42172 resultaten.
Verleden....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
658 Zo komt verleden
aan het licht
van 't heden:
Het dagelijks leven
gebruiken op 't land
van de stad gewoonten
Kruiken, gebarsten
de oortjes
gelijmd, geplakt
Schalen
waarop ooit
etenswaren, lekkernijen
Verborgen, verpakt
in de dikke schil
van aarde
Je herkent, erkent
de waarde
van vondsten
aan het nu prijsgegeven.…
onvoltooid (voor Michel)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
594 op de begraafplaats
legt de winterstorm
het verzwegene bloot
een witte bleke steen
niet langer geborgen
onder laagjes dunne sneeuw
het onvoltooide weerloze
leven verstopt in inktzwarte
schuldige aarde
murw van zwijgen
en wegkijken
zing ik je naam
samen met jou, Michel
kruipt de ijzige kou
onder mijn huid…
sterven op zwart gruis
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
631 veel lichter als veder
dwarrelend in blauwe lucht
een losgekomen pluisje
geniet van zweven
speurt naar goede aarde
op zijn eenzame vlucht
door speelse wind
wat verder afgedreven...
strandt op rotsgrond
in de luwte
het voelt meteen,
dit is niet mijn thuis
beseft zijn lot,
maakt een kruis
mijn leven is sterven
op het zwarte gruis...!…
Afscheid
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
622 Zowel jongens of meisjes
verlieten het aardse leven.
Ze hadden nog veel kunnen beleven.…
Spelen overleven na
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
541 ik ben onder
de aarde gekropen
wist niet meer
wat boven was
heb het leven
geabstraheerd
het bestaan radicaal
binnenstebuiten gekeerd
gelijkheid voert
nu de boventoon
een droom met alle
alarmfases op nul
er is geen
voedselketen meer
de jacht op elkaar is
eindelijk opgeheven
aan het nieuwe manna
doet ieder zich te goed
er is…
Van alle moeders
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 Het is mijn lieve moeder,
die op aarde niet meer beeft,
van angst.
Het is mijn sterke vrouw,
die niet op mijn moeder lijkt,
maar waarin moeder is blijven leven.
Van haar, van hen, hou ik,
met héél mijn hart.
Het hart van alle moeders.…
April 2020
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
437 Op Goede Vrijdag- ik mijn eigen kruis
Gemaakt van angst en van onwetendheid
Raak ik mijn aardse leven nu al kwijt
Het voertuig van de geest, zolang mijn thuis?
Rondom mij zweven wezens; fel hun licht
Rolt een van hen de steen weg van mijn hart?
Ik voel me bang, gespannen en verward
Herrijs ik of rust ik in dit gedicht?…
"Waarom, God?"
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
475 '
De wereld in de greep van satan en mensen,
doet velen naar hulp van de Verlosser wensen
Het hulpgeroep naar de Schepper klinkt nu alom
In het leven voor God en geweten doof en stom
Corrupt en vals, de aard der mensen is te verwensen…
Vagevuur
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
765 Het vagevuur,
waarin wij groeien moeten,
is ons aardse paradijs.
Ons lieve leven.
De hel,
daar branden verdoemden.
Verdoemd is geen mens.
Verdom ons niet.
Het hemels paradijs,
daar schijnen heiligen te wonen.
Wij zijn daarvoor veel te goed.
Ons vagevuur is middelmatigheid.
Is waar we leren moeten,
wat liefde is.
Wat kwaad.…
Oorspronkelijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
479 als het vliegen niet gaat
als je nooit echt hebt gezwommen
als je het wroeten door de aarde
liever aan wormen en mollen overlaat
en als je dan opeens beseft …
het meeste heb ik al gedaan
toen je uit je moeders water
het leven bent ingeklommen
toen het ooit begon
en dat je je geest maar laat begaan
met het nog resterende vliegen later…
kijken
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
461 in de tijd die ons rest
rest ons niets anders
meer dan te zijn
daar waar we waren
gebleven met de ziel
die er altijd is en nooit
zal verdwijnen
want de kracht van
leven is voor een ieder
van tijdelijke aard en
meestal niet zonder
gebreken
en dat anderen koeien
in de sloot zien staan
die er niet zijn is hun
probleem niet het…
Wij Zijn Een
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
475 de vogel hoog in de lucht
de walvis die aan
de oppervlakte zucht
ieder wezen
een boom een plant
ook de mens is aan
de aarde ontsproten
en dus met
hetzelfde overgoten
met elkaar verweven
want allemaal bezitten
en willen we leven
het moeilijke is misschien om dit
bijzonder eenvoudige gegeven
te doorgronden en in te zien
we staan…
Loodzware pigmenten
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
304 ik heb de
de laatste
loodzware
pigmenten
gepakt
op het schone
palet neer
gelegd die
met de penselen
van het hart
op het doek
worden gezet
waarin het
echte leven
nog eenmaal
uitbundig zullen
bloeien los van
de aardse
afhankelijkheid
en de oogsten
van ieder jaar
laten zien in hun
meest kleurrijke
vormen en
gedurfde variaties…
In de boom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
291 hebben, ach, hoe sober kan ik
leven om niet medeplichtig te zijn?…
Het Schotse Hoogland
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
105 Vanaf mijn sluimering
tussen leven en nergens
hapert de dag
Alsmaar middag
Opwinding
die aan mij voorbijgaat
Hoog zit ik stil
op mijn paard
De ochtend begint
onherbergzaam
Er rollen wolken aan
Vruchtbaarheid
over woest en ledig
De beek zingt
en de horizon stijgt
met het volle gewicht
van de aarde, schaduw
verdonkeremaant mij…
Het nieuwe leven
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
720 lente slaakt een zucht
van verlichting over de akker
het vogelrijk wordt wakker
een hymne kleedt de bleek
niets is meer wat het leek
geen traan, geen addergebroed
geestdrift schikt een gloed
liefkozend over een kroon
warmtewindsels zweven
over de naakte boom
die vol toewijding wacht
op vruchtbaarheid en kracht
het nieuwe leven…
Ontmoeting via een kus
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
676 We hadden een conversatie
maar ik sprak slechts met woorden
en verhulde zo elk gevoel.
Jij trachtte te luisteren
maar antwoordde slechts
in de taal van eigen geest.
Alleen door
die ene tedere kus
raakten onze zielen elkaar,
werden onze levens waar.…
Zinnig Zonnig ZEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
592 Zennig is hij of zij die
Zinnig leeft en die een
Zonnig karakter heeft.…
Sommige poëzie
gedicht
3.6 met 11 stemmen
9.442 Sommige poëzie
is met een klein mondje
nog kleinere dingen zeggen
erwtjes blazen naar de zon
net als een kleintje koffie
als je omkomt van de dorst…
over en voorbij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
846 Verliefd,gelukkig
zo met jou te mogen leven
maar doe jij dat ook net mij?
Leven,geven
samen met elkaar alles overwinnen
de moed,om opnieuw te beginnen.
Voorbij,bedankt
voor al dat wat jij me gaf
al klinkt dat misschien wel maf.…
op zoek
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
572 op zoek
naar
mezelf
leer ik
voortdurend
anderen
kennen!…
Pelgrim, onderweg ben je
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
744 Met één voet op aarde
de andere vooruit
gaande voort
in een tijdloos tempo
om dan opeens
met twéé voeten
pas op de plaats
als vastgenageld staan
het is té veel
té mooi, té groots
overweldigend, hemels hoog
dat alles te omvatten
te kunnen bevatten
dringt diep naar binnen
maakt van jou, peregrino
een ander mens
nog mooier, voor Altijd…
stress en burn-out
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
520 er is geen plaats meer voor de zwakken
in deze malle molen van het leven,
want alles draait om tijd en geld
en dit creëert tal van nutteloos geweld.…
Bambi.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
558 Wit wollen kanten ding overmeestert en versiert
Schattig spul dat zo groen aankijkt en leidt, ja zij siert
Mijn vaak droef hart wordt ontdooid door de dabbende pootjes
Prutoogjes bedelen om aaitjes en streeltjes toch zo oprecht warm
Gezelschapsdame eerste klasse al heeft ze rasse noch klasse
Roze oortjes en knalroze neusje ( van de zalm ), grapje…
Die glinsterende maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 Jij hebt mij weer een lied gebracht
ook deze nacht verstond ik die pracht
herkende het hout van de pijnbomen.
Wachten de dagen op een vonk,
vrezen ze niet langer meer de kans
niet het vuur dat eventueel ontstaat.
Welke zinnen zullen we opschrijven
wat laten we weg of kan echt beklijven.
Van welke speerpunten maken we lijven.
Samen en…
De tijd maakt een schets
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 De stiltetuin kent nu meer drukte
in dit huidige echte zo andere leven.
Op zondag hoor je het klokkenspel
dan weer dagen niets of nauwelijks iets.
Het is guur, zelfs met zon gewoon kil
ook de winterwind draait niet van richting.
De tijd schetst voort.…
Dat gemeubileerde huis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Haar hart, haar handen hebben veel geschreven
over dromen, het ogenschijnlijke doodgewone leven
dat is mij ook om het even. Haar oren hebben muziek
beluisterd dagelijks zat zij aan de radio gekluisterd.
Ik heb haar vaak weggestuurd gewoon op pad
al voelde ik in mijn denken wel tegenstrijdigheden.…
Wat valt er nog in te kleuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Er zijn vandaag geen wespen of bijen,
het brood proeft anders dan anders
de dag is aan het misten vreemd gekleurd
zo grijs , er valt echt even niets te beminnen.
Er zijn geen wandelaars op de dijk
geen fietsers, er klopt even niemand aan
wellicht zijn ze opgelost in de vroege dageraad
pikt niemand voor nu de draad van deze dag op.
Ziet men…
Dikkere lagen van vergetelheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 De dag zal geen effect scoren,
het doet vast ook geen poging
aan dat feit te ontsnappen.
Binnen toch wellicht luttelijke minuten
komt vast en zeker een déjà vu moment,
ook weer een verrassend avontuur.
Wat wil tijd verdringen en toch
juist benoemen als iets waarin het
zichtbaar ook weer tekortschiet.
Zullen de roemers aan de lippen
van…
Luister mag ik je meetronen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 Op sommige dagen ligt mijn hoofd op een lessenaar
die voor die maand even dagen lang ' het leven ' heet,
resideer ik in alle stilte in een inktpotje of oude inktlap.
Bezoek ik met mijn kroontjespen weer even het papier.
Blader ik met mijn ogen door de woordenboeken,
en trek als kind wadende door de sloten en rivieren.…