Alle inzendingen over zee

7277 resultaten.

Sorteren op:

Het anker in een zee van licht

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 908
spreidt zijn zonlicht van tedere vlammen en wil haar bevrijden uit de armen van de onmacht die als gletsjers geklonken zijn aan haar diep verdriet Wat hij ziet is haar kwetsbare hartenklop Wat zij draagt is de kiem van zijn Liefde Hij is haar poort naar een zachtere wereld Hij is de sluimer die haar levend houdt, het anker in een zee…

Schaduwde feilloos

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
het licht raakte je huid schaduwde feilloos een kleine oneffenheid maar de zon polijstte met het warme bruin je ronde vormen volmaakt tegen de blauwe lucht een zucht van schoonheid op het gele zand zo ben jij mij bijgebleven nog altijd koester ik dat beeld op strand…
wil melker17 augustus 2011Lees meer >

Bevriende idioot

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 944
, de zee van het verdwijnen.…
mobar20 februari 2013Lees meer >

Met stenen voeten

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 546
je armen reikten naar hemel handen een vragend gebaar gezicht opgeheven ogen vol adoratie lichaam ontmoeting klaar met stenen voeten vertrapte je mijn ziel alleen omdat ik op je viel in eeuwige golving stroomde mijn liefde langs jouw slanke benen maar jij koos de hoogte rees op uit de zee ik wilde zo graag met je mee…

MODERNE VRIENDSCHAP

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.233
Contact op afstand Contact tussen twee mensen ik bedoel niet via lenzen gedachtes laten komen en gevoelens laten stromen, te strelen wireless zomaar zonder draadje mailen met vriend(in) of maatje o, zo wonderlijk die techniek neemt alles voor je mee dichtbij ook over een verre zee contact kunnen blijven houden vertrouwen…

tussen zee en land

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 615
ik was daar met jou we zagen het komen en gaan vroegen aan meeuwen de onvervulde wensen tussen de tikken van de wijzers van de klok het was alsof we mee ruisten, in overvloed dreven naar een doorwaakte maan durf jij mij jouw ziel niet toe te schijnen omdat ik het verlangen niet zou verstaan je hoeft geen oceanen te wissen of mij te leiden…

De ramp van Moddergat

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 832
De laatste winterkoude stormen bliezen de golven met brute kracht tegen de Friese waddendijken het stormde gevaarlijk in die nacht Het was maandag zes maart 1883 Moddergatse schepen voeren toch uit want het laatste eten was opgegeten en men bezat geen rooie duit Dus de vissers moesten wel visssen op die grote ruwe zee en hoewel het eigenlijk…

Het glooiend duin

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 588
een vroege zon boven het glooiend duin de zee zo onvoorstelbaar ruim een handdoek op het zand nog maagdelijk het strand wat kinderstemmen dwalen in grijsgroen geluid jouw hand die me raakt van twee weer samen maakt wil melker 03/08/2011 www.wilmelkerrafels.deds.nl…
wil melker3 augustus 2011Lees meer >

Sterrenwachtcyclus

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 542
achterbuurt ik zie je daar nog staan in stilte van het oerland tussen dansende mensen alleen met het besef van het verliefde begin er gaan allerlei deuren open kamers vol wellust en mystiek laten hun meest intieme geheimen zien je hebt het met een lach omschreven mijn lichaam is de duivenpostzegel van een open brief op zoek naar zee…
mobar10 juli 2013Lees meer >

De koers

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 836
De koers die ik voer, de koers van wie ik was. Mijn koers zat vast en in het kielzog van het verleden voer ik verder naar het heden. Het heden in het verleden. Met 180 gedraait zoekend naar hulp zonder radar in de nevel gehuld . Ineens van uit het niets was daar de geel gekleurde loodsboot, met een door mij gehoopte beloodsing. Met een loods…

Haar eigen blauwdruk

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 553
je vijvert in rimpelloze rust kaatst hemel haar eigen blauwdruk terug waar beken jou in oorsprong vullen met jeugd en speels onstuimig zijn neem jij hen in bescherming en leidt ze door verwateren naar eigen veiligheid aan jouw boezem is het heerlijk laven voordat zij zich op weg naar zee gaan wagen…
wil melker15 februari 2011Lees meer >

Het dansende meisje

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.581
Zij danst. - Over de zee, het ledig strand, de toren, staat in zijn hoge rust de middag uitgespreid. En voor dit roerloze uur, in haar geluk verloren, is zij alleen en danst, - onder de oneindigheid.…
Jan Prins13 september 2013Lees meer >

Er bleef iets dat ontbrak

netgedicht
2.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 715
nog was mijn schilderij niet af er bleef iets dat ontbrak ik componeerde kleur en vorm zo dat het de juiste tonen gaf de hardheid van mijn messen kon ik slijpen aan de rots maar in de horizon van lucht en zee kreeg het pastel de wind niet mee heb de ziel erin geblazen zij bracht beweging terug een magisch verfstreekje op de…
wil melker11 december 2010Lees meer >

ATOL

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 453
het is een wegen op het wiegen van de zilte zee, onmachtig drijven in het oog van de brullende zon. Het spreekt zichzelf niet langer tegen, het mengt zijn daden door het woord en laat de zangen opgaan in de stroom.…
Dirk Vekemans24 september 2023Lees meer >

Branding en golven

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 574
wil landen maar de kust is verdwenen een eiland met rotsen en puntige stenen geen pad dat me voert naar een veilige haven branding en golven alleen in de kou wie werpt me een touw…
wil melker4 november 2010Lees meer >

Mijn schaduw langer wordt

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 506
ben ik verdwaald in golven van de zee als duinen naar me wuiven mijn schaduw langer wordt en wegspoelt in het schuimen zand onder mijn voeten voel verdwijnen als strand de vloed weerstaat niemand ziet hoe ik te gronde ga iedereen ontkent dat ik besta ben gegaan heb geen banden door te snijden daaraan lijden was mijn enige bestaan…
wil melker22 september 2010Lees meer >

Waar het land het water raakt

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 591
Waar het land uit zee ontsproot, waar men niet de ogen stoot maar tot verzien wordt genood; waar de wind nog vrijuit waait, wasgoed aan de lijnen zwaait, zonlicht blauwe broeken aait; waar men ruimtelijk geniet, 't platste platteland beziet, 't allerhollandste gebied; waar nog menig monument als historisch element spreekt van vroeger…

Die rustte op haar ziel

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 566
een groene fles tussen het wrakhout van de oceaan nog niet kapot gegaan op hoge golven heb haar opgevist en wist de brief die rustte op haar ziel heb de letters niet gelezen haar zinnen nooit gezien mijn brief erbij gedaan ons lot verbonden de fles weer teruggeworpen in de oceaan…
wil melker12 september 2010Lees meer >

Op de valreep

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 528
zag je gezicht in de gepoetste roodkoperen olielamp je ogen van groot naar klein in de zwaai van de kajuit je lach deinde op de golven buitengaats voor de wind het zeegat uit maar op de valreep wendde je het steven jij zocht de ruimte niet het avontuurlijke van alles op te geven voor jou geen schippersvrouwverdriet…
wil melker5 september 2010Lees meer >

Ook de vissen

gedicht
5.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.634
, ja dat daar is de zee' ------------------------------------ uit: 'Kleur de schaduwen', 2004.…
K. Michel7 februari 2014Lees meer >

Zonder vis

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 492
hoger na hun aanloop op het vlakke strand en vrijwel uitgeraasd te zijn zoutkristallen deden een aanval op je kwetsbare huid die jij met knipperende ogen afsloeg en je van deze slagen afkeerde om de natuurmassage goed te laten inwerken namen we wind mee op de terugweg die de lichaamscirculatie goed op gang bracht met dit zee…
wil melker1 september 2024Lees meer >

Stem van het water

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 518
De stem van het water zwijgt na een woeste nacht van onderstroom en geselende winden het is tijd om te rusten.…

Diffuus is het licht

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 498
een hand in de golven de arm gebogen vingers gespreid een wenk zonder lichaam en ogen schuim tart het zicht diffuus is het licht onvoorspelbaar er zijn geen passanten die mijn angst kunnen delen ik spring wil die hand vingers gespreid duik tot mijn longen gaan barsten adem zee maar haar ben ik kwijt…

De windstilte.

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.277
zeggen dat je blijft en nooit van mij heen zult gaan Ik brul door de stillte van de wind dat ik jouw liefde niet kan plaatsen in mijn hart en dat ik toch liever een ander vind Door de stilte van de wind namen wij afscheid in het rulle zand Jij wilde mij kussen maar ik..ik pakte alleen jouw hand In de stilte van de duinen door de zee…

adembenemend

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 610
het smalle ochtendlicht deinend de duinen de zee met mijn ogen dicht leven in puin en schelpen gestrand in bloedrode golven…
Fred17 maart 2014Lees meer >

Westkapelle

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 559
Zal hij die foto maar niet maken. Weer zo’n boot. Een doos van ijzer met een vermoeden vol dat auto’s nu naar Schotland gaan. En hier op de dijk zet de regen in. Wordt zijn iPhone nat, de fietsers en de vissers met de hengel en wacht De Valk op zijn zin in koffie bij de bordkartonnen Toorop. De kont van het schip al in de verte snuift…

Ratio

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.651
Zie ik het strand, hoor ik “de zee” van Trenet golven van verliefdheid die hun Waterloo vinden in het rulle zand Delon tegen Dalida zeggen dat hij het niet begrijpt liefde van alles toch het mooiste is dat er bestaat haar hem toe zingen dat woorden slechts woorden zijn op een nieuwe dag waarin vloed plaats maakt voor eb ik…

Zeven sprongen in de zee

gedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.201
gruist, glimmend brokaat Zeewater dat hij op haar navel morst Zijn afdruk bij de hare, finaal De luchtspiegeling: een strandhuisje Met een dak oranje zonnevuur De houtgeur van de zomerstede Stoffig licht kierend op haar figuur Zuchtende planken, mousserend vocht Een fles crémant van lippen zondig Zeven sprongen in de zee…

Die blauwe ogen geeft

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 547
in ogenschouw een lucht vol wolken meeuwen op hun vlucht het doorkomen van zon die blauwe ogen geeft oplost wat nog vorm heeft in schaduw zich op strand begeeft en in het wit van branding sterft stralend opent dan de dag onder gezag van zon en zee meeuwen deinen op de golven mee…

Scherend over lage golven

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 475
er was niets anders dan het strand de lucht en zon in zee zij spiegelde en nam de meeuwen scherend over lage golven mee wij zochten lange schelpen in de branding legden elkaars naam een ronde steen omcirkelde in zand wat god gescheiden had met een groot hart er was niets anders dan je ogen hand en mond in een eindeloze kus die…