Alle inzendingen over natuur

12647 resultaten.

Sorteren op:

bezinning

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.932
hoe geduldig het wachten kaal zo verzonken hoe langzaam de dagen lengen in kruin en tak…

KRINGLOOPPAPIER

snelsonnet
3.8 met 34 stemmen aantal keer bekeken 2.266
Toiletpapier dat de natuur niet schaadt, als dat in ‘t kleinste kamertje zou komen dan scheelde dat per jaar miljoenen bomen en daar zijn onze bossen bij gebaat. We kunnen daar, milieubewust en groen, ons voordeel én ons achterdeel mee doen.…
Aaike Jordans23 november 2005Lees meer >

Het eigene

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 880
Mijn hart springt op van oeverloze vreugde, van enkel gevoel in deze wervelende natuur, ik schep eigen werelden, eigen gedachten. Mijn ogen tintelen van het fluweelzachte avondrood, het is alsof de Schepping even stilstaat, alsof Zij even op een adembenemende wijze op adem komt.…
Jaap Pijper15 december 2005Lees meer >

Herfst

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 795
Zo kleurig en zo bont dwarrelen alle bladeren zachtjes op de grond. In die warme kleuren als een mooi tapijt vervuld met zoete herfstgeuren. Paddestoelen steken hun kopjes uit de grond dwars door die bonte deken. Al dat rood, bruin en geel ik houd ervan zoveel!…
Jacqueline17 oktober 2004Lees meer >

Gooise lusthoven

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.394
daar liggen de bomen rustig te ontwortelen, elfen namen happen uit hun bankjes pluchen mos streelt de ogen neusgaten zuigen aan de loofgeur penissen schieten uit de grond en de eikels hebben tepeltjes hemelse bruggen over waterpartijen voeren naar verrukking - ik graaf me in een stapel bladeren, stuit op stevige wortels, laat me nemen…

Adembenemend

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.137
Als een vuurrode deken laat jij je glijden over het warme land. De blauwe lucht verstopt zich in een mantel van donkere wolken. Je ruikt de frisse avondlucht als ware het een parfum van de fijnste klasse. De nacht valt over de aarde in schemerachtige geheimzinnigheid. Ik hoor de stilte en denk; Er valt niets te zeggen. Maar…
Jacqueline20 oktober 2004Lees meer >

De onverzettelijke

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 678
Je takken staan zwaar in de lucht, oud en wijs Je bast geeft een zucht, gebarsten en grijs De wind waait door je laatste herfstbladeren Je leven stroomt door je aderen Je leeftijd loopt in ontelbare jaren Overleefde zoveel gevaren Veel heb je gezien in lange, langzame tijd Je wantrouwde de mensheid Natuur moest wijken rondom jouw voet…
Raaf24 oktober 2004Lees meer >

heuvel aan de rivier

netgedicht
4.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.446
laat mij toch staan ik ben geen hindernis, geen obstakel voor de stroom stoere krijger wrijf met je stok laat de mieren kriebelen van plezier geef me vreugde doop je staf in de rivier zij omhelst en ontvangt je met vloeibare lippen…

Waddenzee

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 918
Wat uiteindelijk overblijft is de stilte. De wind brengt fluisterend eerst het zilte zinderen van de golfjes aan de dijk, doet geluiden smelten, laat sporen in het slijk. Dwarrelende vogels kwetteren schel het uit, boven de rimpelende vlakte verstomt hun geluid. Onder de hemelboog, in wattenkleuren gevangen, wil 't zeegeruis niet in het oor…

momentopname aan de Glomma

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 967
werk in uitvoering had de eerste indruk kunnen zijn ware het niet dat de bever zich heeft laten inspireren door een zekere Nefertete dit te mogen aanschouwen langs de oevers van de Glomma is niet een ieder gegeven vandaar dit bewijs in full-colour een kunststukje dat helaas alweer bijna verloren moet zijn gegaan…

Verre luchten

netgedicht
5.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 422
ik lachte betrapte mij er op dat ik de verre luchten dichterbij wenste alsof god in het diepst van zijn gedachten mij zijn handen ooit zou schenken toch voelde ik het bestaan dicht om mij heen ik was niet alleen in de mij toegenegen straling nooit is er het begrip om weer met dieren samen te kunnen praten of van vogels…

Strand en Duinen

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 884
De laatste magere zonnestralen raken nog even de toppen van de goudgele halmen aan. De wind streelt zacht de pluimen die zich koesteren in het tere zonlicht. Op de achtergrond rolt de branding en speelt met de schelpen die aan de oever liggen. De zon gaat langzaam onder de schemer glijdt over het strand geruisloos is de nacht gevallen…
Jacqueline14 november 2004Lees meer >

luierend

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 794
de dag verzinkt in avondlicht wolken sieren de lucht vol pluizige dieren en vage beelden in kinderjaren ooit genoten luierend op mijn rug in lome zomerzon mijn ziel zo groen als gras het blad nog onbeschreven .…

Ik sloot mijn ogen en was in

gedicht
3.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 10.910
Ik sloot mijn ogen en was in een donker bos, zodat ik ze weer kon openen; de rechte stammen stonden ordelijk en los, het loof was zwaar en hing tot op gelijke hoogte, de kruinen grepen op gesloten wijze in elkaar en het was er vochtig en verademend; een ruimte waar ik mijn ziel bevrijden kon uit het on-eigene en wat haar inspon en verstikte…

Dit Eiland

gedicht
3.4 met 29 stemmen aantal keer bekeken 9.959
Heden voelen mijn voeten zich goed in hun sokken en die weer in hun ruime maar nog niet sloffende schoenen. Waarom dan niet de paden op, de bergen in, de velden over bij deze stad vandaan waar stegen uitlopen op steigers niet meer door boten gebruikt. Wel kan men daar gaan staan uitkijken over het eeuwig veranderlijk zichzelf blijvende…

Witte waterlelie

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.211
Zij wil niet anders dan rusten aan ‘t oppervlak van het uitgestrekte meer om dobberend te drijven dus legt zij zich tevreden als tere bloesem neer Met open ogen staart ze tot de ondergaande zon lokkend op haar wacht ze vouwt devoot haar blad’ren toe "het daglicht maakte mij zo moe" klinkt ijl nog in de nacht Aan de stille waterkant…
biba15 maart 2004Lees meer >

Hortensia

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 765
Haar kleuren spatten als het ware in mijn gezicht koester een diepe schoonheid net als hommels zweef ik betoverd - gedragen door een regenboog - haar zomer ontroert zoekt verkoeling in een bui ik drijf even mee neem afscheid van dit wonder voor even morgen vraag ik haar hand.…

In de nabijheid van

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 942
Helderheid en licht is wat de blijmoedige krekel laat horen of laat dat mijn behoefte zijn: in de nabijheid van de grote rust ligt een zee van kalme gedachten. Het groen stilt mijn verlangen en terwijl de massa vlucht omhels ik haar aanwezigheid.…

De juwelen van het paradijs

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.189
Elk ding is hier fascinerend, Niets is hier ontberend De stilte zetelt hier het meest van allemaal, De natuur geeft je hier een warm onthaal. Glinsterende druppels in de zon, Zijn hier als onbetaalbare diamanten, Ontkropen uit hun cocon. De wind streelt de vlinders, Op zijden vleugels vooruit.…
Esther'8926 augustus 2004Lees meer >

In cirkeltjes wind

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 455
oranje rood boog klaproos en voor de indringend zacht harige stam stoof wind als cirkeltjeskind waar muziek in lieflijke composities en akkoorden van vroeger hedendaagse werkjes vertolkten nog kleppen de kerkjes warme nostalgie in bewierookte ruimtes roetten kaarsen een eeuwig verre pilaar…
wil melker14 augustus 2022Lees meer >

Als de heide bloeit

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.257
dat als een gouden glimlach vloeit Vogels fluiten een trillend lied in flirten naar de warme zon omdat zij een nieuwe dag begon toen de nacht hen koud verliet Beuken lijken zich te strekken alsof zij met hun sterke armen de hemelboog in diep erbarmen naar de aarde willen trekken Daar stil gezeten in het gras bewonder ik de pure natuur…
sacrajewa29 augustus 2004Lees meer >

windgefluister

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 664
waar de wilde kastanje stekelig wordt geelgroene blaadjes vergaan in bruin lonkt de herfst in haar groet naar de winter duistere dagen waar grijs overheerst vergaat elke kleur in de strijd met zichzelf het lied van de zon fluistert de wind…
danny cant.30 augustus 2004Lees meer >

Verhaallijn in wording

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 763
Glinstering breekt kaalslag in holle bomen ruist het leven door ringen der eeuwen. Kei op mos versteent de broze rimpellach over nacht en ontij voorbijgaan is hun bitter lot. Trots en moedig wacht het oude volk in het schelle nimbuslicht op een nieuw verhaal; aandacht van hun stille fluistering.…

het is stil (2)

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 656
ik dicht het lied van de stilte met klanken van niet gekende ritmische noten gedragen door wijdse nevelbanken en zo hemels onverdroten een zonnestraal doorkruist deze vochtige vlagen als een strijkstok door licht gedragen dan hoor ik slechts in het aanschijn van de dampige kilte dit unieke lied over het wezen van de stilte…

Jaargetijdenstorm

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 663
Een zuivere wind blaast mijn ziel schoon de zon warmt mijn geweten en ik voel de kou verdwijnen. Regen is iets ergs, zo ook de kou het is een gevoel van binnen wat naar buiten sluipt tenzij het door liefde wordt gevangen. Een regenboog vertelt mij dat het goed is aan het einde ligt een schat te wachten op haar die lacht maar dan zonder…

zomereind

netgedicht
4.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 949
natte bladeren vallen in het vale donkergroen van nog steeds groeiend gras in verwaarloosd plantsoen geven traag het veld schakering na hun vlucht als weerspiegeld in andere tinten de grauwzwarte lucht maar ook het onberekenbaar in de draaiende wind bewegend accent van de witte stip van door kind losgelaten boodschappenlijst een blad…
eli stater2 oktober 2004Lees meer >

winterbekoring.....

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 660
dwarrelend betoog van dansende bladeren geelbruine kleur hun stervensbeeld waar het lied der bomen tot klaagzang vergaan door striemende regen verdriet behelst in tijden van leegte die eenzame nachten waar dagen heersen in duisternis zal het lied van de merel op stormen gedragen in de stilte erna de winter bekoren…
danny cant.17 oktober 2004Lees meer >

genieten

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 881
gras groeit nu groenig met de zon op kop bloemen kleuren alle kleuren een lach op je gezicht vogels vliegen tjilpend waar vlinders fladderen hemels blauwe lucht raar dat ik geniet?…

paarswitte lelies

hartenkreet
5.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 770
waar een bed van lelies meren kleurt paarswitte tinten deinen op het water zien wij het dansen der meeuwen hun luchtballet een spel van schaduw in de ondergaande zon langzaam verdwijnen in het avondrood waar de schemering gevallen kleuren dooft en rimpels op het water oeverloos breken paarswitte lelies zachtjes sluiten…

Wandeling

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.343
Ik struikel bijna geluidloos over wortels, trippel onhoorbaar door het bos. Als een sprookje kraakt in elke zucht de wind waar stammen elke weg versperren vinden mijn voeten het pad dat na elke bocht een nieuwe dans schijnt te verzinnen of een willekeurige slingering van groensoortig verkeer. Kleine vogeltjes maken kennelijk de dienst…