Alle inzendingen over verlatene

4280 resultaten.

Sorteren op:

en zacht pulseert de dood

netgedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.316
druppels kleuren licht, het regent duizend rozen harten scheuren warmrood, en zacht pulseert de dood handen breken in verleden tijd vrijen weer vandaag kom ook morgen want de uren gaan zo traag keer het leven om neem een andere horizon verlaat de dromen ontwaak toch uit de slaap en laat de dag maar komen.…
wil melker10 december 2002Lees meer >

Eiland

hartenkreet
2.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 6.698
Levend onder palmen op een verlaten eiland Zoute zeewind prikt de smaakpapillen op de tong De voeten in het aanspoelende oceaanwater Languit liggend in het zonnewarme, gele zand Jagend en vissend om de voedselvoorraad aan te sterken Af en toe een Amazone voor de vleselijke lusten Het leven hier is primitief, maar toch een paradijs Waarom zit…
Tim Buyvoets13 september 2002Lees meer >

Mijn Zoon

hartenkreet
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.273
Je moeder heeft me verlaten. Me laten staan in de kou. De tranen rollen over me wangen. Ik wilde er altijd voor je zijn. Ik heb alles voor je over. Jou moeten missen doet me zoveel pijn. Voor mij was je altijd mijn zoon. Ook al was ik je echte vader niet. Ik zal altijd van je blijven houden. Ik heb nu alleen maar verdriet.…
Koen14 oktober 2004Lees meer >

stierf met je de laatste pijn

netgedicht
3.5 met 29 stemmen aantal keer bekeken 3.448
hoek vergat toen jij de horizon zag buitelen houvast dat brak zijn wortels niet meer had en meeging in de schreeuw die eindeloos weerkaatste in de sneeuw ik zag je ogen toen de val je brak het weten dat je niets meer had die blik kan ik maar niet vergeten ik zag het weten dat je overgaat het leven hier zo ongewis verlaat…
wil melker7 november 2004Lees meer >

overlevering

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
de herfstwind haast zich door de brede boulevard trekt een wervelend spoor in het verlaten afval schuurt meedogenloos langs huid en opengewaaide jas knarsend, razend, oogverblindend slaat hij een bres in gedroomde zandkastelen over de barre vlakte hinkelt een opgejaagde plastic stoel het kind snakt naar adem zijn schreeuw bedolven…
j.bakx9 september 2007Lees meer >

Ik heb vannacht

gedicht
3.1 met 33 stemmen aantal keer bekeken 17.022
Jazeker, Haleine verlaat mij niet. -------------------------------------- uit: 'Lunchpauzegedichten', 1974.…
Jan Arends26 september 2007Lees meer >

glazen ogen

netgedicht
3.2 met 30 stemmen aantal keer bekeken 838
jouw adem al jaren weggezonken maakt de zomer, de bloemen koud want niets dan schaduw roept het vluchten, de zware druppels losgelaten weg van ogen, de oude woorden lichaamloos, dwars door wind voorgoed verlaten, het kind in armen de stilte, ver en lusteloos jij geeft niet meer of nooit geweten het praten huiswaarts dichterbij…

een teen en toen je been

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 797
je voelde me met eerst een teen toen je been ik warmde zacht je huid je gleed in mij schuim bedekte even wat zich later voor mij strekte ik sluit je in kom op plaatsen die te klein voor vingers zijn ik kietel je gewoon uit gein omdat ik zo dichtbij mag zijn soms stroom ik even in je en verlaat je weer met pijn het was zo…
wil melker6 september 2005Lees meer >

Dromen van 'n industrieel Hawaï

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 851
Woestijnen van wuivende winden betokkelen z'n slaap en verdwaasd klautert hij aan wal Op marmerwitte galerijen van gekauwde steen 'n verlaten interesse deint een machinaal aloha doelloos op en neer In 'n schicht van hebzucht lanceerde hij fortuinlijk 'n ontspoorde industrie en was weer een illusie rijker toen hij jammerlijk werd…

Navelstreng

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.931
Dit land verlaat ik mijn geboorteland ik ga een verder-weg uit olifantsdracht volslagen voldragen schreeuwend om zoveel licht en ruimte, ander leefklimaat bevrijding van de navelstreng die mij dreigt te verwurgen vader/moederland herinner mijn ontstaan en warm verblijf tijdens mijn rijpingsproces ik ga nu, los van wat mij bond ik…

laat mij

netgedicht
4.5 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.787
O, laat mij sterven onder sterren laat smelten mijn ziel in eindelijk geen mens meer zijn ik hef het glas op verlaten leven laat mij zweven op het hoogpolige tapijt van herinnering rusten in serene verleden tijd van stilte geboren uit de golven van liefde nu gedragen door de onzichtbare handen van de dood…
Klaes28 december 2006Lees meer >

Het voelde vrij

netgedicht
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.191
Toen was het de tijd Gebruiken werden gebroken Bezwaren aangedragen tegen voorgeschreven gevaren Het voelde vrij zo vlak voor de ontsnapping De plaats waar je heen ging kende je beter dan de plek die je zou verlaten Het bleef bij dromen over het stukje aarde dat de zomerregen dronk Vanwaar de muziek vredig zweefde in de wind En in het…

Ik leef in een droom

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.584
Ik wil je raken maar je verdwijnt in het niet Ik wil je roepen maar niemand die me hoort of ziet Ik wil huilen maar mijn tranen zijn op Ik wil hier weg Ik wil dat het stopt Ik wil je bij me hebben Ik wil dat je me nooit verlaat Ik wil dat we samen zijn vroeg of laat Ik hou van je ook al weet je het niet Ik wil je in mijn armen sluiten Ik wil…

NOCTURNE

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 985
zorgvuldig om mijn kussen gevouwen m'n hoofd vol warrige gedachten in haar geur gelegd en het hielp ik was niet langer eenzaam de leemte van de nacht werd gevuld met de herinnering aan het samenzijn toen ik vanmorgen wakker werd met het zout van m'n tranen nog in de bedding van mijn wangen wist ik die koude ledigheid van het door jouw verlaten…

VADER ROEPT WINTER IN ME OP

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 550
Zijn aardse huis heeft hij in zwijgen verlaten De Ander had het laatste woord Zijn bed vreemd leeg 't tafelblad vol medicijnen De laatste uren kon hij niet meer praten Ik las z'n gebaren in z'n hand te korte levenslijnen Hij wuifde en wees naar raam en muren Het kon beslist niet lang meer duren: Deze reis naar 't onbekendste…
Harry Daudt11 december 2007Lees meer >

Doodsangst

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 874
geluiden galmen angstig door hoge gangen doodsangst houdt mijn hart in stalen wurggreep gevangen eenzaam martelend verlaten in mijn cel het felle licht brandend in de hel sterk moet ik zijn als ze me weer komen halen een hoge prijs met mijn leven te betalen Mijn God, mijn God, geef me moed en kracht te doorstaan wat mij morgen wacht…
Myriamm17 juni 2004Lees meer >

niet alleen

hartenkreet
4.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.418
Ik hoef mijn kamer niet te verlaten om ergens anders te zijn ik sluit mijn ogen en er verschijnt een kleurenfestijn Ik voel me prettig ontspan mijn gezicht en uiteindelijk onstaat er een helder wit licht. Ik smelt er mee samen en reis door de kosmos mijn ademhaling stopt haast het lijkt of ik oplos.…
moon26 juli 2004Lees meer >

Leegte

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.181
Soms doorzien ze nu hun eigen spel, Maar verwikkeld en verslaafd, Blijven zij toch een stel, En de "verstrikkingswet" gehandhaafd, Zo leefden zij samen lang, Lachend en weinig pratend, De illusie werd erg wrang, Toch gaan ze door... stilletjes elkaar verlatend.…

zacht pulseert de dood

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 644
druppels kleuren licht het regent duizend rozen harten scheuren warmrood en zacht pulseert de dood handen breken in verleden tijd vrijen weer vandaag kom ook morgen want de uren gaan zo traag keer het leven om neem een andere horizon verlaat de dromen ontwaak toch uit de slaap en laat de dag maar komen…

Voorrede

netgedicht
4.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 743
het gras in het eeuwenoude treurlied dat door buien van neerslachtigheid wordt geschreven, ver voor de tijd en in de diepte van willen vergeten ik huiver om het kerend verlangen wanneer de avond, moe gewaakt, zich wentelt in het niet meer zijn het zielenzwijgen zondig vindt wanneer de ochtend uit de hemel valt op mijn onbekend en verlaten…

Weergodin

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 699
Haar warme hart gaat ons verlaten koude lucht ontneemt haar adem een witte deken om haar huid trotseert de kou zoals mijn lichtgebrek en de klok die bevroren achteruit loopt ik hoop dat ze haar deken uitschudt me dompelt in decembermaanden kan iemand ervoor zorgen dat zij niet meer zal verdrinken door valse warmte in verdriet als…
Nino Michielse17 september 2008Lees meer >

emoties delen

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 487
bant een donkere schaduw de woorden van haar lippen knipt haar lange lokken terwijl zij slaapt en ontwaakt op het lelieveld uit geurige dromen zij huilt trilt van afschuw over zoveel onrecht zij veegt de tranen uit haar wimpers de ochtend begroet haar met gouden herfstbladeren terwijl zij met schildershand de verlatenheid…

Ik droom mijn liefde blijer

poëzie
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.165
Ik droom mijn liefde blijer, dat ze niet schreie meer bij elke ontgoocheling en dat ik vreugd –en vriend- verlaten toch voor de mensen van liefde zing. Ik droom mijn liefde sterker, dat ze niet zoeke meer mijn eigen lieve gril: ik droeg ze naar de heimweeharten van dolers die niemand beminnen wil.…
Alice Nahon6 februari 2019Lees meer >

Ik droom je maar

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.196
Ik ken je niet, ik droom je maar als ooit de nacht over deze stad zwijgt zal je horen hoe ik me voor jou verlaat. Hoe ik uit mijn twijfels glijd, mijn handen rood tot ridders sla twee onbevlekte paarden vouw en je zo, dwars door alle straten heen naar m’n bed toe streel.…

Geen haat maar liefde

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 667
Evenwicht zoeken kras zijn naam in een verlaten oud bankje met ziel en zaligheid plus een gepassioneerde tinteling stort je in een roes bedwelmd de ultieme overgave aan het deinen van de wilgentakken neerhangend langs de sloot o schoonheid laat jouw geur me niet verblinden bij het opstaan in de morgen pas in het broze duister voel…

Communiniets

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 461
Touwen van taal ontbinden traag als gebande stem het lijf verlaat, in lucht verwaait tot klank naar keuze, hecht aan het ontluisterd oor. Spraak en schrift op goud gewogen, laten letters ‘leven’ schrijven op onverschillig dood papier, met onder regels, achter zinnen, vermoeden van beweging, richting, liefde, lust en last.…

Zacht pulseert de dood

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 476
druppels kleuren licht het regent duizend rozen harten scheuren warmrood en zacht pulseert de dood handen breken in verleden tijd vrijen weer vandaag kom ook morgen want de uren gaan zo traag keer het leven om neem een andere horizon verlaat de dromen ontwaak toch uit de slaap en laat de dag maar komen…

Roosvenster

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 521
een roestig ornament op een witgekalkte muur getuige van verlating van een eens bedrijvige cultuur doorstaan het donderen der kanonnen gesmolten ijzer blinkt als bloedstaal druipend nu geronnen nog uit haar hart het doodslied klinkt waar in de Notre Dame uw zuster haar glazen stralen nog immer schenkt siert uw vergane pracht bewuster…

Enakskind

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 450
Zij jaagt alle dagen met beide armen wijd en vangt bijna achteloos meerdere levens verspreid waar nachten woest spelen met een zoekende zesde duivel is haar gezichtje nochtans zacht bijzonder wanneer zij lacht soms aait ze haar hond maar onverlicht verlaten geeft zij weer gehoor aan nog een laatste geest…
metha29 maart 2010Lees meer >

Boodschap van naastenliefde

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 616
de nacht sloot met een steen het graf waar hij gewassen en gebalsemd lag een lichaam op de witte lakens verlaten door de ziel die zich in handen van de vader gaf de vroege morgen zag de steen verrold het doodsbed leeg verschrikte vrouwen in geween maar hij verscheen aan volgelingen en getrouwen vroeg hen zijn boodschap van naastenliefde…