7277 resultaten.
Het anker in een zee van licht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
908 spreidt zijn zonlicht van tedere vlammen
en wil haar bevrijden uit de armen van de onmacht
die als gletsjers geklonken zijn aan haar diep verdriet
Wat hij ziet
is haar kwetsbare hartenklop
Wat zij draagt is de kiem van zijn Liefde
Hij is haar poort naar een zachtere wereld
Hij is de sluimer die haar levend houdt,
het anker in een zee…
Schaduwde feilloos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
470 het licht
raakte je huid
schaduwde feilloos
een kleine oneffenheid
maar de zon
polijstte met
het warme bruin
je ronde vormen
volmaakt
tegen de blauwe lucht
een zucht van schoonheid
op het gele zand
zo ben jij
mij bijgebleven
nog altijd koester ik
dat beeld op strand…
Bevriende idioot
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
944 ,
de zee van het verdwijnen.…
Met stenen voeten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
546 je armen reikten
naar hemel
handen een vragend gebaar
gezicht opgeheven
ogen vol adoratie
lichaam ontmoeting klaar
met stenen voeten
vertrapte je mijn ziel
alleen omdat ik op je viel
in eeuwige golving
stroomde mijn liefde
langs jouw slanke benen
maar jij koos de hoogte
rees op uit de zee
ik wilde zo graag met je mee…
MODERNE VRIENDSCHAP
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.233 Contact op afstand
Contact tussen twee
mensen
ik bedoel niet via
lenzen
gedachtes laten komen en
gevoelens
laten stromen, te strelen
wireless
zomaar zonder draadje
mailen met vriend(in)
of maatje
o, zo wonderlijk die
techniek
neemt alles voor je mee
dichtbij
ook over een verre zee
contact
kunnen blijven houden
vertrouwen…
tussen zee en land
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
615 ik was daar met jou
we zagen het komen en gaan
vroegen aan meeuwen de onvervulde wensen
tussen de tikken van de wijzers van de klok
het was alsof we mee ruisten, in overvloed dreven
naar een doorwaakte maan
durf jij mij jouw ziel niet toe te schijnen
omdat ik het verlangen niet zou verstaan
je hoeft geen oceanen te wissen
of mij te leiden…
De ramp van Moddergat
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
832 De laatste winterkoude stormen
bliezen de golven met brute kracht
tegen de Friese waddendijken
het stormde gevaarlijk in die nacht
Het was maandag zes maart 1883
Moddergatse schepen voeren toch uit
want het laatste eten was opgegeten
en men bezat geen rooie duit
Dus de vissers moesten wel visssen
op die grote ruwe zee
en hoewel het eigenlijk…
Het glooiend duin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
588 een vroege zon
boven het glooiend duin
de zee zo onvoorstelbaar ruim
een handdoek
op het zand
nog maagdelijk het strand
wat kinderstemmen
dwalen in
grijsgroen geluid
jouw hand
die me raakt
van twee weer samen maakt
wil melker
03/08/2011
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
Sterrenwachtcyclus
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
542 achterbuurt
ik zie je daar nog staan
in stilte van het oerland
tussen dansende mensen
alleen met het besef
van het verliefde begin
er gaan allerlei deuren open
kamers vol wellust en mystiek
laten hun meest intieme geheimen zien
je hebt het met een lach omschreven
mijn lichaam is de duivenpostzegel
van een open brief op zoek naar zee…
De koers
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
836 De koers die ik voer, de koers van wie ik was.
Mijn koers zat vast en in het kielzog van het verleden voer ik verder naar het heden.
Het heden in het verleden.
Met 180 gedraait zoekend naar hulp zonder radar in de nevel gehuld .
Ineens van uit het niets was daar de geel gekleurde loodsboot, met een door mij gehoopte beloodsing.
Met een loods…
Haar eigen blauwdruk
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
553 je vijvert
in rimpelloze rust
kaatst hemel haar
eigen blauwdruk terug
waar beken jou
in oorsprong vullen
met jeugd en
speels onstuimig zijn
neem jij hen
in bescherming en
leidt ze door verwateren
naar eigen veiligheid
aan jouw boezem
is het heerlijk laven
voordat zij zich op weg
naar zee gaan wagen…
Het dansende meisje
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.581 Zij danst. - Over de zee, het ledig strand, de toren,
staat in zijn hoge rust de middag uitgespreid.
En voor dit roerloze uur, in haar geluk verloren,
is zij alleen en danst, - onder de oneindigheid.…
Er bleef iets dat ontbrak
netgedicht
2.7 met 16 stemmen
715 nog was
mijn schilderij niet af
er bleef iets dat ontbrak
ik componeerde
kleur en vorm zo
dat het de juiste tonen gaf
de hardheid van
mijn messen kon ik
slijpen aan de rots
maar in de horizon
van lucht en zee kreeg
het pastel de wind niet mee
heb de ziel erin geblazen
zij bracht beweging terug
een magisch verfstreekje op de…
ATOL
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
453 het is een wegen op het wiegen
van de zilte zee, onmachtig drijven
in het oog van de brullende zon.
Het spreekt zichzelf niet langer tegen,
het mengt zijn daden door het woord
en laat de zangen opgaan in de stroom.…
Branding en golven
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
574 wil landen
maar de kust
is verdwenen
een eiland
met rotsen en
puntige stenen
geen pad
dat me voert
naar een veilige haven
branding en golven
alleen in de kou
wie werpt me een touw…
Mijn schaduw langer wordt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 ben ik verdwaald
in golven van de zee
als duinen naar me wuiven
mijn schaduw
langer wordt en
wegspoelt in het schuimen
zand onder mijn voeten
voel verdwijnen als
strand de vloed weerstaat
niemand ziet
hoe ik te gronde ga
iedereen ontkent dat ik besta
ben gegaan
heb geen banden door te snijden
daaraan lijden was mijn enige bestaan…
Waar het land het water raakt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
591 Waar het land uit zee ontsproot,
waar men niet de ogen stoot
maar tot verzien wordt genood;
waar de wind nog vrijuit waait,
wasgoed aan de lijnen zwaait,
zonlicht blauwe broeken aait;
waar men ruimtelijk geniet,
't platste platteland beziet,
't allerhollandste gebied;
waar nog menig monument
als historisch element
spreekt van vroeger…
Die rustte op haar ziel
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
566 een groene fles
tussen het
wrakhout van de oceaan
nog niet
kapot gegaan
op hoge golven
heb haar opgevist
en wist de brief
die rustte op haar ziel
heb de letters
niet gelezen haar
zinnen nooit gezien
mijn brief erbij gedaan
ons lot verbonden de fles
weer teruggeworpen in de oceaan…
Op de valreep
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
528 zag je gezicht
in de gepoetste
roodkoperen olielamp
je ogen van groot
naar klein in de
zwaai van de kajuit
je lach deinde
op de golven buitengaats
voor de wind het zeegat uit
maar op de valreep
wendde je het steven
jij zocht de ruimte niet
het avontuurlijke
van alles op te geven voor jou
geen schippersvrouwverdriet…
Ook de vissen
gedicht
5.0 met 9 stemmen
3.634 , ja dat daar is de zee'
------------------------------------
uit: 'Kleur de schaduwen', 2004.…
Zonder vis
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
492 hoger
na hun aanloop
op het vlakke
strand en vrijwel
uitgeraasd te zijn
zoutkristallen
deden een aanval
op je kwetsbare huid
die jij met knipperende
ogen afsloeg en je van
deze slagen afkeerde
om de natuurmassage
goed te laten inwerken
namen we wind mee
op de terugweg die
de lichaamscirculatie
goed op gang bracht
met dit zee…
Stem van het water
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
518 De stem van het water
zwijgt na een woeste nacht
van onderstroom en
geselende winden
het is tijd om te rusten.…
Diffuus is het licht
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
498 een hand
in de golven
de arm gebogen
vingers gespreid
een wenk zonder
lichaam en ogen
schuim tart
het zicht diffuus is
het licht onvoorspelbaar
er zijn geen
passanten die mijn
angst kunnen delen
ik spring
wil die hand
vingers gespreid
duik tot mijn longen
gaan barsten adem zee
maar haar ben ik kwijt…
De windstilte.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.277 zeggen dat je blijft
en nooit van mij heen zult gaan
Ik brul door de stillte van de wind
dat ik jouw liefde niet kan plaatsen
in mijn hart
en dat ik toch liever
een ander vind
Door de stilte
van de wind
namen wij afscheid
in het rulle zand
Jij wilde mij kussen
maar ik..ik pakte alleen
jouw hand
In de stilte van de duinen
door de zee…
adembenemend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
610 het smalle ochtendlicht
deinend de duinen
de zee met mijn ogen dicht
leven in puin en
schelpen gestrand in
bloedrode golven…
Westkapelle
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Zal hij die foto
maar niet maken.
Weer zo’n
boot.
Een doos van ijzer
met een vermoeden
vol
dat auto’s
nu naar Schotland gaan.
En hier op de dijk
zet de regen in.
Wordt zijn iPhone nat, de fietsers
en de vissers met de hengel en
wacht De Valk
op zijn zin in koffie
bij de bordkartonnen
Toorop.
De kont van het schip
al in de verte
snuift…
Ratio
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.651 Zie ik het strand,
hoor ik “de zee” van Trenet
golven van verliefdheid
die hun Waterloo vinden
in het rulle zand
Delon tegen Dalida zeggen
dat hij het niet begrijpt
liefde van alles
toch het mooiste is
dat er bestaat
haar hem toe zingen
dat woorden slechts woorden zijn
op een nieuwe dag
waarin vloed plaats maakt voor eb
ik…
Zeven sprongen in de zee
gedicht
1.0 met 1 stemmen
4.201 gruist, glimmend brokaat
Zeewater dat hij op haar navel morst
Zijn afdruk bij de hare, finaal
De luchtspiegeling: een strandhuisje
Met een dak oranje zonnevuur
De houtgeur van de zomerstede
Stoffig licht kierend op haar figuur
Zuchtende planken, mousserend vocht
Een fles crémant van lippen zondig
Zeven sprongen in de zee…
Die blauwe ogen geeft
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
547 in ogenschouw
een lucht vol wolken
meeuwen op hun vlucht
het doorkomen van zon
die blauwe ogen geeft
oplost wat nog vorm heeft
in schaduw zich
op strand begeeft en
in het wit van branding sterft
stralend opent dan de dag
onder gezag van zon en zee
meeuwen deinen op de golven mee…
Scherend over lage golven
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
475 er was niets anders
dan het strand
de lucht en zon in zee
zij spiegelde en nam
de meeuwen scherend
over lage golven mee
wij zochten lange
schelpen in de branding
legden elkaars naam
een ronde steen omcirkelde
in zand wat god gescheiden
had met een groot hart
er was niets anders
dan je ogen hand en mond
in een eindeloze kus die…