24248 resultaten.
Stroomgebied
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
801 voorbij de datumgrens
in de lage tonen van de rivier
worden dagen korter
fladdert een verwaaide wens
nog eenmaal buitendijks te gaan
haar verkalkte aderen
vertrekken geen spier
verzanden in kribbige oevers
waar dammen naderen
en overlaten in lot berusten
weeën van waterstand
kabbelen tegen het plankier
schuren in hun verval
door tamelijk…
Steeds verder weg
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.302 Je koos de dood boven het leven,
Hopeloos op zoek naar evenwicht.
En nu, nu ben ik je voorgoed kwijt.
Niet dat ik je ooit nog zal vergeten,
Of dat de herinnering slijt of zoiets,
Of straks geen inhoud meer heeft.
Want ik vind dat je dit moet weten:
Ik denk aan je, dat zegt toch wel iets.
Dit is voor jou, een broer die meer leeft.…
GRAFSCHRIFT 3
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
645 Ik wilde de tijd doden
maar hij was me voor....…
Gebed zonder eind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 het tuinpad zal nog bladeren verzamelen
regen zal nog wegwassen wat niet tijdig kon verdwijnen
ook al heeft september zijn schaduw geworpen
ook al lijken wolken opgedroogd in rookgordijnen
er zullen nog doden te betreuren zijn
verse aarde zal weer wonden onder duister bedelven
monden zullen zich om ingeslikte woorden snoeren
een ogenblik lijkt…
Avondwake
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
478 heden schuiven nachten voor de zon
verstijven gordijnen tot mummies
bleekt euvel licht tot vale hapering
verteren magen het dagelijks brood
verwateren straatstenen tot knarsen
onder haastige zolen van onbestemde spoed
volgzaam zwijgen vogels, zaaien ochtenden
in blijvende herinnering
en wordt het stil rond de oren…
Die nu al niet meer leef
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 Te vaak al
In het zwaard
Gelopen van
Wat zich leven
Noemt, leven
Dat stukje bij
Beetje mij verlaten
Heeft zodat ik
Nu al niet
Meer leef -
Eerder leef ik
Hierna weg bij
Het oude leven
Op reis naar
Mijn nieuwe
Horizon waar in
Dit leven geen
Sprake meer van is…
Uit de plooien van ons alledaags bewustzijn
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
451 Vaak weggestopt
In verre hoekjes
In de plooien
Van ons alledaags
Bewustzijn -
Weten dat het
Er is, maar toch vaak
Verzwegen met
Verholen blikken
Omdat het domweg
Niet past in het
Succesverhaal dat
Ons leven heet,
Is het angst
Of gewoonweg niet
Willen weten hoe
Het loopt -
Misschien is het goed
Ons einde te voorschijn…
Als de dood het hek uitrijdt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
430 Als de dood
Het hek uitrijdt
En mij met zijn
Wapperende linten
Stervens alleen
Achterlaat op deze
Kale steppe
Ben ik blij
Dat het eindelijk
Zo ver is -
Dat hij nooit meer
Naar mij hoeft
Om te zien,
Ik die van
Mijn geboorte
Af aan zijn
Kind ben geweest…
Sonnet onze eigen zorg gedaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
425 voor een ondergronds appartementje
op het kerkhof lekker vlakbij ons huis
een speciale laatste pil incluis
met koffie en cake arrangementje
stel je voor op de kinderen hun lip
vroeger al opgepast ook op hun kids
eigen kamer bij hen in huis is niks
zitten we met z’n allen in een dip
ach we hebben een mooi leven gehad
de regering zorgt goed…
HET RAADSEL ERVAN
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
483 De hond ligt op zijn rug
En schurkt tegen een dood
In veren aan
Een schrille kreet, zijn baas
Trekt hem er vlug vandaan
Op zijn beurt wrijft hij
Tegen talen, een slotzin
Pakkend schrift is ademhalen
En telkens weer is er een ander
Soort van sterven, pijnlijk soms
Of met zuchten van verlichting
Een wegen van de ziel op gouden
Schalen…
Brakende nacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
430 De nacht houdt gevangen in catastrofes
alsof doorzichtige touwen kracht hebben te binden
maar ontwaken is krachtiger als de dood alleen maar
zin heeft in te grijpen
Magere Hein heeft tot op heden nog lang niet al het
werk verzet en laat het er niet bij zitten, hij slijpt
continue zijn zeis, ondanks onverzettelijkheid
gaat hij zelf flink over…
Verlies
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
524 hoe komt het toch
dat we massaal juichen
voor elftallen, die in den vreemde
doelpunten scoren
over bommen en granaten
wordt weinig gesproken
terwijl de dood scoort
op de rand van ons geweten
hoe schuldeloos zijn wij
dat we blijven toekijken?…
Emotieloos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
722 Bijna wezenloos omdat hij verkoos,
te sterven, kijkt zij voor zich uit,
niet te bevatten, dat hij,
die nooit sprak over de dood,
nu stil met gevouwen handen daar,
in die houten kist ligt.
Bijna harteloos, omdat hij vergat,
dat er meer mensen mee geraakt werden,
dan hij ooit kon overzien.…
De kat.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
957 Natuurlijk
weet ik het
wanneer de voorstelling
voorbij is.
Zo helder is het wel.
Maar de kat
hoe lang wil hij nog leven
samen
als er meer dan
nu
zou zijn.…
La Mort
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
524 ondraaglijk lijden
zoekt toevlucht tot
gepland
of
ongepland, daar ze
niet van wijken willen weten
in hun hoofd
is 't overvol
genoeg
basta
finito
hoe vreemd is het
als de dood op jouw deur klopt
ben jij dan klaar
of ben je als de dood
ik in ieder geval niet
nog lang niet
geef mijn portie
maar aan fikkie
ook al word ik
niet oud…
De dood heeft het koud
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.039 De dood heeft het koud onder je ruime huid
hij slaat je vel begerig om zich heen
verstijfd zie ik hoe ze jou weghalen
Alleen je afdruk blijft achter in ons bed
het kussen nog warm, de dekens lauw
wacht ik wanhopig in je geur
Op het nachtkastje je mok nog halfvol
het washandje waarmee ik je mond
voor het laatst voorzichtig afveegde
Waarom…
Aronskelken
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
462 Als ik een rouwstoet zie denk ik: ~Ach dood,
je wijlt in plaats van hier aan gene zijde,
blij toevend in een hemelsblauwe weide
en zit haast bij De Lieve Heer op schoot.~
Doch wat me minder lijkt, is wel ~Het Gaan~.
Die fase moet je over kunnen slaan.…
Wat was ...
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
850 Opgestapeld ligt de tijd
zinvol oud te wezen
Ik lees ons terug
De klank van jazz geurt whisky
als rookgordijn voor eeuwig dronken
Ik hef mijn glas
en kijk omhoog
Proost mijn lief
het duurt maar even…
Teveel jaren oud
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
633 Daar is hij weer
die nieuwe dag,
die ik vol vrolijkheid
zou moeten begroeten.
Dankbaarheid
dat moet er ook nog bij
en lief, veel liever doen.
Zou ik toch zo vergeten.
Met elke nieuwe dag
dan denk ik weer,
wat doe ik hier, wat moet ik hier,
ik wil hier helemaal niet wezen.
Ik hoef niet ver, ik hoef niet duur
ik wil alleen maar weg…
Demis Roussos overleden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
890 My friend the wind, is niet meer!…
ROEDEL DER WAANZIN
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
794 en dan creëert de onmens zichzelf
vanuit de angel van zijn bestaan
de eeuwige dood is een metgezel
die zijn ontvankelijke geest beheerst
hij versleept en dumpt de medemens
als lijk naar opnieuw gedolven graf
waar zijn roedel heer en meester is
eigen zelfdood niet ontwijkt…
Wat mij beweegt
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
605 de dood staat aan de deur
dichterbij dan ooit
nog net niet postgevat
vraagt hij wat mij beweegt
om mij hier op te houden
mezelf uit evenwicht te schrijven
de nacht hangt stil tussen ons in
boven slaapt alles wat ik liefheb
maar de tijd loopt steeds verder leeg
hoe moet ik mezelf vergrendelen?…
De laatste dag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 nog tijd te gaan
als vogelvlucht
op broze vleugel
waren er ogenblikken
was er zachte adem
eerder dan
verlamde woorden
alvorens stilte
voor avondzwijgen
een stenen morgen
schuchtere zon
zoals zo vaak…
Speciale oma
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
774 Als 3 e oma in de rij,
heeft kleindochter er dus eentje bij,
niet echt
want de eerste twee zijn overleden.
Volgens de kleine ligt de eerste
" onder de grond",
zit de tweede in een pot,
want zo zegt ze schrander,
ik denk dat die eerst
moest worden gekookt!
Haar laatste zin is meer dan duidelijk,
het maakt niet uit hè oma,
want…
Strak in ‘t pak
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
497 Daar lig je tussen ‘t eikenhout, gekleed in nette kleren
Er is zelfs niet vergeten om je nog één keer te scheren
De fris gewassen handen op de borst tesaam gevouwen
En een gelaat dat roerloos stilt, in blindelings vertrouwen
Daar lig je dan in ’t wit satijn door ieder te aanschouwen
De naasten laten nog een traan omdat ze van je houwen
En op…
[ Vaak is het: wachten ]
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 Vaak is het: wachten,
voor ieder die er bij is –
en de stervende.…
Binnenskamers
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
482 Ineens was het anders
lagen de tuimelaars om
en werd ik opgehaald
Ik lig schrap, ben ergens
doorheengevallen, een vlies
tussen orde en overmacht
Draag mij weg, ik wil hemels
van pastel en grijs na mijn uitjes
binnenskamers en op de gang
geen systeemplafond
Weer thuis, in het licht
van mijn eigen ramen
tussen de planten, het kastje…
Gedicht voor onmacht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
593 Ik maak een gedicht voor jou kleine man,
die aanspoelde op het strand, daar dan.
Ik maak een gedicht voor je broertje kleine man,
omdat die samen met jou om het leven kwam.
Ik maak een gedichtje voor je mamma kleine Aylan,
omdat die ook met jullie twee om het leven kwam,
ik maak een gedichtje voor je pappa kleine man,
omdat HIJ nu…
zonder
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
710 je ogen
je hart
vermeden
omdat je aanblik
zo moe gestreden
zonder verleden
en heden
verloren
uitverkoren
voor dit lijden
zonder te vragen
niet meer te dragen
was
gelukkig, lief
dat je ogen
niet meer zagen
dat ik
je ogen
heb vermeden
je hart
verzwegen heb
naar het verleden
onze liefde
ben vergeten
mijn…
Voor Ietje overleden op 18/9 2015
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.005 Ietje Heermina
GEB. 06-09- 1954 overleden 18-09-2015
Daar lig je dan,
terwijl het niet zou mogen,
daar rust je dan
terwijl het niet zo mag zijn,
daar ben je
terwijl wij met zijn allen
zo intens verdrietig zijn.
We weten,
dat je geen pijn meer hebt,
we weten
dat je daar bent
waar we allemaal weer
samen komen,
maar het…