7971 resultaten.
Poëziegeluk
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
643 dat ik hier nu alleen zit
aan de tafel, met mijn kladblok
een pen, in stilte gehuld
afgezonderd van de mensen
achter een gesloten deur
geeft een gevoel van schuld
dat ik mezelf de vrijheid
van het ongestoorde
schrijven heb gegeven
ver van het moeten
zo het intense geluk
van poëzie kan beleven…
In de mist
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
798 de dood heeft huisgehouden
heeft dichters naar huis gehaald
kinderen hun moeders ontnomen
onverzien op de loer gelegen
totdat het juiste moment
daar was, om toe te slaan
vele harten laat hij gebroken
achter, 't gemis te groot
tot zij langzaam op zal gaan…
Wát voor gasten?
snelsonnet
2.7 met 3 stemmen
810 Ligt met dit weer nog ver van ons vandaan
Toch komt de tijd van ijs met slag en wafel
Want de gastheer zit al klaar achter de tafel…
De dood verdwijnen doet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
685 Lago Maggiore, 4 mei 2013
Hier waar U boven
Het water van het meer
Licht en donker mengt,
Leven en dood begeleidt
Met Uw zon, de dood
Verdwijnen doet tot
Achter Uw horizon
Voel ik mij opgenomen
In het licht waarin
Ik eeuwig leven zal…
Gods lamp ( B. K. )
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
529 Achter in de kerk
is het licht
immer schijnend:
hoop, steun en vertrouwen
brengend en schenkend
om vreugde en verdriet,
nimmer verdwijnend!
Het rode, warme en sterk gegeven,
heeft op mij een indruk achtergelaten
voor een héél leven.
Ik zal nooít
alleen
worden gelaten, nooit!!…
Vermaak of waarheid?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
590 Of is het heimwee naar het
Beeld, in hout of steen,
Of naar het decor van het
Wereldtoneel waar gespeeld
Wordt om achter de
Waarheid te komen?
Toneel waarin je de
Beelden verglijden laat in
De waarheid, die zoals altijd
Universeel blijkt te zijn.…
Bij mezelf vandaan gereisd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
542 Veel reizen heb ik
Inmiddels achter de rug
Van hot naar her de
Wereld over gegaan,
Gereden, gevlogen,
Van oost naar west
Van noord naar zuid
Op zoek naar het
Fijnste gevoel onder
Mijn huid - overal
Geweest maar nog niet
Half bewust van het
Feit dat ik gaandeweg
Bij mezelf vandaan
Ben gereisd…
Weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
944 Er is een weg
Een weg achter mij
Een weg voor mij
Is dat mijn weg?
Ik loop op mijn weg
Nachtenlang sprakeloos
Dagenlang in stilte
Was dat mijn weg?
Vooruitkijkend door mijn achteruitspiegel
Langs mij heen kijkend door jouw ogen
Jouw weg was de mijne
Ik stond alleen mezelf in de weg…
Vogels in mijn hoofd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
530 Er wonen vogels
In mijn hoofd,
Ontelbaar veel -
Allemaal, een voor een,
Gekooid achter tralies
Van onnuttige gedachten
En voorbije toekomstdromen -
Hunkeren doe ik ernaar
Ze los te laten en
Ze vrij door het
Luchtruim te laten vliegen
Om mij op weg te helpen
Naar mijn voorgoed
Herwonnen vrijheid…
Maar om wie ik ben
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Te lang al,
Eigenlijk al mijn
Hele leven,
Van kindsbeen aan,
Ben ik weggezet
Als een kind dat
Er niet had moeten
Zijn -
Keihard heb ik
Tegen die vooroordelen
Geknokt met veel lof
Als resultaat van hen
Die ik lesgaf,
Kinderen die in mij
De waarheid herkenden,
En kom ik er na
Een leven lang vechten
Achter dat ik niet…
Moeder & Zoon
snelsonnet
3.2 met 8 stemmen
764 ‘In ’t koffertje, dat staat al klaar voor Mali
en geef die jongens stevig op hun falie
en drijf ze terug tot ver achter Timboektoe!
Verlies daar geen contactlens.. beste Hein!
Er schijnt daar nogal wat woestijn te zijn’…
geef ons nog wat tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.024 als de zon opkomt dan omarm
ik mijn dromen, innig…
dankbaar (geef ons nog wat tijd)
het verleden en sommige mensen
heb ik reeds achter me gelaten
ik ben nog niet klaar
wij genieten van de zon, van elkaar
van de natuur, en wederom
van elkaar
de herinneringen die gemaakt zijn
vastgelegd
ik ben nog niet klaar
en ook zo bang…
AD 2014
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
421 Als kind hoorden wij
Op de zondagschool dat
Het wel tweeduizend jaar
Geleden was dat jij
Geboren werd -
In een kindergedachte klinkt
Dat zo ongeveer als eeuwig
Nu ik de volwassenheid al bijna
Achter de rug heb besef ik
Dat het gisteren moet zijn geweest
Dat jij geboren bent en voor eeuwig
Niet gestorven bent…
Zeeën van zorgen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
853 Eenzame traan in een zee van zorgen,
verborgen achter gemaakte vrolijkheid.
Iedereen loopt door,
maar ogen verraden de waarheid.
Het doek valt,
naakt en kwetsbaar sta jij daar.
Ik wil helpen,
je vlucht.
Machteloos kijk ik toe,
hoe einde nadert.…
R.W.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
590 zijn naam
licht en broos
koesterende omarming
zijn leven
aangeraakt en kil
staat op een kier
hoe veel ziet hij
in het donker
wie blijft achter in de leegte
wie bevrijdt de
gekooide nacht draagt
het licht op handen
hij balanceert op een
gebroken toverdraad
zijn lichaam in de sneeuw…
Zonsondergang boven zee
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
568 ik sleep de zonsondergang
tot vlak achter je hoofd
je haar lijkt wel van ebbenhout
in de waaier van rood licht
de lucht trilt en weeft zich
teder rond je zachte huid
ik raak je aan, je heupen
raak verstrikt in je armen
zeewater bubbelt
als champagne…
De dood omarmen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
597 Eenzaam en alleen blijft hij achter.
Zo krijgt de dood ons leven lief.
Zonder liefde kan hij niet bestaan.
Wanneer we de dood omarmen,
kan vrede worden geboren.
Kunnen onze angsten sterven gaan.…
NIEUWE KLANK
poëzie
4.0 met 2 stemmen
827 Bij al wie thuis moet blijven,
Zoekt lente een open raam;
Een droom van vreugdbedrijven
Laat ze achter met haar naam.
En steels, na dag zó blijde,
Zoek' jeugd haar avondblom —
Stil laantje hoort bij 't scheiden:
„Zeg, kijk je nog reis om?"…
Lieverd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
775 Ik stal mijn fiets, ik ben er al
maar wie ze op het oog heeft
speelt onverstoord,
passanten hebben ons gehoord,
ze lachen dat is mooi,
de vrouw achter de bloemen
beaamt dat we elkaar best vaker
lieverd mogen noemen.…
Asielzoeker
snelsonnet
3.6 met 8 stemmen
931 Ik ken echt niemand die zo heet
Ofschoon…hoewel…misschien…dat ik het weet
Loop lekker door, want u bent redelijk mobiel
Asyl kampeert bij vrienden in Calais
Vlak achter een grijs bordje met COMPLET’…
Verzamelgraf
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
471 Die nog net niet
Achter de heg
Werd weggestopt
In de grond voor
Ongewijde rechtelozen,
Heeft hier in
Verkorte vorm
Zijn laatste plek gevonden -
Niet verwonderlijk, omdat zijn
Menselijkheid al tijdens
Het leven werd geschonden -
Hij heeft hier met zijn
Onaanzienlijke lotgenoten
Een groepsgraf gevonden
Waarin hij samen met…
Onbepaald
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
389 wie belt er op dit late uur
de oorlog is hier al vandaan
morgen woont niemand meer
voorbij het laatste huis
later zijn de ramen toegedekt
op een zeker moment
valt toekomst steeds verder
in de straat, nu zonder mij
ooit, achter de tijd
in een open veld…
Spektakel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
441 Wederom waait de woeste wind
zwelt aan tot een zuidwester
op zee verrijzen schuimkoppen
schepen dansen mee
op muziek van
wind en water
de zon verschuilt zich achter de zwarte wolken
weigert het spektakel aan te zien
haar taak ligt later.…
Maanlicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
551 Anders dan de zon
Zorg je niet elke dag
Voor licht in mijn leven
Maar sta je soms
Ook niet aan de hemel
Achter de wolken
Geef je je over
En laat je me alleen
In het donker
Toch denk ik ook dan
Ook dan aan jou
En hoe jij
Verwarmd door de zon
Mij eenzaam
Laat snakken
Naar jou
Schoonheid…
Grensovergang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 2016 jaar na dato
is de weg terug
definitief dicht
wie terugvalt
blijft - achter
wie verdergaat
blijft - hier
2016 jaar na dato
is de grens
definitief dicht
een grenzeloos verdwijnen
voor wie achterblijven wil
een grenzeloos bestaan
voor wie besluit
verder te gaan…
Thé
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
478 nog altijd ontlok jij kippenvel
bij hen die jou nog altijd
beluisteren
veel te vroeg ontvallen
door die kut ziekte;
kanker
waar je altijd openhartig over sprak
dat liet een diepe indruk achter
evenals jouw rauwe stem
die mij nog altijd roert tot
kus ik jou goedenacht…
verborgen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
481 je zit verstopt
onder rotskleed en een koude dag
ligt de vaste tred van toen
ik zie schoonheid bloeien
zwijgzaamheid
verkleurt gevouwen handen
hun palmen schuilen in
verdriet
achter zorgen scheurt de maandkalender
uit jouw schrijverszucht
wat woorden
die je
achterliet…
Onverwacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
815 Dan is er geen geloof meer in dat onverwacht,
Maar blijf je alleen maar achter met smart.…
Peter
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
573 De laatste prent die maakt hij strakjes boven
Een lange rij, een lommerrijke laan
Je ziet twee mannen naar zijn uitvaart gaan
Als laatsten zijn ze achter aangeschoven
En verder hoeft hij weinig uit te leggen
Een fluistert zacht: 'Ga jij ook nog wat zeggen?'…
alles valt op zijn plaats
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 mijn mond blies
wolkjes in de winter
ik liet het oude jaar
voor wat het was
dansende lichtvlekken
lieten het dode achter
diep boog ik voor de wind
de aarde wilde me dragen
mijn lichte voeten
voelden de lente
ze vonden ruimte in
het ritme van de tijd…