8248 resultaten.
Narpetus
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
681 nu schuilt de storm
in rouwjurken, eindelijk
na lange dagen van
verborgen woorden
met de daver op het lijf,
gespleten haren in de nek
over wankele treeplanken
langs gedrogeerde lijnen
niettemin, meeuwen op wacht
boven vuilnis op het plein
in bekommering over
ingedaalde hersenschimmen
of mijn morgenlicht, nakende als
wezen van…
Gezeur
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
727 De dood staat weer eens voor de deur
ga hier toch weg
ik heb geen zin in jouw gezeur
jij brengt niets anders dan pech
intussen laat ik hem staan
en ik zie hem al sloffend gaan
voor een andere klus
zo gaat dat dus
open nooit de deur
voor die oude zeur
het scheelt je jaren
en waarschijnlijk ook wat grijze haren.…
wachten
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
636 ik dacht
ik wacht op haar
dan komt ze wel
en ze kwam inderdaad
ik hoopte daarom
dat ze zou blijven
maar ze ging weer
en ik bleef achter
ik denk
dat ze terugkomt
in mijn armen
haar handen in mijn haren
wacht ik opnieuw
terwijl ze zo ver weg is
zo dichtbij kon ze zijn
steek ik een kaarsje aan
in de gewelven van
donkere…
7 oktober 2015
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
533 is het
en ik denk
aan mijn lief
haar lach
haar haren
haar stem
die alles zeggen
die ik mis
elke dag
zie je vogels
opvliegen
ik kijk ze na
in een ander land
rennen schapen van de heuvel
de schapen golven
van de heuvel
als haar meisjeshaar
toen ze jong was, maar nu nog
het is 7 oktober 2015
ver weg als ze is
denk…
Ik wil ontevreden zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Ik begrijp papa niet
maar meer dan hij
mij en de wereld
die niet zo klein is
en niet zo simpel als hij
haar ziet door een snorbril
onder de wilde haren
van zijn jonge pruik
Ik wil meer
dan wandelen met de hond
kaas raspen, en thee
bij mama, thee bij oma
meer dan later
zoete herinneringen…
Banaan-etend
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
516 Binnenin mijn hoofd
trilde en schudde
mijn geheugen van links naar rechts
De tennisbal verloor
ter grootte van een pingpongbal
een deel betreffende korte-termijn
Haren op mijn hoofd
zijn, licht-uitgedund, gebleven
Twee banen verloor ik
terwijl ik nu, 50-plus
de zorgverzekeringsbavianen
mijn hoofd schuddend, uitlach…
Als hij ooit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Zal ik
hem aanraken, mijn vingers laten gaan
door zijn haren, kietelend spelen
met zijn hemd, zijn lijf, zal ik
hem opwinden en het fijnste geven?…
Terug
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 Mijn thuis
als het nog bestaat
in de rimpels en grijze haren
waar ik uitrust
Mijn lijf
stram van de jaren, alles
zo lang geleden, ook jij
mijn lieve onbekende
Mijn ziel
vol tranen, herinneringen
aan jouw zoete lippen
om nooit te vergeten
Mijn lied
mijn adem, die nog zingt
waar ik ophoud
terug te komen…
Hemeltergend
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
456 u gedraagt
zich gelijk
een aanstellerige
stakker
coronavrije nertsen
zijn nu
echt niet
vrij
alstublieft luister
naar mij
dagelijks zoeken
deze stumpers
in hun
kooien de
uitgang
doodsbang
voor u
een complete
afgang
ChristenUnie medewerkenden
steunen martelaren
bidden iedere
ochtend overeind
springen mijn
haren…
KONINGIN BEATRIX als ze overlijdt...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
659 Als Beatrix overlijdt
heengaat, dood gaat
overlijdt niet de prinses
maar de Koningin
Direct op het moment
van haar laatste adem
ademt het land
haar weer als hun Koningin
Zo is het protocol
zo was het ook met
Wilhelmina, Juliana
zo dus ook met Beatrix
Ik sluit af met de woorden
dat Hare Koninklijke Hoogheid
nog van een majesteitelijke…
Wanhoop (in tranen)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
676 (Gezien in De Kunsthal te Rotterdam, 6 februari 2011)
Op haar knieën
Voorovergebogen
Mooie, zwarte
Lange haren. Handen
Bedekken haar
Intens betraand gezicht
Vanwege wat en waarom?
Heeft z'op golven
Van innige liefde
Hevig gedeind
Of is het pijn van een
Leven niet te
Leven, daar de wereld
Zich om leegte bekommert?…
Vederlicht
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
408 Speelde de winterwind
maar door mijn haren
als zilverlicht dringend
door takken en twijgen
als blaren die op
golvend watervlak drijven
Nu dringt geen wind
door in gewikkeld garen
van vaten, daar woedden
bladloze demonen
in ontwortelde dromen
Ook hier rijst de vraag
of dit hier en nu
überhaupt wel bestaat
in poëtisch jargon…
opvallend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
379 strijk tegen haren, in weerwil
en over hoornige huid
leg stil en zeg voort
sta op, droom, vergeef
en blijf liggen
blijf liggend liggen
zonder te weerhouden
tast door zonder te schaden
sta daarna nogmaals op
nu met vaste hand
en opgeheven hoofd
herhaal dit zonodig
zonder in herhaling te vallen…
Zijn eindpunt was in zicht
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.249 Geen volle bos
Sneeuwwitte haren
Deze haren waren witte ragfijne haren
Als engelenhaar, gesponnen door het vocht
Een vorst in aantocht
Zo wit als sneeuw door de jaren daargelaten
Was nu zijn in stof verweerde stoel verlaten
Enkel de verhalen werden er nog verteld
Want vroeger dat telt
De rillingen liepen over mijn rug
De sneeuw kwam vast…
Afkickverschijnelen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
853 een grote schouderklop op je rug
een duwtje in de wind
de persoon die met z'n warme vaderhand
door je haren ging
de persoon achter wie je te schuilen ging
voor al de dreigende
kleine bezoedelingen
van dat rooskleurige kinderwereldje
mijn vader,
wiens hand ik vasthield
voor wie ik in de hoogte moest grijpen
naar die kolossale maar vertrouwde…
Die avond
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.423 die avond dat mijn moeder me mee naar buiten nam me zacht
van achteren bij de haren pakte me de sterren wees
daartussen een onzichtbare vinger die met de nagel
een vuurstreep door de hemel trok.…
Zwanensymfonie
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.677 Zwanen
zweven
door
de wolken
verliezen
veren
van dons
waarmee
engelen
schrijven
op notenpapier
een
symfonie
van
dansende
regendruppels
als paukslagen
op
ruisende
vleugels.…
Suja suja
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.541 Ze kijkt wolken
grijpt naar pluis
dat langs drijft
haastig bijna
verder
verder
voor de wind
het stille vindt
waarin
de kleine slaapt…
Ogen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
946 Mijn woorden zijn hoog verborgen wolken
Vaak drijven ze mensen gewoonweg voorbij
Enkel degenen met dezelfde dromerige ogen
Begrijpen de poëzie in mij…
heimwee
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
825 gedenk het kind
dat nog mag dromen
over perziken wolken
beste vrienden is
met vandaag
voor 's nachts
het water slijt
klimmen de takken van bomen…
avonduren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
601 als de morgen nog ver is
en de nacht fris
dan glijd ik ongemerkt
in de wolken
weg
alwaar ik onbeschrijflijke
avonturen
beleef
tot de nacht belegen is
en de ochtend
gloort…
Gerecht neemt eerste fax in gebruik
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
772 De fax brengt hen niet in de wolken
maar maakt de rechters zwaar verbolgen.
't Ontneemt veel werk
aan hun schrijvende klerk
en wie gaat nu de opleiding volgen ?…
symfonie
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
705 donkere wolken
zon op de kerk
kolkende bomen
dansend op Mozart
hemelse hel
helse hemel
blij dat ik zie
van achter het raam…
regenachtig
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
620 regenachtig gedicht
een gedicht
danst in de regen
de zon achter de wolken
verdwenen
licht
op
achter de zon
dansen de sterren
kijken naar
de regen…
in een slechte bui
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
569 je kijkt
met donkere wolken
je mond
is zwanger
van de zware letters
donderend
stort je
inktzwarte woorden
druipend
dweil ik je verhaal
en wring je
al wurgend uit…
woonstee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
487 daar, waar wolken
schuiven voor het licht
dat elke dag het oosten
onderdompelt in de zee
daar leef ik,
bijna gestrand
voorbij de duinen
in onmetelijk zand…
mondkus
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
555 de dag staat op
de zon schilfert zilver
met een gouden rand
dageraad wakkert
wolken en takkenkransen
aan tot een
volle kus op de mond
ik mag er weer zijn…
hoe voelt verbonden?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
619 vragen mijn ogen
je roept dat de wolken
al jouw stappen zijn
naar mij
en naar de wereld…
Zij
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
575 zij reisde naar ver
om woorden te vinden voor
al die woordlozen
met elan betrad zij
de grond die nog voelbaar
is aangedaan
absorbeerde hetgeen
er geschiedde
en gaf haar pen aan de wolken…
Op 't nippertje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
775 de tram halen
wolken te vluchtig
om hun tranen
uit te storten
't vergeten entree-bewijs
toch nog op tijd
mee gegrist
nu alleen nog
die verrotte koppijn…