1969 resultaten.
De tuinman
gedicht
3.5 met 4 stemmen
5.185 De bloemen staan in 't donker bed
Als porseleinen scherven -
God heeft ons op de wereld gezet,
Het leven kan niet sterven.
Ieder mens is een hovenier,
Ieder mens is een graver:
En zacht en diep graven we hier
Een kuil voor ons kadaver.
Maar 't leven is te vast en hard:
Of we al een rustplaats graven,
Nog nimmer kwam de grote…
grote reus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Eeuwen terug
Heeft een grote reus
De eerste zet
Gedaan
De vampier zette daarna
zijn tanden in het bestaan
Sindsdien is het met ons allen gedaan
Bergen verzet
Door de mens op de planeet
Denkbeeldige bergen
Die de waarachtige geheimen
Voor altijd zullen blijven verbergen…
Slapende kamer.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
862 De kamer slaapt. - Dromerig langgerekt
Geroep van tortels vult de lome lucht.
Ver, lijk geklapwiek, latjes-klepgerucht
Van zonneblinden, die men opentrekt.
Citroen-aroom van gele zuidervrucht,
Adem van perzik purperdons-bedekt
En ziel van lelie tragisch bloedbevlekt
Smelten bedwelmend tot één geurenzucht.
Door 't rietgordijn, dat…
Verzoendag
gedicht
4.0 met 12 stemmen
5.486 Het heilige gebeurt. Ik heb geraakt
grenzen van God en mens en dier.
Voorhangsel scheurt. Het heilige is hier.
Het heilige der heiligen ontwaakt.
Ik word geheel met u gelijk gemaakt.
Leven en dood staan niet meer op een kier.
De wanden draaien open van de vier
hemelgewesten. Gij zijt losgehaakt
van het papier, dat u gebonden hield
aan lettertekens…
Verband
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
616 De lucht die mij tot adem is
vanwaar is het gekomen
ik hoopte van het frisse groen
maar is als damp, uit aarde opgekomen.
Waartoe is het al eens gebruikt
een poging tot reanimatie
of liefdeszucht, u weet wat ik bedoel
een vissersvrouw, nog wachtend bij de duinen.
Het kan ook van een werker zijn geweest
dat lichte zuur, te laat gewassen…
De stille kracht.
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
635 DE STILLE KRACHT
In een Tilburgse kapel achter glas en lood
vindt men het beeld van Maria O.L. Vrouw ter Nood.
De kleuren van haar mantel zijn door de tijd vervaagd.
Een parfum van kaarsen hangt om haar heen
Ze is een baken voor menigeen
Ze staat daar en wacht onverstoord.
Ze heeft al heel wat aangehoord.
Ze geeft nooit antwoord als…
Gedicht
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.973 Zo ook gaat de geliefde
Mitri Karamasoff
dood
Ons op de schouders
valt nu laat en schuin de schaduw
des Iwan
Om het lijden dankbaar worden
en schijnbaar blijde
het scherpe vechten van spin en bij
verbeiden
Soms reeds is schoon mijn hand gesloten
alsof er geen verlangen
over mijn vingers
lag
Het is een verre weg
naar…
Lichtdragers
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 Samen draag je licht –
al zie je ‘t zelf niet;
het straalt voor anderen
nabij en veraf.
Samen draag je licht –
het wijst een weg
die je zelf niet ziet
nabij en veraf.
Samen draag je licht –
een toekomst wenkt
die er zeker komt
nabij en veraf.
Samen draag je licht –
maar in aarden vaten
die gegeven zijn
nabij en veraf.…
Licht dat geen klaarte brengt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
468 Soms weet ik niet meer wat te zeggen,
te denken of te vragen, te dromen ook;
de dagen zijn zo anders nu, zo vol van licht
dat toch geen klaarte brengt, dat doet verstillen.
Ineens weet ik dan ook: je hebt niet veel te willen,
het leven is een diep geheim dat je verplicht
en dat ook verder gaat als vuur en rook
en dat je nimmer zomaar uit kan…
Buddha
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Buddha zegt te verdragen
Onguur weer, lauwe groente
Tegenwind en de grote woeste
Vlakte van gematigdheid
Buddha zegt te bestaan
Als een twijg in lente
De mieren voelen lopen
Buigen voor de vogel
En vooral zon aanbiddend zitten
De buddha zegt stil
Nu maar
Troostrijk zijn de waterdruppels
De vingers roeren, ontroeren
En duizend vogels…
Witte duif
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
707 In het stille gebed
Van een vroege non
Spreidt ze haar vleugels
En vervliegt
In het stralend licht
Van de morgenzon…
Een Zeemeermin, da's wa'k ben
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
602 Een nimf die door de bossen waart
ben ik zeker niet.
Een heks die op een bezem zwaait
nog minder, zo je ziet.
Maar zet me te water en opeens:
groeit mijn vin, mijn benen verdwijnen
net als ik: onder water met
een sierlijke slag.
Dat was, wat je gisteren aan de waterkant zag:
Ik ben die zeemeermin, eerlijk waar
het is alleen een beetje raar…
Als hij van te voren had geweten?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Hij die gisteren nog twijfelde, maar vandaag in het
mortuarium ligt, als hij eerder had geweten
zou hij gewacht hebben en zijn gezwicht?
Hij twijfelde op de richel, donderde dertien etages
naar beneden, daar aangekomen, was er weinig over
van die mooie kerel, die twijfelde op die richel.
Een uiteengespat gebeuren, wat met stoffer en blik…
Heimwee
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
686 Soms overvalt me zomaar ineens
een dof gevoel van heimwee.
Soms heel eventjes zit ik daar dan
stil mee.
Een plaatje, een praatje, een geluid
een opmerking welke ook, 't maakt
niet uit.
Dan denk ik terug, aan die tijd van toen
mijmer: kon ik er maar íets van
overdoen...
Maar dat krijg je niet, op zeker een tweede keer
dus doe ik het…
Bloemen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
501 De mensen die dansten en zongen en vergaten.
De mensen uit de jaren zestig met de bloemen in het haar.
De mensen die vrij wilden worden
Geen oorlog
Geen tirandaden
De mensen die vrede wilden
Was dat raar?
De een overleeft de ander
Het muizennest is stil
ze hebben hun plek gevonden
op naar de volgende ronden
wat is er over van hun tijd
van…
Zielen om te knijpen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
502 De zielenknijper kneep zolang
tot er niets meer te knijpen viel.
De man zoog, verzon, bedacht en overwon
tot er niks meer te verzinnen viel.
En zo kwam het: dat de zielenknijper
in zijn eigen kuiltje viel.
Want de wereld draaide gewoon door.…
Wanneer de eng'len wenen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
562 Verdriet is niet alleen
toebedeeld aan ons
mens- wezens, neen:
'k zag 'n engel echt
maar EEN, ze oogde
bedroefd, 't was zo
triest, dat toen ze me
alleen achterliet
het regende dat
't goot. Zo komt 't
dat verdriet vergoten
door onze engelen
regelrecht uit de
hemel komt.…
meermin
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
544 met een mooie
kraag van schuim
schenk ik jou de zee
meer kan ik je niet minnen…
hij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Hij zit met zijn pet
Op het bed
Rookt een sigaret
En in diepste overtuiging
Van zijn gelijk
Is hij rijk
In zijn hart
In zijn binnenste
Zijn tragiek
Het is wereldmuziek
Geschreven in de diepe stilte van de kosmos
Waar zacht fluweel
Op het tranendal
Wacht op degene die
In de rij van de eeuwigheid Komen zal
Geen poort van de hel
Maar…
WOORDELOZE SCHOONHEID
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
436 van veel vlinders vogels
bomen en bloemen
ken ik de namen niet
net als van al die naamloos
mooie vrouwen
die ik al genietend zie
ik hoef ze niet te benoemen
mijn oog vertelt me wel
wat het ziet en gaat mij
dat in beeld toevertrouwen
hun schoonheid ontsluit
in mij een geluidloos lied
gecomponeerd met de prachtigste
niet bestaande…
Koffie met God
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
619 "Weet je?"
Sprak God al zuchtend
"Weet je, soms
Soms vermoeit het"
Dat ik vind dat je niet bestaat?
"Ach soms een beetje
maar waar het over gaat:
Begrijp je mij?"
"Jeetje"
Ik zocht al denkend
"Beetje soms,
jeetje weet ik veel"
Precies waar het om draait!
Je weet zo veel, kan zo zoveel
Zoveel de wereld biedt,
maar…
Al sussende
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 's Nachts fluisteren de mussen,
al zingende sussen zij de drang die hen drijft.
Al vliegend, broedend
hoeden zij over het nest.
Fluist'rend in talen die ik niet begrijp
in stille verhalen
Vermoedend luister ik mee
's Daags fluist'ren de mensen,
al dwalende wensen zij de God die hen zoekt.
Al zoekend, zwoegend
hoeden zij over hun…
De hermetist
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Zoals boven, beneden,
het universum, de ziel.
Zoals we nederigheid knielend beloven;
we onbezield de heelheid passeren;
de geest van zijn adem beroven.
Zoals een leven lang gesloten ogen,
gelijk is aan blind geboren.
Zo is een bestaan zonder ander,
een leven verloren.…
Libra
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
508 Met het zevende teken van
de Zodiac heb je heel
bijzondere mensen onder
het hemeldak. Mensen die
onder het sterrenbeeld van
de weegschaal zijn geboren;
tot de categorie van de
sociaal innemende, harmonieuze
mensen behoren. Als diplomaten
en scheidsrechters trekken zij
vaak onbaatzuchtig een grens,
en helpen zij graag hun zwakkere
medemens…
Gentleman
netgedicht
3.5 met 40 stemmen
808 liefde gaf me vleugels
verdriet nam ze weer weg
alleen nog zwemmen zal ik
in afritsbare broeken
en waterdichte schoenen
naar het diepe Engeland
de onbekende overkant
bloemen moet ik sparen
voor zoete zeemeerminnen
omdat zij niet bestaan
omdat ik ze nooit zag
maar wel de zachte dood
in hun mooie ogen…
Volmaakt gelukkig
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
583 Zit met opgetrokken knieën
in veilige hoekjes
turquoise, purper, goud
Ik werp een blik
naar stadjes in de verte
en val in de diepte
Spieren spannen aan
als ik de toekomst voel
iets in mij steigert
Op mijn rug
aanschouw ik de maan
en de sterren
een volmaakt gelukkig gevoel
overvalt me…
Mijn Bron
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Nog voor ik het kan spellen
stromen mijn woorden op papier
in een opwelling
van soms zo maar even
zoals een melodie
die de tonen
op de gevoelige snaar doen beven
zo volg ik mijn bron
de rest is mij om ’t even
omdat ik de poezie min
mijn hele hart klopt er in…
Toppunt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Het summum van schoon-
heid is zij
Haar opgebonden
los, in staart
Gevarieerd in kleur door de
stralen van de zon
't Water spiegelt haar
contouren
Dat mooi figuur voor
door een ring
Beslist met mooiste rondingen
die dus beroeren
't Enigma van haar
zijn, basis
van haar mysterie
Aanwezig
slechts door hier beslist niet te zijn
Tot in…
Javaanse jongen met de bamboefluit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Orpheus van de dessa; Javaanse jongen
met de bamboefluit. Zonder eigen benen
in armoede levend op een modderige
aardse kluit.
Uit bamboehout gesneden, klinkt het
wonderlijk tonenspel. Op de fluit
wordt magie beleden; de goena - goena
van een vooravond spel.
De westerling in verwarring op de gordel
van smaragd wordt met Javaanse tovenarij…
Het beeld in de wolken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 Samen lagen we ver achterover in onze stoelen,
kijkend naar de lucht,
naast me zegt de kleine, kijk:
daar is de wolk een draak
met fantasie kom je een eind.
Kijk zeg ik, als de zon even weg is
kijkend naar boven, daar zie ik een hond
nee joh, Oma da's mijn draak van zonet.
Die is gekrompen, spuugt nu geen vuur
ik lach om het kind, kijk verder…