3941 resultaten.
Sneeuw
gedicht
3.6 met 20 stemmen
9.954 Het wit.
Onhoorbaar is
het wit. Slechts
wat getrippel
van vogelpoten
heel omzichtig
in de bange
stilte van het
wit.
Onhoorbaar ligt
het wit in de
leeggeblazen ochtend.
Ik schrijf er
geen voetstappen
in.
------------------------
uit: 'Bladstil', 1977.…
haiku
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
540 een witte deken
van onschuld vertoont smetten
dooi doet zijn intrede…
De komst van het licht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Kou regeert het land
vorst houdt de grond in zijn greep
de dagen lengen.…
Krokussen
gedicht
3.5 met 15 stemmen
7.305 Met een nog koude hand
liefkoost ontwakende aarde
de krakers van het ijskasteel
----------------------------
uit: 'Geen hemel zo hoog'.…
Krakende oevers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Op de krakende oevers
tast ik af, wandel ik mijn weg
Ik kan altijd kiezen
zo denk ik
Maar zowel het land als het midden van de rivier lijken ver
Als ik me onderdompel krassen de randen in mijn aders
Mijn bloedstroom zakt als zacht wolkje naar de bodem
“Loop weg”
zo denk ik
Maar de vaste grond is leeg
afgestorven of in de pels
van…
Een vlaag herinnering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 een open deur
een vlaag herinnering
aan hoe het leven ging
een lach die
alles overstijgt
nooit wijkt voor
wolken en wat regen
de hele lange dag
een zegen blijft
de losheid
van het buiten
schemeringen
zonder muren
die in schoonheid
vele uren duren
nu pakt
sneeuw en kou
de mensen in
beperkt hun gaan
zij wachten tot
de winter…
Een handvol wolken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
583 zacht waait de wind
vangt de maan
met een handvol wolken
de laatste ijsbloemen stralen
maar de knoppen lopen niet uit
verleppen traag op de ruit
de sneeuw
verliest zijn kristallen
in druppels die langzaam gaan vallen
het winterse feest
krijgt in dooi zijn finale
tijd om voorzichtig wat lente te halen…
De strakke kragen riet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 mis de ochtendrijp
in roze tinten bij een
rood omkranste zon
het ongerepte
witte landschap waar
de stilte krakend klonk
grijze buien
met hun sluiers sneeuw
die dansen op de wind
krasse schaatsers
langs de strakke kragen riet
verglijdend in het verre niets
eens zal de vorst
zijn winterse entree gaan maken
anders zal de lente nooit…
Met eenzijdig wit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 winter heeft vleugels gekregen
sneeuw jacht driftend
langs herens wegen
tekent bomen en struiken
met eenzijdig wit
spookachtig zonder gezicht
nog stuiven duinen
naar onbegaanbaar
raken dorpen geïsoleerd
snel zal de mens
de sneeuw weer gaan ruimen
in overleving zijn kleinheid geleerd…
Los van de tijd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
511 zacht breekt het ijs
een vlam lekt
uit de open haard
speelt met
kleuren in het glas
wij zijn op reis
in het verglijden
van de kleine uren
dansen sprookjes op de muren
realiteit heeft
gordijnen gesloten
een dimensie van spoken licht op
wij zijn vertrokken
los van de tijd
de winterslaap wordt ons benijd…
In speels laveren
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
496 het dwarrelt
naar omlaag
jacht en jaagt
in speels laveren
ook de wind
lijkt snel te leren
hoe zij de kristallen
flonkerend kan draperen
de horizon verdwijnt
geluid dempt uit respect
voor de snelheid
waarmee wit alles bedekt
de aarde
licht weer op
na een donker herfstig leven
rust zij onder winters zachte deken…
Met vriezend licht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
526 zie de spiegel groeien
waar golfjes net nog
water bloeiden
verstillen zij tot ijs
ingelijst door
wit bevroren riet
met als decor de
dicht berijpte bomen
koning winter is gekomen
nog liggen meer en vaarten open
maar de nachtvorst streelt ze dicht
rimpelloos met vriezend licht…
Bomen in skelet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
530 het leven stilt
waar bomen in skelet
nog rillen onder de noordooster
vlokt zacht de eerste sneeuw
zij dartelt
in het luchtig vallen
op de koude schrale wind
bewonderd door een spelend kind
haar lach brengt
weer de vrolijkheid
in een witte wereld terug
waar stilte van de schepping heerst
in het wissen van de sporen
zal de winter…
SMULLEND ZIEN
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
601 Een kind zoekt bevroren zonlicht
loopt door het koude berkenbos
takken twijgen hangen vol rijp
de kleine genieter aanschouwt
het haarfijne glanzende wit
herinnert zich
zijn onlangs ervaren dromen
versnipperde spookkleden
bedekt met blank spinrag
hun griezelslot ontvlucht
toeven onderdanig
in dit nieuwe woud
van suikergoed en klevend…
Smelt van nostalgie
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
464 ik speel al weer
met sneeuw
stapel de kristallen
laat zonlicht
uitgekiend
op de facetjes vallen
zo open ik
een winterdag
met witte pracht
maar smelt
van nostalgie als
ik het landschap zie
door koestering
van handen
wordt alles prooi voor dooi
mij resten slechts
de warme tranen
het was te vroeg zo mooi…
Je wispelturigheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
508 de zon schijnt
toch regen je
in dikke druppels tranen
zwaar hangen ze
aan zomerbloemen
vol kleurige verhalen
vullen snel
de kleine breuken
in de droge herfstgrond
ik kus de
donkere wolken
van je natte mond
laat jouw lach
niet meer verstikken
door je wispelturigheid
zie de lage zon
weer lichten
in je ogen
zij helderen…
Dominus illuminatio mea
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
878 Een klagende viool
In de decembernacht
Een stem in de verte bezingt de wanhoop zacht
Waar is het licht dat nu zou komen
Waar is de hoop die werd verwacht
De stilte verstikt
De silhouetten van de bomen
Er is iets op komst
Al weet niemand wat
Een onweer, een kracht
De tijd is hier
Dat ons onheil wacht
Dominus illuminatio mea
Want het donker…
Winterdroom
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
843 En toch...liepen wij samen arm in arm
door de wit besneeuwde velden
en voelde winter nooit zo warm
als toen ik jou mijn droom vertelde.…
Frivole lichaamstaal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
515 wat speels
en vrolijk was
verstrakt in koude lijnen
waar warmte en muziek
op gave golven dansten
staat nu een lage zon te schijnen
ziet het echte leven
zijn eerste wit bij het ontwaken
en gooit de kont tegen de krib
verlaten is
frivole lichaamstaal
verpakt in broek en lange jassen
gelukkig
kunnen de gezichten
nog altijd stralend…
Voedertijding
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
643 Scheefhangend de oude treurende wilg
overhangend zijn kale takken de ijssloot.
Zachtjes bewegen de slierende vruchtdragers
in de frisse winterwind als stijve dikke haren.
Eronder glibberglijden de eenden naar
het door kinderwanten in het wak gegooide
in hapklare blokjes gesneden brood.
Het ijsgat, opengehouden door de bewegingen
van ganzen,…
De winter smaakt wonderlijk..
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
952 Verdwenen zijn de oneffenheden
nu de lucht een smeltende toverbal versnoept
boven een met veel kleur getrokken landtong,
laat haar winters oog geen tranen vallen
in het met weids gemak omgeven decor,
een intens gevoel maakt zich meester
over de stilte met kleine staken
schuin omhoog getrokken..…
Nu dat het jaar is oud en wit
poëzie
4.4 met 5 stemmen
2.528 Nu dat het jaar is oud en wit
En elk in zijn behuizing zit
Over het vuur gebogen,
Nu zal een wakkre zang opgaan
En dreunend aan de zolder slaan
Rumoerend in den hoge.
Hoe zit de huisman breed en goed
Op zijnen stoel en welgemoed
Keert hij de rug naar buiten
En tegen kou en overlast
Noodt hij de vrolijkheid te gast
Met neuriën en fluiten…
Vals seizoen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
632 Het zou moeten
sneeuwen als een muur
ijzig ruw over zwijnenvachten
de beek kronkelend bevroren
als een knisperende boskrakeling
scheve schotsen verankerd
in nachtzwarte oevers
glazen vennen in bontkragen
rietpluimen van bergkristal
het meer vol poolijs
de heide naakt en troosteloos
bijna onzichtbaar verstoven
onder verpulverd onbehagen…
Zomer
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
721 Maar nu is het winter
en niemand hier,die mij
verwarmt, niemand hier
die mij omvat met warme
handen, alleen maar koude
winterlucht, van binnen
en van buiten.
Zo kijk ik dan vakantiefoto's
aan en ga straks slapen
met de wens..dat het toch
maar snel zomer worden mag.…
bewinterde aarde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
458 bewinterde aarde
je versteent alle wereldse geluiden
slechts hier en daar
vallen scherven gekraai
her en der
en woorden vervriezen in de mond
je hardheid
mildert plots het bestaan
er rest nu geen lawaai
als is het leven van overtolligheid ontdaan
stil als steen
zacht het kristallen gras
en bewegingloos alles op zijn plaats gevroren
de ochtenden…
Vandaag in Den Oever gewandeld,
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
488 alwaar het ijs tegen de pier omhoog groeit,
zoals mijn gedachten weleens tegen de klippen,
waar ik deze vroeger dan liet hangen te drogen
om ze bij laag tij te laten vervlieden
met het ritme en de ruis van de regelmaat,
maar welke ik heden ten dagen durf voor te dragen
voor beschouwing en beminning,
het zij op papier, het zij in mijn hoofd,…
Virusvers of snelsnottet
snelsonnet
2.2 met 12 stemmen
1.020 De snottertijd is weer eens aangebroken
Want, wat ik ook vermijd, het heeft geen zin
Al spuit ik anti-alles-stoffen in
Ik word, zoals gewoonlijk, aangestoken
Het schept voor menigeen een band, dat wel:
De wereldbol is als een snottebel…
Flarden van Vivaldi*
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
3.715 De zomer is nog slechts van korte duur,
in de lucht reeds de winter, kil en guur.…
SNEEUWVROUW
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 het is winter en het heeft gesneeuwd
ik gaf mijn buurjongen van tien een tientje
bouw me, als levende sneeuwmachine
een sneeuwpop in mijn tuin
een vrouw
een sneeuwvrouw met een bezemstok
maar geen heks
zeker geen heks
een lieve vrouw met neus van winterpeen
verder zacht, maar vorstbestendig
en wel in voor een beetje sneeuwpret
de opdracht…
Weldadig zonneweer
poëzie
3.9 met 8 stemmen
3.956 Weldadig zonneweer,
hoe lang heeft ons verlangen
gewacht naar uwe troost,
geveterd en gevangen
in ‘s winters lastigheid!
Zal ‘t zomer zijn voortaan,
of zult ge, wederher
al, zonne, u duiken gaan?…