5636 resultaten.
regen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
704 ruisend kletterend
kleurt vallend water
mijn bomen
kale takken naar omhoog
nauw zichtbaar hun knoppen
niet te geloven
eens zullen ze
als groene kronen
naar een blauwe lucht
met daarin zeilende
witte wolken reiken
een feest in het verschiet
het maakt me nu al blij…
Binnenland
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.624 De gevangenis spuugt rook
naar wolken - een lange
jongen schiet een kwatje
op het perrron
een bajesbewoner heeft foto's
op zijn raam geplakt
ik zie alleen witte achterkanten
van zijn familieleden, of zou
het porno zijn?
mijn metro glijdt verder
ik ga ondergronds
en mag alleen naar boven…
Zomerse douche
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.213 Schaduwen van de wolken heersen
Bladeren fluisteren donkergroen
De wind stuurt water van de hemel
Langs en in bomen, over steen
Het vuil vervalt bij deze schone dag
Van blijdschap dansen takken
De droge dorst verlaat vragend wat is
Het gras wacht op de bakken…
Vrijheid vogelt
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
553 je vleugelt
verglijdend
op de wind
een roep
die buren kent
van ver daarginds
vrijheid vogelt
tegen wolken
zonder volgers
nooit alleen
stippen waaieren
zwierig bijeen
scheren zwart
voorbij een
volle maan
voordat zij
naar hun eigen
rustplaats gaan…
Herfst
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.603 Na lang
aarzelen
maakt de zomer plaats
voor herfst
zij scheurt
het weerbeeld
in twee
zoals regen
op een zonnige dag
stormwind
en regen
jagen wolken
vooruit
onderhuids broeit
een stil
verlangen
intens
vol kracht
naar een nieuwe
lente…
De Engelse Sonnetten, 6. De klim
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
742 De wolken maken jacht
op de maan vannacht
en de wind
versplintert de sterren.
Ik aarzel,
alvorens de trappen
naar de grimmige
ruïnes te betreden.
De stenen onder mijn voeten
lijken zwart,
ik sleep me hoestend omhoog,
de smaak van bloed
doet het hart
in mijn borstkast stoppen.…
Overal zoek ik jou
hartenkreet
3.3 met 28 stemmen
4.292 in de bladeren van de bomen
in een zucht van de wind
in de vorm van de wolken
in de ogen van een kind
in de kleuren van bloemen
in de pracht van 'n regenboog
in het blauw van het heelal
in duizend sterren hemelshoog
in de nachten die mij ontvoeren
in de morgen met haar dauw
in de spiegels van mijn dromen
overal zoek ik jou…
de mantel
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
617 eerst als ik mijzelf niet meer afwijs
en zie wie ik werkelijk ben
heb ik voor niemand nog iets te vrezen
ook al tracht men mij nog zo te raken
te schofferen of klein te maken
door geen mens kan ik nog worden afgewezen
ik zeg niet dat dan de wolken zijn verdreven
of een oude leegte wordt gevuld
maar kan wel beter zien
met welke mantel…
geluk
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
922 er ligt een dal
er loopt een beek
en vruchten
aan weerskanten
er staan korenhalmen
en pompoenen glanzen
er is de zon
het is nooit droog
hier hangen wolken
nooit heel hoog
en bij valavond
in de zomer
hoor je krekels
hier springt geluk
gewoon in 't oog…
universum
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
593 lucht
als dak
door groen omringd
lawaai naar de achtergrond
kringloop
universum
luchtig plafond
onverwachte groene omhelzing
door plotselinge stilte verrast
bezinning
hemel
wolken drijven
groene bomen omarmen
houten brug over water
zelfbespiegeling…
Zonder twijfel geloof ik
netgedicht
4.1 met 31 stemmen
1.823 ik weet je door de wolken heen
zelfs de grimmigste vormen kunnen
jouw aard niet blijvend verdoezelen
oh ja, ze proberen het
gedaanten worden uitgerekt
door tonguitstekende figuren
om de afstand te verbreden
het lukt ze
slechts tijdelijk
-hoop ik-
zonder uitzicht
kun jij niet leven
-wil ik geloven-…
het ongeschonden Wad
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.036 Verwachtingsvol zijn de ogen
die naar me staren
als ongeletterdheid
de dorst is van trouw
laat me dan maar zwijgen
om slechts met denkbeelden
te zeggen dat de avondzon
zich laat verzinken in de diepte
van mijn Wad
en in de wolken lees ik
de spiedende nacht
die met hun witte rook
de bazuinen vullen
met adem van
het eindeloze tij…
Gratie
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
484 Boven de wolken
leeft geen naam meer
danst leeg met loos
duister naar het licht
waar woorden wankelen
onder aards gebral
struikelen stralen
ademloos, haperen
raken het laatste dag
en verdwijnen in mist
zelfs huilen
maakt muziek…
Liefde
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
543 Donkere wolken, zonsverduistering
dagen die geen licht verdragen
in de stilte van de nacht
ruik je zijn adem
proeven lippen zilte zee
fluistering
in de wind
liefde is wijsheid
het geduld van een moeder
een bloem in de knop
een roos die steeds
opnieuw weer openbloeit…
sterrenpracht
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
542 jij bent de wolken doorgetrokken
de dag is aangebroken, niemand ziet je dorp meer
snijd letters uit de maan
schrijft brieven aan de hemel
wees niet bevreesd een fout te maken
de zon is je vlakgum
een rivier van zinnen zal hier ontspringen
als jij je uitstort daar in die sterrenpracht…
Herfst
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
863 Regenbuien komen af en aan
de wind vrij spel door de straten
de zon piept af en toe tussen de wolken door
maar ja, daar is het nu toch herfst voor…
gekleurde tijden
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
656 Gekleurde tijden
Vandaag razen de wolken
Mijn tranen uit over het land
Waar mijn emoties zich
Een weg proberen in te slaan
Morgen voert de wind
Mijn kwaadheid over
Zee met een grote herrie
Van teleurstelling
In de toekomst straalt
De zon mijn lach
Over iedereen die
Zich ongelukkig voelt…
Vlucht naar de vrijheid
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
705 Sla vrij als een arend
je vleugels uit en zweef
in vrije vlucht je gedachten
tussen wolken in blauwe zwerk
onder je de aarde
wees vrij.
Over bergen en obstakels
geen zee of meer
die je vrijheid beperken kan
vlieg over oceanen
grote vlakten en woestijn
naar waar je liefst wil zijn.…
Weersvoorspelling
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
682 Wolken kondigen jouw terugkeer aan
zuidenwind in de zeilen van de boten
tegen de stroom in naar mij
Herfst kwam, winter ging voorbij
Jouw gewaden hangen te luchten
vangen de lentegeuren uit de tuin
waarin alleen jij mijn gedachten
nog steeds gevangen houdt…
Woorden als glas
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.209 Woorden als glas,
als licht, als schaduw,
ze wiegen op wolken,
ze drijven naar zee;
wat brengt een mens
naar dit leven mee:
een glimlach, wat goedheid,
een lach en een traan,
maar voor we het weten
is alles gedaan
en blijft van dit leven
- het duurt maar heel even -
slechts liefde bestaan.…
Ochtend
gedicht
3.1 met 14 stemmen
9.859 .
--------------------------------------
uit: 'Ik kijk naar de wolken', 1956.…
Maan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
445 Geflankeerd door drijvende wolken
zijn het net voorbij trekkende figuren
Dit nachtelijk schouwspel doet
de donkere nacht laten leven.…
Waar is?
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
817 Met de tijd meegenomen,
door de wolken gedragen.
Verwaaid door de wind,
toch is er nog veel bewaard.
Beelden van het verleden,
vol van warmte en tederheid.
Die ze heel goed zal bewaren,
heel diep binnen in haar hart.…
visje
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
870 niemand praat tegen hout
vraagt erom een boom te zijn
het leven soms laat het je huilen
het lijkt net ijs en ik lach
jouw tijger toch
van binnen stroomt het
ongetemd rauw zei je
we bouwen sneeuwkastelen in de tuin
en op die wolken het is mijn tijd
nog niet…
Onopgemerkt
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
619 ze hebben de brug verschoven
van het heden naar het verleden
bladeren zijn als vermist
opgegeven die zo even nog
daar waren kruisen zij allang
het pad niet meer
verdrinkt schoonheid gestaag
in beek waarin zonderlingen
zich schuil houden
vallen vogels uit de lucht
die eens pirouetten draaiden
blaffen wolken de wind aan…
Lentezon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
885 Voor mij mag de zon altijd schijnen
hij laat mijn klachten soms verdwijnen
het is z'n heerlijke warmtebron
ook al mag ik niet in de volle zon
maar het maakt mij vrolijk en blij
ik geniet van dit jaargetij
de donkere wolk wordt langzaam roze
ik krijg via natuurlijke weg een metamorfose!…
Zee der lusten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.226 Ik luister naar de golven
terwijl wolken uitrusten
mijn zorgen zijn bedolven
in deze zee der lusten
Ik voel de koele wind
ze verfrist mijn ziel
de zon die verblindt
een ster die nooit viel
Ik aanschouw het ritueel
van water en macht
het is bijna spiritueel
en de zee...die lacht…
vergeef
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
900 sterke armen
strekken zich uit
strelen mijn rug
de wereld leeft
mijn hart ademt
en ik zweef
in een gedicht
van blauwe wolken
die niemand kent
onrust
als ik doorloop
naar de hoek
van de straat
waar ik jou niet meer herken
alleen
in mijn gedachten
keren tranen
terug…
De laatste sluiers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
520 warm wenkte de zon
maar wolken kromden zich
vasthoudend om de aarde
lieten haar niet
vrijuit stralen met
het lang ontbeerde licht
pas na de middag
lossen laatste sluiers op
reikt voorjaar naar zijn top
om in een lange schemering
met onomkeerbaar uitproberen
zijn lentekleuren nog te presenteren…
Onbegrepen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 geschreven woorden blijken onbegrepen
slaat de waarheid in stukken
doet eenzaamheid bitter smaken
het glinstert aan de horizon
waar wolken zich te goed doen
aan ongeschreide tranen
ongebreidelde gedachten
kleuren dieper, zij wijzen de weg
die tot nu toe verloren lag…