3113 resultaten.
Excentriek.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
522 Dan doet zij even haar zonnebril omhoog
en kijkt quasi-vals.
Daarna begint zij te huppelen, te springen
en luidkeels te zingen.…
misschien moet je dromen
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
496 wie tilt de dood op
draagt haar over
de velden van razernij
stelt iemand vragen
over het gewicht
van de dingen
kan iemand voorzichtig verscheuren
de ramen van het huis
geluidloos dichtspijkeren
wie draagt de doden
zweeft tussen heel en kapot
tilt het nieuwe leven op
wie danst door vale dagen
droomt met broze botten
staat de…
Interceptie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 nog wel even duren
alvorens enig licht zich werpt
op de waterwandeling van
nachtvissen binnen graancirkels
vergeet niet de macht der
gewoonte, zilveruitjes en dagkoersen
het tijdelijk geluid tegen een muur
door zwijgzaamheid gestut
de wanhoop aan begrip voorbij
het excuus voor gezworen twist
de jubel van voortijdige luister
in valse…
Kleuren in de nacht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
666 Een verschijning als een bloem of gouden regen
zo dichtbij voor nog één zoete aanraking
het gevoel van een verlichtende vrije val.…
Judas Iskariot (Matheus 27:1-10)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
942 Steunende handen
onder zijn hoofd
ogen die branden
verward en verdoofd
Verbeten mond
heeft Hem gekust
voelt nu geen grond
en ook geen rust
Dienend het beest
schijnheilig geweest
en vastberaden
de Liefde verraden
Schuldig branden
dertig in getal
in zijn handen
't werd zijn val
Berouw gekomen
't zilver gegooid
zijn leven ontnomen…
Beelden in reliëf
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
569 hemel bleek weer paradijs
met Eva en de zonde
verleidelijkheid had zo zijn prijs
toen eerlijkheid de waarheid rondde
ik heb je tuinen laten zien
beelden in reliëf gegeven
ik gaf je meer dan ik verdien
toekomst in je streven
het balanceren op een touw
is toch te zwaar gebleken
het hechtpunt bleek ontrouw
aan wat we samen weten
de val…
Beelden in reliëf
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
501 hemel bleek weer paradijs
met Eva en de zonde
verleidelijkheid had zo zijn prijs
toen eerlijkheid de waarheid rondde
ik heb je tuinen laten zien
beelden in reliëf gegeven
ik gaf je meer dan ik verdien
toekomst in je streven
het balanceren op een touw
is toch te zwaar gebleken
het hechtpunt bleek ontrouw
aan wat we samen weten
de val…
Ode aan de Leegte II - Kosmos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
653 De zon begeleidt en dirigeert
planeten en myriade manen
ten dronken dans in cirkelbanen
het multiversum musiceert
In mechanische melancholie
baadt de ster die verder kwijnt
haar helderheid - tot ze verdwijnt
vervalt in vale apathie
De celestiale schemering
een schaduw sluiert Edens Hof
de grote Godendeemstering
herleidt 't heelal tot…
Praalzucht
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
528 Ik heb geen sieraad op die plek
en val een beetje uit de toon,
dus daarom open ik mijn bek
en toon vol trots mijn gouden kroon.…
Poezel zo net
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
794 Poezels krollig en in broei
wijl wij minneweer;
in galenzang en moenengloei
stoeien Poezel en zijn heer.
’t Zwerk donkert, de kniepert loeit,
een vale walm giert en woeit,
de kim molmt tot waangetier,
schuksels schokken elk liefdesdier,
diep duister geruisel in steekstruweel:
Nu naakt de Zwarte Zwadderneel!…
Soms
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
483 luistert
even het beste gezelschap
dat je op enig moment verdient
immers de ander
is iemand die enkel fluistert
en niet jouw verte ziet
vreemde woorden doven
ook al is je weerstand week
ze raken niet je hart,
hoop laat je in de steek
het is vluchten
in een heelal
van verborgen zuchten
maar tegelijk vastzitten
in een klemmende val…
Kouwe koffie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
597 Zo'n droge zondag,
HIJ stapt uit bed
en zet de koffie aan,
Ik schenk hem daarna in
om weer eventjes terug
in bed te gaan
Val weer in slaap o jee
Bel gaat voor mijn verpleging,
ik schrik me verloren
Kijk op het kastje waar dan nog
De koffie staat die de
warmte kwijt is.…
Grijze zomeravonden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
594 Een mijmerend zuchten van vale gezichten,
uitgeleefd, vergeten en vergaan.
Bedwelmende gedachten, waar ze neerslaan:
jeugdige vrienden betoverd tot dwaallichten.
Een zwakte belet het ontwaken
uit oceanische droom:
wachtende nachten zonder lichtbaken.…
In prachten en praal
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
752 bouwde kastelen
brugde in ophaal voor jou
de diepste slotgrachten
jij kleedde in
prachten en praal verleidde
de koning achter kantelen
ik huurde een ros kwam
met mijn trots en wat zwaard
langs jouw laaiende vuren
zijn rijk kwam ten val
jij torende hoger op slot
ik ladderde vlot in bevrijden
jij bent nu de mijne
gravin van veur…
Een glazen toekomst
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
814 emoties barsten
ruzies rinkelen
beeld na beeld
spat uit elkaar
als herinnering,
bezaaid met tranen
ligt je hele leven daar
scherven
scherp gebroken
glinsteren wat was
puntig hoekig
vaak bedrogen
spiegelt vals het glas
in duizend kleuren
fonkelt woede
flintert haat voorbij
misverstanden branden
rode wonden in hun
vlijmscherpe…
eigen dressuur
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
566 zinnen verzetten
in de pure natuur
jij zult niet beletten
mijn eigen dressuur
het gif moet verdwijnen
uit botten en vlees
de zon moet weer schijnen
voor Jan Zonder Vrees
ik zoek bloemen en kruiden
vermengd met wat water
het goud van deze tuinen
gezond voor de kater
ik adem de lucht
verspreid door het bos
slaak dan een zucht
en val…
jouw slankevingerhand
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
693 je verkende zacht
mijn land streelde met
je slankevingerhand
mijn bergen zocht de dalen
herkende de verhalen
van het leven aan de top
de eenzaamheid van afgrond
het magnifieke uitzicht in de strop
je weet wat wurgen is
nee niet het nekkebreken
na de val maar de pijn van
doodgaan zo te voelen overal
je trekt het touw
wat…
het voorjaar van mijn dromen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
662 kartel wolken
met een scherpe blik
snijd gaten in het grijs
om zon in blauw
te laten schijnen
op mijn witte huid
maar winter sluit
geen compromissen
laat hagel springend
sissen op bevroren grond
ons naar lente gissen hoewel
het licht al langzaam eerder komt
ik hoor vogels fluiten in
de sneeuw die valt, hun liedjes
zijn niet vals…
Poot afdruk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Rocky
Ik stond er tot nu toe niet bij stil hoe innig de band was tussen ons
Opeens word ik brutaal met dit vreselijke gemis geconfronteerd
Ik beseft nu pas echt hoeveel je voor mij betekende
ik kon altijd op je rekenen
Door weer en wind altijd samen op pad
val ik ineens in een heel diep gat
Sommige mensen begrijpen niks van mijn intens…
veren kleurrijk recht gebogen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.001 ik zag de vogel
met vale veren
ook hij sprong op
in lenteachtig imponeren
deed niet ruw
zelfs elegant en wachtte
tot jeugd was uitgespeeld
danste solo aan de kant
mengde zich niet in de
strijd maar nam de tijd om
nieuwe passen te proberen
hield niet zo van imiteren
zij was uniek voor hem
in het andere pareren
haar blik was vliegensvlug…
!!
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 van wat was, wat niet
ontbrak, dat ken ik goed
maar ik kijk er niet naar
zoals mijn vrienden doen
Zij zakken maar even mee
in mijn schoonheid en dankbaarheid
en gaan dan gauw weer
aan de kant staan
kijken in de put
waarin ik knoppen bot
Dat gevoel van hard werken
op de evenwichtsbalk en hoi
ik leef, io vivo, dat ken ik goed
Ik val…
Gelaten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 De nacht blijft wachten op nieuwe morgen
en vraagt om rijzen van de zon
ik strompel voort in vale schijn der maan
tot nieuw licht gloort aan de horizon.…
des temps morts
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
501 het oude huis trok
aan je voorbij je wilde
het tot leven wekken
je legde alles vast
de kamers muren
de deuren de vloer
de vegen bloed van
een doodgeslagen
insect op de vale wand
die ene deur uit het
lood het kraken van de
vloer het gebroken raam
het stof dat zich in
de loop van de tijd
verzamelde de oude
eik daarbuiten als…
Onzichtbare steden
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
448 stroomopwaarts
aanslibt op de stenen
waar vlinders blok na blok
bloempotten vinden, en blad
voor de rupsen, hun kleuren
een schitterend patroon
een vertrouwd geheim
dat het orakel niet verklaart
Het is overal
als het ooit verloren zou gaan
in de stad van overstromingen
en verzakkende kades
die geen van de wonderen
kunnen meenemen in hun val…
een vleugje hemel in de zin
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
909 ik leg de schepping
aan je voeten mijn godin
zie mij lopen op het
stukje aard, een vleugje
hemel in de zin
ik lach je alle
paradijzen toe
de appels en de slang
ik sla de jaren om
verliefd al eeuwenlang
je hebt iets goddelijks
waarvoor ik val
bezit mijn ziel
bespeelt mijn geest
mijn lichaam voelt je overal
jij bent mijn wereld…
Gedroomde Supervrouw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Ik stel me voor hoe ik hier zit
gezien vanaf de brug, met de donkere kamer
achter mij, waaruit heel even de hand
van een schim zou kunnen opdoemen
om mij, uit het zicht, een duw te geven
zodat ik te pletter val, zoals dictators
dat met tegenstanders laten doen
Ik droom er wel eens van
dat ik hen en hun opvolgers uitschakel
om de repressie…
een dag die krom trekt
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
959 een vale zon in lucht
waaruit het leven is gevlucht
gebruikt door lijven die
vergeten te bewegen
een dag die krom trekt
door gebrek aan perspectief
verveling is de dief
die uren heeft gestolen
de trage stroom van
dingen die gebeuren
het drijven op gewoonteruis
slaan van klokken en van deuren
de avond ademt
nog geen duisternis
omdat…
Wakker
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
470 Maar ik hang aan de maan
bedrijf vitaal moderne kunst
en val op een dag omlaag
om je te troosten in breedte
van alles wat verlangen is
in dat hemelbed beneden
waar jij vol van verlangen
met een glimlach op mij wacht.
Ben jij nog wakker
nu het leven begint met aanvaarden.…
Kamer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
550 Ik knapte - onlangs
mijn kamer op
Veegde het stof
van de plinten
Witte de vale muren
grijs van vele winters
Boende de oude
planken vloer
Deed alles in de was
Tooide mijn bed met
nieuw bloemig beddengoed
dat ik zag in een brochure
Hing een reproductie op
van Gauguin, om het sfeer
te geven - iets met kleuren
iets met vrolijke dames…
De maat genomen
netgedicht
5.0 met 106 stemmen
479 wolken klonterden
waar zij vroeger
statig dreven
voorbij verre
luchten zonder
ooit bevuild te zijn
zij bonkten
hun onlusten in
ronkende donders
en schichtten valse
bliksems met
gevaarlijke kleuren
uit de aarde
kroop angst als
mens verterend
ongenoegen
uit het diepst van
stinkende riolen
in een wereld
die zijn balans
verloren…