4933 resultaten.
Witte winterstilte
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.020 Wakker worden in een wereld
die plots alle kleur verloren heeft
waar alles geruisloos en anders is
door een zachte deken van sneeuw
en aan tak en stengel witte wimpers geeft
waarop met speelse schittering
in glinsterende schoonheid
een winters zonnetje schijnt
dat voelt als een geluksmoment
dat in winterse stilte gedijdt
en zo kan bekoren
alsof…
verleerd
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.142 Pas toen wij daar aankwamen
besefte ik
bij de oever van de rivier van spijt
dat de tijd nooit meer kan goedmaken
wat er is gebeurd
wij stierven daar gezamenlijk
alsof wij beiden te ver gingen
in onze haat en nijd
geen grens kon ik bereiken
geen kus kon of kan
mij ooit nog bevrijden
omdat de tijd geen wonden heelt
daarom zijn wij
het liefhebben…
Hoe schuimend spat
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.009 Hoe schuimend spat
dit zoute nat
alsof de zee
in iedere druppel
wordt herboren,
en duizendmaal
een nieuw verhaal
aan elk die luistert
wil doen horen.…
loslaten
netgedicht
3.2 met 25 stemmen
999 het werd stil, het werd anders
het werd ook veel meer dan
onvervangbaar of een lang verhaal
beelden mompelden over troost
alsof de dans van chrysanten hen verwarde
in eigen, uitgesneden armen
de wereld was ook niet groter dan de aders
van steen, uit het zaad gegroeid
dan de zekerheid van de aarden weg
tot het verlangen naar jou
bij jou…
soms herken ik
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
460 soms herken ik de dichter
aan zijn voorzichtige tred
het lijkt alsof hij loopt
te broeden op een vers
bang voor een misstap
een verkeerd woord
of ander ongemak
soms herken ik de dichter
in mijn diepste zelf
bedenk ik nieuwe woorden
voor mijn eigen vers
een beetje bang maar tóch
met geloof in eigen kunnen
soms geloof ik de dichter…
Ontsluimeren
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
503 behoedzaam trekt ze strepen
door ons ochtendblauw
alsof wolken kunnen schrijven
kust ze de wereld met haar dauw
versiert de zon zonder blikken
of blozen het pas ontwaakte land
vieren gevederde vrienden
boven schuimkoppen op het strand
danst het helmgras heuvel op
lacht weidsheid haar tegemoet
ontwaakt ze haar stad met
een schitterende…
Kerstboom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 De stekels dringen diep door in mijn huid,
Alsof ik met een tijger heb gevochten.
Ik wring me in onmogelijke bochten,
Het kerstfeest werpt zijn schaduw weer vooruit.
Elk jaar als ik de buitenboom versier,
Dan hoort de buurt mij kraaien van plezier.…
De modeshow van Mark Rutte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
642 Het leek alsof hij bleekte
bij aanschijn van Gods glorie
in de zonnige harengloed van Geert Wilders.
Het heeft alle schijn van een modeshow: de foto's,
de apenpakken mèt glimlach in camera's.
Slechts deze uiterlijke vertoning
stinkt in duisternis,
want gouden wiegjes bekleed met diamanten stenen...…
Innerlijk licht
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
609 Er stromen rivieren rond jouw naïviteit
het is zomer, je roept een ober
je vraagt vriendelijk om innerlijk licht
alsof zwaartekracht niet meer bestaat
weemoedig meewaait met de wind
nu al mijn woorden zijn verdwenen
je glimlacht voortijdig naar een kind
rozen bloeien sober, je voelt je onbemind
over wat jij mij aan diepte bracht
de horizon…
ANDEREN, IK EN DE GODEN!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
984 kleding, kleur en geur
dan schaar ik het maar voor een tijd onder loyaliteit
voor de duur dat ik afhankelijk ben van anderen
Die anderen zijn niet zoveel anders dan ik
maar Mercurius: De God van de Handel
is meer op hun hand, dan de mijne
Ik kan altijd nog in het diepst van mijn ellende
bidden tot U o God: God van de liefde
en net doen alsof…
Foto in zwart-wit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
532 Een muskusgeur ademt zij uit
op de achtergrond haar mountainbike
Binnenkomen mag op eigen risico
als je alleen van praten houdt
China moet nog worden ontdekt
op de fiets en op de bonnefooi
de reis met het vliegtuig heen
en terug kost een hoop
Zij kijkt je recht in het gezicht
en als ik even doe alsof ik niet kijk
vangt zij mij…
Onvergetelijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 op uw nylonkousen bracht u mij
door de wintergang naar de buitendeur
van Huize De Schutse
ik zei nog dat het veel te koud was
maar het maakte u niets uit
alsof u voelde dat het de laatste keer was
onze omhelzing en uw lieflijke moedergeur
had zich vreemd verkleed en wij zwaaiden
elkaar een weerzien
enkele dagen later belde pappa ons op…
Horizon is geen belemmering
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
520 alsof de wereld
vleugels heeft gekregen
zo spoedt zich mijn leven
door het dagelijks bestaan
nog kan ik gaan
maar heb het branden
van de hel al gevoeld
als waarschuwing bedoeld
er zijn geen nadagen
nog is er lente in verwondering
lokt verbazing vragen uit
over ontstaan en welk pad te gaan
de stress is weggeëbd
in ruimte van het overzicht…
Hermafrodiet
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
720 Plotseling zag ik een zinnig woord
tussen al jouw dubbelzinnigheden
was er opeens die essentie
van geest in ons en samenzijn
een brief schreef je
met de hand van een man
een postzegel plakte je
met de maan van een vrouw
en in jouw verborgen intellect
ontdekte ik een ratio, de grenzen voorbij
alsof onze held nog leefde
de kogel overleefd…
geborgen tijd
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
593 hoe ouder ik word hoe dieper ik soms
in mijn vroegste jaren verzeil en er
gaandeweg ook langer schuilen wil
alsof ik mij in de jachtige wereld van
nu steeds minder thuis voel, liever
de rust van 't voorbije proef
rond 'n dierbaar huis of plein tussen
vertrouwde geuren en klanken
in stil geborgen tijd
.…
ANTIOPE EN JUPITER
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
475 Haar gezicht beschaduwd
Doet zij maar alsof zij slaapt
De toorts kan nog altijd gaan
Branden nietwaar?…
Het almachtige ik
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
439 ik zag
helderheid
uit kleur verdwijnen
het voelde alsof
zon niet meer
uitbundig kon schijnen
het vrolijke speelse
flonkerde incidenteel
grijs overheerste geheel
ondanks de warmte
werd het kouder en killer
door donkerder licht
in relaties
domineerde niet samen
maar alleen het almachtige ik
nog opent wit
maar zwart produceert…
Dit was het nieuws
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
696 Kinderlijfjes spoelen aan
Van boten die zijn vergaan
Mensen met de moed der wanhoop
Voor een oorlog op de loop
Crisis Europa voorbij
Koppen alle kranten blij
Alsof we blij kunnen zijn
Mensen verdrinken per dozijn
Hoe moet ik dat met welvaart rijmen
Hoe kunnen we de wereld lijmen
Hoe komt het ooit nog een keer goed
Ik weet echt niet meer…
Je bent al thuis...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 Alsof een stem, diep van binnen,
woordeloos tot mij spreken wil.
Het is een stem die me laat weten:
Vraag nooit naar de weg naar huis!
Stop met vragen naar het onbekende.
Je was hier al voordat je vertrok!
Je bent al thuis.…
Jij helderde zon
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
494 boven het luchtige
wisselen van woorden
en stemmen uit
hoorde ik ineens
een herkenbaar geluid
het lichte trippelen
van hakken
alsof de lente
pril en voorzichtig
binnen kwam stappen
jij helderde zon
zwaaide heel even
waarin blikken kruisten
en jouw ogen de kou voelden
die nog in mijn winter huisde…
Geen ruïnes
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
447 wij kenden het spel
van eb en vloed
met zand en de golven
bouwden de dijkjes
wisten bij voorbaat
dat water er over heen slaat
begonnen weer zonder
woorden opnieuw
maar iets verder weg
er waren geen ruïnes
het strand bleef intact alsof
ons plezier geen geschiedenis had
we zagen in schuim
hun overwinningslach op
zand van maagdelijke…
Het was nacht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
613 Je kroop wat dichter tegen mij op
plooide je naar mijn houding
Ik wist niet of je wakker was
maar je zuchtte diep langdurig
alsof je wakker geworden was
alle triestigheid liet ontsnappen
Misschien kwam het door je voeten
op zoek naar warmte en gezelligheid
Morgen is veraf in de koude nacht
in de slaapkamer onder een dekbed
met ogen open…
Zijn stukjes hemel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 er zweven altijd
gedachten die
ik wil weven tot een
herkenbaar patroon
eerst ze op vorm
en kleuren schikken
de lagen meten van
emoties tegen vergeten
toch vallen er
een paar uit de toon
zij zijn uniek in
verbeelden en droom
alsof zij zomaar uit
een ander dimensie
zijn gegleden in een
ultra creatief moment
zij dateren verbazing…
Het landschapsschrift
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
838 Het was alsof er
een landschap lag
in het landschapsschrift
nevelend in een droomwereld
soms effende er iemand een heuvel
als een apostel van verdriet
en deelden vrouwen geneugten
met hen die van niets konden leven
dan kwam de rivier
uit een ruisende bron
ontstonden er steden
werd er handel bedreven
wat in de echte wereld
bedrieglijk…
Schrik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 Ze werd wakker van de stilte,
oorverdovend was het geluid
alsof er buiten haar niemand was
Zachtjes schoof ze op, naar hem
de afstand leek mijlen ver
maar eindelijk was ze er!
Zachtjes legde ze haar hand
op zijn rug, heel teder,
wachtend tot ze reactie kreeg.…
Alleen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Ik lach
Ik lach de dag tegemoet
Zoals het hoort
Elke zorg in de kiem gesmoord
Het voelt zo leeg
Ik ben zo op
Doch, zoals het hoort
Doe ik elke dag terug voort
En door en door en door
En alles wat ik zie, is wat ik niet meer heb
Maar, zoals het hoort
Alsof niets mijn rust verstoord…
Wil met je praten
Terug, samen, als een team
Het is niet…
meer dan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
446 laten we nog eenmaal de tijd verliezen
nog eenmaal verlangen, jij, ik
dit zal geen tijd sparen, maar nog eenmaal
de tijd verliezen, nu, nooit meer later
en dat wij dan bijna het volmaakte voelen
alsof het gedrukt staat, meer echt dan waar
dus nog eenmaal zonder tijd, het voor altijd totale
zoals wij verlangden, verlangen, blijven verlangen…
Stil strand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
572 ons mooie strand
en levendige dorp
heeft uitgestorven straten
de zee is kalm
alsof ze vredig
zo verlaten
haar golven van gemoed
kan laten stromen
uitgerust aan een rustige kust
ons stille strand
blijft onvermoeibaar wachten
niets veranderd wat is verankerd
in ons hart
zo dromend langs de lijn
weten we waar we trots op zijn…
gegaan
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
515 Je bent gegaan
ik weet niet hoe
weet niet waarom
ik weet niet hoe dit moet
Je was er niet meer
En dat je terugkomt soms
soms onververwachts
soms kom je niet
Dan ben je weg
Soms
mis ik je niet
De zon komt het wordt weer lente
je weet wat ik ga zeggen
alsof jij vraagt hoe de winter was
Ze heeft een naam
ze heeft jouw naam
ik…
het kan niet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
599 kom je om me even
vast te houden
ik wil je nog
zoveel zeggen
we knuffelen
alleen maar
we houden
zoveel van elkaar
je bed staat voor
het raam
ik ga weg
we zwaaien
we glimlachen alsof we
elkaar morgen weer zien
ongelofelijk dat dat kan
dat wij dat kunnen
het hoort niet
het kan niet
dat je kind
eerder gaat…