3400 resultaten.
Zelfportret
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
1.462 hij kijkt mij aan
de grijsaard op zwart~wit
met een donker aureool
als ruggensteun
en in de mond een kennelijk
onregelmatig gebit
zou ik dat zijn,
die vraag daagt op
in mijn denken
de ogen neigen meer
naar onbepaald staren
of zijn er wellicht op uit
weg van het heden te gebaren
ja, ik ben het
en zie mij meer
naar binnen wenken…
Voorbereiding voor een waarheid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
594 Bravoure,
van het onbekende, hemelsbreed
als dans van de gordijnen
of moest ik geloven
van toen je wegging
dat de vogels vlogen in de regen
en was het geen revolver
maar een zingende zaag
ergens onder een verdoezeld matras
de trieste regen buiten gaande
om met het eerste woord te beginnen
heb je uit mijn naam gevraagd te zingen
met…
ijle zielen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
647 Steeds minder
word ik
langs buiten
het dunne
een muur
waar ik langs leef
steeds meer kantlijnen
het werkvlak het zwijgen
alsof er een oude stiel is
bewaker van een leeg bed
op de rand met het sprekende
hoeven geen lakens meer uitgedeeld…
uitkristalliseren
netgedicht
0.8 met 4 stemmen
472 uitkristalliseren
gerond geheel
ieder aspect
toevallend
de eigen plaats…
Warenmarkt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
478 grauwig staat hij daar
de kassa telt zijn jaren
hij is zo vreselijk moe
al bijna eenenzestig
hij doet niet meer aan Sint
laat staan een Kerst vol sfeer
al zijn illusies verdwenen
in pakpapier voor klanten
met gebogen droeve schouders
zijn zijn dagen zonder vreugde
week na week krijgt zijn vrouw
hetzelfde bosje rode rozen…
bezwaarlijk een gevoel
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
743 Er is zoiets als
schoenen op tafel
hoeden draagt men niet meer
het blikken uit het raam
de haag die steeds dichterbij komt
het hoeft allemaal zo snel niet meer
je ligt alles op te vouwen
boeken, deuren, kleren
het genezen van de ander
en het spreken
dat er steeds minder toe doet
steeds gestager komt het opzetten
gebonden aan een geloof…
iets van waarde op dag zeven
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.029 Er is bezwaarlijk nog iets van
waarde
ik lig op een wachten
dag twee
met weinig woorden iets zeggen
is een kunst
maar het laat geen indruk achter
op mij
dag drie
ik lees het over duimrollend
want het moet vloeien
ergens moet er nog iets volgen
anders strandt het in de vlakte
en het moet ook wel
een beetje van het Nederlands…
wankel en wandel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
520 wankel en
wandel
hier ben
en daar ga ik
tastbaar
de sporen
van wat
daadwerkelijk
was…
uitbottend gesteente
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
511 uitbottend
gesteente
een vorm
komt vrij
onderweg
in essentie…
ik
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
807 lopen door de tijd
alsof je iets kwijt bent
dat er steeds is
is het een wonder
niets te verliezen
dan wat stille dromen
een zon gaat niet onder
zolang ze nog schijnt…
Kapel in hout
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
758 de takken knakken
onder mijn voeten
op weg naar de plek
van onze lieve zoete
het botsend licht beschijnt
de naakt uitgebeelde stammen
in hun stille dood
de ziel van verre
jaagt mij hijgend op
terwijl een resterend geraamte
de voeten kleurt met
striemende schrammen
de ouderdom geraakt
haast uit het menselijk lood
op weg naar…
Droombeklag
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
649 Een mooie droom
op een verloren dag
een zwarte bladzijde
in een vergeten boek
een loden voetstap
in het drijfzand,
en jij die altijd
bij mij blijft
ook als liefde
overdrijft,
de mens verlegen maakt
in toekomst van zijn wanhoop.…
De narcist fluistert...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
987 Mijn lege ik
vult zich
met haar.
Je kent me vast wel:
ik houd luiken gesloten
en speel.
Het is jammer
dat honger naar
eigenliefde
zich niet laat
stillen…
'k had herr Kinkel kunnen wezen
gedicht
2.9 met 11 stemmen
5.533 'k had herr Kinkel kunnen wezen,
Handelaar in oude panden,
Of Sir Monier Monier-Williams
Fabrikant van gouden tanden,
Ofwel Freya Gunnarsdottir,
Keizerin der geiserparken,
Ofwel Dung Flung Loon, profeet en
Prijsfokker van grijze varkens,
Of Fomfawzi Tzomfawoezoe
In haar kraal vol schelle spullen...
Doch ik ben slechts Hendrik Versjens…
Wat nadert is stilte
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
713 Zij droomde mooiere dromen
dan in dromen noodzakelijk was
jij dichter bij haar
dan in een zomerfilm
in heimweejeugd verloren
zij zag je ten onder gaan
achter een horizon verdwijnen
in droombeelden zonder graan
hijskranen die zand verplaatsten
ik zag je met illusies schijnen
tegenwerpen, argumenten slijten
begon geen woordloze discussie…
Altijd zicht op de blinde muur van nu of nooit
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
865 Een rustig verlangen tikt zachtjes op je schouder.
Je kunt wel langer wachten maar je wordt ook een dagje ouder.
Sommige dagen lijken gewoon voorbij te draven.
En je vindt zovele antwoorden maar had niets om te vragen.
Als je het echt zeker weten wilt.
Zonder al te veel poes pas en zonder vertekend beeld.
Omdat je keuzes moet maken…
zelfrespect
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
619 elitaire lul
wat hang jij de koning uit
je tilt jezelf
boven de horizon
je bent een wurm
een parasiet
je pretendeert wijsheid
maar
je ademt stront
jongen van de gestampte pot
doe toch gewoon
alleen jezelf
iets anders ben je niet…
Uit de nevel over het weiland
gedicht
3.8 met 16 stemmen
15.751 Uit de nevel over het weiland
met half-uitgewiste koeien
komt vandaag het werk van Mauve
bleek, allerzachtzinnigst boven,
daarna de gebroeders Maris,
weiden, bruiden, tederheid
in sluiers - die nog altijd waar is
maar uit een zó andre tijd.
De uil het wit en hol gezicht
van Mankes, eitjes van Verster
de geiten-weitjes - alles vaag
uit het…
Onbekende bestemming
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
540 Toekomst omhulde mijn gevoelens
na een nacht van donder en vuurwerk
werd ik door God verlaten wakker
met een lege zolder in mijn hoofd
zonlicht inspireerde me
deze ochtend van sneeuw
smolten oude gevoelens
je laat me nooit alleen
lijkt vaak voorgoed
voor eeuwig bij me
maar soms overwin ik je
met wat simpele woorden
kan ik je in dromen…
Een soort genaamd mens, ‘ z’n odyssee.’
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
574 Wantrouw de schrijver
vertrouw het verhaal, ga
met eigen pennen aan de haal.
Schuldgevoel of zonde,
zijn de overrijpe vruchten
uit de boom van kennis.
Als de hemel ons straft,
hoeven we niet te lijden, wij
verhoren zelf onze gebeden.
Lotsbestemming is geen
plaats, maar een manier
van kijken naar de wereld.
Ervaren is een naam…
Beoordelen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
882 Als je iemand ontmoet
beoordeel je hem
naar zijn kleren
Als hij je verlaat
beoordeel je hem
naar zijn spraak…
Zee
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
495 Schreeuwen de meeuwen niet van wanhoop
En is het ruisen van de branding
Niet het kokhalzen der zee?
Nee, ik ga niet met je mee.
Ik blijf hier, waar ik aan land ging…
Het Wiel
gedicht
3.2 met 27 stemmen
8.364 's Winters willen wij de lente
en in de lente liefst de zomer,
en als het wemelt in de heggen
zeggen wij: laat de winter komen.
En daarna is er niets meer goed:
het voorjaar komt er niet meer aan.
Wij weten niet dat in ons woedt
verlangen om maar dood te gaan.
(naar W.B. Yeats)
---------------------------------------------
uit: Wat blijft…
spagaat
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
521 onmogelijke
keuzes
brengen
een mens
in spagaat
op het punt
van scheuren…
onze duisternis
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
481 verzinkend
in onze duisternis
weten we de wereld wijken
wat van de wereld rest
het ruisen van de regen
het suizen van nachtelijke treinen
die door onze dromen glijden
de warmte
van ons eigen nest…
kraken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
680 mijn vatting roert zich
kraakt in zijn voegen
zoekt zich
een nieuwe setting…
caleidoscoop
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
733 caleidoscoop
kantelend
hervormt zich
het patroon…
Ik schrijf
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
919 Vandaag schrijf ik
wat uit mijn pen vloeit,
maakt me niet uit om
in een hokje te worden gestopt.
Ik schrijf zo maar
zonder briljant te willen zijn,
het wiel uit te vinden
zonder belang,
ambitie
zonder schroom.
Ik schrijf
gewoon
zoals ik schrijf,
zoals ik ben
wat ik denk
en wat ik vind.
Ik schrijf mee
in de vaart der volkereren…
Zijn wij tezamen, God?
poëzie
3.8 met 12 stemmen
2.441 Zijn wij tezamen, God? Het overkomt
Mij in de nacht, of aan de lichte morgen,
Wanneer ik lig van alle dingen weggeborgen,
Dat iets opstijgt in mij, en ik wacht
Te worden toegesproken door een naam,
God, of natuur, - één wie ik mij niet schaam
Te zeggen, dat ik ben het dwaze ding,
Dat zich een God weet, en een nieteling.
Oproer is in mij…
raderen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
641 mijn beslissing
blijkt reeds
genomen
mijn raderen
draaiden
hun eigen slag…