5051 resultaten.
Kijkend naar Holland
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
703 Kijkend naar Holland
zie ik vreemde figuren
dwars door het groene
Laagland gaan
rijen migranten
uit and’re culturen
maar ook ontheemden
van hun trots ontdaan
en tussen die menigte
schuilt daar verzonken
de terrorist
met koran in de hand
vrouwvolk dat loopt er
verborgen onder
boerka of sluier
door het natte land
de…
boegbeeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 beneden de oneindige ruimte schreien ontelbare
wolken het doorschijnend maanlicht
dat zich laat leiden door stromen
emoties zonder enig grondbeginsel
het eenvoudige van gisteren waar een late wind
van de vier gewesten zich nu bevindt profiteert
van mijn machteloze woordenbrij die zich tracht
te uiten met tekens die ondefinieerbaar delen
met…
niet bekend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 troosten is mij onbekend
zoals de lariks diep buigt
tegen iedere tegenwind, hun kruin
raakt de mijne wanneer
de dauw mistroostig
langs de lessen van het leven druipt
een zweem van ontkenning
haakt zich vast in het licht
van vandaag die vol kluwen
uit het verleden zichzelf
tracht te ontknopen
het is het wazige verlangen
dat aan de deurpost…
[ Ik heb mijn buik vol ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Ik heb mijn buik vol
plannen, het is ongezond –
ik moet gaan baren.…
Waarom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 In de herfstregen,
Waar iedereen aan me trekt
En het, als een zegen
Grote tranen lekt
Is er een verschil, tussen wat is en wat kan zijn
Maar alles in het leven
Loopt in een zigzaglijn
Van boven naar beneden
Van links naar rechts en andersom
En toch is er geen reden,
Waarom…
het is de hare
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 hoe haar landschap kleurt
in een valwind waar schaduwen
worden weggehoond en wolken
geletterd de toekomst herschrijven
in de muze die alle facetten
van mijn reuze raderen kent en
kloksgewijs mijn wijzers richt
wanneer ze als gebogen fruit
de appelhof die mijn gaard
bevlekt ontdoet van valse
overtuigingen met een gloed
van een getuigde…
Alleen zijn
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
610 Mijn angst groeit.
Ik raak vermoeid!
Ik ben je liefde niet waard!
Ook al heb je ze verklaard.
Ik duw je ver weg van mij.
Iedereen blij!
Mijn zorgen verdwijnen.
Maar voel me wegkwijnen.
Ik wil niet alleen zijn.
Alleen zijn doet zo pijn!…
Geruststelling
snelsonnet
3.0 met 14 stemmen
1.100 Corona valt onmogelijk te keren,
de epi- wordt geheid een pandemie,
het wordt de dood van minstens een op drie.
Aldus de lui die onheil profeteren.
Geen kapjes meer? Dat lijkt me geen bezwaar:
de muilkorf is nog volop leverbaar.…
zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
650 ik wil je zijn op alle fronten
zoals ik je lief, zoet zout
bitter zuur, het geeft niet want
mijn smaak wordt door
jou nimmer betwist
mag ik je zijn wanneer je pijn
verschijnt met scheuten
die slechts in de herfst
ten gehore worden gebracht en
ik jouw grimas mag dragen
zodat de lente zich nestelt
op en in jou gelaat
ik ben je, lief ik…
Virus
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
729 Een onzichtbare vijand
Met aantoonbare slachtoffers
Het maakt ons allemaal angstig
Om onze dierbaren
Om onszelf
In relatie tot die dierbaren
Want wie zorgt er voor hen als jou iets gebeurt
De onzichtbare vijand
Met aantoonbare slachtoffers
Het maakt ons allemaal onrustig
De wereld staat op zijn kop
Niets is hetzelfde
Geen…
pokerspel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 eerst nietsvermoedend nog
van het dodelijk verderf
dat magere hein strooide
hoopte ik wakker wordend
de nachtmerrie te verlaten
waarin als overrijp de appels
uit de boom van leven vielen
als een koude ochtenddouche
was ontnuchterend het nieuws
dat er geen ontsnappen was
aan de haard van het inferno
dat met afgrijselijke explosies
de…
nog wil ik schrijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
522 zoals de hemel zielen verzamelt
aai ik doornen tot kleine
stekeligheden, voor wie me kent
was mijn schrijven de inhalatie
het vermogen dat nu
onbekend mijn krachten remt
het toetsen van mijn vaardigheden
is als smog aanwezig in de
latente geest die alle scherpte
heeft verbannen in de schranderheid
zoals het eens was geweest
moge ik…
De angstige tijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
630 Geen dag voorbij, dat men niet rept over het virus
geen nacht zonder woelen en draaien
geen uur dat men het nieuws over slaat
we zijn in angst.…
door de dauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 buiten het dorp waar
stilte het kenmerk van stil
nog Stiller verstilt in de
afwezigheid van rumoer
zwoegt het opkomend
gras zich door de poriën
van dauw om voor
het eerst het zonlicht
te beschaduwen door in de
luwte van het nog niet-weten
het herstel van na de winter
te zijn vergeten, kleine
stroompjes water voeden
de nerven die…
Beangstigend
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
523 vaag lichten zij
nog op in
matte schittering
draden vol onzekerheid
zijn gegroeid in
lange nachten zonder
stem omdat wij naar
antwoorden smachten
maar formuleren
geeft geen rust
roept alleen maar
andere vragen terug
de snelheid
is beangstigend
zonder oplossing breekt
morgen weer als dag
ik kijk naar
mijn gordijnen die
harder…
Veilig thuis
netgedicht
4.9 met 26 stemmen
384 jij hebt
de wereld
zien vluchten
uit angst voor
besmette luchten
koos voor
een veilig thuis
beheersbaar
geen entree enkel
op media way
toch kroop
het alleen
zijn vaak op
ze belden toch
knelde die strop
er is wat vrijheid
maar ze pakken te veel
maken jou bang om
met vaart te leven
is dat alles wel waard…
WAT PARFUM VERTELT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 wat parfum vertelt is dat;
iemand zich anders voordoet
dan hij werkelijk is?
Of is de persoon bescheiden
en wil hij met een duur merk
dat imago vermijden?
Is die iemand zogenaamd
een beetje louche
en verdoezelt zo dat hij niet eens
in het bezit is van een douche?
Is het iemand die zich met een
luchtje een air wil aanmeten?
zodat hij…
De kleur van steen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
427 ze keek
om zich heen
zag een wereld
vol onbekenden
zelfs de kleur
van steen wilde
zich niet meer
aan haar kennen
ook beweging
had zijn natuurlijke
souplesse verloren
in een afacies
samenspel brak
de realiteit in
slecht passende
stukken uiteen
ooit hadden
kleur en geur
in harmonische
balans met de tijd
het bestaan van
talloze…
jouw huid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
778 ik verplaats me in de
parels die schitteren
in de kruising van je
lendenen, mijn vingers
toveren kreetjes die zacht
gesmoord het ritme bepalen
van mijn hand, kus me
kus me waar de nacht
is ingedaald en gedaanten
me omsluiten daar het duister
hun domein van de waarheid is
kus me liefste, laten we
het spel voortzetten - nu
kan het nog…
Je verdwaalde
netgedicht
4.0 met 166 stemmen
443 ik zag de paniek
in je ogen groeien
hun bloemen in
extreme kleuren
bloeien in het korte
moment van bestaan
jij hebt ze
laten gaan zonder
plukken omdat hun
geuren licht lijken te
geven in een duisternis
die niet is van dit leven
ooit heb jij je
vingers gebrand
aan deze fictieve macht
die jou kracht en
richting zou geven zonder…
ALS IK EEN VROUW WAS
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
679 Als ik toch eens een vrouw geworden was
in plaats van de man die heden toch ben
Dan hield ik net zoals nu niet van poespas
en was ik misschien wel slank als een den
Een schone vrouw had ik dan willen zijn
eentje met heel schitterende, lange haren
Dan schreed ik iedere dag in zonneschijn;
hoefde ik niet voor de oude dag te sparen
Dan zou…
VERDORDE BLADEREN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
600 Ze was een prachtige dame, een schoonheid
die zich horizontaal .. staande moest houden
Van haar onschuld nam ze al eerder afscheid
haar vriend gaf haar een horloge een gouden
Ze hield van wandelen derhalve tippelde zij;
zo lokte ze vele mannen in haar heerlijke net
Die verlangden warempel een kus op hun dij
waarna ze liefde zochten met de…
Waar alles mee begint
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
507 Mijn leven over boeken
Een ander over koeken
Duisternis in mijn hart
Alles wordt zwart
Weinig geleerd veel gelezen
Ik zou verdrietig moeten wezen
Ben bang, sta niet op
Anders krijg ik op mijn kop
'Niet naar de bieb, weg ermee!
Anders verdink je in de zee!'
Ja, denk ik luidop
Ik recht mijn nek en kijk op
Ik verdrink in woorden en zinnen…
De vegetariër
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
531 Een tobber is hij
een bleekselderij
tussen de blozende carnivoren
een uitgedroogde pruim
tussen de sappige koteletten
angstig prikkend in het groen
altijd verdacht op een slavink…
De stilte van vroeger
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
485 ik voel weer
de stilte van
vroeger toen
alle ogen zich
vragend op
mij richten
ik in paniek
zoekend naar
antwoorden
om aandacht
in de kiem
al te smoren
even terug
in de tijd van
onderwerp
en vraag want
de uitkomsten
blijven vaag
het voelt als
gebrek aan
vertrouwen
dat niet met
woorden weer
op is te bouwen
ik hoor…
Diabolo
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 Als angst?
Als creatieve liefde?
Wie durft kiezen?
Voor wie we zijn.
Voor elkaar.…
Onherkenbaar wit
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
457 het
vredige ontwaken
op paden die wij
zelfs nog mochten
smaken in alle rust
de omslag kwam
met wind en regen
boven sneeuwde het
zo dat paden zich in
onherkenbaar wit
hulden en wij hulpeloos
belden zonder bereik
warmtesensoren
hebben ons gevonden
in een kleine grot
waarbij wij elkaar
in adem vonden
vlakbij dat grote
met angst…
Schrik
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
482 ooit heb ik
schrik gezien op
je gespannen gezicht
ogen opengesperd
in confrontatie
met wat niet kan
niet waar was en
nooit zou kunnen
gebeuren behalve nu
van irreëel naar
werkelijkheid die jou
fysiek in de greep had
vastgenageld aan de
grond zonder een woord
te kunnen uitbrengen
tot die hoge ijle
schreeuw alle angst
eruit…
Verkeerde adres
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
409 ik was aan het
verkeerde adres
in deze antiseptische
ruimte met een
hyper modern
interieur waarbij
sfeer koelte verruimde
dit psycho
therapeutisch
bureau was mij
doorgespeeld omdat
ik leed aan wanen
voorstellingen waar bij
wij ons in rollen verveelden
ik had geen
script gekregen
maar was op zoek
naar jouw laatste
formatie die…
Nooit alleen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 ik zag hoe
jij je tranen
langzaam liet
verlopen op je
wangen waar
hun triestheid
in kleine glinsters
drogend werd
opgevangen
zacht streelden
handen de muren
namen stukjes
om even naar
te turen en een
verbinding te
maken met alles
om je heen zo
was jij nooit alleen
jij was hun
middelpunt
van het leven
dat zij waren en…