6011 resultaten.
De kunst van vleugels en nesten
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
667 Vleugels in de lucht
een nest vol warme liefde
zang raakt mijn ziel diep
Hoe onbegrijpelijk en tegelijk vertrouwd is
hun dans door de lucht waar hun vleugels zich strekken
naar een horizon zonder einde. Elke slag een zacht verzet tegen de
zwaartekracht; een elegant spel van vertrouwen op niets dan instinct en wind.
Hun zang breekt niet…
de hoge kunst van vaagtaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
376 sla slag om arm
werp wolken van woorden
zeg alles en niets
dat niemand ooit hoort
verkoop de illusie
van richting en daad
zonder te weten
welke weg jij op gaat
verwarm de vergaderzaal
met soep zonder smaak
serveer plannen in mist
vier de loze spraak
verhef het onduidelijke
tot strategisch beleid
maak van mistflarden
een toekomst…
XXIV
gedicht
3.9 met 29 stemmen
11.028 Gekwelde bloemen die nog even
in kwalijk water overgeven;
verwarde kip wier lege tenen
in de lucht van toen verstenen...
vreselijk is het woord 'stilleven'.
-------------------------------
uit: 'Manke vliegen'…
Nazomertijd
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
877 En als kinderen, god de herinnering
schijnt (als destijds door het keukenraam
de zon) voor mijn ogen als ik ze even
sluit, schilderijen maken op de vloer
in de koele keuken, je was zo licht,
haast zou ik zeggen met het puntje van
je tong uit je mond schilderend godinnen
van liefde en donder, het felle blauw en
het zachte, perfect palet als buiten…
in rondingen je lijf gezet
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
863 uit zand en vuur
heb ik je beeld geblazen
in rondingen je lijf gezet
je ogen glanzen
transparant verbazen
je ziel als bodem ingelegd
de zon licht zacht
je trekken uit en
schittert je beweging
je huid grenst aan
de wind en fluistert
zijn gevoelige beleving
je bent gestold in het
moment van reageren
je wilde zoveel uitproberen…
Best gek
snelsonnet
3.6 met 32 stemmen
3.161 Er wordt mij vaak gezegd: ‘Je bent gestoord’
Ik reageer dan meestal onvolwassen
Daarna wordt, in mijn psychische impasse
Mijn laatste stuk sociaal gevoel vermoord
Nu blijken mijn problemen haast banaal:
Ik ben gewoon alleen maar geniaal!…
beeldhouwde je lijnen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
820 ik sloeg op rotsen
herkende vormen
in het ruwe steen
ik zette je apart
beeldhouwde je lijnen
zocht aders naar je hart
in het aandachtvol polijsten
kwamen toch onverwacht
jouw warme kleuren bovendrijven
jij liet je in de kern raken
ontdooide zacht in tijd, bevrijd kun
je nu eindelijk mijn liefde smaken…
koud kunstje
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
1.756 het idee is nog ver
maar het beweegt
het voelt nog klein en koud
wat het nodig heeft is kleur
dan wordt het een beeld
misschien zelfs een mooi geheel
de afstand wordt kleiner
een beetje warm ook
het blijft heel eenvoudig
maar dat vind ik mooi
het ijs is gebroken
de afstand verdwijnt
het idee krijgt leven
ik kan het omarmen
het is van…
oogwit
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
2.791 Een oorspronkelijk wit zet een loom
bruin naaktstrand plots tot denken.
Twee neergedaalde slanke lijven
zitten niet met hun blanke tint.
Dubbelwit lopen hij en zij
bekeken naar de vloedlijn.
De warme lichamen omarmen elkaar
en vermengen zich een beetje
met de koele zee.
Beide hoofden verzoenen zich,
liefdevol en
jaloeziewekkend
Een diepblauwe…
Astronomische bedragen
snelsonnet
3.6 met 18 stemmen
1.828 Een ruimtevaarder mag graag ruimtevaren,
Maar mag dat van ons kabinet niet doen.
Het kost liefst zeveneneenhalf miljoen
En dat bedrag wil Zalm zichzelf besparen.
Dus voor één schilderij van Mondriaan
Gaan er zes astronauten naar de maan.…
mijn mes snijdt borsten
netgedicht
2.2 met 17 stemmen
1.765 ik schilder je
plet je op het doek
mijn mes snijdt borsten
tepels rijzen onverhoeds
ik vorm en modelleer
je in het raken, leg mijn
ziel in je als ogen die je
meer dan levend maken
verf droogt in
eigen lijnen en legt
zachte emoties bloot
ik penseel vooral de mijne
je bent niet klaar
nog lang niet opgedoekt
het drogen duurt…
in jouw licht bewegen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.033 je handen dwingen niet
maar koesteren de klei
waarin je vloeiend
lijnen zet die leven baren
ze waren er al
in gevoel maar
scheppend gaf jij
ze hun kracht en doel
modelleerde
zacht je evenbeeld
langs romp en been heb je
haar wanhoop weggestreeld
je vormt en
stilt het ogenblik
schikt het lange haar in een
blauwe strik van droevenis…
ik beitel je tot vrouw
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.097 ik ben jouw beeld
aan het houwen
uit de ruwe rots
die jij eens was
zag de branding waar
de golven aan je vraten
het strand waar jij in onbegrip
en stilte bent verzand
ik weet je wispelturig
vurig als je door mijn handen gaat
ik moest je splijten om naar de
aders in je hart te kunnen kijken
ik beitel je tot vrouw
polijs met liefde…
dans
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
643 lichtvoetig danst ze
poëzie op de houten vloer
bevrijd van grote gebaren
alleen in deze indigo nacht
overrompelt het hart
de verbeelding van verbaasde verwondering
het maanlicht vond de openstaande deuren
groteske omlijsting van een vogelvrije vlucht
eindeloos teder kust de schaduw
haar afdrukken op de kale vloer…
Kalypso
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
1.079 Met haar fluisterstem
kluistert ze me vast
aan de ribben van het schip
dat "WANHOOP" heet
Ze zingt me in het hoofd
spelt cijfers en letters
één voor één, speldt ze vast
aan de hersenstam
Ik mag een wens doen
verdrinken in haar ogen
vergeten wie ik was
worden wie ook maar…
jouw koolstof brandt weer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
791 ik zie de schetsen
van je hand
jouw koolstof brandt
weer in verwisselbare lijnen
je verblaast het stof
en scherpe contouren
laten je hart weer in
het zichtbare verschijnen
zacht in pastel
ben je gaan kleuren
voorzichtigheid in rozerood
toenal proefde ik je geuren
je beeld komt op uit
onverwerkte contrasten
herboren laat jij je…
Een met de steen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.141 hakken wil ik
tikken
vorm laten groeien
door weg te nemen
als Michelangelo
eruit halen
wat er in zit
laten vallen
wegspringen
wat overbodig is…
Jij
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
872 Ik zag je in een schilderij,
jouw blik zo krachtig en zo puur.
Ik weet nog steeds niet wie je bent,
maar onze ontmoeting was vol vuur.…
zonder de meesterhand
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.092 verdwaald
in het labyrint
samen met vissen
vogels en reptielen
allemaal op zoek
naar de uitgang
die niet te vinden is
in dit perpetuum mobile
slechts één ingang is er
en het wordt steeds voller
in wonderlijk Escherland
zonder die meesterhand…
Monument
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Daar staand, overuigd van de waarde
schaterlachen om hem, de ander
doneer mijn ziel en maak een god
in bleke dromen over zand
breken stormen door in mijn wil
wetend wat ik kan
geef ik niet mee
niets meer dan mijn ziel
ik ben het, de zoon, de redder.…
Koninklijke Academie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
749 (Bij een uitje met N.)
En altijd weer
nieuw, deze jonge
mensen met hun
vormentaal
uitje voor
het oog -
Een trui vol verhalen van
Zeeuwse vissers uit
een schroomvallig fotoalbum
Alles oorsprong
voor wat het is
in the eye
of the beholder
Een stoel
in een ruimte
met een andere
stoel
Een cape als
ruimte rond
de ruimte…
Tussen duiven op het plein
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
800 Wij willen niet sterven tussen
verdorde herfstbladeren
maar in de zomer dansen
tussen duiven op het plein
ons lied zingen
wij willen niet de
vruchten eten die onder
de boom liggen te rotten
wel willen wij 's nachts
bij open raam in zwoele
magnoliakamers gedichten
schrijven met blauwe veders…
Adembenemend
snelsonnet
2.1 met 13 stemmen
1.259 De schedel, midden in de duisternis,
kent meerdere mysterieuze kanten;
't is platina, bedekt met diamanten
en niemand weet wie de bezitter is.
"De dood", zo heeft het Rijksmuseum verklaard,
"was nog niet eerder zó het aanzien waard."…
Misverstand
gedicht
3.5 met 29 stemmen
16.327 Dit wordt een droef gedicht. Ik weet niet goed
waarom ik dit geheim ophoest, maar sinds een maand
of drie geloof ik meer en meer dat poëzie
geen vorm van naastenliefde is. Eerder een ziekte
die je met een handvol hopeloze idioten deelt,
een uitgekookte klacht die anderen vooral verveelt
en 's nachts - een h e e l k u n s t is het niet.
De…
Hoedje
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.621 Haastig zag ik haar daar rennen
met de tijd die zij verbeet
alleen zag zij niet vanzelf
dat daar ook lijn elf reed
Hard werd zij door hem gegrepen
in haar onbegrepen vaart
waarna zij toen met haar hoedje
op de stoep lag -van de kaart
Alle mensen stonden innig
dik in rijen om haar heen
want haar pose was kunstzinnig
dat zag iedereen meteen…
Decemberkinderen
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.489 voor al diegenen die op of omtrent
Kerstmis hun verjaardag vieren
eens dachten dat al die lichtjes
voor hen waren, de kadootjes klein
december is een dure maand
wat regels soepel gevloeid uit een pen
een Waterman natuurlijk, rustend
tegen het schrijfknobbeltje
gevolg van mijn fijne motoriek
er is niet meer dan de warmte
in botten, de glimlach…
Keer op keer
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
858 Misschien is lief zijn
wel één voor één haar haren
uitrukken met een pincet
omdat ze glad wil zijn
en behagen, haar lippen
zijn ook zacht als het kuiltje
in haar kin, haar borst
geschapen om altijd
vreugde te schenken
bij voorspoed en tegenslag
Hoe trekt men haren uit het beslag
waaruit een karakter bestaat
Wie betaalt het schoon gelag…
Werk in uitvoering
netgedicht
4.4 met 20 stemmen
658 ieder mens is kunstenaar
opgaand in zijn meesterwerk
dat alle dagen groeit
dimensies krijgt
nieuwe kleuren
lagen
waarin gehakt
gezaagd
spaanders vallen
die gelijmd met tranen
wezenlijke diepte geven
losgelaten oude vormen
verder
zoekend lerend
al doende dichter
nader definiërend
de unieke eigen ik
in uitvoering
tot de allerlaatste…
Fabou opent deuren
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.075 Je ziet waar je kijkt
omdat je zoekt, naar
wat je weet.
In een leeg gestalte
vol geheimen, die we
aan onbekenden
niet doorrijmen.
Alles is van verschillende
kanten te benaderen.
Met verdwijnen niet te
schaden.
Vaarwel, want ik moet varen
op mijn eigen geloof, invloed
intuitie en een beetje ervaren.
Toch hoop ik je terug te…
Linnen woorden
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
778 mijn mooiste woorden stop ik in je zak
waar ze zich kunnen warmen aan elkaar
goed gevormd worden er zinnen leesbaar
die openheid schetsen op dichterlijk vlak
ook wat beelden voeg ik daartussen
afwachtend of ze elkaar bereiken
of ze de woorden kunnen verrijken
en de zichtbaarheid kunnen plussen
het schilderen laat ik aan jou
jij mag ze laten…