vingers glijden
in haar ogen streden
woorden van geluk met
wat er vroeger was geleden
niet alleen verdriet
ook hoop en liefde
in het lied…
De salon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
716 De dames onder hun kappen
Zitten er adem te happen
Met hun hoofden bedolven
Na het wassen en watergolven
Nu komen de tongen los
Je ziet het aan de rode blos
Hier ben je in vergeten tijd
Van warmte en intimiteit
In het paleis van kort geluk
Met de weggevallen druk
Zie je warme stranden
En koesterende mannenhanden
Nog een lotion mevrouw…
Veel wind
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
534 Veel winden doen water waaien
slopen kust na kust
in branding voor de duinen
breken daar de rust
verstoren gelijkmatige deining
overspoelen ’t blanke strand.…
Het unieke verhaal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
530 een vleugje blauw
wat wit en grijs
een warme wind
waait door mijn fotoboek
geen palmen
en heet zand of
bikinimeisjes op het
strand van verre oorden
in eigen woorden
vertellen mijn plaatjes
het unieke verhaal
van deze zomer
waarin jij de hoofdrol speelt
het licht verdeelt en
zelfs de choreografie
ongemerkt van mij overneemt…
Uitvissen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
496 is er wel dat blanke strand
dat land vol evenwicht
zijn er wel die schelpenhuisjes
om in te schuilen
vind ik nog de schoren?
ik zal het uit moeten vissen
een lijn in het diepe gooien
de dobber op het golfgeklots
in mijn oogopslag de baat
zou ik verder dan ver kunnen zien
vroeg of laat……
onder voorbehoud
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 na een leven van zoeken en vragen
na vallen ten einde raad en tranen
dacht je dat het niet meer kon
maar
komt ten slotte toch nog alles goed:
een
verlaten
strand
de
horizon
en
het
is…
feest
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
602 maar het verhaal
heeft een begin
een midden
en een strand
en eens te meer
verzandt het feest
dat ik je wilde bieden:
er blijft niets meer te vieren
dan wat verjaard verdriet,
wat voze vriendschap
en vervreemding
het weze je gegund,
"geluk"
de prijs die ik betaal
geeft er je recht op
denk ik
bitter…
Gedachteland
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
488 aan je denk
voel ik me alleen
want je loopt weg
van de werkelijkheid
en de droom is
slechts een schim
wanneer ik niet aan je denk
voel ik me eenzaam
want je bent er niet
in mijn droom
en de werkelijkheid is
slechts een film
in gedachteland
aan de oevers
van mijn denken
schep jij letters
uit mijn woordenzee
bedek jij de stranden…
Nulmeridiaan
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
430 ergens moet ik beginnen
met stappen zetten
gewoon
touwen vastknopen
knopen ontwarren
blind navigeren
zeeën bevaren
stranden bij eb
ergens moet de evenaar
samenvallen met de horizon
zodat ik mijn sleutels
weer vind
Heilige Anthonius
goede vrind
verre buur, nou ja
arbitrair bepaald
altijd wat
geen einde in zicht
boogminuten…
de zeezwemmer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
694 In ’t diepst van zijn gedachten
brandt altijd het verlangen
naar zeewater van 15 graden plus
zodat het saaie zwembad dus
kan worden vervangen
door zee aan wenkend strand
door vloed omspoelde palen
door tenenknersend zand
door sterke stroomverhalen
door verre zichten grijs
door brutaal meeuwgekrijs
Ja, voor wie graag in golven klauwt…
Ter inzage
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
482 De golven slaan haar logboek open
Ik mag de glazen letters lezen
Hoe stemmingen daalden en rezen
Hoe krabbetjes het strand opkropen
Hoe zij genoot van schepen slopen
Om zeebanketten werd geprezen
Maar ook hoe zij werd nagewezen
Door tevergeefs op terugkeer hopen
Van schipper, stuurman en matroos
Maar buiten dat trakteerde zij
Op schelpen…
dichterbij
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
487 Dichterbij
Luierend aan het strand
bedacht ik lieve flessenpost brieven
welke door de onstuimige zee
de golven zouden doorklieven
met woorden doordrenkt van verlangen
hoe wij destijds onbevangen
onze liefde voor elkaar beklonken
die opnieuw nog steeds lonken
Met deze gedachten vol genegenheid
genietend van de voorbijgaande wolken
in het…
storm aan zee
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
567 hoog opvliegend zand
verontrusten
mensen op de dijk
wolken zweven snel voorbij
de wind zingt een droevig lied
“waarom geen respect”
versta ik in haar woorden
de middag kleurt
van blauw naar zwart
water klotst nu op het strand
maar het komt niet allemaal
van zee…
de wind start volop met huilen
haar weeën
ze kan ze niet meer…
lach vijgen uit de boom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
707 reik mij je hand
in niemandsland
wordt niet gelogen
we zijn gevlogen
naar dit gele strand
en daar pardoes geland
ik lach vijgen
uit de boom en droom
jouw liefdeslied
je glijdt iets onderuit
zon bruint witte deeltjes huid
vogels klinken goddelijk luid
golven murmelen zacht
hun koren tot zwijgen wij geven
elkaar wat we…
Avond aan zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Hier stempelen wij voetafdrukken
in door zout water geschoond zand
hoeden wij schelpen in onze hand
als waren het schatten
concerteren schuimende golven
onweerstaanbaar en dominant
mooie sonates voor het strand
lopen wij betoverd gevangen
en aan de verre kim danst verlangen
voorbij de uitersten van ons zicht
onder flonkerend sterrenlicht…
Harpmuziek en sopranen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
477 Er vliegen duiven van bergkristal
en ik zie er pinguïns met parasols,
wat ongekend grappig zou zijn indien
er geen serieuze ondertoon zou zijn
net als in de spirituele wereld
en vanuit de zandstormen op het
lege strand verschijnt de geest
van Gabrielle Roth, die mij met
haar tedere, uitgestoken hand
ten dans vraagt.…
zacht wolkt de zee
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.082 zacht wolkt
zee om je heen
glijdt lucht
als branding
langs je
nat is het spel
dat je speelt
met het water
kou vraagt mijn
warmte pas later
lopen op strand
duim in je hand
wil je niet vast
maar ik voel
dat je past
kussen elkaar
golven zijn daar
overspoelen de
schoenen en
koelen ons zoenen
we hebben
gelachen
intens liefgehad…
Vakantie in Holland
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
636 Het is vakantie kinderen spelen in de wei
Verstoppertje achter de hoge zilverpopulier
Hurkend onder de blauwe hemel zij aan zij
Onder de zon die steeds hoger klom
Het landschap de boerderij de koeienbel glom
De zee het strand de duinen van Holland
Naar de tulpenbollen likkende aan een lollie in de hand
De schommel de speeltuin met een bak vol…
ik ben naar de zee gerend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
797 ik ben naar zee gerend
alles achter me gelaten
de sporen in het zand
zijn niet voor mij bestemd
we waren bang
om op het strand
te lopen als de vloed
zich teruggetrokken had
en iedere voetstap
zichtbaar was in de
kaalheid van nieuw land
geen hand om ze te wissen
de hemel duikt de verte
al voorbij, een pier met
meeuwen op een rij…
Whiskey
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
609 Het is misschien in werkelijkheid
vijftig dwaze dromen verderop
een volle fles whiskey
aangespoeld op het strand
hij weet het waarschijnlijk al
het is een gevoel diep in zichzelf
de oude tekenaar wordt langzaam dronken
terwijl de wereld aan zijn voeten ligt
hij struikelt over zijn eigen benen
totdat hij de laatste droom vergeten is…
hangt zwart zijn tranen aan
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.101 basalt keert
oceanen
water schuimt
zijn woede weg
hangt zwart
zijn tranen aan
in springtij
dat in manenvloed
het water jaagt
op land
het strand
ontdaan van zand
toont zijn verdriet
aan woeste golven
die hun weg nog
ongestort vervolgen
van de branding
tot de horizon
witte kammen
deinen en
verdwijnen
als zij omslaan…
Wedergeboorte
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
488 Er worden nieuwe dromen geboren
harnassen uitgetrokken, slaven ontketend
onder zwijgzame metaforen
tillen handen voorzichtig zand
van een in de zon gelegen strand
terwijl een vogel het licht nadert
en ik ga naar de frisse rivieren
achter je mooie blauwe ogen
Ik luister naar de ontroerende echo
in je hemelse oren klinkt een fluistertoon…
Zomerzonschijnen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
401 als schotsen
en scheven
komen zij het
landschap
binnen gedreven
dwars en
tegendraads
maken een
lachertje van zon
die normaal
stralend staat
boven zoute
zee en luchten vol
zoetwaterregens
die vluchten
in de vallende
half doorzichtig
gordijnen
en verwaaiend
zand van het
strand meevoeren
naar het duinse
helmgrasland
dat…
liefde
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.730 Samen wandelen op op het strand,
lekker zitten in het zand.
Samen fietsen over de weg,
jij hoort alles wat ik zeg.
Samen lopen zij aan zij,
van jou word ik echt blij.
Samen lachen, samen huilen,
nee jou wil ik echt niet ruilen!…
Verloren
gedicht
3.0 met 218 stemmen
43.451 Ik meende aan 't strand te zijn geboren,
Mijn huis te hebben in het duin.
Dat alles is al lang verloren,
Nu voer ik meeuwen in mijn tuin.
--------------------------------------------------------------------------
uit de Verzamelde Gedichten van Clara Eggink (1906 - 1991)…
Naast elkaar
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
2.323 haar uitgeraasde golven baren
nog nauwelijks keien uit het zand
het witte schuim dat kraagt al jaren
de bleke schelpen op het strand
toch proeft zij keer op keer
zijn diepe sporen van weleer
aan de zoute waterkant
zijn uitgeraasde stormen waren
teveel voor een rechterhand
zijn witte haren dragen jaren
van noest werken op haar land
wel…
Goed gesternte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
434 ik heb je
niet gevouwen
jij hebt jezelf
te water gelaten
hard rennend
op lange benen
het scheepje
in je hand dat
zonder ruime sop
meteen op de
golven teruggaat
naar het strand
wij hebben het
scheepje op droog
zand gelegd vouwen
glad gestreken
en langzaam
op gekalefaterd
ondanks jouw
dwarse te water
lating ben je goed
gedoopt…
Het lied van oceanen
netgedicht
4.9 met 23 stemmen
471 zacht wolkte ik
boven de kleuren zee
die ik met mijn
danspassen deed kolken
haalde uit
met flarden mist
die het uitzicht
extravagantie gaven
overslaand speelde
muziek in de
bekende zilte geuren
het lied van oceanen na
mijn walsen
draaiden fraai in
spatten wit en toverden
een lach op mijn gezicht
golvend naar strand
waar passen…
Strandschap
gedicht
2.9 met 16 stemmen
10.183 Strand dat
langzaam zichzelf schept.
In ouderwetse rieten strandstoelen
zitten mensen te sterven, tatoes
op hun geloken oogleden.
Een enkel sigarettenrokend lijk
lost op in rook.
Een beroepshond met een bijbaantje
snuffelt langs de vloedlijn.
Vindt een kinkhoorn.…
Ochtendkrant
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.918 Op de vroege lentemorgen
terwijl het bad mij wakker spat
dreunt de wereld op mijn mat
en dompelt mij in aardse zorgen
Ik lees van veel verterend vuur
van dode-mensen-landen
van weggeslagen stranden
ook van menig stervensuur
Vol blaren, derdegraads verbrand
krult mijn hart zich huilend krom
wil ik schreeuwen, maar blijf stom
door de koppen…