26274 resultaten.
Besef
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
658 Toen de wind opstak
niet eens zo'n sterke
die de warmte van het vlakke land verdreef
werd de deken van beschutting
en het aangenaam vertoeven
in oneindig diep gedeeld.
Kant of wal, wat kan het bieden
naakt en met tranen overdekt
die rolden van het klein talud
om zich te voegen bij het water
en het sterk doorbuigend riet.
Wie kent niet…
God, zo noemen de mensen U
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
529 We weten best dat we U niet,
zomaar iets kunnen vragen.
We begrijpen dat U ons niet,
kunt antwoorden in onze taal.
Goddelijk, zo noemen mensen Uw natuur.
Laat ons dan maar luisteren naar de wind.
Laat ons het onbegrijpelijk wonder zien.
Laat ons maar verstomd staan als een kind.…
Dodijnendom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 DODIJNENDOM
Tussen verschoning en overjas
de gepoederde hoop, de dracht,
de klokkende buik, de lebbige lach.
Achter de hand. Psalmen en gesnik.
Er is een pak voor ieder leven.
Plunje. Boel. Paradekleed. Ieder
is gelijk de ander andersom
in hem gekleed. Rokend. Leppend
of onthoudend. De mens is zijn bef,
zijn lus, zijn trens, zijn pat…
MAAK MIJ TOT EEN INSTRUMENT VAN VREDE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
539 MAKE ME A CHANNEL OF YOUR PEACE
(maak mij tot een instrument van vrede)
Zo intens gezond verzoek
doet mij knielen
mij klein maken
fijn maken
't zal gewoon goed zijn
alle rede onder ede
voor vrede
en ik, ik het instrument?
Een vredesduif stijgt op!…
Verloren
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.349 Vergeet mijn woorden, mijn tranen
en mijn lach. Vergeet wie ik ben en
ooit zal worden. Ik verdwijn. Te dichtbij,
ben je gekomen,
te dichtbij en nu ver weg. Want samen
kan ik, mezelf niet zijn. In jouw leven
hoor ik niet thuis. Alleen in de stilte
kan ik nog wonen,
met mezelf onder één dak. Vergeet me
en laat me gaan.…
op een draagbare wind
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
772 ik luister naar
naar jou
en de vogels
je ademt snel
in mijn stappen
het spijt me om
echo's te laten
verdwijnen
kies voor het licht
woorden die schrijnen
we dwarrelen
dansen de stilte
de namiddag rust
hoorbaar gezapig
verzadiging sust
vlieg maar, ik
verdwijn in je vleugels
op een draagbare wind
je zult niet meer…
Wonderland
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.417 Aan de oever,
in het lied van dageraad.
3
Geluk groeit in het woord
van zwijgen, stilte in kleuren
op het doek van toekomstdromen.
Nu is het tijd om haar
te begroeten.…
geluiden praten ongewoon
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.870 adem hijgt
in droge dorst
verslikken giert
in boventoon
koorts spookt
in gedachten
geluiden
praten ongewoon
lippen breken
fluisteren woorden
die verijlen
in de nacht
ogen dwalen
zoeken liefde
voelen dat de
handen zijn gevat
rood gloeit nu nog
ongebroken, maar
stilte heeft in rust
de genezing al besproken…
luister naar je stilte
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.111 je riep me terug
in een bekend gebaar
je ogen spraken
van vergeten
hoe kon ik
de woorden weten
als we niets meer
voelen voor elkaar
ik zie je
in de schaduw van
vandaag en luister
naar je stilte
mijn handen strelen
je wat vaag
op zoek naar warmte
in je kilte
er vonkt hoop en
liefde wordt geboren
de nacht gaat weer voorbij…
1000 letters
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.413 Waarom hier die stilte
waar ik niets aan heb.
Laat mij verdwijnen uit de kilte.
laat me verdwijnen.
Wegzinken in dit boek,
één worden met de woorden en lijnen...…
zomaar
hartenkreet
3.6 met 22 stemmen
5.502 woord te zeggen…
onderweg
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.145 ik ben niets meer
dan twee schaduwen uit
dag en nacht
soms als bomen, vermoeid
door wolken die uit
kruinen klimmen
om de eerste en laatste
vogels te wekken
waar het licht de veren snijdt
met telkens een nieuw verleden
van eenzaamheid
in het land vol stilte dat woorden
leest van de langzame reiziger
die verlaten kouder wordt…
tot méér dan stilte valt
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
834 terwijl alles waait
en een stem de woorden
laat verdwijnen
nooit aanbeden zoals
uit eigen bloed met blauw bewijs
op twee gezichten
sijpelt moedermelk zonder blindheid
of juist met
op tongen vol van glorie en op iedere
dag om minder te
praten
en eens te meer en opnieuw
verhuis ik naar de stilte
ingewijd
net boven de dood…
Mis je.....niet?
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
2.290 Ik mis je handen
Ik mis je lach
Ik mis je ogen
Waarin ik altijd sterren zag
Ik mis je stem
Ik mis je woorden
Ik mis je lichaam
Van toen wij nog echt bij elkaar hoorden
Ik mis niet de stilte
Ik mis niet de pijn
Ik mis niet de kiltes
Van ons laatste samenzijn
Ik mis niet de ruzie
Niet het bedrog
Maar ondanks dat schat
Mis ik je toch…
een streling van woorden
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.461 jouw stem in verlangen
oneindig zacht
alles blijft hangen
tolt om mij heen
een streling van woorden
geschreeuw uit het hart
fluisterende liefde
weergalmt in de nacht
en het duister breekt
verzucht in dromen
de stilte verloor
haar eigenheid
ontwaakt in mijn armen
koester haar zacht
de stem in verlangen
fluistert heel zacht…
Bestaansrecht
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
878 Ik rijg ze samen
vorm ze tot letters van bestaansrecht
in woorden van thuiskomen.…
Spijt
netgedicht
3.5 met 24 stemmen
1.792 En hebben de buren zonder
woorden hun kinderen
in diepe stilte naar bed gebracht.
En is de wind uitgewaaid
en heeft de gedoofde zon er
miljoenen sterren rondgezaaid.
Geluidloos is deze nacht.
Om onbegrijpelijk zacht,
het klinken van je verloren
tranen, je verloren verdriet
te laten horen.
Had ik maar. Had ik maar niet.…
Ze zat daar rechtop
poëzie
2.9 met 14 stemmen
4.288 Haar handen en haar gezicht
waren in de kamer licht,
haar ogen lichtten naar voren –
de stilte deed ruisen horen.
Ik wachtte of ’t spreken begon,
langzaam aan ze begon
woorden stil na elkander
als kindergewandel.…
wintervertrek
netgedicht
3.6 met 28 stemmen
783 dat het moet
de vlinders onder zerken
van vraatzuchtige dagen
wanneer ze rood zijn
en vingers de nachten bergen met
voorgelogen zomers
de stilte komt toch
met het temperen van
hypothesen
een mond vol brandende woorden
bij de adem van vroegere triomfen
en het zoete gewicht, krabbend
aan het nieuwe duister
nog steeds verleid…
bloos
netgedicht
4.3 met 31 stemmen
1.244 om me heen
lag de bloei en ik wilde komen
tot aan je woorden
we hoorden de ochtend
bewegen, verdeeld over het licht
van de verte
en het gedicht dat ik
voorlas
was als het meisje
dat haar stilte droeg naar het opwaaiend
papier
zo ver van armen
die ze in en uit wilde lopen
dag na dag
je bent boos en blij, zei je
en…
Blauwe bloesem
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
862 Ik laat de stilte los, laat haar komen
ik dicht de dagen en zij kleurt mijn dromen.…
Dit leven
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
693 Woorden dansen
als vervreemde metaforen
wiegen eenzaam stilte
onder stadse avondregen
ritme zoekend
in waarde wegen
beelden van verzonnen vakantie
kraanvogels in het witte zand
avondzon en blonde stranden
misschien dat je terugkomt
in ‘t nog niet geschreven boek
maar vooralsnog
ben je verder weg dan toen
en alsmaar dieper in dit…
Stem
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
516 Stilte van woorden die veranderen
en terugkeren
in beloftes
die ik met dromen vul
wanneer jij me vraagt
wat ik wil vinden
in de nacht
die ons laat verdwalen
met echo's en
de liefde die alles kleurt
en tekent wat we aanraken
en weer zullen verliezen
wanneer we ontwaken en alleen
onze eigen
eenzame stem
terugvinden…
Brandde als gif
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
603 de woorden kwamen
zacht uit je mond
maar de echo’s vlogen
messcherp in het rond
zinnen nog vatbaar
voor rede en gevoel
weerkaatsten als dolken
troffen dodelijk doel
het was geen stortvloed
waarin ik verdronk
maar iedere druppel
brandde als gif in mijn wond
in jouw ijskoude stilte
ben ik weggegaan
in liefdeloosheid kan
geen warme…
Onzichtbare hand
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
510 Uit jouw stilte
plukt leegte grijze bloemen
maar in ieder hoofdstuk
van jouw armoedig bestaan
bezingt een erudiete nachtegaal
mysteriën van de duisternacht
tot aan de laatste woorden
van het verloren boek
probeer je
uit de waanzinnige droom
te ontsnappen
maar een onzichtbare hand
brengt je terug naar de mystiek
die in jouw ziel…
Het ademloos moment
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
576 heb de muren
met sprookjes bekleed
de vloer danst muziek
onze passen geven
in nemen het zweven
ogen drinken
pure emoties
proosten met liefde
op het ademloos moment
dat ons vuurwerk kent
als de wereld applaudisseert
zijn wij de maan voorbij
op weg naar de sterren
sterven woorden in een stilte
die ons nooit is geleerd…
Negeren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
701 Waar je achtergebleven geur nog iets belooft
zie ik je weer zoeken,
naar woorden die je gedachten weer
laten
spreken
en niet
verdwalen in de stilte
die bijna niet durft
te ademen.…
Weidt schaduw uit
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
466 onder donker loof
weidt schaduw uit
over rust en stilte
woorden lossen op
in verwaaid geluid
van een verre kerkklok
over het trillend land
komen de boerinnen
manden aan de hand
kleden zijn gelegd
het maal bereid na
danken voor de spijs
zo biedt de boer
de lange zomerdag het hoofd
eten en siësta onder donker loof…
Alle ikken vrij
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
532 Ik zoek woorden die zelfsprekend zijn.
Ik tracht verzen te schrijven,
die alle misverstanden verstaan.
Ik wil zinnen maken die uitzinnig zijn.
Ik wil uitdrukken dat niets alles is.
Dood de moeder van het leven.
Dat onmogelijk mogelijk is.
Tijd tijdloos.
Stilte vader van geluid.
Dat zij wij zijn.
Alle ikken vrij.…
Voorbij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
569 Je vergeet het moment
dat ik je hand hou
datzelfde ogenblik
ik ben je zoon
ik heb geen zoon
ik had er wel een
deze woorden snijden dwars door de donkere hemel
die boven mij drijft
je hebt er geen weet van
wat kan ik nog doen
en doe dat wat ik nooit deed
ik pak je hand en ik geef je een zoen
jij vraagt me in je stilte
of het zo voorbij…