15015 resultaten.
jagen vlammen door mijn lijf
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
775 kijkt
gestrakt terug
onaangedaan
het beeld beweegt
niet in mijn geest
wat buiten leeft
gaat mij niet aan
toch is er soms
jouw kleur die
aandacht trekt
gedachten iets verzet
dat is de vonk
die mij ontwaakt
waardoor ik lethargie
voor even weer verlaat
dan brandt
het leven in moment
jagen vlammen door mijn lijf
jouw vuur…
jouw vlammen op de muur
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
790 kom maar
in mijn cirkel
breek niet uit
in rechte hoeken
rond de lijn en
laat de scherpte
achter je, kom
en kijk vooruit
ik speel niet
met de graden
van je vuur
jouw vlammen
op de muur
spannen mijn boog
in kaarsrecht
gaan omhoog
de pijl die harten
tracht te breken uit
nooit kunnen vergeten
maar gelassood
is als straal…
De haan kraaide in de nacht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
480 Tussen dode dichters doopte ze
haar pen in honing
meer dood dan levend
groeide ze tussen vuur en rook
de haan kraaide in de nacht
de wind kwam op
veren dwarrelde uitéén
door dodelijke kracht
de dag graaft opnieuw de
dorre aarde
regen bevochtigt het land
een arend komt
altijd weer terug
zoals zon en maan…
Wachten zal ik
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.365 Met een gevoel van eenzaamheid
ga ik door dit leven
Dit is nu mijn strijd
Juist door verlangen gedreven
Zal ik wachten op jou
Hopend dat je dit niet zou vergeten
Later wens ik dat ik wou
Dat je dit eerder had geweten
Straks beginnen wij aan een nieuw leven
Samen in een nieuw avontuur
Kunnen wij elkaar geven
romantisch en hemels vuur…
Jij bent mijn oorsprong
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
806 breed
en warm
golven woorden
over lippen
dorsten vingers
langs
liefde, rood
en gewillig
jouw vuur
wil ik zijn
in duizeldiepe kreten
jouw stroom
die in extase schreeuwt
je geurt zo
speels
naar kleine rozen
zo lispelzacht
in het vreemde zwijgen
en wanneer
je schouder naar
morgen danst
waait het leven
door onze…
Afgeschminkt
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
564 achter coulissen lukte het tenslotte
de maskers te ontdoen
en van onzalig opgehouden schijn
de schoonheid af te strippen
de moede ogen niet meer aangezet
toonden gedoofd het heilig vuur
van bloedeloze lippen was
het schromelijk taalgebruik verdwenen
maar onder aangebrachte lagen
toonde de huid zich kwetsbaar zacht
liet zich de ziel doorzichtig…
de dood van december
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
800 mijn pad
en ik dien nederig te wezen
- tegen elk wat wils -
wanneer ik mijn tred verzet
door afgestorven bladeren
geen schaduw of verlangen
bietst van het geluk om me te raken
en het is alsof
december de dood zacht in mij laat spreken
ofschoon ik met liefde de adem proef
welke in mij een weeïg gevoel
laat flamberen in het vuur…
Warmte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
669 De rivierendans ontwaakt
in een poel van ijs
Kleine kolkjes rimpelen
het wateroppervlak
De tralies smelten
voor de ramen
druppels
tikken op de sneeuw
Tekenen van vuur aan
de bevroren kust
Het krakend ijs verdwijnt
in de zoute golven
De zee komt langzaam
weer op gang
Rivieren herwinnen
hun kracht
Wintertaferelen verdwijnen
Dankzij…
jongen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
503 je speelde nog met vuur
het vlot was pas gezonken in het laatste uur
van weten, dat het leven lekt
langs veel te volle bermen en een witte zwanenbuik
wilde haren bleven dwars
ze wilden wel gekamd op hoofdhuid kleven
maar rust ontbrak in harde wind
en het losgeslagen kind
verroerde meer dan zeven sloten tegelijk
kijk
dit is waar ik bang…
Advent
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
639 hebben hun bladeren laten vallen
De dagen worden steeds korter
De aarde verliest zijn kleur
Het wordt koud
De mensen verzamelen goud en goed
Deuren worden gesloten
Banden verscheurd
Liefde sterft
Er is angst
Maar ik ben niet bang
Want ik weet zeker dat
uit de stad van David een verlosser komen zal
Hij ontsteekt in ons het heilig vuur…
in ogen gestreept
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
723 kan ik alles achterlaten
nu ik eenmaal weet heb van
verleden, dagen aan nachten
keten met niets dan adem
tekens verdwijnen, de kiem
van glijdend geluk wanneer
ontkenning breekt in assen
doorheen het geweld van vuur
kan ik, beroofd van verlangen,
liefde in oprechtheid leggen
of ben ik al te diep door
het gestreepte sterven bevangen…
In stille overpeinzing
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 je staarde naar het glas
in stille overpeinzing
op zoek naar wie je was
met een lach
dacht je de drank
die de bodem bedekte
het twinkelend licht
een warm vuur
het late uur
daarna het grote gat
waaraan jij
geen herinneringen had
je hebt jezelf hervonden
bent uit het dal geklommen
waarin jij gevangen zat
de dag is nieuw
in…
De geliefden van stervenden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
686 Ze zouden door het vuur springen voor die geliefde.
Maar hoe hard ze hun best ook doen,
de korte tijd
dat de geliefden gelukkig en verliefd zijn zoals geen ander,
weten ze dat er een einde aan komt.
De geliefde is heen gegaan,
maar hun liefde zal altijd blijven bestaan.…
Je hebt in mij
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
840 Je hebt in mij iets aangeraakt
Een snaar
Die werd in mij nog nooit beroerd
Vandaar
Dat ik je zag als iets van mij
Een deel
Ik heb je als geen ander lief
Zoveel
Maar toen je verder bent gegaan
Zowaar
Werd er in mij iets stilgezet
Die snaar
Ik hoop dat het er ooit weer is
Dat vuur
Dat we dan samen afbreken
Jouw muur
Je…
Liedje
gedicht
4.5 met 2 stemmen
8.875 's Nachts droom ik van vogels en laaiend vuur
En hoor verward gekras,
Maar een lied rijst in het morgenuur
Als een feniks uit as.
En van de liefde verbleekt het rood
Tot de smetteloosheid van het kind —
Er is een zuiverheid van de dood
Die reeds in het leven begint.…
De afkoelende huid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
489 zuiver als kristal
wilden wij ons
glazen universum blazen
in vuur draaide
waarheid tot transparantie
louterde liefde puur
we konden niet voorkomen
dat er belletjes met dromen
scherfden in brekend licht
kwetsbaar vloeiden we uit
spiegelden elkaars kleuren
op de afkoelende huid
nog spelen schaduwen
op het warme kristal
en danst…
Gretige kijkers
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 altijd trekt vuur
gretige kijkers
strakken banieren
schouders en borst
spannen verwachtingen
een ademloos volgen
heffen mensen
hun vuisten vol trots
weer klinkt opstandig
het protest van de tijd
scanderen van woorden
verenigt gevaarlijke massaliteit
hysterie loert
in verval van de normen
het gevreesd populisme
gooit olie op de…
Met volle passie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
692 Schoot ons vuur door onze ziel.
Zoals het moment op de eerste dag.
Met volle passie dat ik voor je viel.…
Het is goed te zijn
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
740 te zijn aan de zee
waar een bal van vuur
de einder kleurt
zo oprecht en puur
het is goed te zijn
in het verhaal
van de rollende golven
de zeester en het koraal
het is goed te zijn
rond het kasteel
het geknede zand
dat ik met een roze hoedje deel
het is goed te zijn
bij de ontelbare meeuwen
te luisteren naar het
karakteristieke…
Die kleuren weeft
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
441 ik zie vlammen
voel hun warmte
maar mis het vuur
hoor vogels
wiegend zwermen in
het volgen der natuur
het zijn observaties
koele redenaties
uit een humeurig uur
ik mis jouw glans
de stralen in het
dagelijks gebeuren
je lach die altijd
kleuren weeft tussen
woorden die nog zeuren
jij bent de ziel
het hart van mijn bestaan…
Het tijdelijk wit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 weer brandde geestdrift
zijn heilig vuur
trok vitaliteit zich
niets aan van jaar en uur
ik speelde als kind
met hagel en sneeuw
wind liet ons dansen in
een wereld van voorheen
het tijdelijk wit
had alles begraven
waar wij eerder om gaven
het voelde zo een
in samen smelten
warmde eeuwige jeugd
kou deerde mij niet
wist dat de zon…
Sinterklaasfeest
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
2.317 Het kinderfeest uit mijn jeugd
moet er nu aan geloven
Zwarte Piet bracht me zo veel vreugd
dat vuur laat ik niet doven
We moeten mee in iedere bocht
ik laat dat niet gebeuren
het is toch ver gezocht
we moeten Zwarte Piet nu anders kleuren
Zwart blijft zwart
concessies doe ik niet
ik roep het met heel mijn hart
zwart blijft zwart bij mijn…
Reusachtige grootvaders
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
689 Moeder verkocht heet water en vuur.
Opa werkte in een stinkende fabriek.
Twee oorlogen en de grote crisis,
heeft hij moedig overleefd.
Nu we even oud zijn besef ik pas goed,
dat ik onverdiend veel geluk heb,
en dat mijn opa reusachtig is geweest.…
Architectuur.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
556 Hij bracht vuur
in de architectuur
ook 'n vragenvuur:
waarom te wonen
in een kubus?
glijdt het bankstel
niet
naar 't laagste punt?
kun je er je boeken bergen?…
onbenoemd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
452 hoeveel vuur is een vulkaan
met hoeveel woorden zwijgen we
hoeveel dorst gaat in een glas
anders dan droogte of afstand
waar begon een naam, een oud bos,
een rots, de groenheid van gras
kennen we de kanalen en straten
van het hart, nemen we ooit afscheid
noemen we kustenloos land in de diepte
een eiland?…
Vriendschap dichter
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
564 Wanneer ons vuur gloeien blijft.
Wanneer duister lichter wordt.
Wanneer de stilte valt.
Zo verdicht zich vriendschap.
Zo worden vrienden dichter.…
Troost
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
551 Niemand had ooit geloofd,
dat bij zo'n groot verlies,
waar de vlam werd gedoofd,
verdriet het vuur uitblies,
licht zou worden ontstoken
in de bitterzoete herinnering
en de liefde nog ongebroken
voor mijn lief die heenging.
Verdriet beheerste mijn leven
na dat tragisch ongeluk,
toen jij dat jouwe hebt gegeven.…
tot jij weer bloemen spreekt
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
509 wanneer het blad verkleurt
een einde maakt aan uren
onwetend
wanneer de winter komt
het slissend likken van golven
tot stilte maant
wanneer een sneeuwjacht het vuur dooft
en de laatste schaduw
van een lange zomer verdwijnt
in een stilgevallen zee
verwarmen wij elkaar
tot de levenloze souvenirs
te gronde gaan en jij
weer bloemen spreekt…
grensavond
netgedicht
2.2 met 22 stemmen
507 het was tijdens het Gouden Uur
aan wolkenrand en verte
brandend met geest en ziel van vuur
en de tijd stond erbij
net zo achteloos
als dat toevallig paard in de wei
hier werd nog een laatste woord gezegd
ligt waarheid aan de zijkant van het midden
is het hoofd te rusten gelegd
hoeveel stemmen zijn er te gaan
om stilte te breken
voor…
Altijd die ene hand. - voor Koen Stassijns
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
507 een man dicht in broze tijd
de weg halverwege van
hier naar later
hij kneedt de taal
vult de scheuren in
het schrijvend hart
poëet van vuur en ijzer
kenner van ogen van naald
en storm
meester van karmozijnen woorden
van geheimen van het licht
schilder van bloesemend verlangen
in dichters handpalm geschreven
en alleen maar dit…