6818 resultaten.
Op de hoek
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.258 Kou kruipt langs mijn mouw omhoog
En grijpt me bij mijn nek
Versteend sta ‘k in mijn jas op straat
De tegels, de stoep, het hek
Hier was het, waar hij mij greep
Hij hield mij in zijn macht
De kilte, angst, mijn hart
Mijn lippen, witte streep
Ik was zo klein, begreep het niet
Ik hield mijn adem in
Zijn jas was vies, zijn handen hard
‘k…
Van deze plaats af kan ik alles horen
gedicht
3.6 met 71 stemmen
30.755 Van deze plaats af kan ik alles horen.
Ik hoor de tafel kraken onder het gewicht van borden.
Ik hoor dat er kinderen worden geboren.
Steeds hoor ik kinderen geboren worden.
De kamer vult zich met geluid.
Ik hoor het roesten van het slot.
Ik hoor het rotten van het fruit.
Steeds hoor ik hoe het fruit verrot.
Ik kan alleen maar luisteren en…
Terugblik
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.214 Zo veel als de bomen en hun begroeide takken
mij wisten te vertellen van deze waarheid;
zoals de parelmoer blaadjes in de groeiende
april donkerte lichtroze kleurden, zo spraken
zwijgende tekens van de eerlijke seizoenen
die hun enthousiaste lach even lieten zien
in de middens van hun bloei, toch
vers blijvend in de warmte der herinnering…
Sonnet
gedicht
3.4 met 101 stemmen
78.083 Soms loop ik 's nachts naar het Victorieplein,
Als kind heb ik daar namelijk gewoond.
Aan vader hand zijn zoon te zijn,
Op moeders schoot te zijn beloond
Om niet. Om niet is het, dat ik hier ga,
De vrieskou in mijn jas laat dringen,
Alsof de tijd zich ooit zou laten dwingen,
Terwijl ik roerloos in de deurpost sta
Om thuis te komen. En zo…
een zaterdag voor moederdag
hartenkreet
4.1 met 29 stemmen
5.799 hand
het samen onderweg beleven
of dwalend door herinnerland
alweer zo lang of kort geleden
voelt zo eenzaam, mijlen ver
die kille afstand tot elkaar
nooit samen onderweg beleven
nu zij voorgoed is heengegaan
zul jij haar nooit meer zien
zoals ze werk’lijk was
maar wèl het beeld
dat je nog wilt ervaren
zo blijft zij in herinnering…
Hier aan het strand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.094 Ik voel de wind van een herinnering
de sterren die over ons waakten
slechts het ruisen van de golven
onze lippen die elkaar zachtjes raakten
En plots klapte de hemel wijd open
het werd helder licht bij volle maan
onze zielen smolten vurig samen
we zouden elkaar nooit meer laten gaan
Maar na jaren van tropische hitte
bereikte hels onweer…
Stamtafel
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.611 De herinnering is van de gezichten te lezen,
je kleine zwaktes zijn moeiteloos vergeven.
Aan deze tafel blijf je tijdloos in leven:
voor de dode dichter wordt naar je graf verwezen.…
Gisteren had ik al spijt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
890 een kamer met uitzicht
ramen vol groen
de weg als een film
mensen met honden
een rustig plantsoen
je kijkt langs je tranen
een mistiger beeld
de donkere huizen
zeil en plavuizen
op straat werd gespeeld
in meubels en dozen
het leven van toen
de oogst van gedachten
van jarenlang wachten
van hopen en doen
een kamer met uitzicht…
wakkert in een constant dromen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
687 sereen zijn
lichaamsdelen om je heen
geordend in ontspannen
in Godsnaam bid je
laat de slaap me vangen
weer is er die stip
zwarter dan de nacht
die langzaam groter wordt
zich door de muren boort
die jij hebt opgetrokken
je ademt zacht
maar voelt je al
verkracht door wat
er nu gebeuren gaat
totaal buiten je macht
je wakkert…
je schaterlach is snerpend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
804 hooghartig is je blik
je schaterlach is snerpend
echo's rollen van de trap
schaters sterven lachend af
daal maar naar de hellepoort
ik open hem voordat
de stank je smoort en werp
een blik in het woeste vuur
zij krijsen hard venijn
en koude spot om de lange duur
herkenbaar zijn ze nog
als tijdloos smeulend wangedrocht
hun…
heb je zon beloofd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
804 ik heb je zon beloofd
maar de stralen
breken in je ogen
tot een valse glans
woorden krijgen
nu geen kans
handen trekken
schaduw aan
ze boeien licht
waarheid kijkt
onaangedaan
vervuld van plicht
je vreet weer energie
omdat de verte
andere dingen ziet
geen rust om stil
te staan je angsten
vallen anders aan
ga met de zon naar…
Wie schrijft twee
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.408 De geuren van de gardenia
voortdurend bloemen
wat minder in de droge tijd
zo rook het toen, de wegen
de straten en de pleinen
in het midden een waringinboom
na een regenbui ontdekte
wat ik zocht, dat loste op
onmerkbaar aan de randen
ik zoek iets nieuws
verlies wat ik gevonden heb
zet dingen op een rij
wat meer moeite kost
alsof de…
morgen voorbij is gegaan
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
719 warmte in blikken
vingers die schikken
in elkaar draaien
handen die aaien en
van vandaag even schrikken
haar uit je ogen
speels zijn de vlagen
die lokken verleidelijk
langs je hoofd laten jagen
beteugel mijn storm
ik zal bedaren
boei met je liefde mijn
handen en kus de gevaren
tot we de tijden vergeten
niet meer weten…
zomerslaap in vijfkwartsmaat
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.060 wankel was en zwijgend standhield
hou je sterk ook in deze tijd waar
religie dreigt om elke hoek en alles
neemt van wie verzwakt, droom me na,
in deze korte nacht ben ik je indachtig,
zelfs even jou
"het zweet op mijn slapen is voor morgen,
zo heb ik zout om te verlangen"
slaap nu
een diepe slaap
die nooit bestaat maar de herinnering…
kind voor een raam
gedicht
3.6 met 42 stemmen
23.349 Een kind voor een raam kijkt naar een korte trein.
Zo ben ik ook geweest, al zag
ik langere treinen over de lijn
glijden uit de opening van de dag.
Een kind voor een raam ben ik nog en ik tel
met héél klein vingertje de wielen
van andere dingen, zo snel
als zielen.
----------------------------------
uit: 'Verzameld werk', 1976.…
Vannacht kwam ik mijn ouders tegen
gedicht
3.3 met 73 stemmen
26.444 Vannacht kwam ik mijn ouders tegen,
twee bleke schimmen die naar elkaar
toe negen in het witte licht van een lantaarn.
Aan hun geluk te zien kon ik nog niet
geboren zijn. Ze waren jong en heel verliefd.
Een groot verdriet bedroefde mij
omdat ik wist hoe het zou verdergaan.
Zij schaterde om iets dat hij haar toegefluisterd had.
Hij lachte…
Een kind
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.950 huilt een kind
het geluid zo iel nog
begint een eigen spel
en verfrommeld
de verharde plooien
van verbetenheid
Dan danst met luister
de ontwaakte variatie
van het grote plan
dat zich ontvouwde
in de verborgen hoeken
van onzichtbaarheid
Ontdaan van de barsten
in mijn vermoeide huid
ontplooit een vergeten glimlach
en dwaalt herinnering…
Opa
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.884 In het portaal hing de duffelse jas
Van Opa zwart en zwaar en hard
Hij werd al stoffig maar hij was
Waar Opa hem gehangen had
Hij was warm maar ook zo somber saai
Heel anders dan mijn Opa meestal toonde
Samen met mijn Opa maakte ik lawaai
Ik herinner mij de laatste blik toen hij nog bij ons woonde
Voordat hij daar spierwit en lijkbleek lag…
stak lente in je haar
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
693 in het zachte
groenblauw van je ogen
las ik weer eenzaamheid
hoorde woorden zonder praten
het rotgevoel dat steeds
uit vroeger overblijft
we kozen voor een
eigen wereld buiten
iedere werkelijkheid
omdat onze prille
liefde nog moest groeien
in de dagrealiteit
samen zochten we de wegen
in elkaar verstaan
kwamen we de hemel tegen…
terug-ogenblik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
665 de verwondering op haar gelaat
schittert en straalt en verhaalt
over die verre tijd, lang geleden,
toen hij nog zelf het kleinste zag
herinnering aan gelukkig zijn
met schijnbaar onbelangrijk de
minieme stukjes van de puzzel
liefst zonder handleiding gebracht
vreugde na die creatieve seconde
waarin wat stuk was tot leven kwam
dankzij gebroken…
dag Pa
netgedicht
3.4 met 24 stemmen
2.671 van lieverlee verbleekt
de tijd je broze blik en lijf
doven de laatste woorden
die je sprak
sluimert je pet aan de kapstok
verdwijnt de leegte uit je stoel
toch klinkt er genoeg in ieder
mens die van jou hield
alsof je nog aanwezig bent
in alles wat je achterliet…
stil om jou
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
2.159 kan schoonheid ooit mooier zijn
dan toen die dag was in alles
ingehouden adem benemend
om te zien, stil verlangend ja
herinnering tastbaar als huid
teder stilte strelend voel ik haar
warmte onderstroom van levend
besef, ik: uitverkoren was ik, ja
verte, zacht zeurende pijn om wij;
kan ooit de diepte vervagen?…
gloeit na als hel
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
670 nee ik vervel niet meer
geen nieuwe roze huid
die jeugdigheid
naar buiten uit
scheur stukjes leven
die ooit geluk
hebben gegeven
zo uit mijn vel
het schoont
verlost me van
herinnering maar
gloeit na als hel
zo raak ik de kern
voel me in genaakbaarheid
zo ferm want ik ben
gelukkig alle ballast kwijt…
As in haar hand
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
618 Het heeft geen zin
haar handen zijn gesloten
daar binnenin
een vleug van gisteren
jammerend in tijd
De dag rouwt
om weggesloten herinneringen
die verkleurd en verpulverd
het goed en kwaad
belichamen
Al het donker van nu
bergt mijn hart in schaduwen
waar mijn eigen vlam
het zwart verbrandt
tot de as in haar hand…
wacht een wolkje af
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
758 ik zit hier
in mijn blote bast
wacht een wolkje af
maar voel je vingers
dartelen op mijn huid
eindelijk komt ook de lentezon
voor licht en warmte uit
we zijn een lange weg
gegaan de eerste jaren
in vol leven hebben elkaar
zoveel gegeven kom kijk
niet om zie vandaag de zon
die schaduw doet verdwijnen
en toekomst laat verschijnen…
Vooruitzicht
poëzie
3.9 met 10 stemmen
4.114 en doof de herinnering niet
aan de drie gouden zuilen,
als het lot
mij versmeten heeft
en mij vervuilen
laat als een vod.…
Weerloos
gedicht
4.0 met 77 stemmen
20.642 Mijn huis is niet waar ik nu woon
Het is de plek waar ik niet ben
Het heeft geen muren
geen ramen
en geen grond
Mijn huis ligt in mijn hoofd
in mijn verleden
of liever gezegd
het is zelf een verleden
net als ik…
'jongens waren we- maar aardige jongens'
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
971 naar Nescio
het oorverdovend gerucht
't geluid van fietsen
in een stofwolk naar beneden
als beloning na een klim
gezoef van dikke banden
het klapperen van een fietstas
en 't zware gewicht van de tent
achterop de bagagedrager
'jongens waren we- maar aardige jongens'
schreef de schrijver Nescio ooit
in zijn relaas over de titaantjes…
Het overblijfsel
gedicht
3.7 met 16 stemmen
10.357 Er zwerven herinneringen rond
zonder kop of staart
woorden losgeweekt van hun tekstballon
buiten het hoofd waarin ze opkwamen
en in de duinen
wordt duizendguldenkruid vertrapt
door zwaargelaarsde spoorzoekers.
Ze lachen besmuikt
om een afluistercentrale uit de vorige eeuw.…
Verjaardag van Sterre 2006
netgedicht
4.3 met 43 stemmen
7.433 Een bootje van papier gemaakt
nadat ik erop geschreven had
iets van veel geluk verpakt
in twee bloemrijke kwatrijnen
over genieten en mazzel
dat onafwendbaar komt
het Sterrenschip staat klaar
net als het tij wacht het niet…