6043 resultaten.
Er is sneeuw voorspeld
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
942 de wind aarzelt
wanneer ik woorden schrijf
in de kille schaduw van de winter
ik haast me door het gebladerte
schraap zinnen van stugge takken
voor deze zich overgeven
aan het troosteloze gerucht
van gewillige, grijze wolken
vanuit de aarde
verkondigen ze het sterven
terwijl de nacht wordt meegesleept
in de herberg van mijn angsten…
Blaas hoog de loftrompet
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
813 wachter wat is er van de morgen
de morgen ach wanneer
de middag levert vele zorgen
de avond rust in zwoele sfeer
het lijkgewaad is gevallen
over deze hele stam
de dood heeft toegeslagen
de nacht redt het niet meer
alles is onder voorbehoud
verdwenen onder mensen
in een ambtenarenwoud
waar regens zomer wensen
verstild en koud lig ik…
Mijn schaduw en ik
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
909 Ik slaap niet, ik luister
naar mijn schaduw
zie hoe bedroefd hij
de handen in zijn zakken
steekt en af en toe
knijpt in de nacht
soms bukt hij zich
eigenlijk al sinds jaar en dag
om een dode vogel
onder de houten planken
te begraven
hij laat de wind
met de duisternis praten
ontbindt zelfs geen stormen
in de ijzige kou
hij ademt…
opgegeven
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
547 zijn hel heet leegte
tot explosief verval
een enkel geval vol niets
dat hem verder drijft
vervuld van chaos
ruikt hij naar vreemd
en andere ongekendheid
stuurt hij stuurloos
op de eeuwigheid aan
ditmaal zonder nalatenschap
een leven zonder kern
holt hij nog verder uit
met de scalpel van bedrog
meer redenen ziet hij niet
enkel nog de…
oorlog
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.595 Het is oorlog in haar lichaam.
Onder de huid
vechten gevoel en ratio met elkaar
om de overwinning.
In stukken gevallen kan
wilskracht ze niet meer samen brengen
Verstand versus gevoel
in de oorlog van het zijn.
Waarbij haar eigen zelf
verdwijnt, vlucht.
Geen controle is nog mogelijk
in de verwarring van het gevecht.
Vreemde is zij…
Wezenlijk geluk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
625 Leegte gevormd in het dagelijks patroon
Routinematig sleep je door de onveranderende dag
Gevoelens spelen al lang niet meer de boventoon
Je werkgever betaalt je voor zijn beslag
Niemand waarschuwde het verloren kind voor dit hard gelag
Vooruitstrevende toekomstplannen betalen geen loon
Ik bepaal mijn eigen lot is slechts spot en hoon
Het werd…
Op de sofa.
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
603 Hij sjouwde
en vloekte zich
door buxushaagjes
waar oneindige paden
steeds hetzelfde ogen
kringloop van `zijn`
tot de volgende boom..…
In open wind
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.051 wanneer je gaat
verder loopt dan de middagzon
verslaapt de dag zich
omgekeerd
ik zing doorheen de afspraak
en druppel tranen
afwezig
in de dichtstbijzijnde lucht
onbeweeglijk ontstaan
verdoofde blikken
in het luisteren
naar een synoniem
op je rug draag je
de maan, liefde voorbij
een schuivend vergezicht
het voelt als leegte…
contactloos
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
608 hij werpt zijn stoornis
in de strijd om rivaliteit
zijn meest te duchten wapen
haar hart nogmaals te penetreren
met zijn onnavolgbare verlangens
geprikkeld omschrijft men hem
als hij weer eens zonder klank
maar met een uitgesproken beeld
zijn woorden is verloren en dan
maar met zijn vuisten communiceert
het bloed van haar geliefde
doet…
waarderen
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
1.157 Waarderen luistert heel goed
Naar mensen respecteren
En in de veelheid van hun zijn
De juiste waarde eren
Ik zag een roos en voelde
Hij prikte mij tot bloed
Toch was het dat ik voelde
Jij roos geurt vreselijk zoet
Ik zag zovele zoete kruiden
Die normaliter dood inluiden
Bij mij bluste de zere wonde
In lachen en een goede daad
Zo ben…
Ik ben beplakt met kleine spiegeltjes
gedicht
3.2 met 28 stemmen
11.523 Ik ben beplakt met kleine spiegeltjes.
Ik dans als een strandbal rond.
Ik kan oogverblindend zijn.
Wie naar mij kijkt denk mij te zien.
Wie naar mij kijkt die ziet zichzelf.
De eigen monsterlijk vervormde grimas.
Wie van mij wegrent jaagt zichzelf weg.
Ik ben beplakt met kleine spiegeltjes.
De randen snijden in mijn eigen vlees.
Ik…
tandman
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
579 zijn welbevinden hangt af
van de staat van zijn gebit
staat elk stukje brokkelwit
nog wel in het gelid of
zijn er deserteurs of
verbergt het zich achter wat geel
wat bruin of zelfs een beetje zwart?
hij maalt er wel degelijk om
- hier knarst het soms tot 's ochtends vroeg -
behalve als hij tandpijn heeft
dan hangt zijn bek verzuurd
door…
Voorrede
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
743 en tegenover het bezongen leven
ligt de doodse stilte op het gras
in het eeuwenoude treurlied
dat door buien van neerslachtigheid
wordt geschreven, ver voor de tijd
en in de diepte van willen vergeten
ik huiver om het kerend verlangen
wanneer de avond, moe gewaakt,
zich wentelt in het niet meer zijn
het zielenzwijgen zondig vindt
wanneer…
Gespleten haarpunten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
692 Bang van mijn angsten
zoek ik óp wie Freud was.
Louter kadavers.
In mijn slaap gestoord,
weiger ik mijzelf wakker te kussen
maar begrijp het wel.
Het loopt tegen tweeën;
vooralsnog niet…
De geest van Liefde
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.352 De geest
van de laatste dag
waar ben jij?
wat heb je
gedaan
vrees, ook jouw redding
is een vraag
de geest van liefde
laat het zijn
een wonder
jouw bestaan…
Vergelijking met de dood
gedicht
2.4 met 16 stemmen
11.485 Met de dood is het als met een toerist die
het mooiste meest authentieke plekje niet vond
en aan de rotonde rondjes bleef draaien
omdat hij de plaatselijke taal niet verstond en
hoewel hij de weg in gebroken Engels kon vragen
aan een beleefde local die het nut voor commercie
wel inzag bleef de dood op een afstand rondjes
draaiend binnensmonds…
Volg de nacht
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
954 kan je me het sterven geven
wanneer stilte draagt
in morgendauw
wolken geboren
in zomerregen
mijn nachten buiten
betovering
bloem wordt bloem
van kind naar boom
op het gelaat bestreden
zonne - wegen
kan je me het leven geven
een leven lichter dan
een droom…
Te jonge keus
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.177 Hij zag me
wilde mijn stem
mijn liefde,
mijn zorgen
voor hem
Ik gaf me
Heel mijn stem
Al mijn liefde
Iedere morgen
aan hem
We gaven elkaar
haat en nijd
dagenlange stiltes
bitter verwijt
dus
na maanden verdriet
van te verkeerd geven
ben ik weer rustig en blij
In mijn jonge leven
geef ik de mooiste stem
de beste zorgen,…
kruipend ben ik sneller
gedicht
4.0 met 27 stemmen
10.368 je komt zuchtend omhoog
uit de keel van de nacht
er is geen hemel meer
ik wacht
op het gillen
en vloeken en slaan
van boven
waar jij ook heen was gegaan
ijle gezichten
dicht tegen de wand
ik verbrand vast mijn kleren
gooi jou aan de kant
gegraai dan het zwijgen
onze grotten op slot
we houden ons vast
aan de rug van het lot…
Druppelmaker
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
811 Over drijfveren gesproken
oneindige momenten, druppelmania en
ongelimiteerde natheid, druipsteengrotten
onder kletterde daken die doldraaien door
ongecontroleerde dwaze wolkendromen.
De waterwachter weet wat water wist
en wijst zichzelf terecht tendens condens
miniatuur parels
dalen
ver
halen
dompelen zich onder
in het mompelende…
Gestolde gevoelens
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.234 Tot steen gestolde gevoelens
zitten vast en groeien niet.
Gestold en tot steen geworden
doorheen heel mijn lichaam.
Rond en door alles heen
zitten hun tentakels,
en verstikken alles.
Want versteende gevoelens
blijven onzichtbaar aanwezig
onherkenbaar en stil.
Ze bestaan en
houden me gevangen
in onwetendheid van vergeten verdriet
en ontvluchte…
Lieflijk leven
netgedicht
4.5 met 28 stemmen
1.157 Midden in het leven
Valt door ervaring gedreven
Toch eens te overwegen
Afscheid van de kindertijd
De veiligheid van het kind
Is jaren reeds geweken
De hersenpan bijna rond
Toch gaan er stil gedachten
Die rust van vroeger brachten
Terwijl de nieuwe tijd
moet worden voorbereid
nee nu niet langer wachten
kom droom van speelsheid
in…
Nachtstrijd
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.122 De chaos in mijn hoofd
dooft niet meer uit en is een last;
de wanhoop die mij verhit
bezit mij en bijt zich dieper vast.
Ik licht op in de nacht
zacht als een kaars die kalm
en zoet druipt in hete tranen,
vanen van troost in haar walm.
Blauw is het vaan dat me groet
moed geeft in de strijd;
zuiver wil ik betonen de dank,
flank van liefde…
Tunnel
netgedicht
4.8 met 20 stemmen
826 Mijn keel is als een donkere tunnel
Die bij elk woord het licht weer dooft
In glibber en in ruwe natte wanden
Alsof mijn strot de woorden niet gelooft
Gevoel heeft zeker niet ontbroken
De harten tollen in mijn bezig hoofd
Rondom mijn navel fladderen vlinders
Zoals hun pop mij had beloofd
In duizenden zoete lieve woorden
Worden mijn harten…
Verloren lucht
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
840 en weer klad ik
hoop tegen de muur
als ontelbare, grijze wolken
rond gefluisterd
in blinde stormen
en al wat ik ben
blijft bestaan
in immer onbestemde regen
wanneer dag na dag
de stenen verpulveren
tot stuifzand in de wind
een stem in dag
tot nacht gezwart
breekt de laatste gebeden
als ver weg het kind schreit
door de schaduwen…
heden ten dage
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
757 heden ten dage
waar licht knokt
tegen donkerte
en blaren
dwarrelen
naar vaste bodem
lijkt het dat
ook ik ga schuilen
om mijn ziel
weer te ontwaren
niet dat ik in
de vroege mist
geheel zal opgaan
ook in mij is
een terugtrekkende
beweging
een tocht naar binnen
waar in afscherming
de dood rijpt
naar winterse termen
en mijn…
Toneelleven
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.380 herken je dat?
bovenzinnig geluk,
buitenzinnig gevoel?
je danst opeens door het leven
je proeft de zoete loksmaak
van die blik in haar blauwe ogen
die openstaande kasteeldeur
van haar voor jou gereserveerde hart, daar
waar het anker werd uitgegooid
zinkend op een bed van gouden suikers
op de bodem van je verliefde ziel
en alles wat daartussen…
De schoonheid van verval
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
619 laat de oude bomen mij
opnieuw verleden geven
als ruïnes die nog huiveren
in verlaten land
oude schuren armoe spreken
in de stille dorpen,
harken aan de kant
oude handen met hun vouwen
dunne haren grauwig grijs
boven de versleten ruggen
verdroogde huid in vochtig huis
laat dit alles overstemmen
wat perfectie heet,
het niet meer…
Hij liep
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
607 Zwaarmoedig eenzaam
verlaat hij zijn huis
boven zwart asfalt
verlichten lantarens
de gebogen berken
het imposante bladerdek
adem verlaat zichtbaar snel
in de koude nazomernacht
een lange schaduw voor
dan weer achter volgt
willekeurig getekend licht
en donker vervagen
met hem verdwijnt het asfalt.…
geroezemoes
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
805 ik weet
waarom jouw zwijgen
de dag onderdompelt in bleke kringen
om je ogen
-stil maar-
hoe het geschuifel
van beminnen kan klinken in holle handen
als koude op het winterstrand
uit woordennood
omdat lippen sterven en de helften van jouw hart
zwart maken in geschonden duinen
en in alles wat is geweest
-stil maar-
dit…