Alle inzendingen over winter

3941 resultaten.

Sorteren op:

Sneeuw

gedicht
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 9.954
Het wit. Onhoorbaar is het wit. Slechts wat getrippel van vogelpoten heel omzichtig in de bange stilte van het wit. Onhoorbaar ligt het wit in de leeggeblazen ochtend. Ik schrijf er geen voetstappen in. ------------------------ uit: 'Bladstil', 1977.…

De komst van het licht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 525
Kou regeert het land vorst houdt de grond in zijn greep de dagen lengen.…

Krokussen

gedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 7.305
Met een nog koude hand liefkoost ontwakende aarde de krakers van het ijskasteel ---------------------------- uit: 'Geen hemel zo hoog'.…

Krakende oevers

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 439
Op de krakende oevers tast ik af, wandel ik mijn weg Ik kan altijd kiezen zo denk ik Maar zowel het land als het midden van de rivier lijken ver Als ik me onderdompel krassen de randen in mijn aders Mijn bloedstroom zakt als zacht wolkje naar de bodem “Loop weg” zo denk ik Maar de vaste grond is leeg afgestorven of in de pels van…

Een vlaag herinnering

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 590
een open deur een vlaag herinnering aan hoe het leven ging een lach die alles overstijgt nooit wijkt voor wolken en wat regen de hele lange dag een zegen blijft de losheid van het buiten schemeringen zonder muren die in schoonheid vele uren duren nu pakt sneeuw en kou de mensen in beperkt hun gaan zij wachten tot de winter…
wil melker5 februari 2013Lees meer >

Een handvol wolken

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 583
zacht waait de wind vangt de maan met een handvol wolken de laatste ijsbloemen stralen maar de knoppen lopen niet uit verleppen traag op de ruit de sneeuw verliest zijn kristallen in druppels die langzaam gaan vallen het winterse feest krijgt in dooi zijn finale tijd om voorzichtig wat lente te halen…
wil melker24 januari 2013Lees meer >

De strakke kragen riet

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 502
mis de ochtendrijp in roze tinten bij een rood omkranste zon het ongerepte witte landschap waar de stilte krakend klonk grijze buien met hun sluiers sneeuw die dansen op de wind krasse schaatsers langs de strakke kragen riet verglijdend in het verre niets eens zal de vorst zijn winterse entree gaan maken anders zal de lente nooit…
wil melker30 december 2012Lees meer >

Met eenzijdig wit

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
winter heeft vleugels gekregen sneeuw jacht driftend langs herens wegen tekent bomen en struiken met eenzijdig wit spookachtig zonder gezicht nog stuiven duinen naar onbegaanbaar raken dorpen geïsoleerd snel zal de mens de sneeuw weer gaan ruimen in overleving zijn kleinheid geleerd…
wil melker11 december 2012Lees meer >

Los van de tijd

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 511
zacht breekt het ijs een vlam lekt uit de open haard speelt met kleuren in het glas wij zijn op reis in het verglijden van de kleine uren dansen sprookjes op de muren realiteit heeft gordijnen gesloten een dimensie van spoken licht op wij zijn vertrokken los van de tijd de winterslaap wordt ons benijd…
wil melker10 december 2012Lees meer >

In speels laveren

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 496
het dwarrelt naar omlaag jacht en jaagt in speels laveren ook de wind lijkt snel te leren hoe zij de kristallen flonkerend kan draperen de horizon verdwijnt geluid dempt uit respect voor de snelheid waarmee wit alles bedekt de aarde licht weer op na een donker herfstig leven rust zij onder winters zachte deken…
wil melker6 december 2012Lees meer >

Met vriezend licht

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
zie de spiegel groeien waar golfjes net nog water bloeiden verstillen zij tot ijs ingelijst door wit bevroren riet met als decor de dicht berijpte bomen koning winter is gekomen nog liggen meer en vaarten open maar de nachtvorst streelt ze dicht rimpelloos met vriezend licht…
wil melker30 november 2012Lees meer >

Bomen in skelet

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 530
het leven stilt waar bomen in skelet nog rillen onder de noordooster vlokt zacht de eerste sneeuw zij dartelt in het luchtig vallen op de koude schrale wind bewonderd door een spelend kind haar lach brengt weer de vrolijkheid in een witte wereld terug waar stilte van de schepping heerst in het wissen van de sporen zal de winter…
wil melker13 november 2012Lees meer >

SMULLEND ZIEN

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 601
Een kind zoekt bevroren zonlicht loopt door het koude berkenbos takken twijgen hangen vol rijp de kleine genieter aanschouwt het haarfijne glanzende wit herinnert zich zijn onlangs ervaren dromen versnipperde spookkleden bedekt met blank spinrag hun griezelslot ontvlucht toeven onderdanig in dit nieuwe woud van suikergoed en klevend…
Han Messie24 oktober 2011Lees meer >

Smelt van nostalgie

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 464
ik speel al weer met sneeuw stapel de kristallen laat zonlicht uitgekiend op de facetjes vallen zo open ik een winterdag met witte pracht maar smelt van nostalgie als ik het landschap zie door koestering van handen wordt alles prooi voor dooi mij resten slechts de warme tranen het was te vroeg zo mooi…
wil melker29 oktober 2012Lees meer >

Je wispelturigheid

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 508
de zon schijnt toch regen je in dikke druppels tranen zwaar hangen ze aan zomerbloemen vol kleurige verhalen vullen snel de kleine breuken in de droge herfstgrond ik kus de donkere wolken van je natte mond laat jouw lach niet meer verstikken door je wispelturigheid zie de lage zon weer lichten in je ogen zij helderen…
wil melker4 oktober 2012Lees meer >

Dominus illuminatio mea

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 878
Een klagende viool In de decembernacht Een stem in de verte bezingt de wanhoop zacht Waar is het licht dat nu zou komen Waar is de hoop die werd verwacht De stilte verstikt De silhouetten van de bomen Er is iets op komst Al weet niemand wat Een onweer, een kracht De tijd is hier Dat ons onheil wacht Dominus illuminatio mea Want het donker…

Winterdroom

hartenkreet
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 843
En toch...liepen wij samen arm in arm door de wit besneeuwde velden en voelde winter nooit zo warm als toen ik jou mijn droom vertelde.…

Frivole lichaamstaal

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
wat speels en vrolijk was verstrakt in koude lijnen waar warmte en muziek op gave golven dansten staat nu een lage zon te schijnen ziet het echte leven zijn eerste wit bij het ontwaken en gooit de kont tegen de krib verlaten is frivole lichaamstaal verpakt in broek en lange jassen gelukkig kunnen de gezichten nog altijd stralend…
wil melker24 september 2012Lees meer >

Voedertijding

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 643
Scheefhangend de oude treurende wilg overhangend zijn kale takken de ijssloot. Zachtjes bewegen de slierende vruchtdragers in de frisse winterwind als stijve dikke haren. Eronder glibberglijden de eenden naar het door kinderwanten in het wak gegooide in hapklare blokjes gesneden brood. Het ijsgat, opengehouden door de bewegingen van ganzen,…

De winter smaakt wonderlijk..

netgedicht
3.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 952
Verdwenen zijn de oneffenheden nu de lucht een smeltende toverbal versnoept boven een met veel kleur getrokken landtong, laat haar winters oog geen tranen vallen in het met weids gemak omgeven decor, een intens gevoel maakt zich meester over de stilte met kleine staken schuin omhoog getrokken..…
Rob van Tol17 december 2011Lees meer >

Nu dat het jaar is oud en wit

poëzie
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.528
Nu dat het jaar is oud en wit En elk in zijn behuizing zit Over het vuur gebogen, Nu zal een wakkre zang opgaan En dreunend aan de zolder slaan Rumoerend in den hoge. Hoe zit de huisman breed en goed Op zijnen stoel en welgemoed Keert hij de rug naar buiten En tegen kou en overlast Noodt hij de vrolijkheid te gast Met neuriën en fluiten…
J.H. Leopold31 december 2021Lees meer >

Vals seizoen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 632
Het zou moeten sneeuwen als een muur ijzig ruw over zwijnenvachten de beek kronkelend bevroren als een knisperende boskrakeling scheve schotsen verankerd in nachtzwarte oevers glazen vennen in bontkragen rietpluimen van bergkristal het meer vol poolijs de heide naakt en troosteloos bijna onzichtbaar verstoven onder verpulverd onbehagen…

Zomer

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 721
Maar nu is het winter en niemand hier,die mij verwarmt, niemand hier die mij omvat met warme handen, alleen maar koude winterlucht, van binnen en van buiten. Zo kijk ik dan vakantiefoto's aan en ga straks slapen met de wens..dat het toch maar snel zomer worden mag.…

bewinterde aarde

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 458
bewinterde aarde je versteent alle wereldse geluiden slechts hier en daar vallen scherven gekraai her en der en woorden vervriezen in de mond je hardheid mildert plots het bestaan er rest nu geen lawaai als is het leven van overtolligheid ontdaan stil als steen zacht het kristallen gras en bewegingloos alles op zijn plaats gevroren de ochtenden…

Vandaag in Den Oever gewandeld,

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 488
alwaar het ijs tegen de pier omhoog groeit, zoals mijn gedachten weleens tegen de klippen, waar ik deze vroeger dan liet hangen te drogen om ze bij laag tij te laten vervlieden met het ritme en de ruis van de regelmaat, maar welke ik heden ten dagen durf voor te dragen voor beschouwing en beminning, het zij op papier, het zij in mijn hoofd,…

Virusvers of snelsnottet

snelsonnet
2.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.020
De snottertijd is weer eens aangebroken Want, wat ik ook vermijd, het heeft geen zin Al spuit ik anti-alles-stoffen in Ik word, zoals gewoonlijk, aangestoken Het schept voor menigeen een band, dat wel: De wereldbol is als een snottebel…
Ko de Laat14 februari 2012Lees meer >

SNEEUWVROUW

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 600
het is winter en het heeft gesneeuwd ik gaf mijn buurjongen van tien een tientje bouw me, als levende sneeuwmachine een sneeuwpop in mijn tuin een vrouw een sneeuwvrouw met een bezemstok maar geen heks zeker geen heks een lieve vrouw met neus van winterpeen verder zacht, maar vorstbestendig en wel in voor een beetje sneeuwpret de opdracht…

Weldadig zonneweer

poëzie
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.956
Weldadig zonneweer, hoe lang heeft ons verlangen gewacht naar uwe troost, geveterd en gevangen in ‘s winters lastigheid! Zal ‘t zomer zijn voortaan, of zult ge, wederher al, zonne, u duiken gaan?…