7546 resultaten.
Thea Moear
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
12 Thea Moear
Oprichter van de Klaas Bruinsma groep
Je vormde samen met Geurt Roos en Ettiene Urka het Firma Hart
Maar Klaas Bruinsma volgde zijn eigen pad
De Opkomst en ondergang
Thea Moear
Er werd in die tijd veel gelachen en getreurd
Als Klaas Bruinsma bij jou was gebleven
Dan was dat met die lange nooit gebeurd
Thea Moear
De Godmother…
Blanco
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.284 Vaak onbegrepen of verkeerd verstaat, uitgesproken en direct,
Verleden tijd, net als vandaag, morgen is alles anders,
Slechts een herinnering uit het verleden,
wat geweest is en niet meer is,
Opnieuw blanco…
Gesloten boek
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
706 een moeder verloren
een oud kind teruggekregen
we zijn als twee kinderen
zonder levend verleden
rondtastend in het nu…
Jij bent...
hartenkreet
3.0 met 52 stemmen
4.174 jij bent een engel
gevallen uit de hemel
gevangen in mijn armen
en gesloten in mijn hart
jij bent de duivel
een hel in mijn hoofd
denken is onmogelijk
m'n gedachten gaan naar jou
jij bent de liefde
die wil koesteren
en er van mogen houden
voor zolang dat mag…
Lege woorden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.018 Het gevoel is gevangen
weggestopt in de ziel
benauwd, in alle hevigheid
een aaneengestrengelde gedachte
Klanken stromen uit mijn mond
vormen woorden, zinnen
Maar het verwoorden van de pijn
blijft een echo
Schreeuwende woorden
krijgen geen vat op het hart
Fluisterend snikken
sterft weg…
Als liefde vergaat
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
709 als liefde vergaat
voel je
de verlammende kracht
van een niet te beredeneren angst
ervaar je
de kilte
aanwezig in
gegeven warmte
en op de vlucht
voor de binding
die jou
langzaam maar zeker wurgt
besef je
dat
gevangen
in het pijnlijke proces
van niet meer kunnen
niet meer willen
jij
verlangt
naar de stille rust
van alleen…
Een laatste zucht
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
987 Huiverend opkijkend
Dicht bij de dood
Snakkend naar een laatste woord
Zachtjes stervend
Verloren als mens
Delvend naar een laatste wens
Stokkend ademend
Gevangen in een gedicht
Raspend naar een laatste evenwicht
Angstig zwijgend
Vergeten in de tijd
Vergruisd naar een laatste waarheid…
Mijn strijd tegen eenzaamheid
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
1.211 Ik zit gevangen in een web
Muren komen op me af
Veel mensen om me heen
Maar toch intens verdriet
Ik voel mij zo alleen
luisteren doen ze niet
Ieder gaat zijn eigen weg
maar ik draai in een cirkel
Kom ik hier nog ooit eens uit
was het dan fout mijn besluit
Ik vecht tegen eenzaamheid
al zeg ik het zelf, een hele strijd.…
Touwtje
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.476 Graven in de herinnering
aan degene die voorgoed
is heengegaan schept
een nieuwe werkelijkheid
een illusie gevoed
met eigen beelden
uit een aantoonbaar
onbetrouwbaar geheugen
alsof leven en dood
bestaan bevestigen
gedachte aan een kus
aan een lach gevangen
tussen twee ontvleesde handen…
Sterrenkind
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
722 Secondes... een lichtjaar
het zijn maar getallen
een kind met rood haar
uit de hemel gevallen
kometen... planeten
ze zagen haar vliegen
en spanden de nevels
om haar in te wiegen
een hemelse... zegen
op aarde gevangen
naar windvlaag en regen
bleek zij te verlangen
de winden... de stormen...…
De Tijd
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
825 Klakkeloos tikt de tijd
vertaald in leven
verborgen achter eeuwigheid
duurt dit maar even
Ik voel de kracht
zie het gaan
ongrijpbare macht
gevangen in een traan
Extract van geluk
in een druppel verdriet
ademtocht aan één stuk
met eindeloosheid in’t verschiet…
liefde in februari
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
1.884 licht
met de kleur van metaal
gevangen in jouw ogen
vonken spatten over
hoog
in de kale toppen
van de bomen
fluistert jouw stem
ik waai mee met de woorden
vurige handen ontdekken
verse sneeuw zacht en zoet
het proeft naar bijna
voorgoed…
Eenzaam buitenspel
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.027 Jij eet mijn verlangen,
en drinkt mijn tranenval,
ik voel mij gevangen,
in mijn eigen niemandsdal.
Wie helpt mij te verblijden,
wie geeft mij weer kippenvel,
wie wil mij bevrijden,
van dit eenzaam buitenspel.…
Dansende vingertopen
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
577 Een ondeugende lach
een schalkse blik
even de verleiding
die knipoog van jou
maar nee
toch maar niet
een dag met een
gouden glans
nooit meer
af te pakken
gevangen geluk
ik ben rijk
klinkt mijn fluister
in de wind
en de echo
van mijn woorden
weergalmt in mijn hart
en vingertoppen
die op het toetsenbord dansen…
schreew
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
626 Ik wil vliegen zonder schaduw
zwemmen zonder water
onderstroom
gevangen in alles
In een wereld die draait
Vrees voor toornig bloed
Doven
In een vuur vol Leegte
De ogen van Argus
kunnen niet zien wat
Ik verlang.…
Even
hartenkreet
1.6 met 12 stemmen
1.767 Gevangen in weemoed wacht ik met mijn ogen op ons afscheid
van woorden die stiltes maken
en je fluisteren wat je wilt vinden in
nieuwe gebaren en momenten.
Waar je geen spiegels hoeft te vragen.
En waar ontmoetingen wachten die je zult verzamelen met wie je wil kennen
en ook de stiltes die je geeft wil bewaren
en begrijpen.…
Een ander morgenrood
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
703 de zon is dood
de aarde een sintel
in blauwgloeiend rood
de laatste vogels
zijn gevangen
in paars glasgordijn
de maan
verschimt in
zwart aanwezig zijn
de schepping is teniet
gedaan het nirwana
de ruimte ingegaan
de zon is dood
toch zal de mens weer
opstaan in een ander morgenrood…
Ons
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
806 Ik zou je graag dit geven, dit wat ik niet kan,
Door schemerluchten omgeven
Als de zuurgraad van mijn behang,
Door de tochtigheid van dwazen
En de vochtigheid van glazen,
Meestal na die drang
Ik zou graag met je delen, dat wat ik niet kan
De waarheid in vele facetten
Als de zoete muren van mijn gevang,
Samen verblijven in een gouden kooi…
Drijvende vlucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Moeders in gammele armen gevangen,
op drift door onbetaalbaar verlangen.
Het water van de zee is bitter en zilt,
door alle leed en alle tranen verspild.
Tussen angst en hoop ligt een wereld van verschil.…
Breinmassage
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
642 is het niet bijzonder
dat wij onderuitgaan
door schone tonen
wegebben in streling
en stroming van
innig hoge gevoelsband
onze emoties
niet meer beheersen
en laten meeslepen
door zwevende liefde
als zalig diepste wezen
van mijn zijn in verrukking
der gevoelige wetenschap
muziek en mystiek
keten mij voor eeuwig
in uw gevang…
Die langzaam uitdijt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Geest die vervlakt,
Zichzelf versmalt
Tot een dunne,
Stille streep
Emoties gevangen
In niet meer
Dan een levenslijn
Die slechts een tralie
Smal is -
Medicatie die voorkomen
Moet dat ik door de
Ondergrens ga,
En bewerkt dat
Waar mijn geest
Zichzelf steeds meer
Uitdunt, het lichaam
Langzaam uitdijt tot
Niet-normale…
hunker
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
713 ik ben een wolf onder de wolven
buil bronstig mee in 't koor
niets menselijks is me vreemd
ik schuw geen platitudes
ik hou nochtans
van al wat onbereikbaar is,
van duistere symbolen
tot lichtende sterren
helaas
ik ben de man die naar de zon wil lopen
maar vastzit op het kleverig asfalt:
de hunker zelf houdt me gevangen.…
Onder een horizon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
758 We worden jonger, steeds jonger…
-ze lacht om het grapje
dat ik nog maken moet-
Wat ze me zegt lees ik in haar ogen,
glansvol worden we gevangen –
een wilde vonk is het logische vervolg.…
Wie mij kende
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
586 Wie mij kende heeft mij
ongemerkt verlaten,
Is opgelost in een
dampende doolhof
Van ongekend verlangen
waar ik niet langer
Toe behoren kan,
Ik ben slechts nog
in mijzelf gevangen -
De woorden waarin ik
haar naam nog noem
Zijn in de wind
vervlogen, naam van ooit,
Naam van altijd, naam van een
eeuwig bloeiende bloem.…
Wil je even bij me zijn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
622 Wil je even bij me zijn
kun je dat verdragen
de angst en de onzekerheid
mag dat even vervagen
Even delen lief en leed
zo samen er voor elkaar
bevrijd en toch gevangen
het goud dat ik bewaar
Jij hoeder van mijn liefde
mijn maatje voor altijd
jouw hart zo vol van leven
houdt mij in deze tijd…
nadorst in het uurloof
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
442 ons voorbijgaan
vordert gaandeweg
pratend, sapstromend
wandelend over jeugdig gras
verderop staan bomen
haaks op gedegen aardlijnen
elke week is het
een kwartier eerder donker
voorlopig is eeuwigheid
gevangen in onsterfbaar steen
in de late schemer van
deze kortstondige dag…
Zomergasten
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
471 Hoogseizoen zomert
dromende gasten
loom achterover
geleund in fauteuils
schudden onbeschaamd
veren van 't kleed
tussen intro
en retro gemangeld
etaleren hun
intimiteiten
in camera-ogen
gevangen
bekennen openlijk
familiariteiten
Freud voor miljoenen:
kijkcijferhit…
Niet aan de Muur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 bij mij hangen
ze niet aan de muur
worden ze desondanks niet
weggestopt of ontkend
de binnenkant van
m’n hoofd daarentegen is er
mee vol behangen
met hen die ooit
op beeld zijn gevangen
elk willekeurig moment
kan ik ze bekijken
in elke gewenste tijd
iedere dag ieder uur
en als ik wil kan ik
ze ook ontwijken…
Een man in de woestijn
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
658 Hij zit gevangen in het hier en nu.
Een man in de woestijn.
Soeverein maar toch alleen.
Hij denkt aan een rivier die stroomt.
Hij denkt aan de groene bomen.
Van gisteren wil hij niets meer weten.
Hij is te bang om de rivier over te steken.…
Maar niets
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
551 Ik ben moe maar ik kan niet slapen
Ik voel me vies maar douchen helpt niet
Heb genoeg te doen maar mijn hoofd werkt in vlagen
Ik ben ziek en beter word ik niet
Ik heb inzichten, die ik niet kan plaatsen
En mijn vrienden, die kennen me niet
Ik ben vrij, maar ik voel me gevangen
Er is ook geen vrouw, die iets in me ziet
Al mijn geluk,…