5913 resultaten.
Leeg tot op de bodem
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
548 het licht
lijkt vals
dat lente straalt
bloemen valer
in hun trage groei
gras oogt sprieterig
wind dwaalt
zonder richting aan te geven
uit een verkeerde hoek
en ik ben moe
uitgeput en leeg
tot op de bodem
de winter was te lang om
nog te groeien naar ontwaken
laat mij maar slapen in mijn voorjaarsdip…
Een ogenwereld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 er is een ogenwereld
om ons heen
die wij niet kunnen zien
die blikt zonder blozen
registreert werken en verpozen
nooit zijn wij alleen
pas als de voordeur sluit
met grendel en twee sloten
lijkt het toezicht afgelopen
maar met tv en internet
hebben deze ogen vrij entree
de anoniemen leven met ons mee…
Iedereen kijkt...
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
582 Ik ben niet anders dan de rest
Ook al lijkt dit misschien
Ik ben een mens
En ik ben niet perfect
Maar dat is niemand…
vertaald
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 jouw ogen zijn mijn handvatten
vul ze met betekenis
in het ijle wit lijkt alles kil
jouw handen trillen in mijn oor
ledig ze tot diepe stilte
teken zinnig in het licht
met vingers uit een ver verleden
ik hoef niets meer te benoemen
woorden zijn nog enkel spatten
geboren uit een levensbel…
Paradijs.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
482 Zinderend stroomt het bloed
door mijn aderen schitterend
licht omkranst haar gezicht
terwijl je stem zachtjes in
mijn rechteroor schuifelt
het lijkt op een paar zinnen
waar ik mijn gevoelens
had verstopt juist nu
doordat ik kan zijn wie ik ben
bij jou heb ik mezelf gevonden
omdat jij tot het paradijs
van mijn dromen wilde horen…
Mensch durf te lijden!
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
484 Egaal oppervlak
Zonder butsen en
Deuken, glad
Zo op het oog,
Als dit nu het
Laken is dat
Jouw leven toedekt
Dan lijkt er zo op
Het oog niet veel
Aan de hand - anders
Wordt het wanneer
Je de diepte durft
In te gaan, het lijden
Doorgrondend van de
Diepste afgronden
Tot en met de
Allermooiste orchidee -
Die de moeite dubbel…
Zielen zonder naam
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
513 vleugels
vliegen af en aan
van zielen zonder naam
verdriet
ligt in het verschiet
van hen die achterblijven
vooral het
plotseling verscheiden
doet in afscheid lijden
hun vlucht
lijkt onbenoemd in
hergroeperen van de geesten
nog een keer het aardse gaan
of past de cirkel eindelijk
in het organische bestaan…
veters
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
519 altijd gaat alles
verloren dus we moeten
iets bedenken waardoor
het anders lijkt iets
van eeuwigheid of
op z'n minst wat ons
verbindt, neem de veters
van een schoen en wat die doen
terwijl de avond valt
over het glorieuze continent
en oude geesten
aan de poorten rammelen
denk ik aan de rafelige veters
van de schoenen aan…
Het doel van mijn schrijven
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
692 schrijf lees je mijn gedachten
maar ook mijn gevoel
leg ik open en bloot daarin neer
ik ben de schaamte reeds lang voorbij
niets wat mij nog deren kan
dat is iets van lang geleden
pijnlijke woorden uitgesproken
zijn zo van mijn schouders gegleden
mijn geschrift is dus een open boek
waarin ik op zoek ben
naar wat geluk of iets wat daar op lijkt…
Sint Maarten en de orkaan
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
423 zingende kinderen
voor mijn deur en
die moet ik dan open doen
ik zei niet:
ik heb jullie vergeten
wat wel zo was
ik had toevallig
wat handsinaasappels
dus die gaf ik, had
niet aan hen gedacht
vantevoren
het lijkt of ik overleef
door inkoop van sinaasappels
maar het was een bijkomstigheid
en geen 'survival of the fittest…
In het teken van tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
931 In het teken van tijd
waar kwetsbaarheid
dierbaarheid in haar
licht vangt liggen wij in
stilte met elkaar verbonden
Ons zwijgen legt schaduwen
langs ongezegde woorden
Onze diepste gedachten liggen
als gevouwen handen
op ons lichaam te rusten
Na dit afscheid lijkt alles voorbij…
incommunicado
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
507 ik ken veel woorden
in veel talen
maar kan je niet bereiken
al woon je dichtbij
lijkt het
of je in het verre Patagonië bent,
toen post nog bedeeld werd te paard
toen telefoon en telegraaf
hun digitale opvolgers
globale connectiviteit
nog toekomstdromen waren
ik blijf briefjes
in een fles
in zee gooien
die je niet bereiken…
Leeg..
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Of maakt het ruimte
Je sleept het mee naar waar jij het brengt
Of is het alleen maar een vertedering
Voor dat
wat de tijd brengt
Waarom lijkt het altijd dan zo verdomd
Leeg..…
Witte poes
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
760 Ze lijkt te slapen
Maar is altijd waakzaam.
Als ik haar naam noem
Miauwt zij en kijkt naar mij.
Na een uitgebreid maal
Gaat ze voldaan naar buiten.
Een wit licht
In de donkere nacht.…
Vastberaden te overleven
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.235 De tunnel lijkt lang
Het licht nog dof
Ik forceer vaak een glimlach
Hopend dat de blijheid ooit werkelijk wordt
Hoe kan ik in dat felbegeerde gat kruipen?
Velen zijn van mij afhankelijk
Willen zo graag dat het goed met me gaat
Ik kan en mag ze niet teleurstellen
Zal ook niet gebeuren
Maar nog even geduld
Ik kom er wel, binnenkort…
bewustzijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 ik denk
dus ik ben
lijkt me
onvoldoende
ik zie olifanten
hun jong redden
uit de enorme kaken
van een hongerige krokodil
olifanten kunnen niet denken
dacht ik maar als je dat ziet
evengoed zijn ze nogal zwijgzaam
waardoor een mens zich vergist
zoals door alle eeuwen heen
een soort vloek
van het bewustzijn
en de taal…
overwinning
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
590 Lijkt mijn leven soms een puinhoop,
kijk dan eens naar dat van jou.
Loop eens mee door mijn leven
dan oordeel je niet zo gauw.
Ik vecht mijn strijd en ik zal winnen
al zijn de bergen hoog.
Ik vind de kracht en ik zal winnen
en laat los wat mij bedroog.
Dus kijk eens naar je eigen leven
voor je oordeelt over mij.…
Zo misleidend en zo zoet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 Heimwee lijkt op wat ooit moet zijn.
Kijk, daar staat mijn gedroomde thuis!
Ondertussen bevind ik me waar ik nu ben,
op weg van heel vroeger naar veel later.
Verlangen naar waar ik ooit was.
Verlangen naar waar ik wil zijn.
Dat smaakt verleidelijk goed,
misleidend, maar toch zo zoet.…
Dood hout
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
439 het lijkt
alsof ik te veel
levens leid
bomen splijt
die eigenlijk
moeten groeien
voor meer ruimte
heb ik het zand
laten verstuiven
maar de vennetjes
zijn opgedroogd
de fauna is gestroopt
mijn bos
is chaos in de greep
der elementen
mij rest
dood hout
in wanbeheer
het loof dat ik
lang koesterde
is er helaas niet meer…
Vlinder
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
640 als een zomers paradijs
Bloemen
met hun bloemkelk
ontvankelijk, open
zonder
enig voorbehoud
Een reis
-lijkt het me-
zonder last
zonder bagage
-vakantie zonder uurwerk-
Je blijkt beresterk
je vliegt met vaart
-kort elk oponthoud-
want je missie:
reis van je leven.…
Eigen gelijk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
425 wat vandaag een waarheid lijkt
blijkt gisteren een leugen
het verhaal kent vele lagen
vaak gekleurd door pijn
voeg daarbij drie vleugjes ego
die heeft iedereen
morgen is er weer een dag
van zoeken naar ontmoeting
hoeveel schade is er
door snel gesproken oordeel?…
Oktober
snelsonnet
4.2 met 5 stemmen
1.002 De maand oktober laat zich niet bedwingen
De herfstdjinn schettert luid op zijn bazuin
Het loof kleurt geel oranje rood en bruin
Haast alles gaat een toontje lager zingen
De geest der politiek lijkt niet te temmen
Die denkt alleen aan maart, aan ’t aantal stemmen –…
Onbemind 3
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 Koud, het is koud hier,
het lijkt winter, maar de
lente laat zich temmen.
Ook ik ben het verdriet,
de stilte, het gebrek aan,
licht, ruimte, ontferming.
Ik zie springvossen paren,
en ik zie karkassen kraken,
kadavers branden,
dat het zich laat zien, staren.…
Zijn stukje wereld ben ik
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
720 in deze wereld
waar de merel huilt
schuilt een man
onder mijn vleugels
hij verbergt zijn lijf
en zijn gezicht
het gewicht van leven
is te zwaar
ik laat hem daar
soms til ik mijn vleugels op
en laat de zon hem
zachtjes raken
zo lijkt het eventjes wat lichter
ookal weten wij wel beter…
Aan het staatsroer
snelsonnet
4.3 met 3 stemmen
700 De laatste tijd dacht ik steeds “minder minder”
Bij politieke pochers op teevee
Hun woordenstrijd klonk nimmer recht door zee
Goddank, een viertal lijkt iets eensgezinder
Straks klotst er wel een opblaasboot, heel stoer,
Met Rub'ren Rutte grijnzend aan het roer…
't verre zilver
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
707 ik stapel
ze op
er zijn er nog genoeg
zo vroeg in de ochtend
deze schelpen, wat men
ook beweert, zijn geruisloos
het zand echter
spreekt over het liefste
en het strand lijkt leeg
alles is voorbijgaand, zeg ik
en wachten is verloren tijd
een meeuw kijkt mijn kant op
de zon droogt haar vleugelpunten
de noordenwind zal haar…
Tussenruimte
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
711 niets is echt zeker
het leven kan soms tornen
rafelig wordt de zelfkant
een wirwar van draden
steken worden vastgehecht
als een te strakke lijn
maar och, toch verkeer
ik vaak in soepelheid
lijkt het alsof ik ben
omhuld met zijde
dan spin ik garen
daarmee verstel ik
elke scheur die me belet
mezelf te zijn……
Het nieuws
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
524 Bijna niet te harden op de radio
niet alleen vanwege welk onderwerp
er nu weer aan de beurt
maar veel meer dat het ene
naadloos over in het andere
verteld lijkt door een computer
van een oorlog naar honger naar het koningshuis
dat geen belasting naar het salaris van een bankdirekteur
naar een drugsimporteur naar overconsumptie naar kinderhandel…
Toekomstperspectief
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
658 Het pleit lijkt voor Macron nu wel beslecht;
het eens zo sterke ijs vertoont al wakken.
Misschien moet Trump straks wel zijn biezen pakken
door wat hem nog ten laste wordt gelegd.
Maar ook al twijfelt men aan May d'r Brexit,
feit is dat zíj nu stevig op d’r plek zit.…
Sprokkelmaand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
542 Ik word bevangen door een diep verlangen
Naar sneeuw, maar ach, de winter is vergangen
Een glühweinlied en Stille Nacht gezangen
Stilaan lijkt hij nu reeds
te zijn vergangen
Al is het sprokkelmaand en nog geen maart
Met woerd en eend en meerkoet in de vaart
Dient men geen ijs en weder in de gaard
Mij zijn de tulp en krokus straks meer…