Alle inzendingen over vingers

3338 resultaten.

Sorteren op:

rouw

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 572
hun voordeur zwijgt het raampje blijft angstvallig dicht geen licht naar binnen, of er uit een koude ruit die spiegels aan de einders rijgt haar wereld zwijgt, de zijne huilt rond de knop schuilt nog de glans van onvergetelijke vingers, zachtjes ingewreven door de tijd en spijt om oude uren want wat kwijt is, wandelt mee; het leeft…

Engelse dagen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 491
Aangestoken start mijn overbuur zijn machine met vermanende vinger de laatste droge dag. Een mens moet daarvan profiteren. Zijn wijsheid doet me binnen vluchten met mijn bereide gin-tonic ik nip nog even zonder smaak…
Marcus Dehond17 september 2013Lees meer >

Vertraging

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6.580
Een meter voor het rode sein komt het vertrek waarin iedereen elkaar bekijkt tot stilstand Voorzichtig tikt de regen vergrendeld blijven de deuren vingers betrommelen een raamkozijn voorzichtig tikt de regen nog Langzaam begint het te dagen: dit is geen kamer maar een doorgang tot een eindpunt dat op afstand blijft een moeder haalt…

De reiziger

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
onteigen mijn verleden waar alles begon verdwaal in de wildernis van mijn bloed ontsterf eigenlijk, in een ontkooide horizon in iets dat mijn rivier rusteloos stromen doet eenmaal ten ruste gelegd in overpeinzing klinken naden van de rails als het hart met vluchtige tikken, een gedempte siddering kloppend in vleesgeworden, zachte smart een vinger…
Iniduo7 november 2013Lees meer >

Gedegradeerd tot... ?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 414
als fluweel aan de vingers, huivert het in de sprookjes en in de doornen van het brein. Blind gehandschoeid om deze herhaald te plukken, mededogen verstikt in het avondrood van nectar en ambrozijn, maar als slechts die ene bloem zijn ogen sluit, is dan het hele aanzien van het perk gedoemd te mislukken?…
Pama31 januari 2014Lees meer >

Dicht bij jou

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 830
Een steinway klinkt Publiek afwachtend en stil Klanken komen uit Een ingetogen gedaante Vingers glijden Over toetsen En raken jouw Luisterende ziel Ultieme verklaring Van verlangen Van dromen En wachten Ik wacht op jou Doorzie mij Hier ben ik Zo dichtbij En toch Levens verwijderd Van haar, zijn inspiratie En wanhoop Zien…

Pas de deux

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 724
Obscuur dreigt het bevruchte firmament verbergt bliksem en donder voor onverwachte momenten zoals bladzijden van een roman hunkeren naar het omslaan om de volgende stap te zetten zwartgedrukt in sneeuwwitte velden wachten op de vochtige vinger die kantelen laat of terugbladert in al gelezen tijden de okergele grond ligt roerloos aan…

Dwaalde in herinnering

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 463
ik dwaalde in herinnering waar donker dreigend en schaduw tastbaar was weer hoorde ik de stap en vage woorden alsof er iemand naar beneden ging het kraken van de trap verraadde hoe ver hij van mij verwijderd was er viel een gat van ongewis gevuld met beelden waarvan ik het bestaan niet wist zij raakten mij met klamme vingers van…
wil melker10 augustus 2014Lees meer >

Zoals insecten

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 582
Zoals insecten het ruiken naar de andere sekse en de tastzin nodig hebben ook wij mensen onzichtbaar de geur van de huid en de weerstand gepaard aan de wellust in de basale registraties van neuzen en vingers die als het ware de ziel aftasten maar de zo positief weergegeven oergenoten fata morgana leidt me om de tuin - met vijver van…

Kleermaker

gedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.697
Zijn vingers betasten de stof. Ik hou mijn armen stijf uiteen: een vogelschrik in de binnenkant van kleren. De naalden prikken door de voering heen. Ik word opgemeten als een partij land. Zijn vrouw stelt mij te boek.…

De uren van geluk

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 526
nog zomer ik op vergeten rozenblaadjes tel de wolken als makke schaapjes aan mijn voet voel je adem als een zwoele wind zie en profile de schaduw van een zorgeloos kind speel eindeloos met vingers in het ontdekken van je hand de harde en ook zachte kant je lach en ogen hebben mij betoverd meegenomen in het oogsten van gevoel…
wil melker11 november 2014Lees meer >

Stoffig en oneffen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 546
ik scharrel wat schuifel vooruit mijn huid looit ongeduld van jaren weer heb ik haast om ruimte te vinden voor mijn eigen dingen vol verbazing over de tijd die gestadig langs mijn schrale vingers glijdt zonder dat er iets gedijt waar op ik terug kan kijken stoffig en oneffen zijn de paden die ik ga wat vroeger breed was heeft nu…
wil melker26 december 2014Lees meer >

Sterre 2015

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 507
Glas laten vallen, stuk laten gaan jou omhelzen, werkelijkheid behouden scherven vinden lang na het vergaan Vingers snijden en de wereld rood laten kleuren, omdat we menselijk zijn Jou toch nog kunnen verlangen Sterre de koude, de passie en het licht van de trein, die uit de aarde scheen Jij was daar, draaide mijn ring om en om tegen de…

(kanker 12) Caya

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 447
ze draagt zijn glimlach op haar vingers elke top strekt uit tot waar haar schittering beweegt door haar haren strijkt hij zacht zijn liefdeswensen en bij nacht verbergt haar hart zich in het zijne uit haar ogen veegt ze angst, ze laat twijfel snel verdwijnen voorzichtig leg ook ik mijn moederziel in weggeveegde zorg ach haar mooie meisjes-zijn…
switi lobi18 augustus 2015Lees meer >

Het gebed in je handen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 626
ik heb je vingers gevouwen met het gebed in je handen nog warm van vertrouwen wij kenden je diepste verlangen naar liefde en rust na een emotievol leven waarin jij alles hebt gegeven je ogen zijn niet gebroken je bent mee gegaan met je ziel na afscheid van ieder waarvan jij hield je bewaarde je lach als het laatste dat jij…
wil melker14 februari 2016Lees meer >

Passionele vervoering

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 510
als ik je ogen zie glanzen voelt dat als samen dansen op het licht van de maan waarbij handen de passen leiden en vingers in raken de stijl duidelijk maken in beroering streelt wind het sierlijk bewegen hoofden trots geheven ontvlambaar in kracht bij het naderen van de finale spannen spieren en aderen tot een emotioneel offensief…

carpaal tunnelsyndroom

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 459
de onrust in mijn ene hand trekt voren door de nacht, de andere houdt - rustig nog - mijn zere vingers vast ze branden gaten in mijn slaap ondertussen gaapt vermoeidheid als een grot vol scherpe punten overdadig en steevast vergaat de wil tot schragen, want het dragen kent geen grenzen meer elke keer slaapt slechts mijn hand en elke…

Godin van de jacht

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 522
jij was nog schichtiger dan een hinde kon heel snel de bescherming van wat schaduw vinden heb je nooit op de voorgrond zien treden in bescheidenheid maakte een lach jou al tevreden tot er gejaagd ging worden en jij als prooi werd uitverkoren herboren zette jij nonchalant alle jagers voor schut wond drijvers om je vingers…

Moord en brand

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
Licht ontvlambare emoties; daar brandt men niet graag de vingers aan. Wanneer de lontjes te kort zijn; is het beter voor de explosie uit de weg te gaan. Wanneer de vlam in de pan slaat; en er moet een brandje worden geblust. Dan zijn er altijd de waterdragers die voor de brandende kwestie goed zijn toegerust.…

Niet voortborduren

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 588
hij telt met al zijn vingers lacht vriendelijk als ik iets vraag beantwoordt mijn groet als ik weer ga maar samen praten doen we niet meer hij kan geen richting houden in het sturen niet voortborduren in dezelfde kleur toch hebben wij een lijvig testament de fotodoos ons eigen monument in kijken lachen wij samen maakt ons blij…
wil melker24 januari 2017Lees meer >

Melodie van samenzijn

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 547
ik nam je mee koesterde het sprankje ondeugd in je lach zag je vingers woelen door het piekig haar dat helemaal trendy was jij sprak en ik vergat alles wat ik jou te zeggen had luisterde als betoverd naar het sprookje van je intrigerend gezicht zag werelden dromen in je ogen door romantiek belicht wij hoorden liefelijke stilte…
wil melker5 februari 2017Lees meer >

microgestalt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
De wereld lijkt steeds kleiner te worden, alvorens enig ander mijn vingers druppelen naar de einder ik trek een lijn om de tafel om het beletselteken, het zet zich ontspoort oneindig, het kluwen kluwt tot een vierendeel, waarvan mezelf ik schoffel door mijn schrijfsels noch betrek ik de druilende muren het is is niet hetgeen het is als een…

Oude waarheden

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 469
bestendig tegen democratische druk met een constant administratief ad hoc houden zij het leven op maar in de reparatiemodus blijven deze heilige huisjes staan bij monumentenzorg zijn zij opgenomen met behoud van plaats en baan zo klit de zaak steeds verder dicht is transparant een modegril want wie wat waagt zal flink zijn vingers…
wil melker1 november 2017Lees meer >

De huid van jaren

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 524
ik streel je gezicht voel lijnen die langzaam ontspannen onder mijn vingers verdwijnen zij tekenen jouw blik op de wereld fixeren waar jij vaak bij stil hebt gestaan in je zorgen maken over zaken die jou dieper dan oppervlakkig steeds maar weer raakten zij hebben hun verhalen beschreven op de huid van jaren uit jouw hectisch bestaan…
wil melker13 november 2017Lees meer >

In luchtkastelen

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 504
verspelen minuten hun verwachtingsvol spel tegenstrijdige emoties en verlangens opteren voor snel om zinloos te vullen door realiteit in luchtkastelen te hullen golvend op wind spelen als kind met vuur van het moment grenzen verkend tot jij opent in een vergezicht ik dicht bij je wil zijn nog vertraagt tijd als stroop aan mijn vingers…
wil melker29 november 2017Lees meer >

Lichaamsdelen

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 481
Wij volgden elkaar op de voet Wij zaten op mekaars lippen Wij namen de woorden uit elkaars mond Wij waren scherp van tong Wij hielden niet meer ons hoofd erbij Wij tikten elkaar op de vingers Wij werden 2 handen op 1 buik Wij vlogen in mekaars armen Wij hadden het niet meer in handen Wij eindigden tussen elkaars benen…

Inspectie

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 497
Zo ga ik door, met misschien nog één gedicht van waarde, zo'n kleinood, waar ik alles voor riskeer, een edele briljant, om aan de vinger van een mooie vrouw te schuiven, zoals goden van ware eerbied houden.…

de vertedering

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 359
mocht ik een regenboog zijn dan kende ik al jouw weten, nu sluimert de zinspeling als een kwade nacht in een weerzinwekkend tafereel zou ik je willen omhelzen in de kleuren die ons tekenen op het wit verlangen en waar rust als een pilaar de stoet met een hemels geschrei ten onder richt neen, de tijd klokt verder, verder dan mijn vingers…
elze24 december 2019Lees meer >

Berkenbos

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 443
Gelijk gekromde reumatische vingers Grijpen de verzilverde berkentakken naar de oostenwind Niet om hem te doen hinderen op zijn lange reis Maar om de verhalen vast te houden die hij langs hen heen blaast Mythen die door volkeren zijn verteld Zijn aan de gierende wind meegegeven Om ze weg te voeren over onherbergzame vlaktes En opspattende…
M. Bos29 februari 2020Lees meer >

Het blonde

netgedicht
3.9 met 138 stemmen aantal keer bekeken 515
ik zag zand tussen je vingers verglijden in een constante stroom van stukjes lijden een enkeling glinsterde positief vlaagde speels in de wind het blonde van een kind een constante trits boodschapte zwaartekrachtmoedig altijd inwisselbaar en diepbedroevend jouw handen hebben teveel leven gegeven in de afgelopen jaren zonder…