Alle inzendingen over verdwenen

3205 resultaten.

Sorteren op:

Het mes er in gezet

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
maar niet gingen bloeien ondanks zijn trotse stam kreeg de bast veel te verdragen liep kwetsuren op die levenslange tekeningen gaven hij heeft de pijn gedragen in het steeds hoger schragen van de hemel en bewaken van zijn eigen veilige plek eindelijk het mes er in gezet in loslaten is de boom geschoond waar oud zeer en zorgen verdwenen…
wil melker7 december 2014Lees meer >

In nostalgie te overleven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 636
de mussen zijn verdwenen er zijn tal van bonte rovers verschenen die het knusse hebben uitgemoord alleen nog op het platteland waar rust en stilte hangt zijn zij gebleven om in nostalgie te overleven ook mensen volgen deze lijn wensen dat hun eigen musjes hoogvliegers als adelaar of condor zijn verder kunnen zweven dan de rest die vegeterend…
wil melker18 september 2014Lees meer >

Aambeeld,

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 623
Zag de manen zich in fletse kringen verkrampen in de handen van de nacht, verdwenen figuren trekken voorbij in een onafgebroken stoet om de vege huid te redden, vermoeide hoofden gebogen, de witte lippen stijf gesloten zonder klacht of vragen op het aambeeld van de dag gewogen, als de zon z’n rug opricht,wordt de droom een plicht…
pama14 november 2009Lees meer >

Blowtjes en wat pep

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 484
ik ben door wolken wiet gelopen onzichtbaar voor de jongelui een roze zon spon met liefde en een bui talloze regenbogen maar hun ogen waren van het feest verdwenen doelloos zwervend zonder benen ik las de trips van hun gezicht toen de angsten kwamen onbegrepen in bestaan niet wetend hoe nu verder met de toekomst om te gaan…

Gebroken liefdesband

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
zij kijkt verder dan het venster overschrijdt de troebele horizon waar liefde plotseling verdween zij verdrietig eenzaam achterblijft haar grenzen liggen dichterbij nu tegen de wanden van haar hart deerlijk lijden wil ontsnappen tot barsten overgaat in breken hardheid delft het onderspit de avond brengt geen uitweg nergens kan zij soelaas…

Parel van de nacht

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 914
Vanuit de nacht waar ieder ding voor eeuwig in verdween Al wat ons hier zo hartelijk ging dat schemerlicht bescheen Waaruit wat weg is nimmer meer de weg is terug gegaan Wilde ik dat jij slechts één keer..…
Attila15 april 2010Lees meer >

begroeting in rood

netgedicht
4.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 537
De woorden uit een oud gedicht bloeiden, als rode rozen in mijn hart op zoek naar liefde maar ik strooide ze uit op de wind in een nacht zonder licht dat door wolken heen breekt en alles verdween uit het zicht soms lijkt het of één van die woorden mij heel stil begroet geschreven...op de wolken in een rode gloed die soms door de zon…

Optelraam

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 837
Het kind in de keuken eet niet uit mijn hand, zelfs de blikken pannen heeft ze roerloos laten staan, zeldzaam telt ze haar uren op een houten raam, daarop is het echte leven pas begonnen, zij kan het niet helpen want ik ben het enige dagboek wat ze ziet, waaruit bladzijden zijn verdwenen en dat van mij erbij wat ze leest om te…
pama15 mei 2010Lees meer >

Zilveren tranen

netgedicht
4.5 met 53 stemmen aantal keer bekeken 1.763
Jij kon zoveel geheimen bewaren achter de glimlach verborgen verdriet ogen staren, de spiegel van morgen herbergt een schaduw die niemand nog ziet uit liefde voor leven werd angst geboren niets meer te geven hoop ging verloren toen jij als vogel, moegevlogen, zoekend naar die bron van licht in grijze mist verdween...…

In rood

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 614
Het lentegevoel doet denken aan jou vol van ingehouden kracht verstild niet vanwege het groen maar het wit van verdwenen sneeuw en ijs op de sloten Jouw gezicht omkranst met rood goud krullend omlaag vallend en omhoog eruit sproeten, gekuste schoonheidsvlekken op een geurende, gekarnde zachte huid Hoog boven het plein sikkeneuren de statige…

Tussen de regels

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 587
De woorden werden ijl, verdwenen, lieten zich niet langer tot zinnen kneden. De witregels bleven over, waarvan alleen ik weet wat ze willen zeggen. Vol van betekenissen maar los van de taal. En zo stapel ik je woord voor woord onuitgesproken tot mijn eigen meesterwerk.…

zon op, zon af

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 688
lang was de aarde plat en draaide de zon, overuren in de zomer waar de dageraad overging in nachtelijk buiten westen ondergedompeld in de zee zij verdween en dacht ik schenk u de nacht zodat ik u morgen weer mag oplichten langs de grens want, allicht ben ik uw wens nog eenmaal steeg zij ter kimme in vlammend betoog maar omdat de mens…
Fred22 juli 2011Lees meer >

Fantasie

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 813
zoek heel vederlicht een wolk met een gezicht ik begin er mee te spelen dit zal nooit vervelen mijn fantasie laat ik gaan kon ik deze wolk maar stil laten staan ik begin er tegen te praten daar moet ik het ook bij laten hij gaat van wit naar zwart in éénn keer ben ik kletsnat en spat mijn schilderij uiteen door een wolk die zomaar verdween…

Nooit meer

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.386
Ik heb oprecht gedacht Oud met je te worden Samen levend als een stel Wat een blunder Wat viel dat tegen Die schone schijn Dat bleek de hel Jouw mooie lach Die is verdwenen Waar ik voor viel Bleek niet zo fijn Daar sta je dan Verzopen in de regen Ik trek een muur op Om mij heen Hou nu iedere vrouw Angstvallig tegen Mijn hart is koud…
Hookie14 december 2011Lees meer >

Sneeuwpoel bij dag

gedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.452
. -------------------------------- uit: 'Verdwenen obers', 2005.…

Mes

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 726
Verdwenen nu de frisse doodgewoonheid de basis voor het eens zo trots gelaat die kracht gaf aan haar schitterende schoonheid haar trekken plooien als een slecht gewaad. Het doktersmes dat haar versneed de pijn die zij daarmee vermeed zij hebben haar belogen.…

Waarom

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 592
Verdwenen in een zonloze lucht. Wolken die de zon verbergen Geven de regenboog de ruimte Om te vluchten en zich te verbergen. Waar is toch de regenboog?…

Op een zwerfkei

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 833
Zo lang verdwenen dat hun gezicht mist en waan is. Raden naar lichamen lastig tentamen. Raam ik hun tranen doen oma en opa me wenen. Ik stap van het heden in mijn genen. Op een zwerfkei twee gelouterden, zie: mijn grootouders. Eens waren ze dood, nu klein doch groot.…
Nemo19 juli 2012Lees meer >

In het bos

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 647
Nauw verraden blâren met trage gebaren een bewegen, zó verzwegen dat pas als 't verdwenen was ik met zekerheid en spijt wist dat wat ik had gegist had bestaan en was gegaan.…
Katja Bruning15 augustus 2012Lees meer >

In verzadigd water

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
heb je zien ontspringen tot een koude bergstroom met af en toe een waterval dartelde in beekjes langs de zomerkanten van het bloeiend land je verzamelde de mooiste dingen in het stroomgebied van jouw herinnering het meanderen is verdwenen keerringen verschenen kanaliseerden brute kracht langzaam stroom je breeduit in verzadigd…
wil melker18 november 2011Lees meer >

Het Oudejaar

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 662
de nieuweling Die plotsklaps voor hem stond Opschieten vadertje je moet vertrekken Zo klonk knallend het donderend geraas niemand wil dat je nog langer blijft opzouten vanaf nu ben ik de baas De oude kwam overeind stram en stijf Hij had er helaas niet veel van gemaakt Er was dan ook heel wat te betreuren Mompelend met een heilzame wens Verdween…
Ivan Grud2 januari 2013Lees meer >

Niemand deed mee

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 547
ik wilde spelen zoals vroeger met emmertje schepje en zand was op het strand het rook en voelde weer net zo als toen maar mijn hand was te groot of de emmer te klein het zand wilde niet bakken de vormpjes te fijn ging later naar zee maar de golven waren verdwenen wilde springen hollen en zingen maar niemand deed mee pas…
wil melker5 september 2011Lees meer >

afscheid van Annabel

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 910
van hoogmoed en wijn verscheen ze in mijn leven Annabel Ik zag haar wel en zij zag mij We zagen elkaar in leed en lief Symbiose van het hart Het eerste barstje viel nog mee Het tweede deed al pijn Het is niet bij een barst gebleven Ze kon het niet, ze kon het niet Ze kon me niet nemen voor wie ik was Verloren strijd Zo verdween…

Wat ik het meest lief had ( P. )

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 721
Alles, wat ik eens, lief had is verdwenen, in de diepte en leegte der beleving. Er was, naast het analyseren en optekenen, één grote liefde in mijn ziel der leven overgebleven. Ik werd, en word namelijk stil in de stilte. Het is het eigen, dat ik voluit omarmde, waarin zij zich thuisvoelde en voelt.…

God, de stilte en ik

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 880
Heel dichtbij mijn ziel... zodat alles gaat vervagen en alle lagen van tijdsbeleving, herinnering en pijn verdwenen zullen zijn. Helemaal niks.…

LAIS CCCXV

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
Jij die nooit op jou lijkt, een schelp waaruit de zee verdwenen is, mijn hand waarin jouw weigering verzuurt en hoe vervloekte liefde verder duurt terwijl ik grijp en hijg en mij verzwijg. Heb ik verlangen naar de dood bestuurd? Jouw doen gebeurt. Ik zie, ik voel, ik zwijg.…

vroegte

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 443
en links het ochtendgloren… in flarden nacht verscheen -voorzichtig al- wat licht; ’t werd roze en de nacht verdween zijn hoogtepunt droeg niets dan blauw met vogels her en der en nevels, boven grauw en bloedend kwam de zon haar schuilplaats openbreken onderweg op snelbewogen preken rolde tijd diens voortgang in een goed begin…
switi lobi8 oktober 2013Lees meer >

Occulte ceremonies

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 550
je hebt je handen laten zien waar in verboden schrift de lijnen van je leven staan gegrift de magie van tekens bracht iedereen het hoofd op hol occulte ceremonies onthulden eeuwenlang de toekomst uit een glazen bol die mystiek in nu verdwenen we weten uit de taal der genen wat mogelijk de toekomst brengt jij hebt jouw handen…

Voor iedereen die zijn moeder heeft verloren

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 752
Mama is nu een engel ze kijkt naar je van boven Al heeft ze deze aarde verlaten ze houdt je voor altijd in de gaten Je bent nog steeds met haar samen In je hart zal ze altijd blijven wonen Ze heeft daar een heel bijzonder plekje ingenomen Je moeder is niet verdwenen Kijk in de spiegel jij bent het wonder dat zij het leven heeft gegeven Jij…

Zwarte kousen

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 592
God's wonderen zijn hier nog niet verdwenen; tweevoudig gaan zij voor het goede merk. De stretching en de pasvorm stichtelijk gedragen zoals het hoort, onthullen nimmer meer dan een paar benen sterk genoeg voor het woord.…