6780 resultaten.
Wie schrijft twee
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.408 De geuren van de gardenia
voortdurend bloemen
wat minder in de droge tijd
zo rook het toen, de wegen
de straten en de pleinen
in het midden een waringinboom
na een regenbui ontdekte
wat ik zocht, dat loste op
onmerkbaar aan de randen
ik zoek iets nieuws
verlies wat ik gevonden heb
zet dingen op een rij
wat meer moeite kost
alsof de…
morgen voorbij is gegaan
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
719 warmte in blikken
vingers die schikken
in elkaar draaien
handen die aaien en
van vandaag even schrikken
haar uit je ogen
speels zijn de vlagen
die lokken verleidelijk
langs je hoofd laten jagen
beteugel mijn storm
ik zal bedaren
boei met je liefde mijn
handen en kus de gevaren
tot we de tijden vergeten
niet meer weten…
zomerslaap in vijfkwartsmaat
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.060 wankel was en zwijgend standhield
hou je sterk ook in deze tijd waar
religie dreigt om elke hoek en alles
neemt van wie verzwakt, droom me na,
in deze korte nacht ben ik je indachtig,
zelfs even jou
"het zweet op mijn slapen is voor morgen,
zo heb ik zout om te verlangen"
slaap nu
een diepe slaap
die nooit bestaat maar de herinnering…
kind voor een raam
gedicht
3.6 met 42 stemmen
23.349 Een kind voor een raam kijkt naar een korte trein.
Zo ben ik ook geweest, al zag
ik langere treinen over de lijn
glijden uit de opening van de dag.
Een kind voor een raam ben ik nog en ik tel
met héél klein vingertje de wielen
van andere dingen, zo snel
als zielen.
----------------------------------
uit: 'Verzameld werk', 1976.…
Vannacht kwam ik mijn ouders tegen
gedicht
3.3 met 73 stemmen
26.444 Vannacht kwam ik mijn ouders tegen,
twee bleke schimmen die naar elkaar
toe negen in het witte licht van een lantaarn.
Aan hun geluk te zien kon ik nog niet
geboren zijn. Ze waren jong en heel verliefd.
Een groot verdriet bedroefde mij
omdat ik wist hoe het zou verdergaan.
Zij schaterde om iets dat hij haar toegefluisterd had.
Hij lachte…
Een kind
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.950 huilt een kind
het geluid zo iel nog
begint een eigen spel
en verfrommeld
de verharde plooien
van verbetenheid
Dan danst met luister
de ontwaakte variatie
van het grote plan
dat zich ontvouwde
in de verborgen hoeken
van onzichtbaarheid
Ontdaan van de barsten
in mijn vermoeide huid
ontplooit een vergeten glimlach
en dwaalt herinnering…
Opa
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.884 In het portaal hing de duffelse jas
Van Opa zwart en zwaar en hard
Hij werd al stoffig maar hij was
Waar Opa hem gehangen had
Hij was warm maar ook zo somber saai
Heel anders dan mijn Opa meestal toonde
Samen met mijn Opa maakte ik lawaai
Ik herinner mij de laatste blik toen hij nog bij ons woonde
Voordat hij daar spierwit en lijkbleek lag…
stak lente in je haar
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
693 in het zachte
groenblauw van je ogen
las ik weer eenzaamheid
hoorde woorden zonder praten
het rotgevoel dat steeds
uit vroeger overblijft
we kozen voor een
eigen wereld buiten
iedere werkelijkheid
omdat onze prille
liefde nog moest groeien
in de dagrealiteit
samen zochten we de wegen
in elkaar verstaan
kwamen we de hemel tegen…
terug-ogenblik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
665 de verwondering op haar gelaat
schittert en straalt en verhaalt
over die verre tijd, lang geleden,
toen hij nog zelf het kleinste zag
herinnering aan gelukkig zijn
met schijnbaar onbelangrijk de
minieme stukjes van de puzzel
liefst zonder handleiding gebracht
vreugde na die creatieve seconde
waarin wat stuk was tot leven kwam
dankzij gebroken…
dag Pa
netgedicht
3.4 met 24 stemmen
2.671 van lieverlee verbleekt
de tijd je broze blik en lijf
doven de laatste woorden
die je sprak
sluimert je pet aan de kapstok
verdwijnt de leegte uit je stoel
toch klinkt er genoeg in ieder
mens die van jou hield
alsof je nog aanwezig bent
in alles wat je achterliet…
stil om jou
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
2.159 kan schoonheid ooit mooier zijn
dan toen die dag was in alles
ingehouden adem benemend
om te zien, stil verlangend ja
herinnering tastbaar als huid
teder stilte strelend voel ik haar
warmte onderstroom van levend
besef, ik: uitverkoren was ik, ja
verte, zacht zeurende pijn om wij;
kan ooit de diepte vervagen?…
gloeit na als hel
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
670 nee ik vervel niet meer
geen nieuwe roze huid
die jeugdigheid
naar buiten uit
scheur stukjes leven
die ooit geluk
hebben gegeven
zo uit mijn vel
het schoont
verlost me van
herinnering maar
gloeit na als hel
zo raak ik de kern
voel me in genaakbaarheid
zo ferm want ik ben
gelukkig alle ballast kwijt…
As in haar hand
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
618 Het heeft geen zin
haar handen zijn gesloten
daar binnenin
een vleug van gisteren
jammerend in tijd
De dag rouwt
om weggesloten herinneringen
die verkleurd en verpulverd
het goed en kwaad
belichamen
Al het donker van nu
bergt mijn hart in schaduwen
waar mijn eigen vlam
het zwart verbrandt
tot de as in haar hand…
wacht een wolkje af
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
758 ik zit hier
in mijn blote bast
wacht een wolkje af
maar voel je vingers
dartelen op mijn huid
eindelijk komt ook de lentezon
voor licht en warmte uit
we zijn een lange weg
gegaan de eerste jaren
in vol leven hebben elkaar
zoveel gegeven kom kijk
niet om zie vandaag de zon
die schaduw doet verdwijnen
en toekomst laat verschijnen…
Vooruitzicht
poëzie
3.9 met 10 stemmen
4.114 en doof de herinnering niet
aan de drie gouden zuilen,
als het lot
mij versmeten heeft
en mij vervuilen
laat als een vod.…
Weerloos
gedicht
4.0 met 77 stemmen
20.642 Mijn huis is niet waar ik nu woon
Het is de plek waar ik niet ben
Het heeft geen muren
geen ramen
en geen grond
Mijn huis ligt in mijn hoofd
in mijn verleden
of liever gezegd
het is zelf een verleden
net als ik…
Ontspiegeld glas
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.614 Soms als mijn gedachten zweven
hoor ik je kabbelende peuterpraat
of snelle voetjes op het laminaat
alsof je me een zoen komt geven
ik spreid de armen wijd en wacht
tot ik je lachend op kan vangen
maar het is slechts een verlangen
dat jou voor even bij me bracht
leeg staar ik dan in het verleden
waar jij voor mij mijn leven was
nu doods…
Schepen in de nacht
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.335 Geen wonder dat 'k van schepen hou
die mij passeren in de nacht,
want hij die aan de kade wacht
vindt ooit wat hij eens vinden wou:
de schoonheid van herinnering
aan een schip dat op de oceaan
voor altijd in hem bleef bestaan
en nooit in storm ten onder ging.…
Hoe ver, hoe ver ik dit alles vind
poëzie
3.1 met 22 stemmen
3.949 ik luister naar mijn herinnering;
een stem wegwankelt, die sterven wil.…
Als ooit...
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.653 Als ooit de vogels niet meer vliegen
En wind de bomen niet meer doet wiegen
Als ooit moeder aarde zal verdwijnen
En de zon niet meer wil schijnen
Als ooit de zeeën verdrogen tot woestijn
En er geheel geen liefde meer zal zijn
Dan pas, lieverd, moet je weten
Dan pas zal ik jou kunnen vergeten…
Zo Zacht
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.766 In mijn kast daar ligt een dekentje.
Netjes opgevouwen, wit en zacht.
T ligt daar nu al eventjes.
Verscholen in een la
Ik zou het kunnen pakken,
Als ik zit te rillen in mijn stoel.
Of als het ´s avonds donker is.
Maar de lade die blijft dicht.
Ooit was een plekje op de bank,
Daar waar het behoorde.
Wachtend op jouw lijf,
Zich warmend…
Kralen
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.527 Als raamlicht dartelt door de glazen kralen,
dan speelt een beeld van jou in elk facet.
Om jou uit het verleden op te halen,
bekijk ik steeds dit kleurrijke palet.
Geen diamant, hoe fel hij ook mag stralen,
waar één moment van ons is ingebed.
Alleen dit snoer kan over jou verhalen
en elke tint komt voor in jouw portret
dat traag verbleekt…
Ik vlucht voor hen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
968 Door dagen, maar vooral door nachten
vlucht ik voor hen
schimmen uit verleden, heden mijn belagers
trachten me te achterhalen
door het wegenlabirinth van eigen geest
bevreesd, klim ik langs bange paden
blindelings tastend, zoekend naar
(ach, laat hij bestaan) die schakelaar,
barrierre tussen licht en duister
hees gefluister overspoelt mij…
springlevend
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.445 voor Christian Bobin
altijd eenrichtingsverkeer
het denkbeeldige gesprek
van man met zijn geliefde
woorden van vertwijfeling
en de wetenschap van het
vergeefs wachten op een antwoord
de dood begrijpen vergt veel tijd
verdriet is het tussenland
als in een onaangename droom
afwezigheid is het grote gemis
de herinnering echter blijft…
Vooruit
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.433 Gevoelens, herinneringen en dromen.
Ooit zullen ze weer wegstromen.
Bijzonder, goed en fijn.
Dat is hoe Mart in mijn gedachten zal zijn.
Allee. Kom aan. Vooruit!
Ook jij komt hier wel uit.…
Leugens in bessentijd
gedicht
2.3 met 51 stemmen
34.607 Welke constructie is steviger, heeft langer
standgehouden. En hoe meer er wonen, hoe
minder je wegkomt. Waarheen. Het verlangen
is een zomerhuis zonder kookplaats en zonder
geschiedenis. Hier ben ik omdat ik hier ben.
Vannacht was ik wakker, het waaide, regen
striemde de kastanje terwijl het al licht werd,
de nacht had geen rust gebracht. Ik…
Pa
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.151 soms hoor ik nog het zachte
ploffen van je dobber alsof
ik jou tussen 't riet ontwaar
terwijl het beeld verbleekt
de zon hier warmer schijnt
weemoediger ondergaat
waar je verstrooide lichaam
met de tijd verzonk, je ziel
voorgoed met je oude stek
verweven blijft…
2 November
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
668 Ik wil niet aan je denken deze dag,
want het is nog maar zo kort geleden
dat je het duister van de aarde zag,
zo onvoorstelbaar diep beneden.
Allerzielen is het, de hele dag
waarop het grind op velen wacht,
wanneer een mens diep bukken mag
uit eerbied met een bloemenpracht.
Laat het voorbijgaan deze dag,
omdat ik nog lang niet kan beseffen…
Het straatje
gedicht
3.1 met 16 stemmen
7.205 Kom in deze straat, de laatste straat,
en ga van huis tot huis. Kom binnen,
loop alle kamers door. De weg is smal,
het dek van zand, de gevels zijn gestut,
de panden krot verklaard. Hier wonen
goede mensen, elke stuiver wordt gespaard.
‘Dit is ons straatje, om ons heen wordt slechts
verladen en geraffineerd, hier wonen wij,
met…
Nieuwjaarskaarten in de vijftiger jaren
gedicht
2.5 met 80 stemmen
30.996 Voor het laatst vertoonde zich de goudkleur
van ikonen en middeleeuwse schilderijen op
wenskaarten uit de vijftiger jaren: laatste
opleving van de beslotenheid en het geluk.
Nog eenmaal spanden mensen als een rendier
natuur voor hun ar: breng ons verder! Breng
ons door de poort van het stervende jaar! Ja
hoefijzers en klavertjesvier, zilverglitter…