Alle inzendingen over leven aarden

42172 resultaten.

Sorteren op:

Verleden....

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 658
Zo komt verleden aan het licht van 't heden: Het dagelijks leven gebruiken op 't land van de stad gewoonten Kruiken, gebarsten de oortjes gelijmd, geplakt Schalen waarop ooit etenswaren, lekkernijen Verborgen, verpakt in de dikke schil van aarde Je herkent, erkent de waarde van vondsten aan het nu prijsgegeven.…

onvoltooid (voor Michel)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
op de begraafplaats legt de winterstorm het verzwegene bloot een witte bleke steen niet langer geborgen onder laagjes dunne sneeuw het onvoltooide weerloze leven verstopt in inktzwarte schuldige aarde murw van zwijgen en wegkijken zing ik je naam samen met jou, Michel kruipt de ijzige kou onder mijn huid…
J.Bakx1 december 2016Lees meer >

sterven op zwart gruis

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 631
veel lichter als veder dwarrelend in blauwe lucht een losgekomen pluisje geniet van zweven speurt naar goede aarde op zijn eenzame vlucht door speelse wind wat verder afgedreven... strandt op rotsgrond in de luwte het voelt meteen, dit is niet mijn thuis beseft zijn lot, maakt een kruis mijn leven is sterven op het zwarte gruis...!…

Afscheid

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 622
Zowel jongens of meisjes verlieten het aardse leven. Ze hadden nog veel kunnen beleven.…

Spelen overleven na

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 541
ik ben onder de aarde gekropen wist niet meer wat boven was heb het leven geabstraheerd het bestaan radicaal binnenstebuiten gekeerd gelijkheid voert nu de boventoon een droom met alle alarmfases op nul er is geen voedselketen meer de jacht op elkaar is eindelijk opgeheven aan het nieuwe manna doet ieder zich te goed er is…

Van alle moeders

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 444
Het is mijn lieve moeder, die op aarde niet meer beeft, van angst. Het is mijn sterke vrouw, die niet op mijn moeder lijkt, maar waarin moeder is blijven leven. Van haar, van hen, hou ik, met héél mijn hart. Het hart van alle moeders.…

April 2020

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 437
Op Goede Vrijdag- ik mijn eigen kruis Gemaakt van angst en van onwetendheid Raak ik mijn aardse leven nu al kwijt Het voertuig van de geest, zolang mijn thuis? Rondom mij zweven wezens; fel hun licht Rolt een van hen de steen weg van mijn hart? Ik voel me bang, gespannen en verward Herrijs ik of rust ik in dit gedicht?…

"Waarom, God?"

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 475
' De wereld in de greep van satan en mensen, doet velen naar hulp van de Verlosser wensen Het hulpgeroep naar de Schepper klinkt nu alom In het leven voor God en geweten doof en stom Corrupt en vals, de aard der mensen is te verwensen…
CeaR Jay17 april 2020Lees meer >

Vagevuur

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 765
Het vagevuur, waarin wij groeien moeten, is ons aardse paradijs. Ons lieve leven. De hel, daar branden verdoemden. Verdoemd is geen mens. Verdom ons niet. Het hemels paradijs, daar schijnen heiligen te wonen. Wij zijn daarvoor veel te goed. Ons vagevuur is middelmatigheid. Is waar we leren moeten, wat liefde is. Wat kwaad.…

Oorspronkelijk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 479
als het vliegen niet gaat als je nooit echt hebt gezwommen als je het wroeten door de aarde liever aan wormen en mollen overlaat en als je dan opeens beseft … het meeste heb ik al gedaan toen je uit je moeders water het leven bent ingeklommen toen het ooit begon en dat je je geest maar laat begaan met het nog resterende vliegen later…

kijken

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 461
in de tijd die ons rest rest ons niets anders meer dan te zijn daar waar we waren gebleven met de ziel die er altijd is en nooit zal verdwijnen want de kracht van leven is voor een ieder van tijdelijke aard en meestal niet zonder gebreken en dat anderen koeien in de sloot zien staan die er niet zijn is hun probleem niet het…
jchoogduin4 november 2021Lees meer >

Wij Zijn Een

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
de vogel hoog in de lucht de walvis die aan de oppervlakte zucht ieder wezen een boom een plant ook de mens is aan de aarde ontsproten en dus met hetzelfde overgoten met elkaar verweven want allemaal bezitten en willen we leven het moeilijke is misschien om dit bijzonder eenvoudige gegeven te doorgronden en in te zien we staan…
catrinus22 januari 2023Lees meer >

Loodzware pigmenten

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 304
ik heb de de laatste loodzware pigmenten gepakt op het schone palet neer gelegd die met de penselen van het hart op het doek worden gezet waarin het echte leven nog eenmaal uitbundig zullen bloeien los van de aardse afhankelijkheid en de oogsten van ieder jaar laten zien in hun meest kleurrijke vormen en gedurfde variaties…

In de boom

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 291
hebben, ach, hoe sober kan ik leven om niet medeplichtig te zijn?…
Zywa26 oktober 2025Lees meer >

Het Schotse Hoogland

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 105
Vanaf mijn sluimering tussen leven en nergens hapert de dag Alsmaar middag Opwinding die aan mij voorbijgaat Hoog zit ik stil op mijn paard De ochtend begint onherbergzaam Er rollen wolken aan Vruchtbaarheid over woest en ledig De beek zingt en de horizon stijgt met het volle gewicht van de aarde, schaduw verdonkeremaant mij…
Zywa10 augustus 2026Lees meer >

Het nieuwe leven

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 720
lente slaakt een zucht van verlichting over de akker het vogelrijk wordt wakker een hymne kleedt de bleek niets is meer wat het leek geen traan, geen addergebroed geestdrift schikt een gloed liefkozend over een kroon warmtewindsels zweven over de naakte boom die vol toewijding wacht op vruchtbaarheid en kracht het nieuwe leven…

Ontmoeting via een kus

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 676
We hadden een conversatie maar ik sprak slechts met woorden en verhulde zo elk gevoel. Jij trachtte te luisteren maar antwoordde slechts in de taal van eigen geest. Alleen door die ene tedere kus raakten onze zielen elkaar, werden onze levens waar.…

Zinnig Zonnig ZEN

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 592
Zennig is hij of zij die Zinnig leeft en die een Zonnig karakter heeft.…

Sommige poëzie

gedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 9.442
Sommige poëzie is met een klein mondje nog kleinere dingen zeggen erwtjes blazen naar de zon net als een kleintje koffie als je omkomt van de dorst…
Remco Campert15 februari 2015Lees meer >

over en voorbij

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 846
Verliefd,gelukkig zo met jou te mogen leven maar doe jij dat ook net mij? Leven,geven samen met elkaar alles overwinnen de moed,om opnieuw te beginnen. Voorbij,bedankt voor al dat wat jij me gaf al klinkt dat misschien wel maf.…

op zoek

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 572
op zoek naar mezelf leer ik voortdurend anderen kennen!…
jonhy donovan12 september 2016Lees meer >

Pelgrim, onderweg ben je

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 744
Met één voet op aarde de andere vooruit gaande voort in een tijdloos tempo om dan opeens met twéé voeten pas op de plaats als vastgenageld staan het is té veel té mooi, té groots overweldigend, hemels hoog dat alles te omvatten te kunnen bevatten dringt diep naar binnen maakt van jou, peregrino een ander mens nog mooier, voor Altijd…

stress en burn-out

hartenkreet
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 520
er is geen plaats meer voor de zwakken in deze malle molen van het leven, want alles draait om tijd en geld en dit creëert tal van nutteloos geweld.…

Bambi.

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 558
Wit wollen kanten ding overmeestert en versiert Schattig spul dat zo groen aankijkt en leidt, ja zij siert Mijn vaak droef hart wordt ontdooid door de dabbende pootjes Prutoogjes bedelen om aaitjes en streeltjes toch zo oprecht warm Gezelschapsdame eerste klasse al heeft ze rasse noch klasse Roze oortjes en knalroze neusje ( van de zalm ), grapje…

Die glinsterende maan

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 610
Jij hebt mij weer een lied gebracht ook deze nacht verstond ik die pracht herkende het hout van de pijnbomen. Wachten de dagen op een vonk, vrezen ze niet langer meer de kans niet het vuur dat eventueel ontstaat. Welke zinnen zullen we opschrijven wat laten we weg of kan echt beklijven. Van welke speerpunten maken we lijven. Samen en…

De tijd maakt een schets

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
De stiltetuin kent nu meer drukte in dit huidige echte zo andere leven. Op zondag hoor je het klokkenspel dan weer dagen niets of nauwelijks iets. Het is guur, zelfs met zon gewoon kil ook de winterwind draait niet van richting. De tijd schetst voort.…

Dat gemeubileerde huis

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 459
Haar hart, haar handen hebben veel geschreven over dromen, het ogenschijnlijke doodgewone leven dat is mij ook om het even. Haar oren hebben muziek beluisterd dagelijks zat zij aan de radio gekluisterd. Ik heb haar vaak weggestuurd gewoon op pad al voelde ik in mijn denken wel tegenstrijdigheden.…

Wat valt er nog in te kleuren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 468
Er zijn vandaag geen wespen of bijen, het brood proeft anders dan anders de dag is aan het misten vreemd gekleurd zo grijs , er valt echt even niets te beminnen. Er zijn geen wandelaars op de dijk geen fietsers, er klopt even niemand aan wellicht zijn ze opgelost in de vroege dageraad pikt niemand voor nu de draad van deze dag op. Ziet men…

Dikkere lagen van vergetelheid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 406
De dag zal geen effect scoren, het doet vast ook geen poging aan dat feit te ontsnappen. Binnen toch wellicht luttelijke minuten komt vast en zeker een déjà vu moment, ook weer een verrassend avontuur. Wat wil tijd verdringen en toch juist benoemen als iets waarin het zichtbaar ook weer tekortschiet. Zullen de roemers aan de lippen van…

Luister mag ik je meetronen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 422
Op sommige dagen ligt mijn hoofd op een lessenaar die voor die maand even dagen lang ' het leven ' heet, resideer ik in alle stilte in een inktpotje of oude inktlap. Bezoek ik met mijn kroontjespen weer even het papier. Blader ik met mijn ogen door de woordenboeken, en trek als kind wadende door de sloten en rivieren.…