4280 resultaten.
en zacht pulseert de dood
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
1.316 druppels kleuren
licht, het regent
duizend rozen
harten scheuren
warmrood, en zacht
pulseert de dood
handen breken
in verleden tijd
vrijen weer vandaag
kom ook morgen
want de uren
gaan zo traag
keer het leven om
neem een andere horizon
verlaat de dromen
ontwaak toch
uit de slaap en laat
de dag maar komen.…
Eiland
hartenkreet
2.8 met 15 stemmen
6.698 Levend onder palmen op een verlaten eiland
Zoute zeewind prikt de smaakpapillen op de tong
De voeten in het aanspoelende oceaanwater
Languit liggend in het zonnewarme, gele zand
Jagend en vissend om de voedselvoorraad aan te sterken
Af en toe een Amazone voor de vleselijke lusten
Het leven hier is primitief, maar toch een paradijs
Waarom zit…
Mijn Zoon
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.273 Je moeder heeft me verlaten.
Me laten staan in de kou.
De tranen rollen over me wangen.
Ik wilde er altijd voor je zijn.
Ik heb alles voor je over.
Jou moeten missen doet me zoveel pijn.
Voor mij was je altijd mijn zoon.
Ook al was ik je echte vader niet.
Ik zal altijd van je blijven houden.
Ik heb nu alleen maar verdriet.…
stierf met je de laatste pijn
netgedicht
3.5 met 29 stemmen
3.448 hoek vergat
toen jij
de horizon
zag buitelen
houvast dat brak
zijn wortels
niet meer had
en meeging in
de schreeuw die
eindeloos weerkaatste
in de sneeuw
ik zag je ogen
toen de val
je brak
het weten dat
je niets meer had
die blik kan ik
maar niet vergeten
ik zag het weten
dat je overgaat
het leven hier
zo ongewis verlaat…
overlevering
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
568 de herfstwind haast zich
door de brede boulevard
trekt een wervelend spoor
in het verlaten afval
schuurt meedogenloos langs huid
en opengewaaide jas
knarsend, razend, oogverblindend
slaat hij een bres
in gedroomde zandkastelen
over de barre vlakte
hinkelt een opgejaagde plastic stoel
het kind snakt naar adem
zijn schreeuw bedolven…
Ik heb vannacht
gedicht
3.1 met 33 stemmen
17.022 Jazeker,
Haleine verlaat mij niet.
--------------------------------------
uit: 'Lunchpauzegedichten', 1974.…
glazen ogen
netgedicht
3.2 met 30 stemmen
838 jouw adem
al jaren weggezonken
maakt de zomer, de bloemen koud
want niets dan schaduw
roept het vluchten, de zware druppels
losgelaten
weg van ogen, de oude woorden
lichaamloos, dwars door wind
voorgoed verlaten, het kind in armen
de stilte, ver en lusteloos
jij geeft niet meer of nooit geweten
het praten huiswaarts
dichterbij…
een teen en toen je been
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
797 je voelde me
met eerst een teen
toen je been
ik warmde zacht je huid
je gleed in mij
schuim bedekte
even wat zich
later voor mij strekte
ik sluit je in
kom op plaatsen
die te klein
voor vingers zijn
ik kietel je
gewoon uit gein
omdat ik zo
dichtbij mag zijn
soms stroom ik
even in je en verlaat
je weer met pijn
het was zo…
Dromen van 'n industrieel Hawaï
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
851 Woestijnen van wuivende winden
betokkelen z'n slaap
en verdwaasd klautert
hij aan wal
Op marmerwitte galerijen
van gekauwde steen
'n verlaten interesse
deint een machinaal aloha
doelloos op en neer
In 'n schicht van hebzucht
lanceerde hij fortuinlijk
'n ontspoorde industrie
en was weer een
illusie rijker
toen hij jammerlijk
werd…
Navelstreng
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
2.931 Dit land verlaat ik
mijn geboorteland
ik ga een verder-weg
uit olifantsdracht
volslagen voldragen
schreeuwend om zoveel licht
en ruimte, ander leefklimaat
bevrijding van de navelstreng
die mij dreigt te verwurgen
vader/moederland
herinner mijn ontstaan
en warm verblijf tijdens
mijn rijpingsproces
ik ga nu, los
van wat mij bond
ik…
laat mij
netgedicht
4.5 met 25 stemmen
1.787 O, laat mij sterven onder sterren
laat smelten mijn ziel in eindelijk
geen mens meer zijn
ik hef het glas op verlaten leven
laat mij zweven op het hoogpolige
tapijt van herinnering
rusten in serene verleden tijd van stilte
geboren uit de golven van liefde
nu gedragen door de onzichtbare
handen van de dood…
Het voelde vrij
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
1.191 Toen was het de tijd
Gebruiken werden gebroken
Bezwaren aangedragen
tegen voorgeschreven gevaren
Het voelde vrij
zo vlak voor de ontsnapping
De plaats waar je heen ging
kende je beter
dan de plek die je zou verlaten
Het bleef bij dromen
over het stukje aarde
dat de zomerregen dronk
Vanwaar de muziek
vredig zweefde in de wind
En in het…
Ik leef in een droom
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.584 Ik wil je raken maar je verdwijnt in het niet
Ik wil je roepen maar niemand die me hoort of ziet
Ik wil huilen maar mijn tranen zijn op
Ik wil hier weg
Ik wil dat het stopt
Ik wil je bij me hebben
Ik wil dat je me nooit verlaat
Ik wil dat we samen zijn vroeg of laat
Ik hou van je ook al weet je het niet
Ik wil je in mijn armen sluiten
Ik wil…
NOCTURNE
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
985 zorgvuldig
om mijn kussen gevouwen
m'n hoofd vol warrige gedachten
in haar geur gelegd en het hielp
ik was niet langer eenzaam
de leemte van de nacht werd gevuld
met de herinnering aan het samenzijn
toen ik vanmorgen wakker werd
met het zout van m'n tranen
nog in de bedding van mijn wangen
wist ik die koude ledigheid
van het door jouw verlaten…
VADER ROEPT WINTER IN ME OP
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
550 Zijn aardse huis
heeft hij in zwijgen verlaten
De Ander had
het laatste woord
Zijn bed vreemd leeg
't tafelblad vol medicijnen
De laatste uren
kon hij niet meer praten
Ik las z'n gebaren
in z'n hand te korte levenslijnen
Hij wuifde en
wees naar raam en muren
Het kon beslist
niet lang meer duren:
Deze reis naar
't onbekendste…
Doodsangst
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
874 geluiden
galmen angstig door hoge gangen
doodsangst
houdt mijn hart in stalen wurggreep gevangen
eenzaam
martelend verlaten in mijn cel
het felle licht brandend in de hel
sterk
moet ik zijn als ze me weer komen halen
een hoge prijs
met mijn leven te betalen
Mijn God, mijn God,
geef me moed en kracht
te doorstaan wat mij morgen wacht…
niet alleen
hartenkreet
4.4 met 25 stemmen
1.418 Ik hoef mijn kamer niet te verlaten
om ergens anders te zijn
ik sluit mijn ogen
en er verschijnt een kleurenfestijn
Ik voel me prettig
ontspan mijn gezicht
en uiteindelijk onstaat
er een helder wit licht.
Ik smelt er mee samen
en reis door de kosmos
mijn ademhaling stopt haast
het lijkt of ik oplos.…
Leegte
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.181 Soms doorzien ze nu hun eigen spel,
Maar verwikkeld en verslaafd,
Blijven zij toch een stel,
En de "verstrikkingswet" gehandhaafd,
Zo leefden zij samen lang,
Lachend en weinig pratend,
De illusie werd erg wrang,
Toch gaan ze door... stilletjes elkaar verlatend.…
zacht pulseert de dood
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
644 druppels kleuren
licht het regent
duizend rozen
harten scheuren
warmrood en zacht
pulseert de dood
handen breken
in verleden tijd
vrijen weer vandaag
kom ook morgen
want de uren
gaan zo traag
keer het leven om
neem een andere horizon
verlaat de dromen
ontwaak toch
uit de slaap en laat
de dag maar komen…
Voorrede
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
743 het gras
in het eeuwenoude treurlied
dat door buien van neerslachtigheid
wordt geschreven, ver voor de tijd
en in de diepte van willen vergeten
ik huiver om het kerend verlangen
wanneer de avond, moe gewaakt,
zich wentelt in het niet meer zijn
het zielenzwijgen zondig vindt
wanneer de ochtend uit de hemel valt
op mijn onbekend en verlaten…
Weergodin
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
699 Haar warme hart gaat ons verlaten
koude lucht ontneemt haar adem
een witte deken om haar huid
trotseert de kou
zoals mijn lichtgebrek en de klok
die bevroren achteruit loopt
ik hoop
dat ze haar deken uitschudt
me dompelt in decembermaanden
kan iemand ervoor zorgen
dat zij niet meer zal verdrinken
door valse warmte in verdriet
als…
emoties delen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
487 bant een donkere schaduw
de woorden
van haar lippen
knipt
haar lange lokken
terwijl zij slaapt
en ontwaakt
op het lelieveld
uit
geurige dromen
zij huilt trilt
van afschuw
over
zoveel onrecht
zij
veegt de tranen
uit haar wimpers
de
ochtend begroet haar
met gouden
herfstbladeren
terwijl
zij
met schildershand
de
verlatenheid…
Ik droom mijn liefde blijer
poëzie
3.6 met 9 stemmen
4.165 Ik droom mijn liefde blijer,
dat ze niet schreie meer
bij elke ontgoocheling
en dat ik vreugd –en vriend- verlaten
toch voor de mensen van liefde zing.
Ik droom mijn liefde sterker,
dat ze niet zoeke meer
mijn eigen lieve gril:
ik droeg ze naar de heimweeharten
van dolers die niemand beminnen wil.…
Ik droom je maar
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
2.196 Ik ken je niet, ik droom je maar
als ooit de nacht over deze stad zwijgt
zal je horen hoe ik me
voor jou verlaat.
Hoe ik uit mijn twijfels glijd,
mijn handen rood tot ridders sla
twee onbevlekte paarden vouw
en je zo, dwars door alle straten heen
naar m’n bed toe streel.…
Geen haat maar liefde
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
667 Evenwicht zoeken
kras zijn naam
in een verlaten oud bankje
met ziel en zaligheid
plus een gepassioneerde tinteling
stort je in een roes
bedwelmd
de ultieme overgave
aan het deinen van de wilgentakken
neerhangend
langs de sloot
o schoonheid
laat jouw geur
me niet verblinden
bij het opstaan in de morgen
pas in het broze duister
voel…
Communiniets
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Touwen van taal ontbinden traag
als gebande stem het lijf verlaat,
in lucht verwaait tot klank naar keuze,
hecht aan het ontluisterd oor.
Spraak en schrift op goud gewogen,
laten letters ‘leven’ schrijven
op onverschillig dood papier,
met onder regels, achter zinnen,
vermoeden van beweging, richting,
liefde, lust en last.…
Zacht pulseert de dood
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
476 druppels kleuren
licht het regent
duizend rozen
harten scheuren
warmrood en zacht
pulseert de dood
handen breken
in verleden tijd
vrijen weer vandaag
kom ook morgen
want de uren
gaan zo traag
keer het leven om
neem een andere horizon
verlaat de dromen
ontwaak toch
uit de slaap en laat
de dag maar komen…
Roosvenster
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
521 een roestig ornament
op een witgekalkte muur
getuige van verlating
van een eens bedrijvige cultuur
doorstaan het donderen der kanonnen
gesmolten ijzer blinkt
als bloedstaal druipend nu geronnen
nog uit haar hart het doodslied klinkt
waar in de Notre Dame uw zuster
haar glazen stralen nog immer schenkt
siert uw vergane pracht bewuster…
Enakskind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
450 Zij jaagt alle dagen
met beide armen wijd
en vangt bijna achteloos
meerdere levens verspreid
waar nachten woest spelen
met een zoekende zesde duivel
is haar gezichtje nochtans zacht
bijzonder wanneer zij lacht
soms aait ze haar hond
maar onverlicht verlaten
geeft zij weer gehoor
aan nog een laatste geest…
Boodschap van naastenliefde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
616 de nacht
sloot met een steen
het graf waar hij
gewassen en gebalsemd lag
een lichaam
op de witte lakens
verlaten door de ziel die zich
in handen van de vader gaf
de vroege morgen
zag de steen verrold
het doodsbed leeg
verschrikte vrouwen in geween
maar hij verscheen
aan volgelingen en getrouwen
vroeg hen zijn boodschap
van naastenliefde…