3651 resultaten.
Zoektocht naar de oorsprong
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
994 ik ben op zoek gegaan
naar de diepe wortels
de vertakkingen
aan de stam van een boom
het nest in de groene kruin
ik zocht een oude droom
als een blad
dwarrelde ik wat rond
de wind nam mij mee
liet mij nog niet dalen
ik werd gepakt
door familieverhalen
een prentenboek
bracht mij in een hof
waar grootvaders rozen
kleuren door de hagen…
Juni
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
662 juni de maand met de lange en warme dagen
laat mooie tuinen voor bezoekers openstaan
straalt de zon tegen een blauwe hemel aan
gaan wij ons aan een open tuinfeestje wagen
terwijl de vogels nestjes bouwen in de hagen
trekken geurende kamperfolies de vlinders aan
juni de maand met de lange en warme dagen
laat mooie tuinen voor bezoekers openstaan…
JUNI
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
773 juni de maand met de lange en warme dagen
laat mooie tuinen voor bezoekers openstaan
straalt de zon tegen een blauwe hemel aan
gaan wij ons aan een open tuinfeestje wagen
terwijl de vogels nestjes bouwen in de hagen
trekken geurende kamperfolies de vlinders aan
juni de maand met de lange en warme dagen
laat mooie tuinen voor bezoekers openstaan…
De Wob van Wop
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
445 Daar gaan we weer...zolang er maar geparlevinkt wordt in Haagse kringen en media eromheen, in steeds wijder divergerende concentrische cirkels, is er niets aan de hand
in ons groen groen knollenland..
______________________________
De stikstofuitstootdoelencrisisvete
Wordt thans beslecht in een extra debat
Hoe Geert Mark Wop en Kaag in kragen…
Max Kwabe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Als jongere jaars
Medicijnen werd
Je doormidden gezaagd
Over de duizenden
Fysische en biologische
Functies van het
Menselijk lichaam,
Leerde je duizenden
Termen uit je hoofd,
Hoofdzakelijk in 't
Dokterslatijn - na de
Eerste fase goed te
Zijn doorgekomen werd
Je meer en meer getrokken
Door de persoon achter
Achter de klachten…
de overstap
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
686 leven zo zeg jij ons
moet je durven dromen
zonder het nu te vergeten
want voor je het weet
is dat voorbij
het is moed hebben
lef om te geven ook
wie je bent en wat je hebt
de sprong ook durven wagen
naar het onbekende
de overgang
naar de overkant
leer jij ons
kent geen juist moment
is geen afscheid ook
een overstap is het
naar…
DE KLOKKEN VAN DE WESTERKERK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 “Je gaat een man toch ook
niet z’n klokkenspel afnemen”
Dat is recht voor z’n raap
Dat is raak, aldus een Jordanese bij AT5
Ik zeg: Blijf met je poten van de Wester af
Ik voel een woede als die van Christus
Bij de geldwisselaars in de Tempel
D’r uit, d’r uit, ex expats, ex expats
Vergelijkingen gaan mank
Maar een briefie in het Engels…
BESTAANSGROND
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 Wie z'n bestaansgrond
wil doorgronden
moet grondig graven
als z'n schep de schepping
raakt blijkt de grond doorgaans
braak te blijven liggen!!…
Bij de beek van mijn verdriet....
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
4.069 Ik zit in 't gras en kijk
hoe wolken zich verdelen
en mij in gedachten nemen
naar de zeven hemelen tegelijk
De zon brandt achter hen
in zachte sluimer zal zij schuilen
achter 't grote bos met de den
waar regen in tederheid zal huilen
Vind mij daar m'n vriend
bij de beek van mijn verdriet
dat ik nooit heb verdiend
Jouw woorden zullen…
vlinders blijken motten
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
981 nee 't waren motten
waarlijk 't is van den zotte
de man die dit niet pikken kan
heeft haar nu als suikerspin gesponnen
haar nooit gewonnen? dan ook niet geronnen -
spinnen eten om haar vlinders te vergeten
liefde beter gewaardeerd
schimmig achter schermen
niet gevuld de termen
niet bezwaard gerelateerd…
afgeknapt in wilde schoning
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
758 strakkendblauwe hemel
de storm betaalt met regen
maar bepaalt zijn eigen prijs
de restanten uit een herfst
die ooit oogstrijk is geweest
in nagelaten groei aan takken
die de winterkou niet hebben overleefd
breken in het vlagen van zijn kracht
afgeknapt in wilde schoning
der natuur, zo krijgt het jonge blad
weer licht en ruimte op den…
QUEM ME ESSE DICITIS?*
poëzie
3.3 met 52 stemmen
16.002 Wat heucht mij van den nacht?
Ik kan alleen bezinnen
Dat ik, met ziel en zin,
Het leven durf beminnen
Omdat ik U bemin!
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
* Wie zeggen jullie dat ik ben?…
Aan mijne vrienden
poëzie
3.0 met 30 stemmen
6.224 --------------------------------------------------------------------------------
uit: Proeven voor het verstand, den smaak en het hart (1790)…
Aftelwerk
gedicht
4.2 met 14 stemmen
9.744 Nog één wee en moeders schoot in, uit
is het aftelwerk voor wie niet horen
wil en aan den lijve voelen zal
hoe tot onder nul slinkt het getal
van geleefde tijd achterstevoren.
-------------------------------------------
uit: 'In een mum van taal', 2002.…
De Elementen
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.181 Dan verdronk ik niet, diep in haar klei
woelde ik zelf in zijn gebluste waarde
De reddende oever steeds dichterbij
Kon ik maar rennen op het water
Dan sprong ik over iedere golfslag
Liet ik het drijven over aan later
Wedijver ik met mijn eigen gedrag
Kon ik maar leven in het vuur
Dan zou niets mij kunnen deren
Passionele gevoelens op den…
Je zus leeft
netgedicht
3.7 met 61 stemmen
1.886 Mijn liefde voor jou
hoe vertel ik nou
dat ik samen wil smelten
tot één persoon
geen overleg meer
aan een oogwenk genoeg
op het zelfde moment
elkaar verlangend
zelfs ziekten delend
voelend elkanders pijn
maar vooral voor altijd
tot in den eind
samen gelukkig zijn
Helaas
mijn liefde was te sterk
nu is Jezus
jouw enige vriend…
In haar wolft de wind
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
919 Waar angst en vrees
Als wurgend koord
Haar bijna de keel afsnijdt
Kleurt heldhaftigheid
En moed het bloed
Dat door haar aderen stroomt
Ze richt zich op
En kijkt fier
Het naderende onheil
In den ogen
Sterker ben ik
Zegt ze met de toon
Van liefde en dapperheid
In haar stem
De toorn is woest
Maar zal bedaren
Omdat de liefde
Immer…
Nu zal tot vervulling komen
netgedicht
4.7 met 28 stemmen
1.966 Hij zal alle tranen drogen,
eens voorgoed - al duurt het lang -
Eer aan God, klinkt uit den hoge,
dank aan Hem, zij onze zang.…
plataanvouwmijnmot
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.459 je kunt er voor naar parijs gaan
op zoekt naar hun vraatbeeld
of hun rupsjes in mijnen gevouwen
die zich nu verpoppen in blaren
altijd eenkennig op de plataan
of sinds de hongerwinter bij voorbeeld
ook op het amsterdamse eikenplein
waar de eiken toen opgestookt zijn
eigenlijk overal in den lande
behalve op de waddeneilanden
waar wel…
Houtje
gedicht
3.1 met 41 stemmen
14.225 Het houtje drijft op de zee
het kleine houtje op de grote zee
het voelt zich erg eenzaam
Eerst leek dat drijven wel wat
zo afwisselend
en tegelijk zo wijd
maar op den duur wil je toch meer vastigheid
en er is ook helemaal geen conversatie
Je komt bijna nooit een ander houtje tegen
en de zee geeft helemaal niets om je
De…
gerstensop
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.617 och, gezielt zijn mijn hem’len
prijkt mijner geest in’t ganser sop
gerstenwater is wat het beneveld
heersen den schim’len bij ’t hop
doch, och here die mijne geest verslindt
is het dan mijn begane lichaam
waar verlangen, streven, weerzin vindt
zijt gij toch met mij betaamd
mocht gij ogen tijdens vangsten
rust dan in mijner nederigheid…
het zijn de uren
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.971 het zijn de uren
die zij telt
elke dag maar weer
de vragen
die zij stelt
elke week weer meer
de tranen
die hij liegt
zijn woord
dat steeds blijft steken
haar hart
dat hij bedriegt
en op den duur zal breken
het zijn de keren
dat hij belt
zonder iets te zeggen
de ring
die steeds meer knelt
wat valt er uit te leggen
de lakens
die…
HERFSTDAG
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.031 Het kerkje heft zijn toren
In 't nevelig verschiet
En uit den hagedoren
Trilt zacht een vogellied.
Er bloeit op veld en wegen
Geen enkel bloempje meer;
De zwarte najaarsregen
Sloeg 't laatste knopje neêr.
Een grijsaard gaat al hijgend,
Met wankelenden voet
Het smalle pad bestijgend,
Het kerkje tegemoet.…
het leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
685 De zoektocht van het leven
draait om vriendschap en avontuur,
hoe hard je dan gaat zoeken
bepaalt je wegen op den duur.
Soms is je doel wat meer verstopt,
dan zal je hulp moeten vragen
aan mensen die er voor je zijn
anders zal jouw tocht vertragen.…
Mij is geen woord bekend
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
564 dat men sterft lijkt een zekerheid
maar ongrijpbaar zijn de gevolgen
als een mens de trekker overhaalt
mij is geen woord bekend
dat gevoel bij moord vertaalt
het duurt dagen en nachten
in verslagenheid of stille dood
als de schreeuwende onzekerheid
jaagt door de gedachten:
verwachtingen verkeren in nood
de oorlog in den vreemde
is…
STAPELING...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 Ooit
werd hier
rode steen op rode steen
gestapeld
in wild verband
Ons land
door monnik,
broeder,pastoor
bestuurd
met milde en ook strenge hand
Geen vreemde kracht
-van buiten-
werd ingehuurd
gearbeid werd er
'aan den lijve'
Even zoveel
gebeden
verhoord
en onverhoord
Nu resten
muren als stenen tekens
van een rijk verleden…
Zelfhulp Groep
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
659 Zelfhulp Groep
Je hebt ze gelukkig bijna overal voor
te veel om te noemen
Genieten van het alleen al je aanhoren
zo heb je ook een groep die zielig blijken te zijn
Die mankeren iets, wie niet, maar dan mag niks meer
ze gunnen een ander niet, dat die nog kunnen lachen
Humor is uit den boze want ze verstikken in hun zielig zijn
die groep, de Beerput…
Galgeven
gedicht
2.0 met 2 stemmen
2.834 Eikenheuvels tussen grove den
waar je als kind
de nachtegaal kwam horen
bevend in verboden schemering
hoewel ook jongens
aardig konden fluiten
nog schrijven talingen en eenden
op het water
lagen aa’s en ee’s
onrust onder de oksels
een hals vol richting
ook wij bewegen uren stap na stap
het ritme van miljoenen mensenjaren
winter ademt…
Te winter toen het had gesneeuwd
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.097 Op den moeilijke weg naar U,
Hoort Gij alleen ons gaan,
Als toen we stapten over de sneeuw
Met onze rubberschoenen aan.…
Over The Hill
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
489 mijn stem hoefde ik
niet meer te verheffen
hij was al zacht zogezegd
van nature in den aard
macht had hij zelden nodig
en de stilte die ik schiep
was ook vaak door
mijn blik in de ogen uitgelegd
zoals ik daar stond
omvatte dat gelijk
het gehele alom
de cirkel leek kennelijk rond,
trompetten figureerden doofstom;
de winter was…