2506 resultaten.
Naar het nieuwe jaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
606 Wat luisteren, echt zien, beminnen
dat is toch alles waard,
en mocht de zon dan schijnen voor
eenieder die dit leest.
Graag wens ik jou en jou en jou
straks even vrolijk feest.…
Een vonkje hoop
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
487 Een wakend vlammetje dat vanuit de
duisternis een nieuw licht wil schijnen
op dat wat dreigt weg te zakken in het
aardse venijn.
Het is daar voortdurend in elk
geval van voorkomend leed. Een geestelijke
reddingsboei in wat hectisch leven heet.
Wanneer op de woelige baren het leven aan
ons geen zeebenen heeft gegeven.…
Ik ben de zoeker
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.277 Want, schoon mijn geest somtijds in `t zoeken faalde,
en op verlokkende zijwegen dwaalde,
zou toch mijn strijd niet de allerschoonste zijn,
daar ik, staag worstlend, verschopte alle Schijn?
1947…
onderhuidse drang
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
541 Het is onhoudbaar
de schijn te vertalen
in een spiegelbeeld
Op beide afstanden
iets wijder dan schouderbreedte
net boven schofthoogte
trek ik een lijn
Rechts van mij het bos
een decoratief monoliet afstekend
tegen het glazuur, mijn plafond
daaronder was ik het groen in gedachten
met hier en daar
een weider van koeien
voor de authenticiteit…
Vrij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
695 Ik vang de zon om te kunnen schijnen
val op sterren om alles te mogen wensen
en op klavertjes maar wel die van vier
Leer van de maan hoe op tijd te verdwijnen
van de regen in een malle bui het wellustig plenzen
in het moment zijn van ieder willekeurig dier
De druif proeft me al haar wijnen
van mensen leren kennen ken ik mensen
het leven…
Muze van zang en minnedicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 Laat mij jouw schoonheid bezingen
Muze van zang en minnedicht
Schijn je licht op alle mooie dingen
En laat ze klinken als een gedicht
Vertaal ze in de schoonste melodie
En metrum als een gedicht betaamt
Een welluidende muzikale fantasie
Dat mijn diepste gevoel beaamt
Geef ze vleugels in de hoogste wind
Spreidt ze uit over heel de aarde…
Zinnetjes van waarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 jouw zinnetje van zo even
wat dat bewerkstelligen zou
ze deed een hele kille
miezerige regen
opeens ervaren als een nooit
eerder ondergane zalige zegen
in de zware donkerte van de nacht
zie ik een maan warm en liefdevol
schijnen als nooit gedacht
onderga ik emoties die de diepte
van mijn sombere hart lichtvaardig ontstegen
met een kracht…
Ongebroken wit?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
426 tijdsbederf
met een zelfde spiegelbeeld
maar altijd in het voorste gelid,
bleekt het de barrières weg
op kaarsrechte wegen te verdwijnen
als stip aan een ongebroken horizon
in nog niet ontdekte dromen
en het pas gevonden opnieuw begon
een voorgeschreven optocht langs de
baar van roerloos licht, die de scherven
van de dagelijkse schijn…
Hun godinnen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
447 mensen
zien passeren die
met ogen vol bewondering
hun godinnen eren
zingend dansen zij
het samenzijn in een
kleurfestijn waarop
hemel nog jaloers zou zijn
in volle overgave
haken zij aan om een
extra ronde mee te gaan
in uitzinnig vermaak
maar de engelen
zijn aan het verdwijnen
nu de zon al te lang in
het glas staat te schijnen…
SPROOKJE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 leen van de sterren
als het mag twinkelingen
wil graag kunnen schijnen
gelijk de zomerzon
vraag de vogels mij te leren
hoe ze zo mooi zingen
geef mij de onsterfelijke gloed
en geluk van de liefdevolle maan
vraag hoe ze daarmee ooit begon
en hoe ze dat toch doet
het klinkt misschien wel stom
maar ooit wil ik het hebben gedaan
vraag…
Zoals zonnen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
447 Zoals zonnen altijd blijven schijnen,
ook wanneer ze schijnbaar ondergaan.…
Zon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Als het vandaag niet
lukt, hopen we dat je
morgen met liefde voor
ons zal gaan schijnen.…
Gele planeet
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
611 want het geheim dat deze planeet deelt
met fonkelende sterren omhuld in donkere wolken,
alsook met alle dode Chinezen en hippe Indianenvolkeren,
is dat zon en maan schijnen "in hetzelfde" rare beeld!…
Oh, wat hou ik van hout
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
478 Ik hou van hout
oh wat hou ik van hout
oh wat ruikt hout lekker
oh wat brandt hout lekker
zelfs hou ik van de verrottingsgeur van hout
en heb de visuele schoonheid ontdekt
van de bruine kleurscharkeringen als de zon
haar licht laat schijnen op de kale boomstammen
en takken in de winter
dan laat ook het klevende mos aan de stammen
en…
Oh, wat hou ik van hout!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
462 Ik hou van hout
ik hou zo van hout
oh wat hou ik van hout
oh wat ruikt hout lekker
oh wat brandt hout lekker
zelfs hou ik van de verrottingsgeur van hout
en heb de visuele schoonheid ontdekt
van de bruine kleurscharkeringen als de zon
haar licht laat schijnen op de kale boomstammen
en takken in de winter
dan laat ook het klevende mos…
Ijst het diepste blauw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
423 ik zag je
voorover buigen
met lange vingers
en gestrekte armen
naar de horizon
wuiven voor meer
licht en helderheid
de ochtend kleurde
al zijn zacht pastel in
voorzichtig schijnen
waarbij de nacht
zijn donker volume
liet verdwijnen in
een uiterst ludiek spel
waar je lach
de lange nacht
verwarmde met haar
verbonden zijn van
liefde…
Zonder jou (2)
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.284 zonder jou, voel ik mij in rouw
zal de zon nooit meer zo helder schijnen
de lucht zal nooit meer hemelsblauw zijn
zonder jou
geen warmte, geen verblijden
zonder jou, voel ik mij in rouw
worden mijn dagen donker als de nacht
zonder vogelzang, zonder bloemenpracht
Zonder jou
geen lentedag, geen zomernacht
zonder jou, voel ik mij in rouw…
Ellen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 Maar denk aan Ellen als vogels fluiten en de zon gaat schijnen
Want zoiets moois, lief en puur
Zal nooit meer uit ons verdwijnen.
We zullen je misssen…
Ufoïde
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
406 .
___________________________________
UFOÏDE
Titanenzonen zouden 't
kunnen zijn
Of goden, honderdmaal geïncarneerd
De schepping gadeslaand,
waar niets ontbeert
Alleen de mens leeft er
constant in schijn
Het wachten is op een humanoïde
Onfeilbaar, zeker, als een androïde…
SLuitsein
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
604 Het is een lange reis van A naar Z
Met boemeltje of hogesnelheidslijn
Ga je doorheen het hele alfabet
Bewondert woordenschat en schone schijn
Je treint langs zee en door het groene hart
De uitroeptekens rijpen in het veld
De blauwe luchten worden somtijds zwart
Doordat er inkten buien zijn voorspeld
En onderweg bezoek je dorp of stad…
Indolente kompaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 dans je spontaan
met koperen vingerhoedjes
opportunist
van blauw maanlicht
en de zon klimt
over groene agrarische leugens
er is nergens stilte in jouw leegte
maar ademtocht verraadt
geen muizenissen
bij het konijnenhol
je naait, breit en haakt
maar niets doe je
voor plezier of lol
opportunist
van bruin schoenenleer
de schijn…
Sneeuwklokje
netgedicht
4.0 met 65 stemmen
602 Er was er eens... een sneeuwklokje
Een bloempje teer en wit
Die wil zo graag de lente in
Moe van de winterzit
Een winter koud en nat en grijs
Ze hunkert naar de zon
Oh als die maar eens schijnen ging
Oh als dat maar eens kon
Zo'n dag waarop je warmte voelt
Van gouden zonnestralen
Waarvan je weet dat het bestaat
Niet enkel in…
De voortreffelijkheid der mensheid.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.325 Al moog deze Aarde een handvol schijnen
Bij 't groot Heelal, een stip bij God;
Al ziet ge u op dit stip verdwijnen;
De mensheid van Gods Zoon plaatst mensen naast bij God.…
De voortreffelijkheid der mensheid.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.215 Al moog deze Aarde een handvol schijnen
Bij 't groot Heelal, een stip bij God;
Al ziet ge u op dit stip verdwijnen;
De mensheid van Gods Zoon plaatst mensen naast bij God.…
Orion herrijst
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.406 Een zwaluw rust met bedauwde vlerken
op het schaduwrijk ongerepte strand
waar menig schelp in beeldhouwwerken
zich schetsen laat als scherp getand
het schittert in gelaagde schijn
de schoonheid van het verborgen zijn
Voorzichtigheid gebiedt de vreemdeling
wanneer hij geruisloos nader treedt
in het spoor van een nieuwe schildering
dat zich…
Kluns
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
942 Schaamte maakt hem lelijk
Getooid met spinsels van venijn
Een poging tot stuntelig geluk
Een gevel van laffe lach en domme schijn
Dan vlucht hij zonder slag of stoot
Sidderend van stroom
De weerstand barst
Zwier hem bij het schroot
Zijn handen stotteren
Loze uitsteeksels!…
in een eeuwenoud refrein
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.647 in je ogen breekt
de wereld in een
eindeloze lach
niet in scherven die
verwonden maar als
zon die schijnen mag
geef je hand
ik lees de lijnen
die je nog te leven hebt
ik voel je trillen
en de pijnen die
je niet verbergen kan
je gaf me alles
en je lichaam
liet me toch mezelf zijn
in je armen
zong ik liefde in
een eeuwenoud refrein…
Onnet
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
713 Ze schijnen
zo vastberaden, nu ze mij omringen.
Ze lijken tot een soort sonnet te dwingen.
Welja, hier heb je al de twee kwatrijnen.
Slechts moeizaam komen thans de twee terzinen.
Wie heeft dit strakke keurslijf ooit verzonnen?
Een pijnbank in de hel mag die verdienen.
Wordt dit een zinnig vers? 't Zal mij verbazen.…
Oktober
poëzie
2.7 met 74 stemmen
10.133 O luchten-goud, o groen van 't woud, o verven,
Die, in een laatste opglooiing van de aard,
Van al het schoonst des zomers, lang gegaard,
Een tooi hem toverdet, tot zacht versterven,
Wat was mij nu nog al uw licht-schijn waard,
Nu ik die teerste aanwezigheid moest derven?…
Moeder aller dansen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
802 Alles om ons heen is schijn,
kenbaar is ons slechts het 'zijn'.
Tot vragen spoort de dans ons aan,
naar de grond van ons bestaan.
Wat zou de dansers toch bewegen
ons dit beeld te doen beleven?
Dansen wij in onze dromen,
zijn we nipt de dans ontkomen?
Dansend zullen wij ondergaan
en zo weer eindigen ons bestaan.…