3050 resultaten.
De vlucht
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
7.474 Een boom met een uitkijk,
Over een grootschalig bos,
Op zoek naar de hoogste top
Gestuurd door de wind,
Drijvend door de wolken,
Maar, naar beneden kijkend.
Uiteindelijk mijn boom,
Met mijn vleugels flapperend,
Strijk ik neer.…
levenscycluster
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
5.410 het bos richt zich groen en fris
op de onttovering na de winter
tot groei en bloei te komen
uit de versplintering van sneeuw
en vorst en ijzel wederom herboren
het laatste smeltwater zoekt haar heil
met de gevoeligheid van een moederhand
over het babyvel van haar laatst geborene
en glijdt onafwendbaar haar weg
naar het korstmos op de bodem…
De kijkdoos
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.410 schoenendoos
verborgen onder het stof der tijd
op zolder bij de herinneringen
het plaatje van die kleine meid
ze knipte fragmenten uit de bladen
een compositie van haar ideaal
en plakte het in die schoenendoos
zo fröbelde ze haar mooiste verhaal
een kijkgaatje bood in perspectief
kabouterfiguurtjes uit de libelle
elfenbankjes op bomen in `t bos…
Vruchthuid
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
775 zoeken
in gestikte zakken
ooit gevuld
met haar hand
in de mijne
vinden gekromde vingers
een tamme kastanje
geraapt tijdens
die laatste boswandeling
goed tegen reuma
zei je nog
terwijl kleine deukjes
in de schil haar glans
juist versterkten
een schuchtere lach tilt
plots beide mondhoeken
iets hoger en de versleten
sleutels aan de bos…
april
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
2.401 niet aan denken wil
die maand schonk ik
jou het leven
maar dat is jou
nu om het even
zo gelukkig ik was
zit ik alleen nog
in zak en as
zie jij mijn liefde
als onecht
bestempel jij mij
als heel slecht
digitaal moest iedereen lezen
dat ik geen moeder was
en niet kan wezen
ontspoord
ik radeloos
ontgoocheld
verdrietig
verdoofd
en boos…
Van man tot man 3
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
727 ik word alsmaar kaler
en jij, jij draagt veren in je haar
hoor ze naar de meisjes fluiten
zie hun speelse blikken, ogen
die jouw bloesem roemen
en ik, ik mag me schikken
in een bos waar bijen zoemen
ja, je mag er wezen vriend
ik blijf wel in jouw schaduw
die voortglijdt door het gras
jaloers op jou, zei je dat?…
voorwaarts
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
720 mijn benen beginnen te bewegen
uit de hemel valt de regen
voor eeuwig en altijd
het geluid van ruis
boven alles uit
de beat vloeit door
op naar dat geheime woord
verstopt aan de oevers van jouw hart
we bewegen voort
dansen door
de beat is hard
in het magische bos van smart
dit gaat er gebeuren
de bliksem slaat in als een bom
de bomen zingen…
LINDE
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
515 Op een stille plek in het bos
zie ik de dag langzaam ontluiken
als een waaier tussen de struiken
en de herfst schudt zijn veren los.
Ik probeer de vogels te verstaan,
maar ranke verzen houden mij aan.
In het bebladerd hemelgewelf
zie ik gelaatstrekken van mezelf.…
Haat
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.093 Een lange reis vol verlies en pijn…
Waarom zouden ze zo boos op ons zijn?
Ramen ingegooid en huizen vernield…
Ik weet niet wat die bruinhemden bezield.
Oproer en geweld…
Is de partij alles wat nog telt?
Afschuw en haat in hun ogen…
marcherend in hun parades, allemaal voorgelogen.…
Er waren eens...
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.438 Het is zo eeuwig lang geleden
tijdens de schoonheid van onze jeugd
liefde was er even, passie vooral
strand, bos en gewone wandelpaden
jouw lippen, een mond vormende perfectie
we spraken over later, ooit… eens zouden we…
toen…we verdwenen langzaam uit elkaars leven
daarna nooit gelukkiger geweest of geworden
nu ben je er niet meer, weg… ziekte…
Zondag?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
626 De meeste stemmen zwijgen
ze baden pootje in het werk of
neuriën langs wandelpaden,bos en dijk.
Talloze schreeuwen: Gamma!
In treinen die vertraging hebben
hoor ik poëzie zonder pen.
De zwaluwen vliegen laag
zonnestralen rusten uit
nachtregens drenken de aarde.…
bestuurlijk bastion
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Boos botsende bestuurlijke blikken
flitsen curieus fel over en weer
Wild wapenende woorden
verjagen de harmonie van weleer
Strijdlustige star stramme strategen
bestormen klunzig hun schans van besluit
Hete hardleerse harten
verstoken de bres voorts vol binnenshuis
Bescheten bang beroete bestuurders
slaan verbleekt hun ruïnedrôme gade…
Dat het afgelopen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
879 het voelt als
voor het laatst
in al haar broosheid
nog eenmaal haar stem
voor de stilte spreekt
Gisteren
mijn zoon van vijf
huilt bij stef bos
want na de dood
komen we elkaar
nooit meer tegen
ik beloof het
hij gelooft me
op mijn blauwe ogen
die neigen naar groen
En jij en ik wentelen
in onze wrede dans
van verlangen
en vrijheid…
Stilte
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
616 In de stilte sluimert het geluk
in de stilte sluimert
haar geheim
ze geeft het niet prijs
ze gaat niet open
of geeft zich bloot,
daar, daar in het woud
waar takken en bomen
een dicht gegroeid bos vormen,
daar heerst de stilte,
het evenwicht en de harmonie
van de natuur,
van Moeder Aarde;
ze geeft zich niet prijs,
ze geeft zich niet bloot…
ik
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
538 ik luister naar mijn ouders
weet niet anders hoe
maar ik luister niet goed
en dan maak ik ze boos
mijn moeder ze staat voor me
ze kijkt me doordringend aan
ik weet wat er gaat gebeuren
ze gaat me knijpen en slaan.…
het bosviooltje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
775 Geschrokken staan ze samen op het pad
En slaan dan gillend op de vlucht
Ze hebben niet geweten: in dit bos
is dit viooltje zeer beducht
Dat staat daar niet om mooi te zijn
Dat staat daar voor haar rust…
G.P.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
746 Losgezongen van de ruimte
onbewust zijn van de tijd
valt er om je heen een stilte
raak je wat je net nog voelde
in een paar momenten kwijt
Tonen,klanken,melodieen
maken soms wat in je los
zoals de wind in bomenkruinen
bladeren ritselend in het stille bos
Het geluid van zee en golven
eindeloos neerslaand op het strand
in het zweven van…
Vader
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
888 Dwalend door het beukenbos
Ben ik even weer dat kind
Dat eens met jou door het lover liep
En hoopt dat ze je vindt
Ik zoek tussen beuken en berken
Door bladeren en natte mos
Het bos waar je zo graag kwam
En hier laat ik je los
Je geest deint op de wind
Elk briesje neemt je mee
Laat je zweven door het woud
Laat je dalen naar benee
Dwalend…
BRIEF
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 Ze is naast boos ook zo ontzettend bang
Maakt U haar lijdensweg nu niet te lang
U hebt Zich toch al uit de markt geprezen
Houd toch wat rekening met ons verdriet
Misgun, mij zondagskind, Uw Ingreep niet
Met liefs. PS Ik heb Uw Boek gelezen…
Terugschalen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
459 er gaan geluiden over de pijngrens
door de wanden van het gehoor
zij verdrijven de afwezigheid
naar ruimten die ik luid doorboor
laat mij wild zijn in het bos
overgeleverd aan naakte aarde
geur van mos en verschraald bier
aan kaalzucht zonder eigenwaarde
proevend van schroeihuiden
opgezwollen in poriën van vlees
uit achterbuurt en bielzentuin…
Varkensvoeder
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.653 Er was een kleine mopperkont
die boos was op zijn moeder,
omdat hij nooit iets lekkers kreeg,
behalve varkensvoeder.
'Waarom,' vroeg hij aan mama,
'krijg ik altijd gerst en gort
en nooit eens ijs en friet
met mayonaise op mijn bord?…
In het oerwoud
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.268 Liefde’s wezen is zo teer
en ons hart is het ruige bos
en wij weten haar daar in de wildernis
alléén en van alles los,
van alles, van wereld en schone schijn
om enkel te zijn wat zij is:
een vlam, een verlangen, een felle pijn,
een kreet in de duisternis.…
Maalstroom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.571 Op ruim tien kilometer bij mij vandaan,
onthaast in het bos voor mijn tent gezeten,
kijk ik ietwat verdwaasd het schouwspel aan.
Voor even mijn eindbestemming vergeten,
zie ik nog slechts mijn liefste voor me staan
met haar warme liefde onafgemeten.…
Lange afstand
gedicht
3.6 met 5 stemmen
8.489 Innig vertrouwd met steeds hetzelfde elkaar,
daarvan met almaar minder volle teugen
genietend, steeds meer mondjesmaat, maar toch
daarvan toch mooi nog altijd steeds genietend -
geef ons maar zonnebloemen, weken lang
maar zonnebloemen links en rechts, met hier
en daar een wei, een stukje bos desnoods,
desnoods een korenveld en zonnebloemen,…
In de huid van de dag?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
496 Je bewoont de tekst waarin je
het beschrijft, een bos kan niet
donkerder of lichter zijn, je
stelt je in op dingen die je
met een wisselend diafragma
vast, de scherpte is bepaald
door de essentie van het domein
de waarheidskern wordt troebel
in een populistisch contrast,elk
detail moet kritisch of in tegenwaarde
worden getoetst in…
vos (wad)
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
543 ik was een mooie kerel op het wad
die aardappelen en knollen verslond
en opkeek naar de pastoor die verstond
waar ik des ochtends nederig voor bad
ik hield van haar op deze najaarsdag
toen zij kastanjes haalde uit het bos
zich bezig hield met de geschoten vos
die zij de afgelopen weken zag
ze kleurde hem in op het papierendoek…
liefste
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
741 luister naar Chet Baker
en weet zeker dat hij hetzelfde dacht
liefste ik stort mij toch niet
uit een hotelraam en zit veilig thuis
maar ik mis je ik mis je
zoals je vandaag gevleid lachte
toen ik dat zei dat ik je miste
en jij zei dat je terug kwam als
het mooi weer werd en de zon scheen
en we konden denken aan ons Amsterdamse Bos…
herfstparade
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
716 wanneer de nevel zal verdwijnen
en de zon piept door de bomen
dan is de tijd gekomen
dat herfstkleuren zullen verschijnen
het bos wordt stilaan kaal
de vele bladeren op de grond
kleuren schilderachtig in het rond
in een tafereel van pracht en praal
voor de dieren wordt het even wennen
aan een omgeving zonder lover
ze moeten oppassen voor…
Wentelen in weemoed
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
590 Ik loop graag door een herfstig bos,
zo in de avond schemer
met een tapijt rood bruin
en af en toe een glansje geel.
De geur van rottend, dorrend blad,
geluid gedempt door druilerig gedriezel
het zicht beperkt
door vlaagjes flarden mist.…
omzomen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
530 ik weet 't, het lijkt zonderling
zo alleen door bos en hei te gaan
maar vergeet niet één ding
hier kun je bevrijd gaan en staan
of verwaaien met ruisend blad
hier vinden hersenhelften elkaar
strijkt licht elke schaduw glad
reiken zintuigen tot de evenaar
op 'n pad dat nergens naar gaat
tel ik gaandeweg mijn bomen
die zijn zich van geen…