10126 resultaten.
'De Hoop'
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.550 Sneeuwwitte vlaktes
zandduinen
als golven gestroomlijnd
schelpen aangespoeld
op een hagelwit strand
het beeld
overdondert
gedachten
dromen voort
verbeelding draagt mij
naar de horizon
verstrooide as verdwijnt
als sneeuw voor de zon
stilte...
ik verlies mijzelf
in stil geluk.…
Geen woord beweegt
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.182 ja
duizendmaal
ja
laat je
dromen achter
meer dan alleen maar
het sneeuwen
morgen
zal nooit
verder komen
wanneer
ik verwonderd
naar je adem
staar
en druppels
lik van
het schreeuwen
wat jij stamelt
jarenlang
kan ik
niet dragen
want
duizend maal
laat je me achter
vandaag
ja
het wintert in mij…
scheve schaatsen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.195 in de sneeuw
van je haren
glanst de ijsbaan
van je hoofd
scheve schaatsen
krassen daar genoegens
schuren zinnen
leggen bloot
de climaxen
ontdooien maar je
vriest de graadjes
lager met plezier
de hitte in
een gletsjer lust
laat weerstand smelten
in het zondige vertier…
spiegels van stilte
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
761 ben ik
het fluisteren
of ben ik de wind
met een lichaam
van gebarsten huid
moet ik nog ver
de vilten vogels dragen
onder een maan van natte sneeuw
vleugelvreemd en even laag
zo zwaar als draden van
marmeren mist
ben ik
slechts stilte
of enkel het zwijgen
het laatste vaarwel
met bloemen op mijn vlucht…
Golven van wolken
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
661 het landschap
is mijn eenzaamheid
de vlucht waardoor
een vogel zwijgt
het vergezicht de stilte
als sneeuw op mijn winterlijf
ik vind een blauwe wereld
van golven en van wolken
en ik heb je razend lief
wanneer zee en wind
ontstaan in het oneindige
van wat ik zie
over schuchterheid van gisteren
en te magere regenwangen…
ontmoeting
hartenkreet
1.7 met 7 stemmen
1.232 een verlaten plein
in de avondschemering
geluidloos overmeesterd
door de zachte sneeuw
een vermoeide passant
die plotseling stilstaat
het hoofd draait
naar het plein
toeschouwer van een verstilde wereld
dan wendt hij zijn blik af
en herneemt met trage tred
zijn reis
in de verte
krast een vogel…
Wijsheid
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.150 Sneeuw van de bergen,
smelten van de hellingen,
in een stille beek..
Stroomt snel als water,
rivieren van gedachten
terug naar de zee..
Damp slaat op en neer
de gletsjers van gevoelens
in eigen wijsheid..
Boven is onder
de cirkel warm gesloten
wijsheid zit in ijs..…
Ballerina
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.522 Je draagt de traagheid van het leven
als een molecule om je heen, een gedaante
van sneeuw, een ode eigen als woorden
dansen in hun wals van vermenigvuldiging.
De dichter rust in haar handen
waar de sterren samenkomen in een
scharlaken glimlach en waar geboorte
tot stand komt in de aarde van
haar hemellichaam.…
Lente
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.130 Antwoorden
tijdelijk
de vraag
blijft bestaan
pijn zomaar
verdwenen
zoals sneeuw
voor de zon
uren versnellen
hun pas
bliksem flitst
aan de hemel
het regent
terwijl de zon schijnt
een nieuw begin
een open einde
lente
in mijn hart…
Onder weg
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.222 In schril contrast met asfalt,
staal en grijs beton,
het razen en gejakker
door regen, sneeuw, onder zon,
staat het idee van reizen
In beweging word je wakker
Als alles op zijn plek valt
weet je hoe je leven moet
Door tunnel, straat, onder weg
Onderweg komt alles goed…
Romantisch
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.439 Stil is de nacht
een en al pracht
huizen zijn volop verlicht
het is een weerzien wekkend gezicht
de straten zijn mooi versierd
de sneeuw die de mens pleziert
het is net of je in een sprookje bent beland
romantisch wordt mijn gemoedstoestand
eigenlijk ook wel een beetje emotioneel
zo prachtig is dit tafereel.…
Dansen
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
669 Laten we dansen rond het vuur
Als zigeuners in de nacht
Vergeten de stormen en de pijn
Laten we dansen op het strand
Als kinderen van de zee
Breken golven in het zand
Laten we dansen in de sneeuw
Als minnaars in de zon
Vervoering van het noorderlicht…
Als de lente lonkt
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
626 heb de herfst
van me afgegooid
met storm
de bladeren weggeblazen
kaal en knoestig
is wat blijft
met trots draag ik
het eerste ochtendrijp
ga weer het spel
met regen sneeuw
en hagel aan de winter
is nog niet gedaan
maar als de lente lonkt
schieten zo
de nieuwe scheuten
uit mijn oude stronk…
Winterzonnetje
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
542 M’n voetspoor loopt oneindig dood,
met achter me een gouden eeuw
en voor me grijnzend, grauw en groot
woestijn van louter lege sneeuw,
die ik in stilte toch bemin
hoezeer ik ook iets anders schreeuw.
In leegte vind ik doel en zin.
Er zit een vorm van schoonheid in.…
guur
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
586 zon
warm
lui
zweet
gin wir veur n’en blanke
zweten als een otter
zo laat zich
vroege zomer
voor mij
determineren
u begrijpt het
als frigide misantropisch ijskonijn
hunker ik
naar kilte
ijsbloemen op een raam
drie meter sneeuw
u begrijpt het…
Hertme in wintertooi
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.551 een klein gehucht gehuld in sneeuw
dat lijkt verdwaald in deze eeuw
als in die glanzend glazen bol
die jarenlang zo boordevol
en troostrijk op de schoorsteen stond
en ieder kind zó prachtig vond...
een mooi stukje verleden tijd
dat langzaam door de vingers glijdt…
Op de aard der Vooreilanden van Amerika.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
948 Slechts kan het lieflijk wit, dat op de lelie schijnt,
Het schijnsel van zijn sneeuw daar geven.
--------------------------------------
Vooreilanden van Amerika – Antillen
beven- schrik brengen…
Wij staan er niet altijd bij stil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 hoe teder schoon het oogt
geschonken als impressie
zachte winter zonder sneeuw
zicht van lente jong beoogd
als ik zo tussendoor
dan waarneem
dat een spreeuw gedreven
baddert in de vijver
al rondom een koolmees hipt
of het fluiten wil
'wil het wel eens uitproberen'
zenuwachtig twijfelt in haar ijver…
BINNENSMONDS.....
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
556 Haar
heb ik genood
plaats te nemen
op de bank
Kieskeurig
zag ik haar ogen
dwalen over
de geboden zitplaats
Haar mond
-gesloten-
vond ze die
troon ondermaats
Van mijn stem
de klank
deed haar schroom
overwinnen
'zet bij sneeuw
of regen,deze zetel
binnen'
vroeg ze me
-binnensmonds-.…
Onontkoombaar
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
481 Heeft zich weer aan koude onttrokken
Bracht gure wind, sneeuw en november mee,
Kommer en kwel en ach en wee.
Daar gaan we weer
De lange maanden in ‘t verschiet,
Ik moet je eerlijk zeggen
Die winter, ik moet hem niet.…
Waterloop
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
521 Zoals water
loopt
door akkers,weiden
lente maant tot spoed
Je kunt
haar route goed
volgen
met het blote oog
Kwam winter
niet met buien
van sneeuw en regen
opzwepende wind?
Maar water
loopt
in greppel en geul
tot aan
haar laagste punt.…
Havana
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Hotel plus duif
anachronistisch denkraam
neverland is hier
bewustzijnsveranderend
wat ik doe is
vreemde stemgeluiden
echoën ijlend na
zijn de oude wilgen
ware monsterbomen
sarcastisch redeneren
sneeuw op mijn lippen
tijd van de nacht
en elke duizend keer
het gewaar worden doet
:)…
Maar als ik niet schilder…Ode aan Ruurd Wiersma
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 rond het raamkozijn
is het lente naast de
haard is het zomer
op de laatste wand
is het herfst
een meertje met
het riet waar hij
met zijn vader
riet sneed
tussen de deuren
is het winter
twaalf uur aaneen
sneeuw geschilderd
zonder te eten maar
als ik niet schilder
was ik zomaar dood…
een gevoelig mens
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.413 van sneeuw maakt hij
een tekening in
spierwitte contouren
toch blijft hij het kind
van de rekening waar
men naar zit te loeren
hij zag graag dat
het anders was zoals
zijn spiegelbeeld
in een waterplas
waarin de wind
zich stevig roerde
maar van de kringen
die hij daarin las
geraakte hij opnieuw
over zijn toeren...…
Boreaal
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
368 De tocht der tochten doet het
zonder bochten
door 't heitelân met zijn vermaarde steden
toch flitst hij in zwart wit
weer naar het heden
in boreale wind en sneeuw bevochten
De jacht op kruis en eer
lijkt nu begraven
Geen Fries zal zich aan
It Giet Oan nog wagen...…
De dissident
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 Er heerst duisternis.
Er bestaat kwaad,
in de geest van de mens.
De wens van de dissident ligt hierin,
correcte, symmetrische lichtstralen te verzenden
ter wille van goedheid.
De dissident neemt een heel eenzaam,
doch ook gevaarlijke rol in zich op.
Duistere krachten zullen verdwijnen
als sterke geestelijke krachten verschijnen
in het donkerst…
Bloesems
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
636 Leer mij te geuren,
te kleuren, te geven,
hoe kort of hoe lang het leven,
niet te zeuren.…
Weer bericht
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
676 Maar hoeveel beter zou het zijn
als tijd en geld besteed werd ons opnieuw te leren
dat wolkenluchten met verandering van kleuren,
niet zonder reden zijn, maar wij te onbekwaam
het handschrift van 't zwerk te lezen!…
Glasnost
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
493 Boven het warschaupact
breekt lentelucht
het ijs van de oorlog
van een halve eeuw
de wind uit het westen
brengt meer zon dan sneeuw
in Berlijn, dat te lang
onder tirannen zucht
Iedereen weet het
maar niemand die vlucht
tot Reagan, door kogels
geraakt bij z'n hart
zei dat z'n starwarsprogram
was geklapt
en Rusland niet meer…
Witte winternacht in 1979
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
740 Loop via de
Warmoestraat over de Zeedijk naar de
Oudezijds; maagdelijk wit liggen de
Wallen onder sneeuw die zonden bedekt
van de tolerante stad
Wandel in 'n schets van Pieck, plas m'n
naam in de sneeuw op het Oudekerksplein
een raamdame gaapt en veegt 'n traan van
haar gezicht.…