4012 resultaten.
Hervonden passie
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
771 In dat ene moment vallen
meisje en vrouw,
moeder en minnares
samen in één geheeld
lichaam dat ook hem
ruimschoots toelaat.
Er is niets meer van
te merken, tenminste ze
vergeten het beiden dat
zij van haar tenen tot
haar navel volkomen
verlamd is.…
De Noorderzon
gedicht
3.3 met 15 stemmen
5.684 gaan woelen,
vallen tegen de ochtend
in het uur van de noorderzon
in slaap.
-----------------------------------
uit: 'Hemels en vergeefs', 2008.…
Polderbos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 Arm land in verval
woud op vreemde bodem
een surrogaat wildernis
op getemde baren
Wanhopig trachten stammen bos te zijn
een steriele rechtlijnigheid
verraadt de schijngestalte
gereed voor het wegkappen
Door de wonden toucheert
heilzaam licht de romp
wegkwijnend in eeuwige schemer
Pas na het vallen de warmte
over hun liggend lichaam…
Een Oosten rijkse
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.103 Zij heeft een snor
speelt tweede viool
al is het niet in Wenen
huilen is er niet bij
behalve na het vallen
over het vele geld
uit Oliesthan: het dorp
waar zij vandaan komt
pompt papalie veel poen
vooral ‘s nacht
hangt alles aan de strijkstok
en wordt er gezwommen in walsen
haar hart is verpand
aan Johan Strauss
en Andre Rieu…
Regenboogweb
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
482 ik hark mijn gedachten
vang op hol geslagen eikels
die ik in boomholtes verstop
in een heksenkring speel ik
haasje over als een
onbevangen kind
tel de appels van de den
die ze eerder vallen liet
opgaand in de wind
zie de bomen dansen
beklim een regenboogweb
met lichte tred
tot de spin er weet van krijgt
vlug sla ik m'n vleugels…
Advent
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
639 De bomen hebben hun bladeren laten vallen
De dagen worden steeds korter
De aarde verliest zijn kleur
Het wordt koud
De mensen verzamelen goud en goed
Deuren worden gesloten
Banden verscheurd
Liefde sterft
Er is angst
Maar ik ben niet bang
Want ik weet zeker dat
uit de stad van David een verlosser komen zal
Hij ontsteekt in ons het…
bewinterde aarde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
458 bewinterde aarde
je versteent alle wereldse geluiden
slechts hier en daar
vallen scherven gekraai
her en der
en woorden vervriezen in de mond
je hardheid
mildert plots het bestaan
er rest nu geen lawaai
als is het leven van overtolligheid ontdaan
stil als steen
zacht het kristallen gras
en bewegingloos alles op zijn plaats gevroren
de ochtenden…
vleugelloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
793 ik wil niet weer zo
diep vallen...
en toch
zal ik blijven
vechten,
alleen...
ik weet niet hoe?
me blijven afzetten
tegen deze
vleugelloze werkelijkheid
of
aanvaarden
dat mijn
wereld
geen vleugels meer heeft
en desondanks
nog best de moeite
waard kan zijn?
zeg maar niets,
ik weet het antwoord al...…
Je herfstige dromen
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
612 jij liet iedere herfst
jouw bladeren vallen
schoonde losse gedachten
in het nieuwe verwachten
maar dit jaar
braken de takjes
kwam er ruimte
in de verfijnde structuur
nog toon jij kracht
in de stormen van heden
maar wij merken al
hoe je geest heeft geleden
de knoppen zijn weg
in het kaal dat nu rest
alleen in je herfstige dromen…
Ik heb een droom sprak hij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
576 Net na de speech van MLK die sprak van
“ik heb een droom”
debatteren ze hier weer heel gewoon,
wanneer vallen we aan,
wordt er nou nooit geleerd
van de verwoestingen van weleer?…
Paviljoen aan zee
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
812 langs zonnig venster
scheert gracieus
de meeuw omhoog naar
Lokkende lonkende luchten
uitgestrekt en eindeloos
ontsluit zich een zee
dobberend blauw
wiegt zij wattige hemel
en in 't brandpunt van het deelbare
vallen zij heel even samen
het kind in de vrouw
en het kind in de man
pannenkoek met appel
en rozijntjes zegt de man…
C'est mourir un peu.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
790 de maan zal blijven staren
als ik niet meer zal zijn
in duistere zwarte nachten
is het gele licht niet mijn
de wind zal blijven waaien
door de bomen, over het gewas
de krakende zwiepende takken
vertellen hoe het eens bij mij was
het water zal blijven vallen
uit de donkere wolkenlucht
het leven duurt maar even
in gedachten waarvoor ik…
Kastanje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
646 Zo mooi
Zo rond
Zo glimmend
Zo puik
Je ruwe bolster
Je prikkelige schaal
Daaruit
Een pracht
Een praal
Dieprood
Weerspiegelt
De kracht
Van een zaad
Ooit word je
Een boom
Die jaren oud
Zo sterk
Zo groot
Groeit
Tot bloei
Van ruwe bolsters
Met kastanjes
In schaal
Ze vallen
Breken open
Tot een nieuw
Verhaal
Oh kastanje
De mooiste…
Groene blaadjes veranderen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
628 Herfst met je prachtige kleuren,
wat doe je met de groene blaadjes
Ze vallen met zijn allen,
dwarrelen zachtjes naar beneden
Op het altijd groene gras, vochtig nat
amper te maaien en ik denk terug aan de lente,
de kale takken toen,
die langzaam omgetoverd werden
in blaadjes prachtig groen.…
Allerheiligen 2020
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
571 Soms is het leven zomaar afgelopen
Zoals in Nice geschiedde in een kerk
Je bent gewoon als koster aan het werk
En moet ineens dat met de dood bekopen
Er vallen nog meer doden en gewonden
De dader is er vast van overtuigd
Dat hij als held zal worden toegejuicht
Als hij ze snoert die vrijgevochten monden
´t Is bijna Allerzielen, in mineur…
De regen voorbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
386 De wind heeft de regen
meegenomen naar de stad,
maar uit de immer voortjagende
wolken vallen
de seconden,
rood als herfstbladeren
van een Amerikaanse eik,
dit schiereiland
in de tijd in.
Volgend jaar
zullen ze er weer zijn
als rode russula’s
tussen andere bladeren.…
vatbommen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
385 je ziet de helikopters
boven de bloemen van Syria
en ze gooien er iets uit
met groeten van de president
zwarte objecten vallen
en dalen en dalen en komen neer
ontploffen op huizen en in straten
iedereen snelt toe om de doden weg te halen
dat zijn de mensen die er nog zijn
ze hadden ook vast weg gewild maar
nu eerst de mensen uit…
Corona
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
471 terwijl veel doden vallen:
meervoudigduizendtallen.
Wie dacht ‘het is maar griep’
zat er al te pijnlijk naast:
terwijl men rustig sliep
heeft het virus rond geraasd.…
Schepper
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
586 Vanuit het niets
vormloos klei zo
sprak jij al met mij
ik mocht er zijn
je handen kneedde mij
het voelde fijn
je wilde niet teveel
van mij pakken
anders zou het
te zwaar worden
ik totaal inzakken
te weinig wist
je uit ervaring
zou ook niet bevallen
er zouden gaten
in mij vallen dan
blijf ik een
mislukt hoopje
toekomstig…
Ziende blindheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 Op het vallen van de schellen,
van onze ziende blinde ogen.…
voor Jordy 1997-2016
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
619 in de verre
verte witte
vlekjes elke
vlek is
een schaap
je angst is
te groot
om in
slaap
te vallen
de slaap
die teveel
lijkt op de
witte dood in
bitterkoude grond
te jong
ben je nog
om te oefenen
met de
dood
nauwelijks 19
je kreeg geen
tijd om
het sterven
te leren
in het
harde licht
sterf je
van honger…
fris hemelwater
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
631 wanneer wolken straks huilen gaan
het hemelwater fris vallen gaat,
zal ik vrij en onvervaard,
onder het blad... schuilen gaan…
Mijn gedicht
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
602 Mijn gedicht gaat niet over de liefde
het is niet eenvoudig
om over liefde te schrijven
ik ben er te verlegen voor
en vermoedelijk ook te oud
ik ken geen fladderende vlinders
die me op een zomerochtend
als een prinses wakker kussen
er dwalen geen rupsen
onder het strakke korset
van mijn bevallige onderbuik
de vogels in de tuin
vallen…
Wanen van de dag
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
650 Gelukkig vallen de schellen,
van vele verblinde ogen.
Eens zullen wanen weer worden,
tot wat ooit zin en zinnigheid was.…
Het kind en de kuil
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
580 Een jongetje op het strand
Het speelt met het zand
Graaft een kuil
Maar niet voor een ander
Hij is met zijn zusje
Ze vallen erin
Voelen, woelen zich in ’t zand, zon, zen en zin
In ’t geloof dat er niets verandert
Dan later ieder z’n gang
Het volle leven lang
Met hun kinderen ook weer naar ’t strand
Ook die voelen, woelen met het zand…
geven zo hun zomer vrij
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
910 ik hak het hout
zie de spaanders vallen
als jaren in getallen
en het deert mij niet
de gave blokken
stapel ik heel trouw
tot voorraad als het wintert
splinters aanmaak voor de schouw
zij smeulen tot een vuur
als ik hen aanblaas
hun vlam verdrijft de
kou uit het vroege uur
de jaarringen verdwijnen
geven zo hun zomer vrij…
Wolken in een waterplas
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
605 Niets om over te vallen
even zwaaien soms
met een theedoek-vlag.
De jaren gingen tellen
uit het donker rezen barrages
iconen van vijandigheid.
Op bittere grond beland
achter zwaktes verschanst
in onthechting thuisgeraakt.
Zou het kunnen?…
nooit van jou
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
765 aan de overzijde van
de stilte de overkant
van de taal vallen
grote woorden uit
onze handen
de schone is gekomen
onstilbaar mooie ogen
als sterren als wit glas
haar gezicht de maan
vaart de wereld voorbij
zachte stappen tussen
de schelpen de nacht
sluit ons in haar armen
de schone is gegaan
we leren afscheid nemen
nooit van…
portret van de gevederde koekoeksbloem
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
485 zijn zonnehoed vindt weinig houvast
op het smalle hoofd
daaronder zijn licht spottende ogen
die kijkers op afstand houdt
de groene shawl rust als
een moeder over zijn schouders
alleen op de wereld maar niet helemaal
na het vallen wel weer opstaan
kijk een geluksklokje en hier
staat de gevederde koekoeksbloem
nee die naam is niet…
Begankenis
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
455 Wij allen zijn monaden
Wij dansen op en neer
Wij hinken heen en weer
Op steeds andere paden
Wij zijn bezielde vonken
Op weg naar de mystiek
Akasha De Kroniek
Voorlopig vreugdedronken
Wij vallen terug of stijgen
Op weg naar het Niet Iets
Naar Heelheid in het Niets
Waar wij weer vorm verkrijgen
En eindelijk ervaren
Waarom wij pelgrims…