14988 resultaten.
De jacht
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
854 Haar benen snellen voort
op het duinpad naar de zee
opgewaaid zand dempt
haar woeste passen
de ogen gesloten voor
de schoonheid van een
nieuwe lente strikt zij
haar zinnen in een knoop
ontworteld en verbijsterd
vertrapt zij schelpen
nietsontziend verbrijzeld
zij het heden en swijlens
nieuwe scheuren worden
geboren lijmt ze het
verleden…
Rust!
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.460 Ik ben uitgestreden
Iemand die opkomt voor míjn belangen
Vechten, wanneer behoort dat tot het verleden?…
toekomstsluiers...
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.579 kronkel jouw grimas
uit het ware gelaat
van verborgen gevoel
lang verholen
toon jouw waardigheid
als spiegelbeeld
in de reflectie
van hoe het ooit was
aanvaard het zijn
waar de uitweg zoek
aan het eind van doolhoven
geborgen lag
bevrijd er jouw leven
als nieuwe dagen
waar nooit een verleden
jouw toekomst bepaalt…
Jouw aansteker .....
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
1.563 Jouw aansteker
in mijn tas
herinnert aan
hoe 't was
Jouw nummer
in mijn mobiel
opgeslagen
toen ik voor je viel
Nu geblokkeerd
en gewist
terwijl ik weet
dat je mij mist
Geestelijk sterk
'n verleden
lichamelijk zwak
contact vermeden
Eeuwig verloren
onbereikbaar
voor jou
ongenaakbaar
Opgeslagen
in hart en ziel
vanaf de…
jij
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.693 Op zoek naar redenen
voor wat er gebeurd is
probeer ik me te verzoenen
met het verleden
ook al is dat niet mogelijk.
Want jou moeten afgeven
is het ergste
wat me ooit is overkomen.
Ik zal jou
dan ook nooit vergeten.
Je blijft in mijn hart
voor eeuwig en altijd.…
Bevrijding
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.440 Stukgeslagen paden in haar leven
sloegen kraters diep van binnen
buiten was verleden tijd, beven
meer en meer een innerlijke strijd
Zo volkomen de wereld kwijt
kon ze alleen nog maar zweven
zweven zonder identiteit
zomaar alles opgegeven
Toch luisterde ze heel even
toen iemand haar ontrukte uit vergetelheid
door haar zijn eigen hart te…
neem met mij die dans
hartenkreet
2.8 met 18 stemmen
1.778 Kom, laten we gaan dansen
Ik neem je vast in mijn armen
Het is koud vannacht liefste
Daarom ben ik er om je te verwarmen
De stilte van nu, is het muziek
We hebben niks nodig, alleen elkaar dan
Want de wereld is onze dans
Die je niet ontspringen kan
Morgen is verleden tijd
Gisteren moet nog komen
Ik neem je mee in mijn wereld
De dans van…
Soms kan het even duren,
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.291 het duurt mij een levenlang,
voor ik kan zeggen;
het is goed
verzoenen met wat er gebeurde
wanneer aanvaardt mijn leven
dagen van weleer,
nachten waarin ik schaduw zag
ontvouwen mij telkens weer
rusten in de nacht
zonder de schaduw die het leven gaf
soms dan lijkt het te komen,
verzoenen met het verleden,
maar het zijn heldere…
Nieuw leven
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.523 Ik stond op het punt oud te worden,
voor ik werd bevrijd
geboorte uit vervlogen tijd
en raakte het verleden kwijt
De bron van dynamisch energie gevonden
Karmozijn wordt wit
Op vleugels van de trompetkraanvogel
kom ik aan in het land van licht
Verheugend op een lange trek,
strek ik me uit en rust op de wind
Gedragen door de…
bij een foto van Jacques Henri Lartique (1894-1986)
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
890 buitennissig of opmerkelijk
werd door hem vastgelegd
en altijd met hartstocht
zo knipte hij tot aan zijn dood
zeker zo'n honderdduizend foto's
op een vroeg exemplaar uit 1913
zien we iemand een duik nemen
in het spiegelende water
die duik werd vereeuwigd
de beweging bevroren om stand te houden
als een kijkje door Lardique's ogen
in de verleden…
wens
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.266 heel zacht komt de nacht
aan haar einde getekend
door zonlicht langs zwarte
randen verleden hemel
blauw zal je verblijden
deze dag en zich in rood
en goud verdwalen tot de
avond valt in zwarte lucht
elke ster een glimlach
zeldzaam als de wens die
langs je snelt als hij valt en
jij vraagt in stilte om geluk…
een schim
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
2.241 weemoed
door het gebladderd venster
het raamwerk begrensde mij
met dat wat was
achter in mijn diepe tuin
bij het bouwvallig priëel
zag ik nog haar schim
langzaam verscheidend
in een duistere kim
ik draaide me om,
nam een laatste slok
onder de dode schemerlamp,
begroef daar mijn gelaten gezicht
mijn toekomst was weer
op het verleden…
Smelten doet stromen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.071 Ik ben bedrogen
door mijn ik, mijn eigen haat
Bomen zullen nooit verleden verliezen…
een drieluik der vergankelijkheid
netgedicht
4.0 met 27 stemmen
1.074 mij rest nog........................ een verleden dat nadert,
wat ongeboren tranen......... ik verstom,
bevroren zoals ze zijn..........alsof de dood schatert
en zonder waarde................als ijzer; verroest en krom
zij zullen nimmer,................terwijl ik in het diepe graaf,
gelijk met de zon,..............…
Dieptepunt
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.468 ik voel me zwaar beladen
in het teken van de nacht
je hebt me nu verlaten
het wachten is volbracht
het weten van gisteren
de verwondering van vandaag
voor verleden en toekomst
de herinnering wordt vaag
je bent me nu vergeten
een leven lang voorbij
er is te lang verweten
de vrijheid is nabij
mijn toekomst is onzeker
mijn liefde is…
Mijn handen in de jouwe
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
1.177 De warmte van jouw handen
De streling op mijn wang
Laten mijn lijf ontspannen
Bij jou ben ik nooit bang
Jij geeft mij rust en vrede
Voor jou klopt heel mijn hart
Vergeten het verleden
En start een nieuwe start
Wij weten dat wij samen
Echt onverslaanbaar zijn
Mijn handen in de jouwe
Mijn God...
Wat is dat fijn!!!…
Zomerland
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
985 de holle weg
pijnbomen langszij
leidt het verleden
de kruisweg voorbij
niet meer gebonden
verlaten bladzijden
het uitgelezen boek
om te dichten de tijden
waar koud goud
sporen heeft geprint
ratelen rijen populieren
dwars op de wind
de holle weg
pijnbomen langszij
verschietend aan de horizon
brengt zomerland nabij…
Ertra
netgedicht
4.3 met 35 stemmen
1.719 dan een afscheid is
gewoon met een woord
of met iets dat jij niet zeggen zal
dat ook ik niet zeg in een woord van jou
zelfs niet na vertrek of in winterpoëzie
achter ramen verborgen
vol kwetsbaarheid
iemand, die jou zag, nog ziet,
draagt de laatste regels voor
en nog later
als wind de zomervruchten baart
mijn stilte naar het verleden…
De laatste Trabant
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.147 u aarzelt
de zon een schaduw
in het oor
leven bestaat
in uw ogen gaat een
plan de ronde
en houdt zich klein
uw wielen verzwijgen
wie en of ze zijn; eens heb ik
in u een taal gelegd
u houdt het allemaal
voor bekeken geen woord denkt u
loert op het verleden
u houdt zich klein
zon gunt u geen
toekomst in uw leven
vragen hij…
ik ben woord, ik ben stilte
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
696 ik ben woord, ik ben stilte
op de grens tussen herinneringen
waarin ik de toekomst zie van het verleden
waar mijn identiteit verscholen ligt
in tedere omlijning,tastend
windend in mijn poëzie
elk woord in gebalanceerd evenwicht
een muze nog zonder gezicht
in de taal van de straat van mijn jeugd
in eenzaamheid van naderende stilte
dat…
van voorbij gaan 2
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
826 twee oudjes soezen achter glas
stilte in sluimer over hoe het was
geen gleeën in de vitrages
of vlekken op het tapijt
geen verleden te dragen
zonder spijt
ze slurpen koffie, roeren thee
luisteren radio en kijken teevee
lachen en hebben verdriet
om wat is geweest
en wat niet
de oudjes zijn weg
de begonia staat droog
op de vensterbank…
Wij worden nimmermeer geloofd
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
956 OOK DAT KLINKT MIJ BEKEND IN DE OREN
Maar het lijkt mij beter
Om meer te doen dan wensen en begeren
We hebben toch tijd genoeg gehad
Van ons verleden te leren
Dus sla de hand eens aan de ploeg
Met opgeheven hoofd
Want doe je nu niets
Dan weet je zeker
Wij worden nimmermeer geloofd…
De zwerver
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.521 van de straat
Met zijn zijn fles en zijn viool
Een slok om te kou te verdrijven
Dat is de taal die hij verstaat
Gehuld in een versleten deken
Staart hij naar een witte duif
Zoekend naar de laatste kruimel
Die de eenzaamheid even doet doorbreken
Wachtend op de koude nacht
Die spoedig zijn intrede weer zal doen
Denkt hij aan een goed verleden…
I'll survive
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.123 Ik zal niet zinken
Ik vertrouw op mezelf
Ik stel geen vragen
Met het verleden in mijn rugzakje
Wat en hoe ik het doe
Met geloof in wie en wat ik ben
Met dank aan dit leven
Dat me zoveel heeft gegeven
Twee stralende levende sterren
Geven mij verlichtend duidelijk licht
De route lijkt gegeven ik leef
Ik ga de toekomst fier tegemoet…
waar pijn verdween
hartenkreet
4.7 met 13 stemmen
1.643 een lach verdreef
duizend stille tranen
één na één
ongemerkt gelaten
haar dromen kleurden
het heden herleeft
eens waren de jaren
vergrauwd door verdriet
maar liefde doorbrak
het grijze verleden
ontelbare tranen
jij liet ze gaan
om te ontwaken
in de kleur van dromen
jouw lach verscheen
waar pijn verdween…
Een gesprek
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
683 het werd donker
toen ik fluisterde
naar de goden
- bent u de dood -
ze hielden hun adem in
er gebeurde niets
mijn stem brak
en ik stamelde
tegen de Noordster
- bent u het licht -
met neerhalende zeilen
gleed zij langs de dagen
die voorbij waren gegaan
ik voerde dan een gesprek
met verleden en met heden
met vogels en met…
Barst
gedicht
4.2 met 134 stemmen
20.959 Wie, denk ik,
woekerend met heden en verleden.
Terwijl een glazenwasser
stuurs rechtlijnig lapt,
ik onder ladders stap,
gloort onverwacht
jouw stem weer op
en snerpt. Het raam
versplintert barstens
tot de randen
Ik sta versteend en voel
opnieuw de splinters branden.…
De zwerver
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
857 moedeloos dwaalt de zwerver
langs wegen van zijn geest
etend uit afvalbakken
van ervaringen
het verleden koekt als oud vuil
aan zijn lichaam vast
hij wast zich niet
op zoek naar vergetelheid
drinkt hij zichzelf
een toekomst zonder uitzicht toe
die hem opnieuw doet zwerven
langs wegen van zijn geest
de wereld is zijn dakloos huis…
Vol erbarmen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.357 Vanuit
Het zonlicht
Kwam jij nader
Zo breekbaar
Zo onzeker
Onbewust van het heden
Slechts met een flard
Van het verleden
En toen
Kwam hij
Jouw teer geliefde
Er kwam een lach
Je straalde
Een warme blik
Vol herkenning
Hij nam je
In zijn armen
Zo teer
Zo vol erbarmen
Hij kuste
Jij kuste
Hoe mooi kan liefde zijn
Zelfs dan
En nog…
Moment
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
679 Tijd staat soms schril
in oneindig loze momenten
uit het verleden stille prenten
vallen de uren en dagen stil
Totdat de tijd ons inhaalt
sloom en constant
bleek en broos vervaald
gebouwd op wankel drijfzand
Momenten, die traag vervagen
tijd aaneengesmeden
tot in lengte van dagen
langzaam weggegleden…