3338 resultaten.
rouw
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
572 hun voordeur zwijgt
het raampje blijft angstvallig dicht
geen licht
naar binnen, of er uit
een koude ruit
die spiegels aan de einders rijgt
haar wereld zwijgt, de zijne huilt
rond de knop schuilt nog de glans
van onvergetelijke vingers, zachtjes ingewreven
door de tijd
en spijt om oude uren
want wat kwijt is, wandelt mee; het leeft…
Engelse dagen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 Aangestoken start mijn
overbuur zijn machine
met vermanende vinger
de laatste droge dag.
Een mens moet daarvan
profiteren.
Zijn wijsheid doet me
binnen vluchten met
mijn bereide gin-tonic
ik nip nog even
zonder smaak…
Vertraging
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.580 Een meter voor het rode sein
komt het vertrek
waarin iedereen elkaar bekijkt
tot stilstand
Voorzichtig tikt de regen
vergrendeld blijven de deuren
vingers betrommelen een raamkozijn
voorzichtig tikt de regen nog
Langzaam begint het te dagen:
dit is geen kamer maar een doorgang tot
een eindpunt
dat op afstand blijft
een moeder haalt…
De reiziger
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 onteigen mijn verleden waar alles begon
verdwaal in de wildernis van mijn bloed
ontsterf eigenlijk, in een ontkooide horizon
in iets dat mijn rivier rusteloos stromen doet
eenmaal ten ruste gelegd in overpeinzing
klinken naden van de rails als het hart
met vluchtige tikken, een gedempte siddering
kloppend in vleesgeworden, zachte smart
een vinger…
Gedegradeerd tot... ?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
414 als fluweel aan de vingers,
huivert het in de sprookjes en
in de doornen van het brein.
Blind gehandschoeid om deze
herhaald te plukken, mededogen
verstikt in het avondrood van
nectar en ambrozijn, maar als
slechts die ene bloem zijn ogen sluit,
is dan het hele aanzien van het
perk gedoemd te mislukken?…
Dicht bij jou
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
830 Een steinway klinkt
Publiek afwachtend en stil
Klanken komen uit
Een ingetogen gedaante
Vingers glijden
Over toetsen
En raken jouw
Luisterende ziel
Ultieme verklaring
Van verlangen
Van dromen
En wachten
Ik wacht op jou
Doorzie mij
Hier ben ik
Zo dichtbij
En toch
Levens verwijderd
Van haar, zijn inspiratie
En wanhoop
Zien…
Pas de deux
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
724 Obscuur dreigt het bevruchte firmament
verbergt bliksem en donder
voor onverwachte momenten
zoals bladzijden van een roman
hunkeren naar het omslaan
om de volgende stap te zetten
zwartgedrukt in sneeuwwitte velden
wachten op de vochtige vinger
die kantelen laat
of terugbladert in al gelezen tijden
de okergele grond ligt roerloos aan…
Dwaalde in herinnering
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
463 ik dwaalde in herinnering
waar donker dreigend
en schaduw tastbaar was
weer hoorde ik de stap
en vage woorden alsof
er iemand naar beneden ging
het kraken van de trap
verraadde hoe ver hij
van mij verwijderd was
er viel een gat van ongewis
gevuld met beelden
waarvan ik het bestaan niet wist
zij raakten mij met
klamme vingers van…
Zoals insecten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
582 Zoals insecten
het ruiken naar de andere sekse
en de tastzin nodig hebben
ook wij mensen
onzichtbaar de geur van de huid
en de weerstand
gepaard aan de wellust
in de basale registraties van neuzen en vingers
die als het ware de ziel aftasten
maar de zo positief weergegeven oergenoten
fata morgana leidt me om de tuin
- met vijver van…
Kleermaker
gedicht
4.0 met 4 stemmen
4.697 Zijn vingers betasten de stof.
Ik hou mijn armen stijf uiteen:
een vogelschrik in de binnenkant van kleren.
De naalden prikken door de voering heen.
Ik word opgemeten als een partij land.
Zijn vrouw stelt mij te boek.…
De uren van geluk
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
526 nog zomer ik
op vergeten rozenblaadjes
tel de wolken als
makke schaapjes aan mijn voet
voel je adem
als een zwoele wind
zie en profile de schaduw
van een zorgeloos kind
speel eindeloos
met vingers in het
ontdekken van je hand
de harde en ook zachte kant
je lach en ogen
hebben mij betoverd
meegenomen in
het oogsten van gevoel…
Stoffig en oneffen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
546 ik scharrel wat
schuifel vooruit
mijn huid looit
ongeduld van jaren
weer heb ik haast
om ruimte te vinden
voor mijn eigen dingen
vol verbazing over de tijd
die gestadig langs
mijn schrale vingers glijdt
zonder dat er iets gedijt
waar op ik terug kan kijken
stoffig en oneffen
zijn de paden die ik ga
wat vroeger breed was
heeft nu…
Sterre 2015
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
507 Glas laten vallen, stuk laten gaan
jou omhelzen, werkelijkheid behouden
scherven vinden lang na het vergaan
Vingers snijden en de wereld rood
laten kleuren, omdat we menselijk zijn
Jou toch nog kunnen verlangen Sterre
de koude, de passie en het licht
van de trein, die uit de aarde scheen
Jij was daar, draaide mijn ring
om en om tegen de…
(kanker 12) Caya
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
447 ze draagt zijn glimlach op haar vingers
elke top strekt uit tot waar haar schittering beweegt
door haar haren strijkt hij zacht zijn liefdeswensen
en bij nacht verbergt haar hart zich
in het zijne
uit haar ogen veegt ze angst,
ze laat twijfel snel verdwijnen
voorzichtig leg ook ik mijn moederziel
in weggeveegde zorg
ach
haar mooie meisjes-zijn…
Het gebed in je handen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
626 ik heb je
vingers gevouwen
met het gebed
in je handen nog
warm van vertrouwen
wij kenden
je diepste verlangen
naar liefde en rust
na een emotievol leven
waarin jij alles hebt gegeven
je ogen
zijn niet gebroken
je bent mee gegaan
met je ziel na afscheid
van ieder waarvan jij hield
je bewaarde je lach
als het laatste dat
jij…
Passionele vervoering
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
510 als ik je ogen
zie glanzen voelt dat
als samen dansen op
het licht van de maan
waarbij handen
de passen leiden
en vingers in raken
de stijl duidelijk maken
in beroering streelt
wind het sierlijk bewegen
hoofden trots geheven
ontvlambaar in kracht
bij het naderen
van de finale spannen
spieren en aderen tot
een emotioneel offensief…
carpaal tunnelsyndroom
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
459 de onrust in mijn ene hand
trekt voren door de nacht, de
andere houdt - rustig nog -
mijn zere vingers vast
ze branden gaten in mijn slaap
ondertussen gaapt vermoeidheid
als een grot vol scherpe punten
overdadig en steevast
vergaat de wil tot schragen,
want het dragen kent geen grenzen
meer
elke keer slaapt slechts mijn hand
en elke…
Godin van de jacht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
522 jij was
nog schichtiger
dan een hinde
kon heel snel
de bescherming van
wat schaduw vinden
heb je nooit
op de voorgrond
zien treden
in bescheidenheid
maakte een lach
jou al tevreden
tot er gejaagd ging
worden en jij als
prooi werd uitverkoren
herboren
zette jij nonchalant
alle jagers voor schut
wond drijvers
om je vingers…
Moord en brand
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
470 Licht ontvlambare emoties;
daar brandt men niet graag
de vingers aan. Wanneer de
lontjes te kort zijn; is het
beter voor de explosie uit
de weg te gaan.
Wanneer de vlam in de pan
slaat; en er moet een brandje
worden geblust. Dan zijn er
altijd de waterdragers die
voor de brandende kwestie goed
zijn toegerust.…
Niet voortborduren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
588 hij telt met
al zijn vingers
lacht vriendelijk
als ik iets vraag
beantwoordt mijn
groet als ik weer ga
maar samen praten
doen we niet meer
hij kan geen richting
houden in het sturen
niet voortborduren
in dezelfde kleur
toch hebben wij
een lijvig testament
de fotodoos ons
eigen monument
in kijken lachen wij
samen maakt ons blij…
Melodie van samenzijn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
547 ik nam je mee
koesterde het sprankje
ondeugd in je lach
zag je vingers woelen
door het piekig haar
dat helemaal trendy was
jij sprak en
ik vergat alles wat
ik jou te zeggen had
luisterde als betoverd
naar het sprookje
van je intrigerend gezicht
zag werelden
dromen in je ogen
door romantiek belicht
wij hoorden
liefelijke stilte…
microgestalt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 De wereld lijkt steeds kleiner
te worden, alvorens enig ander
mijn vingers druppelen naar de einder
ik trek een lijn om de tafel om
het beletselteken, het zet zich
ontspoort oneindig, het kluwen
kluwt tot een vierendeel, waarvan mezelf
ik schoffel door mijn schrijfsels
noch betrek ik de druilende muren
het is is niet hetgeen het is als een…
Oude waarheden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
469 bestendig
tegen democratische druk
met een constant
administratief ad hoc
houden zij het leven op
maar in de
reparatiemodus blijven
deze heilige huisjes staan
bij monumentenzorg
zijn zij opgenomen met
behoud van plaats en baan
zo klit de zaak
steeds verder dicht
is transparant een modegril
want wie wat waagt
zal flink zijn vingers…
De huid van jaren
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
524 ik streel je gezicht
voel lijnen die
langzaam ontspannen
onder mijn vingers verdwijnen
zij tekenen jouw
blik op de wereld
fixeren waar jij vaak
bij stil hebt gestaan
in je zorgen maken
over zaken die jou
dieper dan oppervlakkig
steeds maar weer raakten
zij hebben hun
verhalen beschreven
op de huid van jaren
uit jouw hectisch bestaan…
In luchtkastelen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
504 verspelen minuten
hun verwachtingsvol spel
tegenstrijdige
emoties en verlangens
opteren voor snel
om zinloos te vullen
door realiteit in luchtkastelen
te hullen golvend op wind
spelen als kind met
vuur van het moment
grenzen verkend
tot jij opent
in een vergezicht
ik dicht bij je wil zijn
nog vertraagt tijd als
stroop aan mijn vingers…
Lichaamsdelen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
481 Wij volgden elkaar op de voet
Wij zaten op mekaars lippen
Wij namen de woorden uit elkaars mond
Wij waren scherp van tong
Wij hielden niet meer ons hoofd erbij
Wij tikten elkaar op de vingers
Wij werden 2 handen op 1 buik
Wij vlogen in mekaars armen
Wij hadden het niet meer in handen
Wij eindigden tussen elkaars benen…
Inspectie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 Zo ga ik door, met misschien nog
één gedicht van waarde, zo'n kleinood,
waar ik alles voor riskeer, een edele
briljant, om aan de vinger van een
mooie vrouw te schuiven, zoals
goden van ware eerbied houden.…
de vertedering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
359 mocht ik een regenboog zijn
dan kende ik al jouw weten, nu
sluimert de zinspeling
als een kwade nacht
in een weerzinwekkend tafereel
zou ik je willen omhelzen in de kleuren
die ons tekenen op het wit verlangen
en waar rust als een pilaar
de stoet met een hemels geschrei
ten onder richt
neen, de tijd klokt verder, verder
dan mijn vingers…
Berkenbos
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
443 Gelijk gekromde reumatische vingers
Grijpen de verzilverde berkentakken naar de oostenwind
Niet om hem te doen hinderen op zijn lange reis
Maar om de verhalen vast te houden die hij langs hen heen blaast
Mythen die door volkeren zijn verteld
Zijn aan de gierende wind meegegeven
Om ze weg te voeren over onherbergzame vlaktes
En opspattende…
Het blonde
netgedicht
3.9 met 138 stemmen
515 ik zag zand
tussen je vingers
verglijden in een
constante stroom
van stukjes lijden
een enkeling
glinsterde positief
vlaagde speels
in de wind het
blonde van een kind
een constante
trits boodschapte
zwaartekrachtmoedig
altijd inwisselbaar
en diepbedroevend
jouw handen
hebben teveel
leven gegeven in de
afgelopen jaren zonder…