3338 resultaten.
Ragfijn
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
709 zilver kleeft fijn rag aan mijn vingers,
de rond gesponnen kleine zwarte vliegjes
trillen mee op de adem van lentewinden
arachne strekt subtiel haar poot,
de fijne haardraden raken de spandraad,
registreren genadeloos elke trilling
van teergazen, onbezorgde vleugeltjes,
tot een brutale mus zich vertoont
op dit koninklijk balkon, zonder…
Rozengeur en bloemenwater
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.029 met lange vingers steel jij
op een blauwe maan dagdromen
van geest verlaten gronden
en dood gewaande bomen
je vliegt door open staande deuren
laat voeten zakken in de grond
vlecht meterslange draden
en sluit zonder knopen een verbond
je wilt de groene lakens delen
huid en haar met handen boeien
over spelen tot de haan kraait
en met het…
wars van uitpuilend vet
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.151 steek je vinger in zijn zij
je knalt meteen tegen de grond
dat zijn huid het nog houdt
het gutst het drupt het zweet
alles ingeteerd en opgeslagen
vet in zevenendertig lagen
de stank een-en-al ranzigheid
vijf minuten onder de zon
rooie puntjes van de kaantjes
of toch een berg reuzel
in zakken die voor je uitbollen
jij blij dat-ie net…
Ik mis je
hartenkreet
2.6 met 13 stemmen
3.491 De koude sneeuw valt zachtjes op mijn hand
Ik denk aan je
De sneeuw smelt
Ik wens je hier
Een waterdruppel ligt in m'n hand
Ik voel je hand in de mijne
Hij glijdt langzaam weg tussen m'n vingers
Ik voel je wegebben
Er valt een druppel in de sneeuw
Ik probeer de herinnering vast te houden
Er valt een nieuw sneeuwvlokje…
O, kom maar eens kijken
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
4.011 Haar vingers grepen naar het vaasje zonder bloemen
(gekregen vorig jaar op 5 december).
In de verte zag ze door de stalraam het silhouet
van een man met een baard, rijdend op een paard.
Nog een paar nachtjes slapen
en alles kwam vanzelf weer goed.…
er leeft iets zuivers in jou
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.127 terughoudendheid gemanteld
door jouw halfbekende planeet
terwijl uit elk gaatje in die blik
een vruchtbare warmte
aan jouw kernen ontstijgt
waarop ik lijk te drijven
geen slag, geen stoot gewoon
mezelf, zonder te zinken
naar de twijfel en de stress
er leeft iets zuivers in je adem
in je ogen, in het bloed dat door
de vingers…
Kom maar ......
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.659 mij jouw hand
vecht niet langer
geef je over
ik neem je mee
Kom maar
sla me
raak me
voel me
zie me
Doelloos zweven
van jouw vuisten
geven mij
hernieuwde kracht
Ooit begrijp jij
de gedachte
wanneer je de liefde
niet meer verwacht
Kom maar
sla jouw hand
maar in de mijne
raken kun jij
mij toch niet meer
gevlochten vingers…
verkracht
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.902 toen zij in stilte uitbrak
schreeuwde zonder woorden
sloten zijn vingers om haar nek
drukten haar strijd weg
haar ogen rolden
angst en alsof bevrijd
een wereld zonder gevoel
een nacht voor blinden
toen lag zij stil
zoëven streed zij nog
sloeg heel haar lichaam
bruut zocht hij zijn weg
geen hartstocht, geen liefde
een idioot gevoel…
Bompapa - gevoel
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
3.559 Zijn vinger omklemd door 't handje van die kleine vent,
niet te missen voor geen enkele cent.
Want door je lijf voel je die gloed,
't is prettig je voelt je eindeloos goed.
Wat ik daarmee bedoel,
Vanaf vandaag ken jij het bompapa-gevoel.…
Het nieuwe loof
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
748 mijn dierbaar zaad, de weg is lang
zoek het licht dat door mijn vingers glijdt
volg niet mijn armen, proef hun streven
ik bedek er ’s winters mee de grond
vergeef me dat ook ik nog strijd
en zelden in mijn schaduw kijk
ook ik laat takken varen
heb wonden in mijn bast
vanwaar het mos mijn rug op klautert
heeft het bos geen toekomst…
Aarde
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.083 Mijn vingers beroeren de aarde.
Witgekleurd drinkt mijn huid van
het zuivere water,
zoals het verdorde blad,
verdwaald op haar levenspad.
Mijn handen wiegen de zon.
Verkleumd verwarmt mijn huid zich in
het pure licht,
zoals een gesloten roos,
gevlekt en oh zo kleurloos.
Mijn armen openen in de wind.…
Onze handen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.152 Jouw handen willen vangen
verscheuren geleefde tijd
zij vlechten stil verlangen
vingers verstrengeld in strijd
Mijn handen gebaren zacht
raken jou heel even aan
jij schrikt terug, onverwacht
verkrampt door herleefde waan
Onze handen vouwen verward
ontsluiten nog te leven tijd
vereelt geraakt tot in het hart
verzachten gestreden strijd…
The colour purple
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
2.479 die in een boog
van verrukking
elkaar herkenden
de welving
van je lippen
deed me blozen
als een puber
je hand zocht
die van mij
een sensueel spel
van vingers
erogene zône
hypnotiserende blik
laat me niet los
dichter, nog dichterbij
hartstocht bedwelmend
proevend van elkaar
hongerend naar meer
voerden onze lijven
het hoogste woord…
verstild
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
824 mijn hand
al gerimpeld, het vel
dat wel
mijn hand dus
strekt zich uit
over de stilte
sneeuw,
een onzichtbaar
dik tapijt
helder wit geweven
haast glanzend
sluipt op tegen een
licht glooiende
heuvel
mijn korte vingers
begeleiden de opgaande lijn
in de vallende rust
naar de verte toe
zelfs mijn denken,
mijn denken,
vraag…
Portret van een dode
hartenkreet
2.6 met 17 stemmen
2.920 Naast de kist prijkt
een oude foto
welke lijkt;
voor altijd
levendiger
dan de dode,
van wie de vingers,
blauw,
gebogen zijn
tot een misleidend
vredig tafereel
van vroom
gevouwen handen
die de dood omvatten
alsof niet elke
laatste ademtocht
een hijgend hangen
aan het leven is.
De dood
gevangen
in gestolde tijd.…
Fantasie in werkelijkheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.720 hoe die zon langs me heen gaat
nu jij op dit pad bent gaan lopen
en jouw schaduw mij door dag één
ook in het avondlicht doet fascineren
hoe wolken troostend voortbewegen
voor mij wanneer ik al je vingers
bescheiden heb aangeraakt
en niet alleen dat
dat een kaars zo kan branden
terwijl de wind vaak heeft tegengewerkt
zelfs achter mijn…
een façade
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
581 mijn vingers glijden zacht
over orgeltoetsen
speel in gedachten met
vragende borsten
die bij iedere toon
aanzwellen;
naar nog meer
aanraking dorsten
mijn tenen strelen
de houten pedalen
alsof zij jouw voeten
willen zoeken
en jou op mijn
liefde willen verhalen
mijn lijf speelt
een onvoltooide serenade
gezeten op een kussen
zo…
Onbekende wateren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
628 Ik klamp mij vast aan rotsen
Golven volgen elkaar op
Zij zuigen en zij botsen
Overspoelen met getob
Ik kan voelen het gevaar
Achter mij en om mij heen
De angst dat ik beland, daar
In het kolkende geween
Het verdwijnt onder water
Mijn zicht, mijn vingers voelen
Nog steeds de stenen sater
Ik begin te verkoelen
Glad het enige houvast…
Porselein
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
753 Het is zinloos, ik kraak toch maar je porselein,
kras toch maar je huid tot op het bot
mijn goedbedoelde pogingen
doen mij steeds meer naar lucht happen
Ik kom ogen te kort,
maar mijn vingers zijn te bang
Misschien heb ik je wel iets te lief,
mijn lief
en misschien duurde ons eeuwig wel te lang
Waar was het, toen we vroeger dartelden…
Mijn frivole vlinder
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
588 Onder het bestuiven
van de mooiste bloem
vlecht jij jouw vingers
in die van mij
Ik zag je eerder gaan
van kelk tot kelk
jij vioolde met klanken
balanceerde met je vleugels
als een frivole vlinder
op de rug van een jonge hinde
maar bij mij vouwde
jij je vleugels klein
danste lichtzinnig op
je beentjes rondom die van mij
Wij paringdansten…
Bevriezen woorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 waar vingers dralen
handen geen warmte
kunnen halen trekt
kilte ijzig op
uit vloeren en
tocht een koude wind
door de portalen
bevriezen woorden
die gesproken zijn
doven blikken in
het kale licht van
pijn tot ijs en
geven zo het voelen
en bewegen prijs
doodgevroren tot een
schrijn van menselijk
falen om bij elkaar
wat warmte…
In de geest van mijn vader
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.047 bij kwijnend licht
naast dichte schotten weggedoken
stil
met ingeslagen wapenfeiten
in echo’s van verleden stemmen
hij neuriet alle kogels weg
bedaart de stormen in zijn kop
met bijeengeraapt vertrouwen
‘je moet het zó zien’, zegt hij
beklemt op zachte toon de wereld
niemand draait er nog omheen
zwijgt
als tabak door zijn vingers…
Odevare
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 Luid klinkt juist deze avond het geluid
verscholen achter zware velours gordijnen
zoeken trillende handen het oude sprookje
van de betoverende odevare nog eenmaal op
was het haar vader die ooit vertelde
dat leven achter spijlen soms licht
gaf en zij hem blindelings geloofde
baren haar vingers nog iedere dag
nieuwe taal, zelden wordt vrijheid…
Handpalm.
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
974 De handpalm van de wereld
fijngeknepen door de goden en
het geweten en met tranen overgoten,
ongrijpbaar als onvrijwillig zaad,
de doden door de uitgestrekte
vingers vloeien, gedijt de nood als
verrader in een machteloze strijd tegen
menselijk willekeur en z ’n voorspelbare
natuur.…
Je mond een rode lach
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
689 je ligt in wit
gesluierd kant
je vingers in een knuistje
je adem wolkt
vlak langs je hand met
kleine rimpels in je huidje
ik zie je dromen
onder wimpers komen
ze schieten razendsnel voorbij
hoor je zuchten
zie spanning vluchten als je
je keert op de andere zij
langzaam gaan
je handjes open
kleurt je mond een rode lach
ik zie…
WAAR BEN JE?
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.018 Ogen stijf gesloten
brengt inkeer in denken
afleiding is er niet
mijn handen tasten
het duister verwart
als ik voel met mijn vingers
komen berichten door
jouw stemming slaat om
een moment van overgave
jouw reinheid is puur
zonder geluid richt je je op
staart in het niets
onbekommerd
voor wat komt
zonder belemmering gestart
wat een…
Journal intime (school 11)
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.125 Mijn vingers ritselen.
Mijn buurvrouw zwoegt.
Black-out? Ze zucht.
Luchtig knip ik.
Ik verdubbel papiertjes.
Ik schrijf woorden en namen.
Ik gum ze weer uit.
Hij zit drie meter achter me.
Kijkt hij?
Schaar, gum, potlood, plakband.
Zijn ogen zijn licht blauw.
Ik doe ze in mijn etui.
De rits gaat dicht.…
Een broze engel
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
425 Waar wanhoop een ladder richting
hemel vormt en het hoofd met het hart
een strelende vinger met een
stekende dolk verward,
geeft een broze engel zijn bekentenis:
"Kwaad wordt kracht,
toorn wordt licht
en in de nacht
verbindt hij zich
met zijn geliefde..."…
In orgelspel en korenzang
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
482 het marmerwit gezicht
kleurt langzaam rood
de kruisiging en dood ontheven
de zon schijnt
door het glas in lood
brengt zijne heiligheid tot leven
met vinger wijzend in het groen
het testament onder de arm
geklemd in geel en bruin bewegen
in orgelspel en korenzang
ziet hij de generaties gaan
op zijn voetstuk is hij blijven staan…
Angsthaas
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.114 Ik heb mezelf nooit vergeven
dat ik niet sterven wou voor jou
Dacht dat ik wel door kon leven
na jou een andere vrouw
Voor jou gewoon tien anderen
aan iedere vinger 1
Een mens wil soms veranderen
van jouw kaliber, geen
Ik deed mezelf beloven
dat er leven is na jou
desondanks wil ik geloven
dat ik het anders brengen zou
Jouw verwijdering…