3808 resultaten.
Het filigrein van lijnen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 zag mijn eerste ijsbloem groeien
de onderkant hard transparant
bloeiend in een teer kristallen bovenkant
de ochtendzon gaf kleurig licht
dat speelde door het filigrein van lijnen
in het langzaamaan verdwijnen van het glas
waar buiten nog berijpte webben
witte druppels toonden in de kou
smolt mijn ijsbloem tegen het opkomend blauw…
Boeien
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.124 De seks in de zee aan het strand
Was slechts nog een robbertje stoeien
Het vrijen was oninteressant
Zij kon mij totaal niet meer boeien
De zee en het strand en de seks
Hoe kon ik mijn tijd zo verknoeien
Op reis met mijn aanstaande ex
Ons bootje sloeg om bij de boeien
Het strand en de seks en de zee
Ik voelde mijn lusten weer groeien
Bij…
Akkerliefde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
975 Latrelatie in de bloei
gesmoord door granen in de groei,
is de liefde stukgegaan.…
Licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
599 levensdrang, die
laat groeien, gedijen,
alom tegenwoordig,
nederig kijk ik omhoog
de talrijke blaadjes,
wonderfabriekjes van
zuurstof,
onmisbaar
voor elk leven.
O, machtige magie van
LICHT…
warmer
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
460 de zon is trouw vandaag,
ze schijnt in elk opzicht net als toen
en net als op die dag vergeet ik,
dat je dan het best kan doen
of alles niet bestaat
geen kwaad
geen broodnijd en geen kou
slechts flauw de wind verzoeken
niet te snel in kracht te groeien
maar te roeien
met de riem van mij – als vrouw -
waarbij de ander de meander van…
Leeggeplukt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 Waar mensenhand zich gewetensvol
Strekt naar het oppervlak,
Graankorrels groeien
Gesteund door milde regen
En ochtenddauw,
Vogels hun portie nemen
Zonder de mens te kort te doen -
Is het land nu rijkelijk leeggeplukt,
Oogst voorspoedig binnengehaald
Drie weken eerder dan ooit
Werd waargenomen, en zendt de zon
Een goudgele glans…
Je onbereikbaar zijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
569 terwijl jij roost
haal ik mijn vingers
open aan jouw doornen
jij paart schoonheid
aan het reiken naar licht
dat ik altijd heb gemist
je onbereikbaar zijn
doet constant pijn in het te diep
wortelen van verkeerde keuzes
maar nooit zullen wij
verwelken in onze liefdesbloei
jij knopt terwijl ik hopelijk nog groei…
Heel subtiel
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
497 ik heb wit gebroken
tal van pigmenten
tot leven gewekt
mijn verf heeft
met linnen gesproken
samen iets nieuws opgezet
door vloeien kunnen
kleuren weer groeien
in een natuurlijk verloop
geen penseel dirigeert
de harmonie van bewegen
het mes is terzijde gelegd
vrijheid in componeren
heeft heel subtiel de toon
voor mijn ziel weer…
de taal van tijd
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
513 Zo groeien wij dankzij het levenslicht,
dat de bron is van eeuwigheid.
Door vallen en opstaan leren mensen leven,
leren wij de taal van tijd verstaan.…
Depressie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
699 Zijn gedachten stromen,
zijn tranen vloeien,
zijn verdriet blijft komen,
zijn pijn blijft groeien
Zij wil zo graag helpen,
haar schouder geven,
met troost overstelpen,
de rouw samen beleven
Maar hij zoekt de stilte, de rust en het groen,
en zij laat hem begaan want ze snapt zo goed
waarom haar liefste dit alleen wil doen
en haar zo voor…
gezien
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
583 we keken ver vooruit
maar nooit verder
dan de horizon
verder kijken zou
namelijk een streep
te ver zijn geweest
daarom stelden wij
onze eigen grenzen
grenzen aan het zien
grenzen aan de groei
grenzen aan 't leven
kortom wij keken
en zagen zover wij
het konden verdragen…
In het bos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 Als je geluk hebt groei je
langzaam
beschut door familie
Je begint bij het begin
het netwerken
in de grond
Je eet langzaam, maakt
centimeter voor centimeter
elke spiervezel sterk
en vormt een stevige huid
om een reus te worden
zoals toen
er nog geen mensen waren
en je het leven kon tellen
in eeuwen, in duizenden
nieuwe manen…
Heel en al
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
517 Wanneer alledaagse problemen groeien,
boven mijn overvolle hoofd,
hoef ik alleen maar in te stappen,
en op te stijgen.
Dan wordt alles weer heel,
want alles is er al.…
In kanteling
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
382 zij steelden nog
toen het licht
van de zeis hen trof
in kanteling van
het heelal kleurden
zij een vrije val
niemand heeft ze
ooit geraapt daarvoor
waren zij te laat
geschoren is
het land waar bollen
nog gaan groeien
als er tenminste
kopers zijn die ze ooit
hebben zien bloeien
ook komend jaar is
de zeis gewet corona heeft…
gezien de grenzen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
457 wij keken ver vooruit
maar nooit verder
dan de horizon
verder kijken zou namelijk
een streep te ver zijn geweest
daarom stelden wij paal
en perk aan eigen grenzen
een grens aan het zien
een grens aan de groei
een grens aan het leven
kortom wij keken
en zagen voor zover
wij het konden verdragen…
Het jonge wolkje
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
428 Er dreef een heel jong wolkje
nieuwsgierig in de lucht
hij was zijn wolkenvolkje
stiekem even ontvlucht
Maar al dat eentonig hemelblauw
geen wolkenvriendje om mee te stoeien
verveelde de jonge spruit al gauw
en heimwee begon te groeien
Gelukkig had de almachtige zon
rustig alles aanschouwd
bracht met haar stralen zo snel als zij kon
de…
Onland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 ontplofte wereld
binnenstebuiten
onwankelbaar
het water verzwolgen
en de korst een asfaltzee
een dode zee, onland
waar geen vee kan grazen
en iedereen honger lijdt
is een horrordroom
van anderhalf uur
in de bioscoopzaal
waarbuiten we vertrouwen
op kernbommen en slimme oplossingen
voor een menslievend milieu
want er zit geen groei…
Een liefdes pirouette
netgedicht
5.0 met 63 stemmen
538 je draaide
een liefdes
pirouette op
de streaming
van mijn lach
varieerde
snelheid met
middelpunt-
vliedende en
zoekende kracht
jouw en mijn
timing kwamen
recht uit het hart
ik zag handen
komen die mij
zo hadden
meegenomen
naar een plek waar
het applaus alleen
nog maar zal groeien
de waardering
nog meer en mooiere
bloemen…
Een liefdes pirouette
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 je draaide
een liefdes
pirouette op
de streaming
van mijn lach
varieerde
snelheid met
middelpunt-
vliedende en
zoekende kracht
jouw en mijn
timing kwamen
recht uit het hart
ik zag handen
komen die mij
zo hadden
meegenomen
naar een plek waar
het applaus alleen
nog maar zal groeien
de waardering
nog meer en mooiere
bloemen…
Gebroken zon
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
481 ’t Is mei maar in mijn hart nog steeds december
De tuinen daar ontberen elke groei
Mijn zomertijd die eindigde in november
Toen brak de zon: jij kapte alle bloei
’t Is mei maar in mijn hart heerst nog de winter
Alleen de ijsbloem komt daar nu nog op
De wortelstok bevroor in elke flinter:
De rozen komen niet meer in de knop…
Evenwicht
snelsonnet
3.2 met 31 stemmen
2.551 ‘De bronnen raken op’ zo wordt voorspeld,
De mensheid is te groot nu in getal,
Maar sinds de schepping weten wij toch al,
Dat de natuur zichzelf weer steeds herstelt?
Een virus is daarbij heel effectief,
Dus H.I.V. is best wel positief.…
De prik en de wereldpandemie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
544 Gisteravond werd ik geprikt
Met het Pfizer-vaccin
Ik voelde me wat loom
Ik voelde een stijve arm
Ik voelde me ook bevrijd!
De nacht na de prik:
Wat voel ik?
Wat ervaar ik?
Wat wil ik delen!
Wat wil ik vooral delen!!
Nu dit
Dat ik dit deel met de wereld
Ik, een van die 7 miljard
Ik als wereldburger
Ik als Europeaan
Ik als Nederlander…
bloem
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.986 mijn hoofd gebogen
als een sneeuwklokje in de zon
zo ging ik door het leven
nog voordat mijn leven begon
sinds kort voel ik me meer een roos
een roos in de bloei
schitterend in de zon
doormaak ik nu een groei
een groei naar gelukkig zijn
weten wie ik ben en wat ik wil
dat geeft een goed gevoel
dat voelt heel fijn
te weten dat ik er…
Loos, WO I (thema met variaties)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
803 III
Er duwen zich gewassen uit de grond
die dood en verderf gekend heeft,
kort mais en ander klein gedoe
dat groeien moet groen, mooi,
te jong om af te maaien
met goed fatsoen
zoals zij daar,
toen.…
Zien is de romantiek van het licht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 De warmte laat ons groeien tot sterren.
Daarom is het de liefde, die sterren maakt.
Zonder maan geen sterren.
Zonder licht geen liefde.
Waarde, jij bent de zon en de maan.
Het licht dat liefde geeft.
De kracht van een eenheid, het licht van een tweeheid.
Ik wil de warmte geven, die sterren laat groeien.…
De ware wijnstok
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.050 Gods Geest is het die je laat groeien,
zodat je mag getuigen vanuit Zijn liefde in je hart.
Wees een vrucht die nooit verdort, maar zal bloeien,
aan de wijnstok zijn we één,
en niet apart.
Geef het door aan de kinderen
om je heen,
dat ook zij aan deze wijnstok
vrucht mogen dragen.…
Wachten op leven ?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
433 Zaden zien kiemen is niet anders
dan kinderen die groeien zoals.
Zoals oudemensenzielen groeien.
Waar is ons wachten op?
Is niet kunnen slapen wachten?
Ontwaken werkt als verlichten.
Verlichting van ons bewustzijn
van wat waarachtig leven is.
In de stilte van de nacht.
Hoor hoe wind door bomen blaast.…
paddenstoelen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
140 Paddenstoelen
In het bos, waar stilte heerst,
groeien paddenstoelen, nooit gevreesd.
Aan een oude boom, hun thuis,
verbergen zij zich, stil en kuis.
De regen valt, en zij bloeien,
hun kleurenpracht doet ons boeien.
Met hoedjes als een herfstig kleed,
staan zij daar in vol en breed.…
Ik ben een boom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
566 die me draagt
ik wortel
in diepe lagen
de oude lagen
waaruit ik voortkom
waarin het zaad
van mijn bestaan
ontkiemde
dat geeft me m’n basis
de Aarde voedt me
via m’n wortels
stromen haar gaven
naar stam en kruin;
Ik voel de sapstromen
langs m’n ruggengraat
de sterke stam
geeft stevigheid
de kracht te staan
in weer en wind
te groeien…
Stil weggegleden
hartenkreet
3.9 met 64 stemmen
3.707 De afstand is al genomen
Voelbaar in ieder moment
Gemis komt van een kant
Omdat jij me vergeten bent
Maar doe wat je goed lijkt
Het duurde al veel te lang
Ik groei nu met de dag lief
Niets maakt mij nog bang
Ik kijk weer recht vooruit
Verleden stil weggegleden
Trieste tranen verloren in tijd
Mijn hart is nu uitgestreden…