Alle inzendingen over maatschappij

Hangend ziek of juist luid euforisch sprekend inhoudelijk absoluut geen botten brekend in een voordringende stinkende rij handen tegen zakkenrollen beschermend het weinig bezit als verlies controlerend Het leven in een plastic bekertje of tabletten staan hier de diehards van de straat verslaafd aan pillen, Crack en Heroïne wachtende het…

Wat kan de mensheid klagen, We kunnen niets verdragen. Het is te warm of te koud, Het is te zoet of te zout. Die is te dik of die te dun, die is somber die heeft te veel fun. Die is te groot die is te klein, Die heeft bier maar liever wijn. Die is te donker die te licht, Die is hetero die een nicht. Tja wat kunnen de mensen eeuwig…

Nederland achter ons 'het gaat góed' verlaten de zon tegemoet, de palmen de ruimte, de beekjes en zoveel tinten groen wie blijft krijgt gelijk: nooit komt zij weerom mijn landje, gevangen in Kamer en straat, verlaten voor beter en/en niet, of/óf een kwestie van keuze dan geldt wereldwijd verre van Nederlands: loin des yeux, loin du…

er is geen pijn meer in dit land geen angst en ook geen leed maar ook geen lach, geen warme liefde geen leven noch vereenzaamd sterven (wij zijn tenslotte allemaal wel ergens Calvijns erven) die Jezus spelen, minimaal en zelfs voor God en elke ooit gekende dader redden willen, liefst uit de goot (slachtoffers? die gaan vanzelf wel dood)…

Een vruchtbaar zacht weidegroen landgoed in liefde verpand aan veel harten speelde een eenling veel parten die sprak zonder vriendelijke groet hij omheinde de wei en zijn boze tong zei dit hier is van mij de menigte raakte confuus en verstoord besloot toch een beetje verbolgen “we zullen uw voorbeeld maar volgen” palen ze werden de grond…

Niets is van belang dik of dun oud of jong. Met gematigde vaart struinend door een jungle van beton. Kebab op de hoek patatzaak ernaast maar Fatima zoekt niet naar simpel eetvermaak. Wat zoekt ze dan wel wel heb je me nu het zwarte gewaad trekt een broodje bal uit de muur.…

In het land van Babbelaar waar hoogste woorden voeren delen zwetsers achterklap dijenkletsers ginnegap en staan de lamme leuteraars verveeld bij ouwe hoeren In het land van Babbelaar waar kletsnekken flaneren worden bomen opgezet door kommaneukers opgelet en staat een boze Babbelaar loslippig te oreren In het land van Babbelaar waar…

als niets de toekomst is dan moet alles wijken is er niets mis mee iets te willen bereiken…

traliehekken langs ieder balkon; streepjescodes in babylon en etnische stapeling in de zon lakens als een witte vloed uitbundig vlaggend wasgoed aan lange rekken geknepen; op de wind zeilende schepen in een opgeblazen badje een ebbenhouten schatje de zwarte haartjes vast in een kroeskrullen kwast schuin boven voor de woning benen met…

ik voel me helemaal sereen met al die verschillende culturen om mij heen dus ga ik van nu af aan volledig uitegreren in alle mogelijke sferen met raki of parbobier als aperitiefje een oosterse schoonheid als liefje want ik ga uitegreren volledig multiculti in alle etnische sferen op bezoek om de hoek in turkije naar marokko in…

En iedereen zegt Mijn zus is net een barbie 't Is een popcultuur…

Waarom is toch de vraag Is vrijheid niet overal de norm Maar volgt men een despoot Die over waanzin droomt Grote woorden en idealen Spreken tot je hart Democratie vaak de eenzaamheid Dat mensen zo verwart Rode banieren En grote revoluties Tegenover de saaiheid Van een grijze democratie Het is makkelijker te volgen Dan zelf te bestaan…

Het grote vergeten begint herinneringen glijden weg in duisternis er komen geen nieuwe Je maakt een reis terug in de tijd naar je jeugd, naar je geboorte een reis alleen, zonder ons Wat je maakt tot mens, tot wie je bent wat je verheft boven dier zijn schilfert af, roos van de geest Wachten op het einde een reuzenbaby in een luier dat…

Een hoefslag dempt zich langs de poorten langs fabrieken in de goot een bode van de groene zone demonstreert het broertje dood De dood maskeert de duizend gruwels keert zich in het giftig vel onmachtig popt het broertje vlinders die zich rijgen, wonderwel Wonderwel, een put van ziekte roert zich groen een zucht van griep het broertje…

Voor zonneschijn komt er regen, hetzij als eeuwig lijkende miezer, hetzij in de vorm van een door een korte stortbui gevuld bassin, vervuild door al het wildlife. Het zij zo. Een druppel die, alvorens terug te keren, nog een lange val moet meemaken, moet vieren, moet liquide blijven en de droogte bevloeien. En de rivier slokt hen allen…

Ik loop langs grachten, pleinen en door stegen, bezie de stad die trots is op de stad Al hebben, wie er wonen, het gehad met dromen die ze hadden maar nooit kregen want ‘toen’ is lang gekoesterd maar belegen de humor die je zocht, klinkt nu zo plat Wie lacht nog als ie moe en afgemat zijn wielklem kwijt wil raken in de regen? Maar kom…

- cel - wenende muren sporen in gehouwen steen van zilte eenzaamheid gestorven gedachten pulver onthecht in schrijnend wachten op een loze dageraad wenende muren voegen murw geplet gevangenen in zwaartekracht geloken venster traliën gelijk een stramme wacht onwrikbaar in hun kille kader wenende muren deur vergrendelde verrader…

de straten kleuren rood schouder aan schouder scanderen ze de leuzen van de laatste geuzen over arbeidsvreugde en de ethiek van allen samen tegen het patronaat toch, dag na dag jaar na jaar jaagt het verleden hen op onverbiddelijk terug naar het kille land van Daens lange uren, korte nachten leven om te zwoegen voor een zwoerd van het…

Haar handschrift Was hard en kil Frustratie sprak Uit elke letter De liefste woorden Waren zelfs vervuld Van een wijzende vinger Op alle onrecht van de maatschappij Woorden teder en schoon Vervuld van passie Bereikten vol overgave Het diepste van mijn ziel Ik las haar brief Vol zwarte vlekjes Het deed mij denken Aan mieren vertrokken…

Mag ik U zeggen? Pardon? Of ik U mag zeggen. Ehm... Mag ik geen U zeggen? ..... Weet U niet wat U betekent? Jawel... Zeggen ze nooit U tegen U? Nou eh... Hoe oud bent U? Vijfenveertig... O... Ik dacht dat U ouder was. Oh... U heeft vast al een heel leven geleefd.. Nou, tot zover.... Toch vind ik dat U een U bent. Nou oke dan. Speelt…

Vanmiddag kon ik zo mooi fluiten - nee mooi is niet het goede woord zelfs fluiten niet - maar ik liep buiten en wist, want voelde me gehoord Geen kind'ren die hun ruzie staakten geen prachtvrouw die verliefdig keek geen zon die alles lichter maakte en weer thuis bleek ''t dezelfde week maar toen ik floot, vanmiddag buiten, was alles beter…

dat krijg je met te zware druk van doorlopend stijgende kosten hieronder haken hoekstenen af de lasten breken rotsen…

Vandaag rond acht uur voor heel even, Bezet een stille massa het Domplein. Waar morgen weer groot feest zal zijn, Realiseren we wat ons is gegeven. Duizenden mensen in de menigte klein, Proberen zich gezamenlijk in te leven, In wat voor velen slechts is beschreven, Waarom we zo vrij zijn als we zijn. Twee minuten, een trompet blaast uit,…

De hemel is met muizenhuid bespannen en insecten zitten met lood gevuld op straat als het geluid van brekend glas verbaast. Men ziet een hand die fles na fles de hand is van een prototypische bedelares! Ze ademt in en uit en dan vallen er woorden (het, is, roestig) naast de glasbak uit haar mond. Muizenhuid. Lood. -----------------------…

de buurman is er niet meer zo boog hij voorover zijn jam en brood zo greep hij naar zijn borst, een zucht en lag hij dood vreemd zoals het gaat maar het wordt steeds leger minder om gedag tegen te zeggen telkens stiller op straat de nieuwe buren praten niet schrikken gewoon als je wat zeg zijn met allerlei dingen bezig hebben geen tijd…

MOBILE HANDIG DING HEEFT IEDEREEN VANDAAG KAN NIET MEER ZONDER TRINGGGGGGGGGG…

Het waren mooie jaren toen de geest woei op bijeenkomsten tijdens andermans kantooruren bij versterkte tot zeer versterkte muziek. Mooie jaren waarin de neiging tot speelsheid der werkende klasse onomstotelijk werd vastgesteld. Maar uit de ledige hemel viel de ontzaggelijke stropdas. ------------------------------- uit: 'Vroege sneeuw…

en toch juist de rafels hechten strak gesneden zomen rechten slechts wat afstand schept als onzekere tijd gaten in de eenheid bijt overspannen zich de scheuren waar juist een sleetse draad afwijkend naar een ander reikt aanpassing is geen glad gebeuren…

Indoctrinatie is gelijk een pijp kaneel Elk zuigt eraan en krijgt zijn deel Maar om de vooroordelen te vergeten Heeft menig goed mens zijn hersenpan gesleten Het wordt je met de paplepel ingegoten Menig medemens wordt zo verstoten Doordat men zich afsluit in enge kringen Waarin helaas mensen vaak onrecht begingen Het eigen woord is waar,…

Barstensvol tijd dwingt het silhouet van deze bergen een enkele oogopslag. Want precies zo zagen holenmensen de Matterhorn hier als een reusachtig baken de hemel in wijzen. En precies ditzelfde landschap zal zich tonen wanneer mensheid als een dun maar koppig laagje overmoed van de eeuwigheid is afgeschraapt. Maar om door wie te worden bekeken…