5363 resultaten.
kunstenaar
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
929 de wereld noemt
hem zwakbegaafd
maar als de muze
hem raakt en streelt
kleurt hij het doek
vol sierlijke vogels
en vissen
herleeft in vurige
tinten de stijl van
Appel en Corneille
schuilt in bevlogen
schilderijen
de ziel van een pure
kunstenaar…
april is blues
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
909 laat het voorjaar komen
met de bloesem alle vogels
het gras in flauwe ochtenddauw
de witte nevels over velden
fietsers fluitend over dijken
mens je gaat anders kijken
je klamme kater wordt een roes
in de Katzenjammer Blues…
31 augustus
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
969 schuin valt
de avond
door de dreef
het scheve licht
gooit de bomen languit
in het zuchtend gras
een schaduwbos
van langgerekte
hoge stammen
daartussen
schreeuwerig
nooit voldane vogels
in de kruinen
lacht de zon
al kopergroen.…
Verdriet
hartenkreet
2.7 met 43 stemmen
4.368 De grijze nietszeggende lucht staarde me aan
De woeste zee, zo sterk, zo fel, zo verbeten
Kraaien kraaiend van onrust
Vogels zo zonder de blauwe lucht
Mijn ogen, dof en droef
Starend naar de grijze lucht
Turend naar de woeste zee…
Breekbaar
netgedicht
4.2 met 46 stemmen
2.712 Wil gewoon zichzelf zijn:
een mens een hart een ziel
als iedereen
met de vrijheid van een vogel
niet als een beeld van steen.…
sfeer
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
806 de wind zingt ijl
in de statige sparren
de toppen deinen mee
op het rustige ritme
van een eeuwig lied
schuchtere vroege vogels
zingen het zilver
van subtiele lentemuziek
in het gewijde ruisen
tussen hemelhoog groen…
Als ik in mijn kooi zit
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
2.170 Als ik in mijn kooitje zit
en ik kijk in de lucht
zie ik de andere vogels
en sla een diepe zucht.
De tralies zijn er altijd
tussen hen en mij
ik voel mij ongelukkig
waarom ben ik niet vrij?
Al was het maar een uurtje
dat ik mijn vrijheid kreeg
dan voelde mijn leven beter
en niet zo erg leeg.…
moederlief
netgedicht
3.3 met 72 stemmen
4.576 Spelend aan mijn moeders hand
Met klompjes aan door ons mooie drentheland
En turfjes dragen uit het veen
Met alle soorten vogels om ons heen
Met koetjes in de weide
Over onze mooie heide
Ik zong altijd het mooiste lied
Ach moederlief vergeet mij niet…
Als ik in mijn kooi zit
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.144 Als ik in mijn kooi zit
en ik kijk in de lucht
zie ik de andere vogels
en sla ik een diepe zucht.
De tralies zijn er altijd
tussen hen en mij
ik voel mij ongelukkig
waarom ben ik niet vrij?
Al was het maar een uurtje
dat ik mijn vrijheid kreeg
dan voelde mijn leven beter
en niet zo erg leeg.…
Als ik in mijn kooitje zit
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.377 Als ik in mijn kooitje zit
en ik kijk in de lucht
zie ik de andere vogels
en sla ik een diepe zucht.
De tralies zijn er altijd
tussen hen en mij
ik voel mij ongelukkig
waarom ben ik niet vrij?
Al was het maar een uurtje
dat ik mijn vrijheid kreeg
dan voelden mijn leven beter
en niet zo erg leeg.…
wintertijd
gedicht
4.0 met 123 stemmen
15.154 de dagen weer korter,
binnen rekken de kaarsen
hun vlam naar de sterren
buiten scharrelt een vogel
als teken van leven.
als wanhoop gelijk loopt
met het donker
zie ik, bij toeval,
aan de voet van de wilg
groen sprieten van bollen.…
vlieg
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
748 bovenaan staat een mededeling
over het heel ver zijn
-de verspreiding der vogels wordt
nauwkeurig aangegeven in
een regel van dit gedicht-
uit een uitwerpselvlek ontvlucht,
leeft de binnenplaneet
van een schone vrouw
in ballingschap.
haar verhard gemoed
-als een projectiel in de lucht-
is leidraad van het ballet…
sferen
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
3.041 Het klonk als een luide roep
van de witte vogel.
De omarming in de ogen was
zo zuiver- als een vleugelslag.
De tranen van het verleden weerspiegelden
ons beider verdriet.
Je stem in mijn hart
omhoog gevlogen,
in hoger sferen meegenomen.…
in één van de graven
netgedicht
4.5 met 21 stemmen
839 het is koud
mijn handen sneeuwen vogels
en nachten, zonder ophouden
melaats over het land
van magere lichamen
ik leg de aarde stil
als stenen op mijn schouder
en herhaal de winter
keer op keer
vergeet mijn naaktheid
sterven is liefhebben, zonder ogen…
sporen
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
734 Zilveren vogels trekken sporen
witte strepen tegen blauw,
uitgedijd gaan zij verloren,
verdwijnen als de morgendauw.
Sommige mensen laten sporen
achter; banen van veel licht,
deze gaan nooit meer verloren
maar blijven altijd in het zicht.…
Hoop
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.410 Zoals de vogels vroeg in de lentemorgen hun lied zingen
en de zonnestralen door het dakraam mijn lichaam beminnen
De geur van gemaaid gras mijn longen vult met een lentegevoel
is het in mijn hart een strijdgewoel.
Het ultieme gevoel van geluk is voor mij een streven
en ik ben er van overtuigd dat het eens aan mij wordt gegeven…
Het zuidelijke land
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 ik heb de
vlucht met vogels
nog een keer mogen troosten
zij aten uit mijn hand
daarna bogen zij
in breedmazige formatie
op sterren oriëntatie
naar het zuidelijke land
was blij met hun vertrek
naar de overwinteringsstek
een droom laverend langs
de kust op warme golfstroom…
weigerwind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
521 zwarte vogels
hangen doelloos
boven pijnboombossen aan de zee
zij laten zich niet tekenen
-hun vleugels zouden breken-
in het zachte mulle zand
hun nest is in de bomen
hun klaagzang op het water
nog weigert de wind hen
te voeren overzee…
IJskoud opgebrand
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
608 ogendiep en mijlenver
kijk ik over het glazen water
langs een zwarte spiegelwand
naar bevroren stilleven
onder het beloofde land
waar vogels zijn gevlogen
rest slechts het witte leven
bij hamerend geluid
van mijn hartslag
onder de ijskoude huid…
verdriet
hartenkreet
1.3 met 6 stemmen
1.556 Een lange nacht,
geen bloem die bloeit,
en geen vogel die fluit,
alleen maar stilte.
Het verdriet blijft sterk,
alles staat stil,
niemand die iets zegt,
alleen maar tranen.…
wintervlucht
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
808 de lucht was stil en gelijkend
in ieder woord dat ik uitsprak
in de golven
de duinen, ooit zacht
gekust
waren het er duizend
nog meer dan het dichten zelf
of was ik slechts in verbazing
om de vleugels
plotseling moe
je zei me waarheen
en de vogel, meerduidig, stierf
onopgemerkt…
Schijndooi
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
929 de liefde keerde in zichzelf
als een verscholen vogel
verwaaide met de wind
over het drassig veen
en flarden wolken dreven
als de warmte van jouw lach
steeds verder af
onthulden het geheim
van een ontdooide bovenlaag
op een bevroren bodem…
Op zo'n dag.
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.189 Op zo'n dag als vandaag
kan het niet fout gaan
Vandaag is mijn dag van geluk
Op zo'n dag
waarop ik omhoog kijk
naar de zon en de vogels
en naar kleine witte wolkjes
in een helderblauwe lucht
Op zo'n dag als vandaag
kan het niet meer stuk.…
stilte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
511 de stilte ligt als een tapijt
op de grond, de koekoeks-
klok maakt het erger,
ik wil verdwijnen, maar
zie door verplichting
geen hand voor ogen
meer, geen mogelijkheid
te vluchten. vogel doet
z'n werk, komt naar buiten,
en braakt negen uur.-…
Nachtdienst
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
643 schaduwhuizen vallen op straat
tussen scheve bomen
wier kruinen met
bloemen stoeien in overtuinen
waar de laatste vogels nog vliegen
en treurwilgen de avond
wiegen in bootjes die op
het water deinen
zal een drevelgat in de
schemer verschijnen…
Bloesem
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
559 zachte regen beroert
de delicate schoonheid
van huiverende kersenbloesems
op ranke twijgen wiegen witte vogels
wij lopen uit de langgerekte dag
jij fluistert dat we
voor geluk zijn geboren
de bergen hullen zich in wolken…
Ipaddo
snelsonnet
3.8 met 14 stemmen
1.003 Als overdag de vogels excelleren
En het nieuwe kabinet de netten ruimt
Dan moeten we naar buiten - goedgeluimd
Om tijd op bos en heide te spenderen
Maar wel waar WiFi is in bos en berm
Want paddo’s check je voortaan op je scherm…
Salland
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
495 IJsseldame toont zich loom
onder frisse lentezon
het pontje van Olst
zet auto's en fietsers over
op de dijk wordt getrapt
door vrolijke mensen
witte routeblaadjes zwaaien
het wielgedraai gaat door
bomen , molens en vogels
tot verdroomde horizon…
Het seizoen der liefde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 ik fluister in de schelp van je oor
op je gelaat verschijnt een glimlach
met gulle hand strijk ik de verlangens open
ik raak je verder
tot in de geheime plooien
verbreek de stilstand van je bloed
nu zijn alle vogels vrij
ligt de zomer open…
stok achter de deur
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
537 ik ben een manke vogel
die alleen in dromen vliegt
met armen van verbeelding
gebundelde kracht in borst
weer wakker stort ik neer
in het matras geklitte veren
doelloos gefladder lucht protest
de dag verstrikt in prikkeldraad…