7023 resultaten.
Op de rand van de lente
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 In een zacht ritmisch bewegen
danst onzichtbare wind door
de nog naakte takken
van de bomen
maar toch al met een zweem van groen
steken ze af tegen een hemel
grijs en grauw
zon is verdwenen
nergens een stukje blauw
zo nemen we afscheid
van de laatste dagen
van de winter
afgewisseld
met regen en zon
wachtend
op een nieuw
lenteseizoen…
Top 10 Netgedichten
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
809 Top-10 Netgedichten
1. de Fladderende schoonheid
2. is zonder woorden
3. met Apotheose
4. en zielenpijn Afscheid van een vloer
5. op Zomerse zondag
6. te Benaderen
7. door hartstocht omgeven
8. tijdens Boeket voor een stervende
9. welke Soms
10.te vinden is langs het tuinpad.…
Als een jas
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
617 Ons weerzien, alsof de normaalste zaak
van de wereld,
het innig zijn,
alsof altijd zo geweest
het afscheid, alsof altijd zo geweest dat
we gewoon los,
los van elkaar ons leven leven
als zo'n klikknoop van je jas,
dicht lekker warm
en open, luchtig, frisse wind
erdoor,
vaak is er nog een rits,
maar die klik is het dekkende,
finishing…
Blauw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 Ik zie en hoor
hun schreeuwend afscheid
de snelheid
waarmee ze overvliegen
naar daar
waar voedsel is
in overvloed
insecten of zaden
Het doet me
goed
dat ik ernaar
mag raden...…
Waar ben ik?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 leeg
Waar ben ik
Na al die tijd gebleven
Mijn liefde voor jou
Is met de tijd verweven
De dag dat mijn
Spiegelbeeld verdween
Ik herinner me niets
Waar ben ik
In deze wereld verborgen
ik ben niet levensmoe
En jij niet zonder zorgen
Ik zwaai naar
Wat al is vergeten
Groeten en verdergaan
Waar ik ook ben
Ik vrees geen enkel afscheid…
je voette nog
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
714 je brandde
zonder handen
om te vluchten
uit de hel
voette nog
in een wereld
waar seconden
zijn geteld
beton begon
te kraken
het geluid kon
je niet raken
door het stof
zij waren groots
jij ademde steeds
langzamer hun dood
was klein
in pijn van
afscheid nemen
tot de sprong
die maakt je groot
leven is een hopen…
Ontspoord
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
493 Te kort duurde het afscheid.
Een lange trein bracht hem hier,
op het spoor van een lege doos
om in te verdwijnen.
Wat haalt hem weer weg?
Geld of een vrouw, wie weet?
Wie zorgt voor hem of sterft hij af,
verzakt en ontspoord?…
Eindigheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
657 negen maanden duurt het leven
de rest is afscheid
van de wieg
de moederborst
en meer en meer
van onvervulde dromen
en geborgenheid
het vonnis van vergankelijkheid
bij oorsprong al geveld
verjaart niet
zelfs na zoveel tijd
het is alleen maar
uitgesteld
’t is niet de angst
de pijn
die ’t sterven moeilijk maken
nee
’t is ’t scheiden…
BFFF
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
665 Best Female Friends Forever
Een moeder
Die mijn beste vriendin werd
We geloven allebei
In meer levens
We hebben elkaar
In vele gedaanten gekend
Er zullen nog vele volgen
Een vooruitzicht op een weerzien
Dat het afscheid even verzacht
Totdat de realiteit toeslaat
Van de telefoon die niet meer overgaat
Het is stil…
Veel liefde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
876 Ik weet niet hoe lang nog te gaan,
Op d’voorliggende levensbaan,
Tot ik afscheid nemen moet,
En d’ogen sluit voorgoed.
Maar haar liefde in mijn hart,
Blijf ik koesteren,
Tot haar beeld gaat op zwart.
Ik zou haar dan weerzien,
Als ik gelovig was,
Of, toch als Orpheus misschien?…
Literair Pasoort 1
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.109 Wij gingen het plein dat
in vier straten verliep
de cirkel rond, traden binnen
koesterden ons aan de woorden
en aan de binnenkant
namen afscheid met tot ziens
op zoek naar een huis dat nog
niet bestond als dan als adres.…
het beeld van jou
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
827 even jouw lach niet meer te horen
in diepe tranen achterlaten
een kus ter afscheid willen geven
jouw warme stem
die stilte werd
zink ik weg
in het duister van dromen
tijdloos diep
besef verloren
neem ik jou mee
in gesloten ogen
het beeld van jou
gaat nooit verloren…
het beeld van jou
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.745 even jouw lach niet meer te horen
in diepe tranen achterlaten
een kus ter afscheid willen geven
jouw warme stem
die stilte werd
zink ik weg
in het duister van dromen
tijdloos diep
besef verloren
neem ik jou mee
in gesloten ogen
het beeld van jou
gaat nooit verloren…
Dag lieverd ...
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
2.712 Licht,
jouw maan lacht
sterrewit,
pure liefde vangt
het zwartste zwart
jouw laatste nacht
Gekist,
blank eiken
leven in ringen
sterk en krachtig
jouw laatste reis
Ooit,
die foto
ja, rode langstelige rozen
bloeien langer dan
jouw afscheid
dag lieverd ...…
einde
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.861 geen muziek evenmin
voor momenten
van 't diepste verdriet
is elke melodie wrang
iedere stilte ontoereikend
op die laatste weg
ontbreekt begeleiding
mist bestemming
iets noch niets
geen markering
houdt iemand hier
nog een tel vast
of punt zeker
de hand die je nog
in een uiterste poging
grijpen wil wijkt
plots
zonder afscheid…
Zeewindeke
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.274 In zwoel avondrood
vouwt zij open dicht
haar stem klinkt hees
wanneer zij tijd verleidt
naakt staat ze voor hem
vraagt verlegen naar ogen
om het nu te aanschouwen
als vertrouwen even ontspiegelt
terwijl pijn lagen schrijft
trekken golven haar terug
al dansend omarmt zij onder
een sinister blauwe lucht
lichtvoetig haar afscheid…
Op de valreep
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
542 dacht ons kleine
misverstand te sussen
met een lieve lach
maar de tranen die
jij verborgen hield
had ik wel gezien
onrust knaagde in
het mezelf afvragen
of dit wel nodig was
had het afgedaan
omdat ik dacht dat het
niet tussen ons zou staan
heb de wereld
maar laten wachten
ben naar je teruggegaan
alles uitgepraat
het afscheid…
Ik kan je niet vergeten
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.598 Je foto, geprint in mijn hoofd,
Zie ik steeds als ik mijn ogen sluit
Alleen aan jou denken geeft me moed
om verder te leven
Die steek in mijn hart
van toen we afscheid namen
kan ik alleen genezen
door weer bij jou te zijn
Door liefde omgeven
wil ik zweven
naar een plek
waar ik alleen met jou
kan zijn
Waar ik mijn gevoelens
met…
Een laatste sneer
netgedicht
4.3 met 54 stemmen
416 ze weet ze
feilloos te vinden
mensen die met
schrapen de wereld
steeds hoekiger maken
waarvan woorden
de verbondenheid
verstoren in het
vriendelijk en respectvol
omgaan met elkaar
een laatste sneer
dan verdwijnen
nooit iets positiefs
in het onverwacht
verschijnen als surprise
ook hun afscheid
opmerking glijdt
vaak vol venijn…
vreemde uren
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
731 mijn ogen zijn blind
zoals de steen waarop het afscheid staat
van een blij gedicht
mijn oren zijn doof
zoals de duinen van een zongezeilde
zee, het troostend gezang
te donker
en waar ik ook heenga, mijn handen
schuiven nooit de zwaluwen dichterbij,
gestapeld langs ruiten
lieg maar niet, dat is de reden
waarom ik deze bladzijde voor…
in handen van de ochtend
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
829 jouw schoonheid
waait om me
heen
en vanuit de verte fluit
de blauwe
winde
naar bewoonde nesten
nee
neem geen afscheid
van het licht waarin wij horen
of van de kleine onbekende vogels
die warmte uit de kruinen
schudden
hun gekwetter over stilte leggen
door wijzers van de tijd verleid
voorzichtig
warrelend door je haar…
alsmaar verder
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
889 het afscheid komt van ver
telkens weer
wanneer de woorden
zijn volbracht, verdreven naar
de donkere ruïnes van het gelaat
ik keer terug; houd de wacht
behoedzaam bij de eerste zon
als zou het sterven geen naam meer hebben
geen fluistering of klank, niet hier en halverwege
niet voor jou en mij
van ver, van ver, van zo dichtbij…
Oude man.
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
632 waarin ik sta vol verwondering
tot de laatste schemering,
tot het laatste licht dooft
en ik met stok omhoog wijzend,
gebogen de sterren nog tel,
gewoon omhoog kijkend
de sterren dank, de maan ook
en afscheid neem van dit
totaal onvolprezen leven. -…
Op verre vlucht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
436 vlieg maar
pak de vrijheid van lucht
ga op verre vlucht
je kijkt me aan
ik zie je denken
terwijl jij daar blijft staan
heb je hand gepakt
we zijn gegaan
in afscheid nemen
op woorden
zijn we weggedreven
keken nog heel even om
twee mensjes liepen daar
maar hun geesten waren vrij
onbelemmerd vlogen wij…
De zon tovert
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
483 (afscheid van de zomer 2010)…
Gedachten lezen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
873 Emoties beklinken deze avond onverhuld
reeds verwachte einde van mijn ongeduld
je kunt mijn eerlijke gedachten niet lezen
hoeft mijn zuiver denken niet te vrezen
ik laat je gaan met die andere vrouw
in wetenschap dat ik nog van je hou
bewaar momenten van daarnet en toen
en geef je als afscheid een hartelijke zoen
al kun je gedachten niet lezen…
De aandacht fuik
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
486 een danspas en een grap
zo maakt hij
na begroetingsritueel
zijn nonchalant entree
ogen draaiend
en een denkbeeldige
vriendin in
afscheid aaiend
kiest hij een vriend
als springplank
voor zijn diepe duik
in de aandacht fuik
onnozel paraderend
langs hun nieuwsgierigheid
de laatste roddels strooiend
wint zijn aanhoudendheid
de kaarten…
zij was haar naam
netgedicht
3.8 met 27 stemmen
1.114 vragen rennen me
achterna
en terwijl de stilte tegen me leunt
of ben ik in de waan
luidt een vlinder
de metamorfose van de dood
kinderen wisselen land
en keren herfst om
verplaatsen aarde
naar hemel, weer naar aarde
en wanneer ik me aan hen bind
blijft de weerspiegeling
niet onberoerd
wij huilen
om het afscheid
en vinden…
De prijs was hoog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 het duurde lang
voordat ik de deuren
opende met
uitzicht op het leven
na jaren drempelvrees
kon ik het uitzicht
op volwassenheid
niet meer weerstaan
heb me erin gestort
zonder ervaring
met scha en schande
werd ik uiteindelijk wijs
maar de prijs
was hoog in het
afscheid nemen van
mijn zorgeloze kindertijd
nog benijd ik dan…
nauwelijks voorbij (?)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
943 de kaarsen branden
nog even
op het eind van
deze dag van
kerst
beleven
liefde, warmte
vriendschap
volop daar,
ik drink het
in
en
met tegenzin
zwaai ik
het bezoek
uit
een tikje bedroefd
afscheid nemen
is een beetje
sterven
maar wil dàt gevoel…