4465 resultaten.
Ergens anders.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
547 Hier
wil je even niet zijn
hier
wil je even niet blijven
Vreemd...
is je de plek
die altijd
zo 'eigen' is
als het bed beslapen
Je wilt
naar 'elders'
naar daar, anderszins:
'n stip
op de kaart
vlek op onze aardbol
'n te gekke plek
Waar woorden
als: stilzwijgen
op hun plek
mogen vallen.…
tijdloos
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
497 ik leer mijzelf om in gedachten dood te gaan
langzaam de tijd te doen verdwijnen
dromend over te gaan naar dieper denken
wazige beelden dwingen mij
onvermijdelijk tot het bewuster
worden van mijn eigen eindigheid
vreemd voel ik de oevervage
overkant, verkerend in een
perfect bewegende balans
een onbeschrijfelijke vrijheid beheerst…
De dag dat alles anders werd.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
553 Die dag dat alles anders werd,
toen is er ook iets nieuws ontstaan:
de vrijheid die geboren wordt
nadat de leugens zijn vergaan.
Die dag dat alles anders werd,
al was die dan vervuld van pijn,
bleek na het helen door de tijd
een bron van nieuw geluk te zijn.…
Pad
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
488 Een pad was van het pad en zat
bij de ingang van de lift,
terwijl ik dacht dat hij door
kinderen lek geprikt was.
Ik zag in gedachten alleen nog
zijn karkas en ogen vol chloor.
Pas later, toen ik in de nacht
naar buiten ging, zag ik de pad
voor de deur staan, wachtend op
een gast als ik.
Als een elegante lakei opende ik
de deur voor…
Vluchtige spiegelblik
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
575 dezelfde zon al zal
de maan roziger schijnen
verschillen lachen
je toe in weer ontmoeten
joviaal en warm begroeten
kleuren lichten op in
een anders geurende lucht
vage herinneringen komen terug
het deja-vu helpt bij
herkennen en een nog
fijner afstemmen op elkaar
een vluchtige spiegelblik
laat zien dat ook jouw gezicht
door deze vrijheid…
De rode draad
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
530 met handenvol
regen gaf ik jou
de zegen na
jij draaide
je om en ving
een opkomende zon
ieder zijns weeg
nog steeds wappert
de lach als vrijheidsvlag
voorzichtig rol ik
de rode draad
van verbondenheid uit
stuur jou gedachten
wensen en dromen om
toch even bij je te zijn
reken af met
gebroken structuren
gewoontes die te…
Licht in het hoofd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
504 decennialang verdwijnen maar
een herboren in nieuwe gloren
spanning voelen
in een warm contact
waar delen heel intens
zijn unieke info overbracht
de wereld bekijken
met een nieuw ontzag
omdat alles blijkbaar een
eigen plaats in het leven had
in heden vibreert
een vitaliteit die heel
vroeger een armzalig
bestaan moet hebben geleid
vrijheid…
Dat droomde ik vannacht...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
579 Veel willen weten van weinig.
Dat heeft me altijd afgestoten.
Het gevoel van af te dalen.
In een bodemloze put.
Mijn hel.
Weinig willen weten van veel.
Dat heeft me altijd aangetrokken.
Het gevoel van op te stijgen.
Om voorbij de horizon te kunnen zien.
Mijn hemel.
Waar alles met alles is verbonden.
Waar moederliefde op ons wacht.
Dat…
stuurs
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
569 we reden in een busje
de vrijheid tegemoet
tegen de gedachte in
“braaf de regels volgen”
daar kon ik niet mee leven
daar wou ik niet voor gaan
hing heel lang op de claxon
vluchtte hier ver vandaan
geen wet kan mij beletten
te denken wat ik wil
de vrije keuze is mijn route
waar ik zwaar aan til
ik neem mijn eigen bochten
soms zijn…
Muziek....
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
695 Elk scheepje
aan wal, aan ka
maakt er muziek
Publiek
met goede oren
......geniet
Wind
een vast bespeler
van mast, stagen en tuig
Een lied
kun je er niet
in herkennen
Het zijn
improvisaties
-ter plekke- bedacht
Hard of zacht
hangt af
van gure windkracht
wind voor
of
wind tegen
Soms even
ritme van regen......…
Stroming
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
600 Ik zie haar betoverende silhouet
De bevroren rivier kraakt
Ik ben ontwaakt
Haar verschijning heeft me gered
Gered van het kansloze gevecht
Het leed is geleden
De strijd is gestreden
In mijn voordeel beslecht
Ik voel de rivier weer stromen
Ontsprongen door haar silhouet
is de stroming weer in werking gezet
Het allermooiste ooit is tot mij…
Schouwspel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
592 De zon zakt
Stil in de zee
En gedwee
Ga ik mee
Spiegeling
In het water
Helder, bijzonder
Vogels koppig
en uitgelaten
De zon gaat onder!
Nemen dan
hun vlucht
Naar de horizon
Laten zich verleiden
Door de rode avondzon
De dag schemert
De nacht ontwaakt
Het is donker en duister
De wereld slaapt
Gefluister, ik luister…
aandrift
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
504 Een blad papier te zijn
wit halsstarrig
wat onder de huid zit
gepropt in de keel
gesloten in zichzelf
Ik trek een horizon
met witte potloden
wit en maagdelijk
ontspruitend uit een wonder
gekropt uit mijn lichaam
zelfsluitend
Halsstarrig teken ik witte V’s
vogels in formatie
het wit op 't witte landschap
komt tot leven
de vloed steekt…
vriendschap
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
982 ver in het verleden
rustig over roest en rail
zonder haast en herrie
speelden wij op het spoor
we vergaten wie we waren
in onze lokkende loco
de meester en de machinist
met een prachtig perspectief
we zwaaiden met het gras
sneden dorpen in tweeën
konden met elkaar overweg
in de gestoomde cabine
zagen door de ronde gaten
twee verschillende…
handvest
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
459 De konijnen zijn gnijpende
rillend van gillend genot
stovende in de pot
ik ben aarde hier
als het wintert op mijn huid
werp ik haar af
de epseklepsen worden opgeroepen
en de beklozen ten grave gedragen
het wezenlijke te berde gebracht op draagbaren
de waarheid in ketenen te bedrillen op het teken…
Vertel alles
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
466 Was je dag beperkt of juist zwierig
Of vind je deze vraag onbeleefd
Maar toch, vertel eens…
Ik ben in jou geïnteresseerd
Misschien ben je het met mij oneens
Maar toch… heb ik door vragen alleen geleerd
Vertel eens, hoe jij werkelijk over mij denkt
En zeg mij oprecht de waarheid
Wees niet bang dat je mij krenkt
Heus ik geef je alle vrijheid…
Ik droomde
gedicht
5.0 met 2 stemmen
4.405 Ik droomde over een man
die een nachtmerrie kreeg in een
concentratiekamp. Hij ontwaakte,
stond op en ging naar buiten; er brandde licht in
nog maar één barak
hij klopte
op de deur, opende die. Onder een lamp zaten
kaartende bewakers tegen wie hij zei:
ik ben zo bang.
's Ochtends probeerde ik me voor te stellen
hoe ze keken. Ik kwam…
B. En nummers ontelbaar, initialen onbekend
gedicht
4.5 met 2 stemmen
3.296 Een bergbeek in Noorwegen, eind
jaren zeventig, een verrekijker voor
vogels en buren, maar opeens
was daar mijn vader poedelend.
Zijn naaktheid nieuw, zo ook zijn
plezier, onbewust van spionage
genoot hij van zon en water, een moment
geen chauffeur of kostwinner zijn.
Ik schrok van mijn schrik, van mijn ogen
niet af kunnen houden, de kijker…
Scène
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.560 Voor Anneke
Ze zien ons aankomen over de pier.
Twee verrukte eenden door de zon beschenen
lekker kwaken hier.
Verder duiken en tegendraads de wind in.
Dan: wolvenschrik!
Wolvenschrik!
Wel iedereen is een dier.
----------------------
uit: 'Vonkt', 2017.…
Omfloerste lichaamstaal
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
526 je oogt westers
toch sluieren je ogen
mediterrane kleuren
lach jij de
temperamentvolle
luidruchtige emoties
spreekt jouw
omfloerste lichaamstaal
haar terughoudendheid
jij bent een bloem
die nog volop moet bloeien
de moederplant zal ontgroeien
in een onafhankelijk bestaan
want er is geen man
die jou de weg zal wijzen
zijn paden…
Zonder regels en gebed
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
529 eerste wind
het zand laat spelen
in de opgaande zon
de keuze is aan mij
toch zal ik mijn hoofddoek
niet daar laten als ik het
vertrouwde huis verlaat
alleen hij mag mij zien
in mijn natuurlijke staat
ik ken mijn plichten
tegenover hem hij regelt
alle zaken buiten ik voed
de kinderen op zij worden
naar ik hoop mijn trots
echte vrijheid…
de rode ballon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
677 straten werden leeg en doods
de ijzeren dood vloog hoog
en strooide onheil in de stad,
die een plek werd in de hel
een meisje verscheen,
klein, bevreesd, met een ballon zó rood
dat zij lachte, ondanks alle pijn -
tot hij uit haar handje schoot
zij keek hem na en riep mama;
die troostte betraand haar kind:
de ballon zoekt vrede en vrijheid…
Toevalligheden in april
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
428 Ik ken u van de Oosterse filosofie
woon in dezelfde straat als het café
De Stamboom en ik hoop u vaker
hier te zien, want ik heb mij
met uw woorden geamuseerd
glimlach rimpels dieper geworden
rondom de ogen en de mond
Zij beroeren eerst mijn vel, daarna
mijn diepere gevoelens onder
de opper- en lederhuid en zij
vleien…
De creatieven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
464 ik zag kleuren tunnelen
van een verre zon
zij spiraalde warmte van
waaruit het ooit begon
haar koestering
schreef tekens met
een vlagende wind in de
liedmelodie van een kind
vol verbazing
herkende ik refreinen
als op het lijf geschreven
werden zij al snel de mijne
in een vreemde taal
zong diep in mij de
energie het verhaal van
ontstaan…
Bevrijdingsdag Concert 2018
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
584 gedenken en elk jaar
weer afsluiten
en steeds weer opnieuw gedenken
hou de vrijheid vast
zwarte foto's
van het verleden dat zich tussen
ons denken schuift
met een bede om de vrede
het licht knippert de
muziek waait zacht golvend over
de gracht
het koningspaar lacht
dat zich weerkaatst in de weerspiegeling
van het volk
gedeeld in…
Tenten opslaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 Reizen
je thuis en tuin
verlaten
vrienden, 'maten'
Door steden, langs dorpjes
en via onbekende gaten
waar je niet...
dood wil worden gevonden
Reizen...
en onderweg
je tenten opslaan
op 'n paradijselijke plek
goed bevonden
voor 'n verblijf
van een of meer nachten
door 'n zakkende zon beschenen.…
'n brug slaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
508 Je wilt de oever
verbinden
mét de andere wal
De woorden
uit andersmans mond
willen verstaan
Niet 'kapot'
van een snoever
van brutale zelfingenomenheid
Strijd...
ga je uit de weg
want verbindt niet
Kom over de brug
m'n armen
gespreid.…
Alleen.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Wij lopen
lopen alleen
op eigen benen
Lopen wij
op onze handen?
dan zien we...
de wereld
op z'n kop
als dat niet
al dagelijks gebeurt
als we
op eigen benen lopen.…
Het strand
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
518 Vrijheid, het geeft je
zoveel.
De zee, enerverend
voor mens
en dier.
Natuurlijk moet je blijven oppassen,
want zij blijft toch… verraderlijk.…
Rotterdam - open stad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Gepantserde stad
Zo komt het over
Met al dat staal en glas
De ‘vernieuwende’ architectuur
We staan hoog tegenwoordig
Op de goeie lijstjes
Hollywoodsterren die ons aanprijzen
Hippe stad hoor
We gaan Amsterdam achterna
Het wordt nog eens wat
Oud Rotterdam was keiharde humor
op de man
Maar met zelfspot
Niet verfijnd
Soms grof
Maar werkend…